تکنیک های اجرا
می بینم که همه از این یکی خوششون اومد
همه داشتن باهاش داد میزدن
وقتش بود
من تو بچگی خیلی خجالتی بودم
اوایل که روی صحنه میرفتیم، برقراری ارتباط یا صحبت با جمع جالب نبود
در اولین برنامه ای که داشتیم، بین آهنگ ها
یکی سیم گیتارش پاره شد و اینطور بود که
گفتم، تا اینجا برنامه چطور بوده؟
دوتا آهنگ اجرا کرده بودیم
اینطور بود که با خودم میگفتم، این بخشش رو دوست ندارم
احساس راحتی ندارم
اینطور بود که انگار باید زمان های خالی یا سکوت های معذب رو پر کنم
باید پرش کنم
و این کار رو نمیکنم
مشکلی نداره
کشیدن جمعیت
اینکه بیشتر خودم باشم، سعی نکنم بزرگتر از خودم باشم
سعی نکنم که برم روی منبر و فقط یکی باشم از همه
خیلی خوب جواب میده
اینکه بخشی از جمعیت باشم و هر حس و حالی که درش هستم رو بپذیرم
خیلی اوقات روی صحنه هستم
و یکم احساس خستگی یا بی حوصلگی دارم
یا هرچی
فقط این رو پشت میکروفن میگم تا ابرازش کنم
و بعد تموم میشه، حل میشه
تسلیمش کردم
ببخشید بهترین حسم رو ندارم
اما امیدوارم که شما من رو از این حس خارج کنید
و این جواب میده
واقعا جواب میده
فقط صادق بودن
جوری با جمعیت صحبت کنید که انگار شما یکی از اونها هستید و اونها یکی از شما هستند
جوری با جمعیت صحبت کنید که انگار گفت و گویی با هم دارید
انگار دارید با یک شخص صحبت می کنید
اینطور نیست که یک جمعی از مردم باشه
یا اینکه باید یه کار خاصی بکنم
حتی با یک فرد صحبت کنید
مثلا بگید هی تو آشنا میزنی و این حرفا
فقط به یک گفت و گوی شخصی تبدیلش کنید
این موضوع جمعیت رو جذب میکنه
وقت های دیگه که بهترین حس و حالم رو ندارم
یکی که میدونم پر از انرژی است رو انتخاب میکنم
و میرم سمتش
و اون شب یکم از اون انرژی رو ازش قرض میگیرم
و این یادآوری خیلی خوبیه که به خودم بگم هی کاری که داریم اینجا میکنیم خاصه
و این لحظه خاصه
اون شخص داره ازش لذت میبره
چرا من حالم خرابه؟
از این حال خارج میشم
وقتی خیلی تور برگزار میکنید نه فقط عوض کردن لیس آهنگ ها
بلکه واقعا انرژی گرفتن از طرفدارها
وقتی ماه ها تور فرسایشی برگزار میکنید میتونه واقعا در ادامه دادن کار کمک کنه
بنابراین وقتی که من روی صحنه میرم همیشه سعی میکنم
بعد از آهنگ اول یا دوم میرم به لبه صحنه و با طرفدارها رو در رو میشم
پشت درامز قایم نمیشم یا خودم رو نمیپوشونم
وارد انرژی میشم
وارد ترس هام میشم
ارتباط چشمی برقرار میکنم واقعا میرم وسط ماجرا
بجای اینکه ازش قایم بشم
و وقتی که در جاهای خیلی بزرگ اجرا میکنیم
قطعا سعی کنید تا جای ممکن با آدمای صف اول و چاله وسط صحنه ارتباط چشمی برقرار کنید
اما اون نگاه هزار متری هم داشته باشید
افرادی که در فاصله 200 متری هستند رو فراموش نکنید
و همچنین سعی کنید یجورایی با اونها که اون عقب هستند هم ارتباط بگیرید
عجیبه چون اگر زیادی به گیتارم نگاه کنم
مخاطب ها رو فراموش می کنم
اگر به مخاطب ها زیادی نگاه کنم
حواسم از کاری که با گیتارم میکنم پرت میشه
بنابراین یاد گرفتم که توازنش رو حفظ کنم
بنابراین وقتی که وارد فضای مخاطبان میشم
و اینهمه چهره و اندازه و قواره و تیپ مختلف رو میبینم
واقعا یکم روم سنگینی میکنه
و واقعا باید خودم رو عقب بکشم و
به الت موسیقی ام توجه کنم و یجورایی جلوی چشمم قرارش بدم
اما انتقال انرژی و توجه به مخاطب رو فراموش نکنید
چون این هم بخش خیلی بزرگی از کاره
اما من همچنین مخاطب رو حس میکنم
و به نظرم همه اینطور هستیم
میری روی صحنه و میتونی انرژی رو احساس کنی
به شکل واضح
منظورم اینه که واقعا میتونی احساسش کنی
نوع رفتارت، نوع انتقال انرژی ای که داری
آگاهیت، درکی که از شرایط داری
واقعا اهمیت داره
من یاد گرفتم که برم روی صحنه و
و اوضاع رو در تقریبا 30 ثانیه ببینم
و متوجه میشم که اوضاع از چه قراره
حفظ کنید، بعد درونی سازی کنید
اوایل که به بند اضافه شدم، چالش برانگیز بود
چون همونطور که جیمز میگه
واقعا باید آهنگ رو درون خودتون حک کنید
به این شکل میتونید با این آهنگ ها به بهترین نتایج برسید
و لارس میگه که وقتی که وارد مغزتون میکنیدش
و خیلی تبدیل به چیزی که درون مغزتان هست میشه
اون نتیجه ای که وقتی حسشون میکنید به دست میاد رو نمیگیرید
بنابراین در مورد این آهنگ ها، از اونجایی که پیچ و خم زیادی دارند، باید درونی سازی اش کنید
و باید احساسش کنید
انتخاب ما برای انتقال معنایی موسیقی
از طریق دفتر موسیقی نیست
و هیچکدوم از ما نمیتونه نوشتاری اش رو انقدرا خوب بخونه
بنابراین باید این بالا شروع بشه
باید یادش بگیرید
بعد باید حفظش کنید
بعد باید درونی سازی اش بکنید
و بعد باید یه جورایی وارد بدنتون بشه
و تبدیل به حافظه عضلانی بشه و فیزیکی بشه
به شکل ایده آل کاری که باید بکنید
اینه که باید بخواهید که آهنگ بدون فکر کردن بهش درونتون جریان پیدا کنه
درست مثل زمانی که راه میرید یا نفس می کشید
به معنای واقعی کلمه باید آهنگ رو به همین خوبی بدونید
تا همینکه اسم آهنگ رو شنیدید
برید روی صحنه و بزنیدش
درست انگار میرید تو پارک قدم بزنید
این خیلی تمرین و تکرار میطلبه
اما وقتی که به اون حد میرسید ارزشش رو داره
چون میتونید این آهنگ رو در هر شرایطی بنوازید
فقط روی لیست آهنگ ها می بینیدش و تمام
یه چیز دیگه...
بدون درنگ
یه چیز دیگه ای که خیلی مهمه اینه که
دارید جلوی انسان ها اجرا می کنید
و میدونید این هم نوعی انرژی عجیبی درونتون ایجاد میکنه
و این هم میتونه چیز خیلی مشکلی باشه
وقتی که اون بالا جلوی کلی آدم هستید
و گاهی ممکنه تنها 10 یا 5 نفر باشند
اهمیتی نداره
هر باری که کسی باشه که حواسش بهتون است یا قضاوتتون میکنه
این فشار هم وجود داره
بنابراین باید آماده باشید
یه چیز جالبی هست که وقتی داریم ضبط میکنیم خیلی باهاش کار می کنیم
که این جمله است: جوری بزنش که انگار صاحبشی
وقتی که تمرین می کنید یا زیاد تور برگزار می کنید اتفاقی که میوفته اینه که
این آهنگها بیشتر فیزیکی میشن
بیشتر تبدیل به حافظه عضلانی میشن
درون آدم حک میشن
و اینجاست که شروع به تصاحب آهنگ می کنید
و نیازی نیست که بشینید و بگید
خب دارم فلان بخش رو میزنم، دارم فلان بخش رو میزنم
و بخش بعدی چیه؟
لعنتی خرابش کردم
و بخش بعدی رو یادم رفت و این جور چیزا
وقتی که همه چی این بالاست
اما وقتی که مینوازید و تمرین می کنید و تور برگزار می کنید، شروع به تصاحب آهنگ می کنید
تبدیل میشه به یه...
تبدیل میشه به یه چیز فیزیکی
استفاده از ارتباط خاص
وقتی که روی صحنه هستید و وارد فضا
و جریان و حس و حال و شرطی سازی خودتون میشید
انگار دارید با مخاطب می رقصید
و اون ها هم بخشی از انرژی موجود هستند
اما همچنین کلی رابطه متقابل و بازی هم وجود داره
ما همدیگر رو خیلی خوب میشناسیم
در بخشی از آهنگ میدونیم که قراره در یک لحظه بیایم کنار هم
و با هم بترکونیم و این لحظه رو روی صحنه هر چقدر که بزرگ یا کوچک باشه پیدا می کنیم
همدیگر و اون لحظه رو پیدا می کنیم
با حاله
یک کاری است که ما می کنیم که
99 درصد موسیقیدان هایی که در بند اجرا می کنند انجام میدهند
اینکه به هم نگاه می کنیم و سرمون رو به نشانه تایید تکون میدیم و میگیم حالا
حالا چی؟
دو تا آهنگ داریم که میخوایم بزنیم
من نمیدونم کدوم
وقتی که روی صحنه هستیم
مسلما بعد از 40 سال با هم بودن یک نوع زبان ناگفته داریم
که از طریقش میتونیم متوجه حس و حال و زبان بدن هم بشیم
در ارتباط با اعتماد و وابستگی به یکدیگر برای تقریبا 40 سال است
من رابطه خیلی خاصی با همه کسانی که اینجا هستند دارم
اما ارتباط مخصوصا خیلی ویژه ای با جیمز دارم
به همین خاطر جیمز صدای در اولویت در گوش های من است
و بنابراین
منظورت از در اولویت، تنها صدا است
تنها صدا
داره در مورد گوشی ها صحبت میکنه
آره تو گوش ها
نه تو مغزش
توی گوش هام روی صحنه
نه تو مغزش
تنها چیزی که...
تنها صدایی که میشنوم صدای جیمزه
ما گوشی هایی داریم که
ما با گوشی در گوش هامون مینوازیم
در اصل یه هدفون کوچیک برای خودتونه
و میتونید هر ترکیب صدایی که میخواید درش داشته باشید
مثلا لارس میگه جیمز به اندازه یه زمین فوتبال ازم فاصله داره و اونور جایگاه تماشاگرها در وسط صحنه است
و اون عقب صحنه است
و همچنان انگار که کنارش ایستادم
چون اینجا دارمش
و اون هم من رو داره
همین جا هستیم
بنابراین همدیگه رو به شکل زنده میشنویم
هرچند که خیلی فاصله داریم
من همیشه...
از روز اولی که در متالیکا موسیقی اجرا کردیم
من و جیمز این رابطه رو داشتیم
بنابراین من روی ریف های گیتار میزنم
و همه چیز در این آهنگ ها بین ریف های درامز و گیتار نوشته شده
بنابراین جیمز در تمام اجراهای زنده پارتنر منه
به نظرم بین من و لارس گاهی این پیام منتقل میشه که...
به نظرم متوجه میشه که داره کم کم ...
میدونم که اون این میل رو داره که در مورد نواختن خیلی هیجان زده بشه
و بعد سریعتر از اونچه فکرش رو میکنه بزنه
به نظرم این کار رو حین رانندگی هم میکنه
یهو میگه من یکم دارم اینجا سریع میزنم
و من سعی میکنم یکم بکشمش عقب
چون میدونم که صدامو میشنوه
و بعد متوجه میشه که
اوه، اوکی
و بعد یکم میکشش عقب
به نظرم این یک نوع از ارتباط ما روی صحنه است
و همچنین به نظرم متوجه میشیم که یکیمون نشسته و احساس حال بد یا شرمندگی یا همچین چیزی داره
این بخش رو خراب کردم
و میتونم ببینم که لارس نشسته و زل زده به تبلش
و اینطوره که خیلی خب
یکم بغل میخواد
میریم بیرون و یکم باهاش وقت میگذرونیم
و اینطوره که میگیم اشکالی نداره
و من هم این حس ها رو پیدا می کنم و متوجه اش میشن
بخش هایی در آهنگ ها هستند که میریم کنار هم و نمیدونم...
وقتی که من حالم خوب نیست این کار رو نمیکنم
و میگن که خب حالش خوب نیست
اما مشکلی با این موضوع نداریم و این رو متوجه میشیم
وقتی چیزی روی صحنه درست نیست متوجه اش میشیم
و اینجاست که میگیم خب اون مشکل داره
من جاش رو میگیریم و...
پشتش درمیام و این آهنگ رو تا جایی که میتونم جلو میبرم
و من همیشه بلافاصله بعد از 30 ثانیه که رفتیم روی صحنه متوجه میشم که حال جیمز فلان طوره
یا اینکه حالش اونطوریه
الان حس خیلی خوب و برونگرایی داره
یجورایی داره خودش رو باز میکنه
امروز یکم تو داره
چند دقیقه وقت می خواد که چهره بازیگری خودش رو پیدا کنه
من واقعا بهش وابسته هستم، حتی شاید بد باشه یا زیادی باشه
و متوجه میشم که ...
اما اون یجورایی نقطه ارتباط من به...
همه چیزی که در استادیوم یا محل کنسرت در جریانه، است
همه چیز اساسا از صافی جیمز رد میشه
و برای 40 سال در اکتبر امسال اینطوری بوده
و امیدوارم که برای حداقل 40 سال آینده هم همینطوری باشه
تمام چیزی است که من میشنوم
و هرچیزی که از موسیقی حس میکنم از طریق و صافی و ارتباط با جیمز به من میرسه
گیتارش و مسلما صدای خوانندگی اش و یجورایی...
همیشه میدونم که کجاست
من نشسته ام
میدونم که اونجاست
میدونم که به کجا نگاه میکنه
میدونم چه حسی داره و به چی فکر می کنه
الان چی؟
دقیقا میدونم به چی داری فکر میکنی
شاید باید حکم بگیری که ازت دور باشه داداش
خب باید بگم که میدونید
وقتی که روی صحنه میرم و کارمون رو شروع میکنیم و آهنگ اوله
عقب رو نگاه میکنم و این سه تا رو میبینم و میگم
خدای من
من با چندتا از بهترین موسیقی دان های جهان روی صحنه هستم
و دارم باهاشون آهنگ میزنم
و بعد به اینها نگاه میکنم و میگم
نمیتونم به هیچکس دیگه ای فکر کنم که بخوام باهاش توی یه بند باشم
حتی وقتی که امروز داشتیم اهنگ «تک» رو میزدیم
یه بخشی بود... بخش ملودیک
اون داشت بخش ملودیک رو میزد
و لارس داشت اینطوری روی تبل میزد
و وقتی این کار رو میکنه خیلی خوشم میاد
و اینکه روی صحنه بهش نزدیک بشم رو دوست دارم
فقط این بخش رو باهاش بنوازم بدون توجه به اینکه
60 هزار نفر اینجا نشسته اند
میدونید؟
ففط میخوام بهش نزدیک بشم و این بخش رو بزنم
چون اون ارتباط موسیقیایی ای که هست...
وارد بخش واقعا واقعا عمیقی از من میشه
و وقتی که این اتفاق میوفته پذیرا میشم
صدای نواختن همه رو میشنوم
و این احساس خیلی خوبی برای منه
بعضی وقت ها میام سمتت و کله میزنم
و کلا یادم میره که داریم برنامه اجرا میکنیم
فقط کله میزنم
پسر تو اون آهنگ اصلا نمیتونم نزدیک اینا بشم
کرک کل جلوی ست درامز رو میگیره