«عروسک گردان» تحلیل آهنگ
وقتی دارید با کسی صحبت می کنید
و اسم متالیکا رو میارید، تقریبا دومین چیزی که می گن، عروسک گردان است
بین ما و اون آهنگ ارتباطی ذاتی برقرار است
من در مورد آهنگ های متالیکا معمولا از کلمه شاهکار استفاده نمی کنم
اما در اساس قطعا آهنگ محبوب شماره یک طرفدارهای متالیکاست
از زمانی که در سال 86 ساخته شد
همه چیز رو در خودش داره
پیک زنی داره، سولوی دوگانه داره
یه بخش تبل درامز باحال داره
و عجیبه چون
بعد از 30 سال و هرچی که ازش گذشته
هیچوقت واقعا این حس رو نداریم که کاملا این آهنگ رو فتح کرده باشیم
گاهی یه اسب سرکشه
یه کار همیشه در حال انجامه
مسلما هرچی که سنمون بالا میره
پیک زنی رو به پایین که بخش مهمی از آهنگ های ما بوده
اگر بتونیم با پیک زنی رو به پایین آهنگ بسازیم، این کار رو می کنیم
در هر ریفی
چون یجورایی بهتر به گوش میرسه
پرکاشن بالاتری داره
بله پرکاشن بیشتری داره و میدونید، بجای اینکه اینطوری بزنیم
اینطوری میزنیم
متوقف کردن سیم و دوباره به صدا در آوردنش یه کیفیتی داره که بهش یه صدای با پرکاشن بالایی میده
بخش میانی ملودیک
کل ایده ای که براش داشتیم این بود که
وقتی عروسک گردان هستید، برده یک چیزی هستید
مخصوصا در رابطه با مواد مخدر یا همچنین چیزی
وقتی که وارد بخش پیک زنی میشه
وقتی که تحت تاثیر مواد مخدر هستید
دوباره یه جورایی بر میگرده به اون حس و حال دیوانه وار
از دیوانگی میره به پوف
یهو شبیه آهنگ های پینک فلوید میشه
که به نظر میرسه یه آهنگ تازه است
اما به این حس ربط داره
و بعد دور میزنید و برمیگردید
به ورس ها و چیزهای دیگه
خیلی پویایی حاکمه، از دیوانگی میریم به سمت دوباره ساختن
صحنه اش رو متوازن میکنید و درش گهگداری توقف دارید
سعی می کنید که در آهنگی که اجرا می کنید، یک نوع جریان پویا داشته باشید
الهاممون برای اون چندتا آهنگی که وسطش ملودیک اجرا کردیم چی بود؟
کاری بود که آیرون میدن میکردن؟
آهنگ «سرنوشت رحیم»
آیرون میدن گهگداری این کار رو می کرد
جوداس پریست هم این کار رو می کرد
اما گروهی که احتمالا به موثرترین وجه انجامش داد لد زپلین بود
بله به این پویایی بود
این ریف فوق العاده یکی از اجزایی است که ما رو از بخش ملودیک میانی و فضای رویاگون بیرون میاره
تبل زنی سنگین
برای من وقتی که به «عروسک گردان» فکر می کنم
به نظرم کلمه ای که به ذهن میرسه، بیشتر بی محابا بودن است
یه بی محابایی ای داره که ادامه پیدا می کنه
و یجورایی تسلیم نمیشه
سنگین ترین بخش آهنگ برای من
بخش تبل زنی در وسط آهنگ است
من همیشه این چیزها رو به بوکس کردن ارتباط میدم
اینطوریه که انگار داری به کیسه بوکس سرعتی میزنی
میدونید چی میگم؟
و یکهو میرید سراغ کیسه بوکس سنگین
جایی که لارس میره سراغ تبل ها و فضا رو مهیا میکنه
بعد میریم سراغ پس خوانی
همه میگن ارباب و این چیزا
این ها وقتی وارد یک ترکیب میشن خیلی باحال میشن
و این ترکیب درست در ذهن من است
و این چیزها خیلی هم فضای باحال داره
این احتمالا مهمترین مواد اولیه تمام این موضوعات است
حس و حال
صدای سنگین
سنگینی
کلی وزن
بله، این یعنی چی؟
خب، نهایتش
من کلی وسیله دارم و تقریبا دو تا صدا
صدای صاف و سنگین
ساده اش برای من همینه
من آپلی فایر صاف JC-120 رو از اول داشتم
یجورای امضای صدای صاف متالیکا است
و صدای سنگین هم اینطوره که
اون یه دکمه رو میزنه و صدا سنگین میشه
این اتفاقیه که میوفته
صدای نهایی باید شبیه صدای درام خش دار بشه
این میشه سنگین من هم درش نت موسیقی میریزم
این میشه صدای سنگین
همچنین سنگین صدای گیتاری است که خش دار شده
کلی ضربه و پرکاشن داره
وقتی یه نت رو میزنی باید حس مشت خوردن داشته باشه
وقتی به سیم ضربه میزنید، اون نت ها
باید به شکل خش دار با هم بخونند
و حس آشوب بدن
سنگینی همچنین یه نوع رویکرد هم هست
منظورم اینه که می تونیم بخش های سنگین رو بدون اون صدای گیتاری که توصیف کردم، بزنیم
همچنین نوعی رویکرد
خیلی واقعا پرخاشگر، تاریک، سرکش، پر انرژی است و انگار هیچ راه فراری نیست و همینه
تموم این ولوم ها به 11 نمیرن، میرن به 12
در این نوع موسیقی اینطوره که
در نواختنمون هی بهش وزن اضافه می کنیم
بدن خودمون رو بیشتر درگیرش می کنیم
حتی یه سطحی از شوق و اشتیاق هم درش هست
که پرخاشگره و در اون تک نت قرار می گیره
یا در اون تک حس یا هرچی که هست قرار می گیره
با درامز هماهنگ میشی و ضربه ها همخوانی پیدا می کنی
و همچنین یک تجربه است
بنابراین همه اون وزن و انرژی
تبدیل به این سفر دیوانه واری میشه که به عنوان یه گروه طی می کنید
وقتی که وارد فضایش میشی، شروع به سر زدن میکنی
و جمعیت بهش واکنش نشون میده
تجربه خیلی قدرتمندیه
و از لحاظ صدایی، اگر من یه صدای گیتار واقعا سنگین و پر پرکاشنی داشته باشم
نگارش ریف ها خودش اتفاق میوفته
صدا شما رو به سمتی هدایت میکنه که به شکلی خاص بنوازید
و یکجورایی آهنگ سازی ساده تر میشه
اینطور نیست که آهنگ «متصل» رو روی گیتار آکوستیک بنویسید
اینکار رو نمیشه کرد
صدا به شما کمک می کنه تا به جایی که میخواید برسید
من یه سوال دارم
در مورد تاثیراتی که در سبک هوی گرفتید
شما دو تا از کی تاثیر گرفتید؟
از گیتاریست ها؟
یالا
همیشه یه سری آدم های مشابه هستند
برای من جیمی هندریکس بوده
بعد ریچی بلکمور، جیمی پیج
جف بگ و تمام این گیتاریست ها
تونی آیومی، ادی ون هلن، مایکل شنکر
این آدما
نوازندگی خیلی تاثیرگذاری داشتند
برای من بیشتر اسکورپیونز و جوداس پریست بودند
یه چیزی تو این مایه ها که در آهنگشون ریف دارند اما ملودیکه
اما همچنین صدای خیلی تپل و سنگینی هم دارن
مسلما تونی آیومی که سلطان ریف هستش
همچنی حتی جویی رامون
جانی
که یجورایی بی محابا بود
جانی رامون
فقط پیک زنی به روی پایین
پیک زنی به پایین همین بود
خیلی از کارهای پانک راک هم بود
و من میخواستم اضافه کنم که برای گرم کردن
شنیدم که گاهی جیمز اینو میزنه
بنابراین این نهایتا تبدیل میشه به کار اول خیلی از اجراها
و یکجورایی همچنین امتحان میکنه که چقدر انگشتاش گرم شده
بدن و انگشتاش آماده هستند یا نه
خیلی قطعات چالش برانگیزی در این آهنگ هست
و از بعضی هاشون برای گرم کردن استفاده می کنیم
احتمالا اون بخشه که با خودمون میگیم اگر این رو بتونم خوب بزنم
برنامه بهتر از اونی که فکرش رو می کنم پیش میره