از ریف تا آهنگ
همه چیز با ریف شروع میشه
نوشتن آهنگ از نظر من مثل یه پازل بزرگه
از قطعاتی تشکیل شده که باید کنار هم قرار بگیرند
در متالیکا ما کار رو با ریف اصلی شروع می کنیم
این ریف اصلی، به آهنگ خوراک می رسونه
معمولا تمپوی و کلید آهنگ رو مشخص می کنه
بعد ورس ها و بریج ها و کورس ها و بخش های میانی
اینتروی آهنگ
معمولا همه این ها از حس ریف اصلی نشات می گیرند
چه از ذهن خودمون باشه
در خانه یا در هنگام تور که داریم در اتاق تمرین نوازندگی می کنیم
یا اتاق گرم کن قبل از اجرا
ریف ها جمع می شوند
قبل ترها، اینطور بود که هر بار که میخواستیم آلبومی بسازیم، همه ایده ها و نوار ریف های خودشون رو داشتند
و اینطور بود که میگفتیم، خیلی خوب میخوایم چندتا آهنگ بنویسیم
وقتی که یک ریف اصلی وجود داشته باشه تمام دیگر چیزها با اون هماهنگ میشن
نوشتن اینتروی آهنگ برای ریف انتظار سازی کنید
یه آهنگ چطور شروع میشه؟
ما دوست داریم اینترو هایی بنویسیم که خودشون یه سیری داشته باشند
تصور کنید که در یک سرسره آبی هستید
و کلی پیچ و تاب رو میگذرونید
و در انتها که به بیرون پرتاب میشید
میوفتید روی ریف اصلی
باید درام خلق کنید
و میدونید، یک مثال خیلی خوبش آهنگ ورود مرد شنی است
با بخش پیک زنی شروع میشه
و با آکورد، یک صدای بنگ میاد
و شما انتظار دارید که گروه با ریف اصلی وارد بشه
اما نه ما با آکورد وارد میشیم
و یک بخش درامز هست
و بخش گیتار و بخش بیس
و یک انفجار آروم روی نت می
همه یک سری چیزهای خیلی روتین هستند
واقعا خیلی چیز بزرگی به نظر نمیاد
اما کاری که می کنیم اینه که داریم صحنه رو برای اتفاقی که قراره بیوفته آماده می کنیم
بخش اصلی اش میاد
و وقتی که از راه میرسه خیلی تاثیرگذارتره
چون داریم درام میسازیم
از طریق تمپو، به شکلی موسیقیایی و هارمونیایی تنش می آفرینیم
و اساسا صحنه رو برای یک رونمایی بزرگ می‌چینیم
میشه یه ریف خیلی خیلی خوبی داشت
اما اگر به درستی نمایانده و اجرا نشه
زمین میخوره
یا اینکه میشه...
یا ممکنه یه ریف رو بردارید و انقدر بزنیدش که معنای خودش رو از دست بده
وقتی یه ریف می نویسیم، ریف اصلی یه جورایی مقدسه
نباید زیادی بزنیدش
باید کاری کنید که شنونده همش حس کنه روی مرز شنیدنشه
وقتی که میرسه میگن آره
بعد باید بکشیدش عقب
که اینطوری بشن
و میدونید، همین جلو و عقب کشیدن
و این حقیقت است که شنونده ممکنه
انتظار چیزی که در ادامه میاد رو نداشته باشه
اما وقتی که میرسه، دقیقا چیزیه که میخوان بشنوند
هنوز نمیدوننش
اما دقیقا اون چیزیه که میخوان بشنوند
این ریفه
فا دیز و بعد فا
یک بار درمیون
روی ریف بداهه نوازی کنید
یه ریف عالی دارید
بعدش چیکار می کنید
میریم و روش بداهه میزنیم
چه احساسی داره؟
چندتا حس مختلف با اون ریف رو امتحان می کنیم
با نصف زمان چه حسی داره؟
با دوبرابر زمان چه حسی داره؟
ساده شده اش چه حسی داره؟
میتونید ریف رو بگیرید و ساده اش کنید
تبدیل به یه اینترو میشه
میتونید از ریف ریف بسازید قسمت های کوچیکش رو بردارید
یا اینکه روش بداهه میزنید
و هرچیزی که بعدش بهتون میرسه
قرار بوده که اتفاق بیوفته به همین سادگی
ایمان داشتن به اینکه
من تنها وسیله ای هستم برای چیزی که در لحظه بهم الهام میشه
و اگر از صدا و حسش و کاری که می کنیم، خوشم اومد
میتونم کاملا به چیزی که بعد میاد، اعتماد داشته باشم
و خیلی از اوقات، میدونم که حداقل وقتی ما بداهه نوازی می کنیم
لارس میگه که خیلی خوب
فقط اون چیزی که قراره بعد بنوازی و بزن
اینطوریه که خب
و من میذارم اتفاق بیوفته
پس نباید زیادی روش فکر کرد چون مسئله ریاضی نیست
شاید بشه بری سراغ ریف سریع
میره به ریف سریع، دو برابر یا همچین چیزی
بعد بخش بریج یا کورس رو داریم
که از تغییر کلید در میاد و بعد...
همه فرصت دارند تا ایده هاشون رو بیان کنند
هیچوقت نمیدونید قطعه طلایی از کجا سر میرسه
لارس در واقع خیلی در شنیدن یه ریف و تجزیه اش خوبه
چون من به عنوان یه گیتاریست، انگشتام معمولا میاد اینجا و این کار رو می کنه
یه جورایی خوبه که یکی که گیتاریست نیست رو داشته باشید
که بیاد و بگه
خب، وقتی اومدی اینجا خوشم اومد
بیشتر از اون کاری که این بالا کردی رو بکن
و این رویکرد ساده انگارانه است که خیلی دوست دارم
و میتونم بهش اضافه کنم
در این دوران مدرن خیلی چیزها روی کامپیوتر خلق میشه
و این بداهه نوازی ها نادر و نادر تر میشن
اما در متالیکا واقعا افتخار می کنیم که اینطوری آهنگ میسازیم
من توصیه می کنم که تا جای ممکن بنوازید
و با موسیقیدان های مختلف بنوازید
سبک های مختلف رو بنوازید
و بزنید بیرون
و به شکل فیزیکی انجامش بدید
حتی اگر بداهه نوازی با اون درامر فوق العاده ای باشه که تو محلتون هست یا هرچی
تا جای ممکن بنوازید
اون حس درونی رو پیدا کنید
تا اینکه وقتی وارد نوشتن آهنگ شدید
بتونید از طریق تجربه بداهه نوازی، آهنگ سازی کنید
به روند زمان بدید
مثل تمام فعالیت های خلاقانه دیگه مثل فیلم سازی و کشیدن نقاشی و دیگر چیزها
دوست ندارم از کلمه کار استفاده کنم
چون چیزی است که ازش لذت می برید
هرچیزی که ازش لذت ببرید رو من کار حساب نمی کنم
اما خیلی روندی عملی است
به نظرم بعضی ها این تصور رو دارند
که خواننده ها و آهنگ سازها روی تخت دراز کشیدند
و درهای آسمان باز میشه
و صبح روز بعد از خواب بیدار میشن
و یک صدای فوق العاده در میاد
مثلا قطعه «صدای سکوت» پل سایمون
یا قطعه «دیوار عجایب» نوئل گلگر
بیدار میشه و قطعه «دیوار عجایب» بهش الهام شده
در مورد ما و مسلما خیلی از دیگر هنرمندانی که باهاشون صحبت می کنم
اینطوریه که باید فقط...
باید ساعت 10 صبح به استودیو برید
ساعت بزنید و 8 ساعت کار کنید
بعضی روزها چیزهای الهام بخش اتفاق می افتند
و دیگر روزها همینطوری می نشینید
و مثل هر چیز دیگری باهاش کلنجار میرید
باید صبور باشید
و باید اجازه بدید که زمان بخشی از روند باشه
و به عنصر زمان آن احترام بذارید
وقتی من و جیمز آهنگ سازی می کردیم
فقط دوتای ما در یک گاراژ بودیم
بازم اینطور بود که بیدار می شدیم، صبحانه می خوردیم
حول حوش ساعت 11 یا ظهر میرفتیم سمت استودیو
یک روز کامل کار می کردیم
و این بخشش اونقدرا برای ما تغییر نکرده
یجورایی خیلی کار می طلبه
و ما به این احترام میذاریم
و به روند اون زمانی که لیاقتش رو داره رو میدیم