WEBVTT

00:00:03.624 --> 00:00:07.043
از ریف تا آهنگ

00:00:08.708 --> 00:00:11.848
همه چیز با ریف شروع میشه

00:00:12.000 --> 00:00:15.720
نوشتن آهنگ از نظر من مثل یه پازل بزرگه

00:00:15.720 --> 00:00:18.887
از قطعاتی تشکیل شده
که باید کنار هم قرار بگیرند

00:00:19.230 --> 00:00:22.950
در متالیکا ما کار رو با
ریف اصلی شروع می کنیم

00:00:22.950 --> 00:00:25.620
این ریف اصلی، به آهنگ خوراک می رسونه

00:00:28.630 --> 00:00:31.487
معمولا تمپوی و کلید آهنگ رو مشخص می کنه

00:00:31.512 --> 00:00:34.580
بعد ورس ها و بریج ها و
کورس ها و بخش های میانی

00:00:34.580 --> 00:00:35.720
اینتروی آهنگ

00:00:35.720 --> 00:00:41.305
معمولا همه این ها از حس
ریف اصلی نشات می گیرند

00:00:46.030 --> 00:00:48.460
چه از ذهن خودمون باشه

00:00:48.460 --> 00:00:53.498
در خانه یا در هنگام تور که داریم
در اتاق تمرین نوازندگی می کنیم

00:00:53.523 --> 00:00:55.630
یا اتاق گرم کن قبل از اجرا

00:00:55.630 --> 00:00:57.460
ریف ها جمع می شوند

00:00:57.460 --> 00:01:05.505
قبل ترها، اینطور بود که هر بار که میخواستیم آلبومی
بسازیم، همه ایده ها و نوار ریف های خودشون رو داشتند

00:01:05.530 --> 00:01:08.520
و اینطور بود که میگفتیم، خیلی
خوب میخوایم چندتا آهنگ بنویسیم

00:01:22.054 --> 00:01:27.062
وقتی که یک ریف اصلی وجود داشته باشه
تمام دیگر چیزها با اون هماهنگ میشن

00:01:28.042 --> 00:01:31.551
نوشتن اینتروی آهنگ
برای ریف انتظار سازی کنید

00:01:31.621 --> 00:01:33.241
یه آهنگ چطور شروع میشه؟

00:01:33.280 --> 00:01:37.934
ما دوست داریم اینترو هایی بنویسیم
که خودشون یه سیری داشته باشند

00:01:38.270 --> 00:01:41.230
تصور کنید که در یک سرسره آبی هستید

00:01:41.230 --> 00:01:43.570
و کلی پیچ و تاب رو میگذرونید

00:01:43.570 --> 00:01:46.480
و در انتها که به بیرون پرتاب میشید

00:01:46.480 --> 00:01:48.010
میوفتید روی ریف اصلی

00:01:48.010 --> 00:01:50.050
باید درام خلق کنید

00:01:50.050 --> 00:01:56.145
و میدونید، یک مثال خیلی
خوبش آهنگ ورود مرد شنی است

00:01:56.170 --> 00:01:58.542
با بخش پیک زنی شروع میشه

00:02:03.144 --> 00:02:05.445
و با آکورد، یک صدای بنگ میاد

00:02:10.080 --> 00:02:14.910
و شما انتظار دارید که
گروه با ریف اصلی وارد بشه

00:02:14.910 --> 00:02:16.770
اما نه ما با آکورد وارد میشیم

00:02:16.770 --> 00:02:20.070
و یک بخش درامز هست

00:02:20.070 --> 00:02:23.062
و بخش گیتار و بخش بیس

00:02:23.094 --> 00:02:25.718
و یک انفجار آروم روی نت می

00:02:25.743 --> 00:02:30.333
همه یک سری چیزهای خیلی روتین هستند

00:02:30.358 --> 00:02:33.300
واقعا خیلی چیز بزرگی به نظر نمیاد

00:02:33.300 --> 00:02:37.739
اما کاری که می کنیم اینه که داریم صحنه رو
برای اتفاقی که قراره بیوفته آماده می کنیم

00:02:40.190 --> 00:02:42.350
بخش اصلی اش میاد

00:02:42.350 --> 00:02:46.580
و وقتی که از راه میرسه خیلی تاثیرگذارتره

00:02:46.580 --> 00:02:48.680
چون داریم درام میسازیم

00:02:48.680 --> 00:02:54.309
از طریق تمپو، به شکلی موسیقیایی
و هارمونیایی تنش می آفرینیم

00:02:54.470 --> 00:03:01.615
و اساسا صحنه رو برای
یک رونمایی بزرگ می‌چینیم

00:03:01.640 --> 00:03:03.980
میشه یه ریف خیلی خیلی خوبی داشت

00:03:03.980 --> 00:03:10.917
اما اگر به درستی نمایانده و اجرا نشه

00:03:11.674 --> 00:03:13.676
زمین میخوره

00:03:14.670 --> 00:03:16.290
یا اینکه میشه...

00:03:16.315 --> 00:03:21.860
یا ممکنه یه ریف رو بردارید و انقدر
بزنیدش که معنای خودش رو از دست بده

00:03:22.140 --> 00:03:26.456
وقتی یه ریف می نویسیم،
ریف اصلی یه جورایی مقدسه

00:03:26.555 --> 00:03:28.685
نباید زیادی بزنیدش

00:03:28.740 --> 00:03:32.879
باید کاری کنید که شنونده همش
حس کنه روی مرز شنیدنشه

00:03:32.910 --> 00:03:36.300
وقتی که میرسه میگن آره

00:03:36.300 --> 00:03:37.382
بعد باید بکشیدش عقب

00:03:37.407 --> 00:03:40.727
که اینطوری بشن

00:03:40.920 --> 00:03:43.590
و میدونید، همین جلو و عقب کشیدن

00:03:43.590 --> 00:03:47.400
و این حقیقت است که شنونده ممکنه

00:03:47.400 --> 00:03:49.470
انتظار چیزی که در ادامه میاد رو نداشته باشه

00:03:49.470 --> 00:03:53.710
اما وقتی که میرسه، دقیقا
چیزیه که میخوان بشنوند

00:03:53.710 --> 00:03:54.760
هنوز نمیدوننش

00:03:54.760 --> 00:03:57.060
اما دقیقا اون چیزیه که میخوان بشنوند

00:03:57.060 --> 00:03:58.980
این ریفه

00:03:58.980 --> 00:04:00.540
فا دیز و بعد فا

00:04:01.273 --> 00:04:02.015
یک بار درمیون

00:04:02.040 --> 00:04:02.853
روی ریف بداهه نوازی کنید

00:04:02.877 --> 00:04:03.960
یه ریف عالی دارید

00:04:03.960 --> 00:04:05.550
بعدش چیکار می کنید

00:04:05.550 --> 00:04:07.390
میریم و روش بداهه میزنیم

00:04:07.390 --> 00:04:08.520
چه احساسی داره؟

00:04:08.520 --> 00:04:10.800
چندتا حس مختلف با اون ریف رو امتحان می کنیم

00:04:10.800 --> 00:04:12.180
با نصف زمان چه حسی داره؟

00:04:12.180 --> 00:04:14.400
با دوبرابر زمان چه حسی داره؟

00:04:14.400 --> 00:04:16.680
ساده شده اش چه حسی داره؟

00:04:16.680 --> 00:04:18.570
میتونید ریف رو بگیرید و ساده اش کنید

00:04:18.854 --> 00:04:20.206
تبدیل به یه اینترو میشه

00:04:20.231 --> 00:04:26.082
میتونید از ریف ریف بسازید
قسمت های کوچیکش رو بردارید

00:04:26.430 --> 00:04:28.440
یا اینکه روش بداهه میزنید

00:04:28.440 --> 00:04:32.250
و هرچیزی که بعدش بهتون میرسه

00:04:32.250 --> 00:04:34.530
قرار بوده که اتفاق بیوفته
به همین سادگی

00:04:34.530 --> 00:04:37.830
ایمان داشتن به اینکه

00:04:37.830 --> 00:04:40.784
من تنها وسیله ای هستم برای
چیزی که در لحظه بهم الهام میشه

00:04:41.140 --> 00:04:44.546
و اگر از صدا و حسش و
کاری که می کنیم، خوشم اومد

00:04:44.726 --> 00:04:47.906
میتونم کاملا به چیزی که
بعد میاد، اعتماد داشته باشم

00:04:48.090 --> 00:04:51.660
و خیلی از اوقات، میدونم که
حداقل وقتی ما بداهه نوازی می کنیم

00:04:51.660 --> 00:04:53.670
لارس میگه که خیلی خوب

00:04:53.670 --> 00:04:56.220
فقط اون چیزی که قراره بعد بنوازی و بزن

00:04:56.220 --> 00:04:57.480
اینطوریه که خب

00:04:57.480 --> 00:04:59.320
و من میذارم اتفاق بیوفته

00:04:59.320 --> 00:05:03.420
پس نباید زیادی روش فکر
کرد چون مسئله ریاضی نیست

00:05:03.420 --> 00:05:05.250
شاید بشه بری سراغ ریف سریع

00:05:05.250 --> 00:05:07.620
میره به ریف سریع، دو برابر یا همچین چیزی

00:05:07.620 --> 00:05:10.740
بعد بخش بریج یا کورس رو داریم

00:05:10.740 --> 00:05:14.614
که از تغییر کلید در میاد و بعد...

00:05:16.950 --> 00:05:20.210
همه فرصت دارند تا ایده هاشون رو بیان کنند

00:05:20.210 --> 00:05:22.789
هیچوقت نمیدونید قطعه طلایی از کجا سر میرسه

00:05:23.250 --> 00:05:28.385
لارس در واقع خیلی در
شنیدن یه ریف و تجزیه اش خوبه

00:05:28.410 --> 00:05:32.140
چون من به عنوان یه گیتاریست، انگشتام
معمولا میاد اینجا و این کار رو می کنه

00:05:32.364 --> 00:05:35.206
یه جورایی خوبه که یکی که
گیتاریست نیست رو داشته باشید

00:05:35.356 --> 00:05:36.425
که بیاد و بگه

00:05:36.450 --> 00:05:38.500
خب، وقتی اومدی اینجا خوشم اومد

00:05:38.500 --> 00:05:41.370
بیشتر از اون کاری که این بالا کردی رو بکن

00:05:41.370 --> 00:05:44.622
و این رویکرد ساده انگارانه
است که خیلی دوست دارم

00:05:44.647 --> 00:05:46.424
و میتونم بهش اضافه کنم

00:05:48.620 --> 00:05:52.828
در این دوران مدرن خیلی
چیزها روی کامپیوتر خلق میشه

00:05:52.970 --> 00:05:55.700
و این بداهه نوازی ها نادر و نادر تر میشن

00:05:55.725 --> 00:05:59.845
اما در متالیکا واقعا افتخار می
کنیم که اینطوری آهنگ میسازیم

00:06:06.610 --> 00:06:09.260
من توصیه می کنم که تا جای ممکن بنوازید

00:06:09.260 --> 00:06:11.000
و با موسیقیدان های مختلف بنوازید

00:06:11.000 --> 00:06:12.710
سبک های مختلف رو بنوازید

00:06:12.710 --> 00:06:13.730
و بزنید بیرون

00:06:13.730 --> 00:06:14.929
و به شکل فیزیکی انجامش بدید

00:06:14.954 --> 00:06:19.627
حتی اگر بداهه نوازی با اون درامر فوق
العاده ای باشه که تو محلتون هست یا هرچی

00:06:19.850 --> 00:06:21.530
تا جای ممکن بنوازید

00:06:21.530 --> 00:06:23.270
اون حس درونی رو پیدا کنید

00:06:23.270 --> 00:06:26.210
تا اینکه وقتی وارد نوشتن آهنگ شدید

00:06:26.210 --> 00:06:30.260
بتونید از طریق تجربه
بداهه نوازی، آهنگ سازی کنید

00:06:32.042 --> 00:06:36.512
به روند زمان بدید

00:06:36.610 --> 00:06:42.890
مثل تمام فعالیت های خلاقانه دیگه مثل
فیلم سازی و کشیدن نقاشی و دیگر چیزها

00:06:43.510 --> 00:06:45.280
دوست ندارم از کلمه کار استفاده کنم

00:06:45.280 --> 00:06:46.900
چون چیزی است که ازش لذت می برید

00:06:46.900 --> 00:06:50.650
هرچیزی که ازش لذت ببرید
رو من کار حساب نمی کنم

00:06:50.650 --> 00:06:55.040
اما خیلی روندی عملی است

00:06:55.040 --> 00:07:00.771
به نظرم بعضی ها این تصور رو دارند

00:07:00.771 --> 00:07:02.850
که خواننده ها و آهنگ
سازها روی تخت دراز کشیدند

00:07:02.850 --> 00:07:04.980
و درهای آسمان باز میشه

00:07:04.980 --> 00:07:06.640
و صبح روز بعد از خواب بیدار میشن

00:07:07.721 --> 00:07:11.360
و یک صدای فوق العاده در میاد

00:07:11.360 --> 00:07:14.190
مثلا قطعه «صدای سکوت» پل سایمون

00:07:14.315 --> 00:07:16.522
یا قطعه «دیوار عجایب» نوئل گلگر

00:07:16.643 --> 00:07:18.470
بیدار میشه و قطعه «دیوار
عجایب» بهش الهام شده

00:07:18.470 --> 00:07:22.167
در مورد ما و مسلما خیلی از دیگر
هنرمندانی که باهاشون صحبت می کنم

00:07:22.424 --> 00:07:24.200
اینطوریه که باید فقط...

00:07:24.200 --> 00:07:26.720
باید ساعت 10 صبح به استودیو برید

00:07:26.720 --> 00:07:29.720
ساعت بزنید و 8 ساعت کار کنید

00:07:29.720 --> 00:07:31.835
بعضی روزها چیزهای الهام بخش اتفاق می افتند

00:07:31.835 --> 00:07:33.710
و دیگر روزها همینطوری می نشینید

00:07:33.710 --> 00:07:36.290
و مثل هر چیز دیگری باهاش کلنجار میرید

00:07:36.290 --> 00:07:37.430
باید صبور باشید

00:07:37.430 --> 00:07:42.026
و باید اجازه بدید که زمان بخشی از روند باشه

00:07:42.051 --> 00:07:46.190
و به عنصر زمان آن احترام بذارید

00:07:46.190 --> 00:07:47.612
وقتی من و جیمز آهنگ سازی می کردیم

00:07:47.637 --> 00:07:49.820
فقط دوتای ما در یک گاراژ بودیم

00:07:49.820 --> 00:07:52.460
بازم اینطور بود که بیدار
می شدیم، صبحانه می خوردیم

00:07:52.460 --> 00:07:57.039
حول حوش ساعت 11 یا ظهر میرفتیم سمت استودیو

00:07:57.101 --> 00:07:58.820
یک روز کامل کار می کردیم

00:07:58.845 --> 00:08:01.979
و این بخشش اونقدرا برای ما تغییر نکرده

00:08:02.004 --> 00:08:04.850
یجورایی خیلی کار می طلبه

00:08:04.850 --> 00:08:07.100
و ما به این احترام میذاریم

00:08:07.100 --> 00:08:14.500
و به روند اون زمانی که
لیاقتش رو داره رو میدیم