WEBVTT

00:00:03.542 --> 00:00:09.528
هنر پایدار

00:00:10.090 --> 00:00:15.340
باید بگم که اگر در کنفرانسی
پر از طراحان هستید

00:00:15.340 --> 00:00:20.872
و از همه بخواهید که لطفا اگر چیزهای
بیشتری می خواهید، دستتون رو بلند کنید

00:00:21.254 --> 00:00:22.960
هیچکس دستش رو بلند نخواهد کرد

00:00:22.960 --> 00:00:26.050
اما با این حال تمام طراحان میروند به
خانه و چیزهای بیشتری طراحی می کنند

00:00:26.050 --> 00:00:31.940
در سال 2013 من کتابی از نائومی کلاین با
عنوان «این همه چیز را تغییر می دهد» خواندم

00:00:32.409 --> 00:00:35.260
و اون کتاب را با این جمله شروع می کند

00:00:35.260 --> 00:00:38.245
ما در مورد تغییرات آب و هوایی
فکر می کنیم و بعد فکر نمی کنیم

00:00:38.507 --> 00:00:41.270
دوباره بهش فکر می کنیم و دوبار فکر نمی کنیم

00:00:42.115 --> 00:00:47.082
و با گذشت سال ها از 2013 تا حالا

00:00:47.129 --> 00:00:51.410
مقاطع میان فکر کردن در
مورد تغییرات آب و هوایی

00:00:51.410 --> 00:00:54.600
به نظرم برای همه ما کوتاه تر شده است

00:00:54.625 --> 00:00:57.770
و مخصوصا برای افرادی که چیزهایی خلق می کنند

00:00:57.770 --> 00:01:02.174
و برای افرادی که به شکل بین المللی چیز
خلق می کنند و سفر می کنند تا چیز خلق کنند

00:01:02.370 --> 00:01:05.330
و بعد این چیزها رو به سراسر جهان می فرستند

00:01:05.330 --> 00:01:10.220
و طراحان می خواهند سیستم
هایی را طراحی کنند که زیبا هستند

00:01:10.220 --> 00:01:12.170
نمی خواهند سیستم هایی را طراحی کنند که

00:01:12.170 --> 00:01:14.870
برای محیط زیست مخرب هستند

00:01:14.870 --> 00:01:16.880
و با اینحال تضادی در اینجاست

00:01:16.880 --> 00:01:24.090
دعوت به خلق هر چیزی به معنای دعوت به
اضافه کردن به مشکلی است که همه در آن هستیم

00:01:24.619 --> 00:01:26.709
بنابراین یک طراح چطور با
این موضوع مواجه می شود؟

00:01:26.780 --> 00:01:29.130
این به پرسشی دائمی برای من

00:01:29.130 --> 00:01:31.583
و به نظرم هر طراحی که
می شناسم، تبدیل شده است

00:01:33.145 --> 00:01:37.734
انتخاب های پایدار

00:01:37.940 --> 00:01:40.280
من در کار خودم با ایده شروع می کنم

00:01:40.305 --> 00:01:44.785
ایده ها به هندسه تبدیل می شوند و در
نهایت هندسه ها به انتخاب مواد می انجامد

00:01:44.810 --> 00:01:46.790
و کاری که من شروع به انجامش کرده ام

00:01:46.790 --> 00:01:48.970
و تغییر بزرگی برای من بوده است

00:01:48.970 --> 00:01:52.880
و به نظرم برای شما و
طراحان بسیار دیگری خواهد بود

00:01:52.880 --> 00:01:56.375
سعی کنید این قدم رو بردارید که کار
را اول با فکر در مورد مواد شروع کنید

00:01:56.660 --> 00:02:00.329
و تصمیماتتان را بر اساس موادی بگیرید که

00:02:00.362 --> 00:02:05.942
بر اساس ابتدا، میانه و انتهای دوره
حیات خود در نظر گرفته شده اند

00:02:06.040 --> 00:02:08.259
به عنوان طراح ما طبق پارامترها کار می کنیم

00:02:08.259 --> 00:02:09.259
شما به من پارامتری می دهید

00:02:09.259 --> 00:02:10.009
و من طبق آن کار می کنم

00:02:10.009 --> 00:02:12.080
اگر به من بگید که صحنه من انقدر است

00:02:12.080 --> 00:02:15.260
و در اینجا یک دیوار بتنی
است و نمی تونم پشتش برم

00:02:15.260 --> 00:02:16.850
من به دیوار بتنی احترام میگذارم

00:02:16.875 --> 00:02:23.064
اگر به من این پارامتر را بدهید که من نه تنها باید
برنامه توری طراحی کنم که عقل از سرتون می پرونه

00:02:23.100 --> 00:02:25.726
بلکه باید کاملا هم فاقد رد پای کربنی باشد

00:02:25.751 --> 00:02:27.354
اگر این پارامتر من باشد

00:02:27.379 --> 00:02:31.015
مطمئنا من و همکارانم طبق
این پارامتر کار خواهیم کرد

00:02:31.040 --> 00:02:35.250
همانطور که طبق خیلی از پارامترهای
چالش برانگیز و سخت کار می کنیم

00:02:35.539 --> 00:02:37.359
بنابراین کاری که ما سعی
می کنیم در استودیو انجام دهیم

00:02:37.430 --> 00:02:39.890
این است که برای خودمان
پارامترهای جدید می گذاریم

00:02:39.890 --> 00:02:42.233
کار خودمان را بررسی کربنی می کنیم

00:02:42.233 --> 00:02:43.400
به ته ماجرا نگاه می کنیم

00:02:43.400 --> 00:02:50.271
بجای اینکه یک دسته اطلاعات
مبهم و ترسناک داشته باشیم

00:02:50.296 --> 00:02:51.857
که منتظریم تا کشفش کنیم

00:02:51.882 --> 00:02:54.320
در مورد رد پایی که می گذاریم

00:02:54.320 --> 00:02:56.265
به ته ماجرای آن نگاه کنیم

00:02:56.265 --> 00:02:58.640
افراد زیادی هستند که این
خدمات را ارائه خواهند داد

00:02:58.640 --> 00:03:00.110
به استودیوی شما خواهند آمد

00:03:00.110 --> 00:03:04.075
و ابزارهای آنلاینی هستند که می
توانند به شما در محاسبه آن کمک کنند

00:03:04.255 --> 00:03:05.905
فقط صادقانه به آن نگاه کنید

00:03:05.930 --> 00:03:09.110
کار من چقدر کربن تولید کرده است

00:03:09.110 --> 00:03:11.780
و باید چکار کنم که اول آن را حذف کنم

00:03:11.780 --> 00:03:15.161
و دوم اگر نمی توانم حذفش
کنم، به شکلی بهش تغییر جهت بدم

00:03:15.200 --> 00:03:18.960
تغییر مسیر، عبارتی مشکل
است، اما از هیچی بهتر است

00:03:18.960 --> 00:03:20.914
بنابراین این دعوتی من از شماست

00:03:20.939 --> 00:03:23.945
از نگاه کردن به ته ماجرای
ردپایی که می گذارید، نترسید

00:03:23.979 --> 00:03:26.777
چون ما همه در آینده
نزدیک باید این کار را بکنیم

00:03:26.810 --> 00:03:29.210
پس بیاید در آن بجای دنباله رو، پیشرو باشیم

00:03:29.210 --> 00:03:32.583
اخیرا کتابی خواندم که
این ادعا را مطرح می کند

00:03:32.608 --> 00:03:35.828
که «امید» کلمه مثبتی است

00:03:36.160 --> 00:03:38.400
و «آینده» کلمه مثبتی است

00:03:38.400 --> 00:03:41.700
اما در واقع حتی بهتر از کلمه آینده

00:03:41.700 --> 00:03:43.080
کلمه «حال» است

00:03:43.080 --> 00:03:45.012
و حتی بهتر از کلمه امید، کلمه «عمل» است

00:03:47.942 --> 00:03:52.575
ردپای دیجیتال

00:03:52.890 --> 00:03:57.653
نکته دشواری در پی دیجیتال
در برابر فیزیکی وجود دارد

00:03:57.786 --> 00:04:04.278
چون خود دیجیتال عاری از ردپای کربنی نیست

00:04:05.045 --> 00:04:06.950
همیشه از این مثال استفاده
می شود، اینطور نیست؟

00:04:06.975 --> 00:04:13.625
که میزان انرژی ای که صرف پورن می شود، برابر
با میزان انرژی استفاده شده توسط کل بلژیک است

00:04:13.825 --> 00:04:19.494
بنابراین میگم که مواظب باشید که اینترنت

00:04:19.519 --> 00:04:22.223
را چیزی اثیری در نظر نگیرید

00:04:22.313 --> 00:04:30.325
چون متاسفانه مثل هر چیز دیگر رد
پای کربنی خود را در سیاره می گذارد

00:04:30.710 --> 00:04:36.247
به عنوان یک حوزه کاری ما بین
دیجیتال و غیر دیجیتال، زیست دوگانه داریم

00:04:37.070 --> 00:04:40.130
ما آثار دیجیتال می سازیم

00:04:40.130 --> 00:04:43.968
و از بر هم کنش این آثار با
سطوح فیزیکی لذت می بریم

00:04:43.994 --> 00:04:45.479
بنابراین اگر فیلمی بسازیم

00:04:45.504 --> 00:04:48.495
معمولا این فیلم روی سازه
ای فیزیکی نمایش داده می شود

00:04:49.014 --> 00:04:52.872
به نظرم همیشه دوست داریم ماده
گونی دنیای دیجیتال را قبول کنیم

00:04:53.030 --> 00:04:56.450
برای من صفحه سینما در ذات خودش

00:04:56.450 --> 00:05:00.350
قطعه از صفحه سفید با نقاط
نوری پران روی خود است

00:05:00.350 --> 00:05:02.450
و برای همیشه به خاطر داشتن پدیده

00:05:02.450 --> 00:05:06.080
در دل چیزی که به شکل دریچه
ای به جهانی دیگر به نظر می آید

00:05:06.080 --> 00:05:09.050
به خودی خود شیئی ماده ای است

00:05:09.050 --> 00:05:12.860
به نظرم باید بحثی دائما در حال بسط

00:05:12.860 --> 00:05:17.752
میان فیزیکی و محلی و
دیجیتال و جهانی در جریان باشد

00:05:19.020 --> 00:05:23.906
به نظرم همچنان باید به شکل
گروهی، فیزیکی و محلی جمع شویم

00:05:24.330 --> 00:05:27.960
و به نظرم همچنان باید به شکل
دیجیتال و جهانی مرتبط باشیم

00:05:28.158 --> 00:05:30.997
و اگر بتوانیم در سیستم
های خود بهینه تر باشیم

00:05:31.079 --> 00:05:36.502
در آن صورت شاید بتوانیم از گشتن در
جهان با سبد خریدی پر از چیزها، اجتناب کنیم

00:05:36.721 --> 00:05:41.313
و به نظرم اگر به چیزی مثل
نمایش سه گانه لیمن نگاه کنید

00:05:41.338 --> 00:05:42.559
یک قسمت کامل وجود دارد که

00:05:42.584 --> 00:05:48.754
که در مورد ریشه های مصرف
گرایی صحبت می کند و ...

00:05:48.870 --> 00:05:50.730
یک جمله دارد

00:05:50.730 --> 00:05:57.009
یک مدیر بازاریابی وارد دفتر
برادران لیمن می شود و می گوید:

00:05:57.065 --> 00:06:01.299
باید خرید کردن رو مثل نفس کشیدن کنیم

00:06:01.980 --> 00:06:06.510
باید نیاز به خرید را در وجود افراد بکاریم

00:06:06.510 --> 00:06:10.588
و اینکه چطور نیاز با خواست، تعویض شد

00:06:10.843 --> 00:06:15.060
و اینکه چطور می توان در واقع
دیدگاه خود را برگردانیم به گذشته

00:06:15.060 --> 00:06:19.830
می توانیم آن نیروی محرکه به سمت مصرف گرایی

00:06:19.830 --> 00:06:22.650
که درست پس از جنگ
جهانی دوم رخ داد را حذف کنیم

00:06:22.650 --> 00:06:24.530
و باید این کار را بکنیم