در طول پنج سال گذشته تغییر مهمی برای من اتفاق افتاده است
در بیشتر طول کارم
نقش من حیات بخشیدن به متن دیگری بوده است
اما حالا شروع به تولید پروژه های خودم
به عنوان هنرمند نمایشی تنها کرده ام
پروژه های عشقی
یکی از چیزهایی که میخوام بهش اشاره کنم
این است که اگر هنرمند یا طراحی هستید
که در هنر یا طراحی کاربردی کار می کند
اگر عادت به کار بر اساس طرح اعلامی دارید
اگر عادت به پاسخدهی به متن اولیه، هرچه که میخواهد باشد، دارید
چرا مثل من قدمی از حاشیه امنتون بیرون نمی گذارید
و سعی کنید بدون طرح اعلامی اولیه، کار کنید
ممکن است از قبل شخصی باشید که بدون طرح اعلامی اولیه کار کنید
که در آن صورت تشویقتون میکنم
برای من سال ها طول کشید تا جراتش انجامش رو به دست بیارم
اما، فقط به خودتون یک بعد از ظهر شنبه بدید
و از خودتون بپرسید که اگر قرار بود طرح خودم رو بنویسم، چی میشد؟
اگر قرار نبود که به چیزی که یک کس دیگری از من خواسته انجام بدهم، پاسخ بدم
و چیزی که من دریافتم این بود که من
یکجورایی مثل موجودی بوده ام که در حاشیه اتاق راه میرود
و می ترسد به میانه اتاق بیاید
من به سیستم و روندهای خودم نیاز داشتم
و روند من مطالعه و تحقیق است
وقتی که شروع به خلق آثار خودم کردم، از همین روند استفاده کردم
کتاب میخوانم
مثل خیلی ها کتاب هایی در مورد محیط زیست، روانشناسی محیطی و فلسفه محیطی شگفت زده ام می کنند
کتاب های زیادی برای مطالعه وجود دارد
خیلی چیزها برای یادگیری چگونگی تغییر ذهنیتمان وجود دارد
اینکه از کسی که به مشکل اضافه می کند، به سمت کسی بریم
که به اضافه کردن به راه حل کمک می کند، چه چیزی می طلبد
باید چه تغییر ذهنی ای را تجربه کنیم؟
چون ما همه در آن دست داریم
بنابراین این کتاب ها را می خوانم
طیفی از آن ها در اینجا هستند
و یکی از چیزهایی که از تیموتی مورتون یاد گرفتم
در واقع در این کتاب «فرا پروژه ها» نبود
در سخنرانی ای بود که داشت
و گفت که من نوعی منیفستو برای هنرمندانی دارم که میخواهند در این حوزه کار می کنند
و می خواهم کمک کنم
و توصیه من به آن ها این است که
موعظه کردن ما رو به جایی که نیاز بوده نرسونده
در واقع موعظه ممکن است به مشکل اضافه کرده باشد
پس چطوره که مردم رو موعظه نکنیم که رفتارشون رو عوض کنند
بلکه سعی کنیم حیرت زده شان کنیم تا رفتارشون رو عوض کنند
و این در واقع دعوت او از هنرمندان بود
که لطفا من رو حیرت زده کنید
حیرت زده کنیدمان تا دورنما و رفتار خودمان را تغییر دهیم
و در حقیقت وقتی که با اصالت افراد را حیرت زده می کنید
وقتی که عقل از سر مردم می پرونید
برای لحظه ای از رفتار معمول خود دست بر می دارند
برای لحظه ای به جادو باور پیدا می کنند
برای لحظه ای باور پیدا می کنند که ممکن است چیزها امکان داشته باشند
ممکن است متفاوت باشند و ممکن است تغییر کنند
و اگر بتوانید مردم رو به این وضعیت برسانید
که خب این مثل جادو است
بنابراین شاید چیز دیگری ممکن باشد
خب، این مثل جادو است، پس شاید هر چیزی ممکن باشد
پس این دعوتی بود که تیموتی مورتون از من کرد
و حالا من این دعوت رو به شما بسط می دهم
چطوره شما ما رو حیرت زده کنید تا ذهنیت خودمون رو تغییر بدیم؟
پاویون شعر
از جانب دولت بریتانیا از من دعوت شد تا وارد مسابقه ای
برای پیدا کردن طراحی برای پاویون بریتانیا در نمایشگاه جهانی، شوم
در کنکاشم در این موضوعات به یکی از چیزهایی که توجه کردم
کار استیون هاوکینگ بود
درست کمی قبل از مرگش
علاقه پیدا کرده بود به کاوش در این مورد که چطور سیاره و گونه های ما ممکن است
اگر توسط بیگانگان فضایی کشف شود، ارتباط معنایی ایجا کند
چطور میشه خودمون رو توصیف کنیم؟
باید چه چیزی بگوییم؟
و البته با چه زبانی باید صحبت کنیم؟
چطور می تونیم خودمان را ابراز کنیم
و این موضوع به این ایده انجامید که از تمام کسانی که از این پاویون دیدن می کنند، دعوت کنیم
تا یک تک کلمه را اهدا کنند
و الگوریتمی بسازیم که
تا تمام این کلمات را در کنار هم بچیند و شعری جمعی و در جریان بسازد
که بتواند به نوعی ابراز کننده افکار و کلمات
بسیاری از ما در یک شعر باشد
و این تجربه ای بوده است که من در پنج سال گذشته به آن پرداخته ام
کار با پروژه شعر جمعی در گالری سرپنتاین با نام «پرتره های شعری» شروع شد
در حقیقت هنوز هم می توانید در برنامه هنر و فرهنگ گوگل به آن اضافه کنید
جلو رفت و به اثری با نام درخت آواز خوان رسید
سرودی جمعی در موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن
و بعد شعر جمعی راه خود را به در آمدن به شکل یک شیر در میدان ترافالگار پیدا کرد
بنابراین فهمیدیم که این موضوع ممکن است
اما این بار خواستیم که ایده را به یک سازه تبدیل کنیم
خود سازه با یک تک کلمه شروع می شود
کلمه شما، تک کلمه شما که اضافه کرده اید
و بسط پیدا می کند به بسیاری از کلمات
بنابراین از یک کلمه به تعداد زیادی کلمه
از تک کار شما به کاری جمعی
و این چیزی است که سازه ابراز می کند
شعر از طریق یک الگوریتم نوشته شده است
که بوسیله تعداد بسیار بالایی از قطعات نوشتاری تمرین داده شده است
و یک چیزی که باید در مورد الگوریتم ها دانست این است که
که در واقع تنها به خوبی مغز هایی است که برای تمرینش استفاده شده است، می باشد
و یک روز بهمراه کارل مکدونالد که متخصص فناوری خلاقه خارق العاده ای است
که الگوریتم را ساخته است، برام مشخص شد که
بهم نگاه کردیم و متوجه شدیم که
ما به نوعی والدین این الگوریتم هستیم
و باید آموزشش بدهیم
باید کتاب بهش بدیم که بخونه
و آن الگوریتم و شعری که بر اساس این کلمات اهدایی خلق می کند
تنها به خوبی آن چیزی خواهد بود که بهش دادیم تا بخواند
نمایشگاه جهانی در اکتبر سال 2021 صورت می پذیردب
و پاویون بریتانیا در آنجا خواهد بود
«پایان جهان را دیدم»
وقتی که پاندمی رخ داد
استودیوی من مثل خیلی جاهای دیگر با بحرانی روبرو شد
چون حوزه کاری ما جمع های بزرگ است
که به شکل موقت از میان رفتند
پروژه های ما یا به تعویق افتادند یا لغو شدند
و ما هشت نفر بودیم که باید با مسئله کاری برای انجام نداشتند کنار می آمدیم
افراد ترسیده بودند
افراد مضطرب بودند
من ترسیده و مضطرب بودم
و از ما دعوت شد تا راه های دیگری برای کار کردند را بیازماییم
یکی از آن ها دعوتی از سوی موزه امپریال جنگ
برای خلق قطعه ای برای به یادآوری 57 امین سال انفجار بمب اتم در هیروشیما و ناگازاکی
و کاوش بر روی تاثیرات این وقایع بر روی فرهنگ ما بود
نظر من به این موضوع جلب شد
اما به نظرم هیچ گونه رابطه اصیلی با آن احساس نکردم
کمی با خودم در مورد اینکه در مورد این موضوع چه حرفی ممکن است برای گفتن داشته باشم، کلنجار رفتم
بعد شروع به نگاه کردن به آن از طریق لنز همکارانم کردم
ماچیکو وستن که اهل ژاپن است
اون 12 سال با من در استودیوی من کار کرده بود
و ناگهان از هم جدا شدیم
او روی اون وقایع به زبان ژاپنی تحقیق کرد
و من روی اون وقایع به زبان انگلیسی تحقیق کردم
تحقیقاتمون رو تجمیع کردیم
و اثری خلق کردیم که واقعا با یک خط نوری از وسط دو نیم شده بود
اثر هنری دیجیتالی بود اما بزرگ بود و 45 متر عرض داشت
در یکی از بزرگترین صفحات نمایش در اروپا در میدان پیکدلی سرکس
و چیزی که بوجود آمد، نوعی فعالسازی سازه ای از دو نقطه نظر بود
و به عنوان تماشاگر باید دائما از خط میانه اثر گذر می کردید
تا بتوانید نقطه نظر دیگری را امتحان کنید
متون به دست آمده از بازماندگان هر دو انفجار را گرفتیم
و متون به دست آمده از برخی از دست اندرکاران
آن هایی که بمب را درست کردند و آن هایی که تصمیم به انداختن بمب گرفتند، را برداشتیم
و آن ها را در دو سوی این خط قرار دادیم
و گفت و گویی میان آن ها برقرار کردیم
کاری کردیم که دائما روی هم قرار بگیرند
و تکاملی در آثار ما بود
ادامه ای از بسیاری از مضامینی بود که پیش از این در آن کنکاش می کردیم
و احتمالا اگر در این دوره تعطیلی نبودیم، اتفاق نمی افتاد
طراحی برای ملل
در دوره کاری من دفعاتی بوده است
که از من خواسته شده تا کشوری را ابراز کنم
معمولا ازم خواسته شده تا موسیقیدان یا نمایشنامه نویسی را ابراز کنم
اما این دعوت برای ابراز کردن یک کشور
چند باری اتفاق افتاده است
در مورد اختتامیه المپیک لندن
افتتاحیه المپیک ریو
و حالا پاویون بریتانیا در نمایشگاه جهانی
البته این مسئولیت بزرگی است
چطور میشه در مورد یک کشور مخصوصا کشور خود، صحبت کرد؟
اگر در این موقعیت قرار گرفتید که ممکن هم هست
به نظرم باید در مورد رابطه خود با کشور خودتان کنکاش کنید
کاری که من در سال 2011 و 2012
زمانی که برای المپیک کار می کردم، انجام دادم
و همچنین در سال 2018 و 2019 وقتی که برای پاویون بریتانیا کار می کردم
از من خواسته شد تا یک پرچم عظیم بریتانیا برای اختتامیه المپیک خلق کنم
بنابراین وارد دوران تحقیقاتی گسترده ای در مورد پرچم این کشور شدم
بازنمایی های ابتدایی طراحان گرافیک آن را پیدا کردم
که به جیمز اول که سعی داشت پرچم اسکاتلند و انگلیس را تلفیق کند، ارائه شده بود
بازنمایی های بعدی طراحان را پیدا کردم
زمانی که پرچم ایرلند هم به این اضافه شد
موضوع سختی برای تحقیق است
و به نظرم ما همیشه در این کشور
رابطه نسبتا سختی با پرچم خود داشته ایم
بنابراین قطعا در سال 2011 وقتی که «هنر پرچم بریتانیا» را گوگل کردم
یک کوسن و یک پیراهن زنانه
و گروه سکس پیستولز بالا آمد و همین
البته گروه سکس پیستولز جالب ترینش بود
بنابراین سعی کردم که از این مسیر راهی پیدا کنم
در نهایت از دیمین هرست دعوت کردم تا
نقاشی ای که قبلا کشیده بود را با رنگ قرمز و آبی و سفید دوباره رنگ آمیزی کند
برای من این ناگهان هر دو انرژی آنارشی و بزرگداشت را داشت
و به نظرم از سال 2012 به بعد احساس متفاوتی نسبت به پرچم خودمان داریم
به نظرم در آن دوران چیزی تغییر کرد
اما، دفعه بعدی که از من دعوت شد تا کشورمان را ابراز کنم
در سال 2018 و 2019 و درست بعد از رای برگزیت بود
من خیلی مضطرب بودم و احساسات متضادی داشتم
بنابراین این حرکت از یک جزیره کوچک به سمت کشورهایی بسیار
از یک نقطه کوچک به نقاط بسیار و دوباره بازگشت به یک نقطه کوچک
در واقع ابراز احساسات من و همکارانم نسبت به رابطه بریتانیا با اروپا بود
و خواست ابراز یک گردهمایی
تبادل افکار، گرد هم آوردن صداهایمان
بجای خفه کردن صداها بود
باید بگم که
وقتی از شما خواسته می شود تا به ابراز چیزی به جمعی
بودن یک کشور بپردازید، وارد حوزه ظریفی می شوید
باید بازخوردی خیلی شخصی در موردش داشته باشید
و همچنین باید از دیده اقشار بسیاری از مردم ببینید
که قرار است احساس کنند که شما دارید از جانب آن ها ابراز می کنید
بنابراین مسئولیتی بزرگ است
اما لطفا اگر این فرصت پیش آمد از دستش ندید
چون کار خیلی مهمی است