هر نقشه ای در واقع در دست گرفتن کنترل است
وقتی نقشه چیزی را می کشید و علامت گذاری اش می کنید
هیچ کیفت عینی ای در آن وجود ندارد
هر نقشه ای درون نگر است
و نقشه های ما آینه های دیدگاه فرهنگی ما هستند
کاخ خاطره
تمرین واقعا خوبی است
که شروع به ساخت عضله ای کنید که افکاری که ممکن است
داشته باشید را به اشیائی که ممکن است بسازید ترجمه کند
این تکلیف را برای خود مشخص کنید
بدون خیلی فکر کردن
ده تا از مهمترین و غالب ترین خاطراتی که به بهترین
وجه شما را به عنوان یک فرد تعریف می کند، را بنویسید
فقط بنویسیدشان
بهش فکر نکنید
فقط انجامش بدید
همین الان انجامش بدید
وقتی نوشتید یک مداد بردارید
و هرچی شد بکشید، هرچی که به ذهنتون میاد و
و هر کدام از آن خاطرات را ابراز می کند
و بعد که زمان بیشتری داشتید و وقتی که طرح اولیه را ضبط کردید
وقت بذارید یک ماکت کوچک بسازید
یا یک شیئ بیابید
نیازی نیست که حتما خودتون بسازید
فقط شیئی که آن را ابراز می کند را پیدا کنید
و بعد آن ها را پشت سر هم قرار دهید
و اجازه بدید که این ابتدای یادآور سلسله فکری شما باشد
در خانه ای که من در آن بزرگ شدم در خیابان عروس دریایی در شهر رای، کتابی نوشته شده بود
توسط نویسنده ای با نام جان ایکن نوشته شده بود
و عنوانش «گردنبندی از قطرات باران» بود
و دقیقا هم همین بود
هر داستانی که روایت میشد، قطره ای دیگر به گردنبند اضافه میشد
پس گردنبند قطرات باران خودتون رو بسازید
اثر «کاخ خاطرات» چیدمانی در مقیاس بزرگ بود که به سفارش گالری پیتزهنگر مانور ساخته شد
و منظره ای وسیع و تاریخ نگار بود
که تغییرات اساسی در دورنمای انسانی در طول 73 هزاره را نشان میدهد
سرآغاز
وقتی تقریبا 16 ساله بودم، یک معلم انگلیسی
کتابی با عنوان «کاخ خاطرات متئو ریچی» را به من داد
و برای من که به اتفاق چیزهای عینی و نظری علاقه داشتم
یک کاخ خاطرات
دعوتی به کنکاش بود
و چیزی که از کتاب آموختم، سیستم های یادیاری بودند
که با قرض گرفتن از یونانیان باستان استفاده می کنیم
از فرهنگ های بومی
فرهنگ های بسیاری از این سیستم ها استفاده کرده اند، که در آن شما به عنوان یک انسان
خاطره ای ذهنی و انتزاعی را به شیئی عینی و ملموس منسوب می کنید
چیزی که مثل یک خاطره بجز در ذهن شما هیچ شکلی ندارد
جرقه هایی بین سلول های عصبی
را می توان جایگاهی برایشان در نظر گرفت
برای مثال نحوه عملکرد یک کاخ خاطرات
اینطور است که کار را در اتاقی مانند این شروع می کنید
و به خودتون می گید که باید چه چیزی را به خاطر بیاورم؟
باید اسم تمام پادشاهان و ملکه های انگلستان را به خاطر بیاورم
بنابراین هنری هشتم رو به اون جعبه اون بالا منسوب می کنم
و یک قافیه یا یک یادداشتی در ذهنم می سازم
چرا هنری هشتم مثل اون جعبه است؟
چون شش پله داره و اون هم شش زن داشته
و شیئ به شیئ به چیزهایی که باید به خاطر داشته باشید، منسوب می کنید
و از آنجایی که قطعه تازه ای از اطلاعات را
به قطعه از اطلاعات که در ذهنتان است، آویزان می کنید
قطعه تازه اطلاعات به ذهن می چسبد
می چسبد و باقی می ماند
و افراد پیش از آمدم رایانه ها از این سیستم
برای به خاطر آوردن چیزهای بسیار زیادی استفاده کرده اند
و متئو ریچی روی این روش ها مطالعه کرده است
این روش ها را به عنوان مبلغ مسیحی به چین برد
و افرادی که در آنجا ملاقات کرد را حیرت زده کرد
انقدر حیرت زده کردشان که در واقع به مذهب کاتولیک گرویدند
چون جادوی روش های یادیار خود آن ها را مجذوب کرده بود
پس با در نظر داشتن این موضوع
و دل مشغولی هایی که مطالعاتم روی فلسفه محیطی و روانشناسی محیطی برایم در پی داشت
با خودم گفتم
می توانم نوعی محراب تسلی بسازم؟
میشه کاخ خاطراتی بسازم که
که نوعی کاخ خاطرات جمعی
از تمام لحظات تاریخمان به عنوان یک گونه
که در آن ها تفکر خودمان را تغییر داده ایم، به خاطر همه ما بیاورد؟
چون به نظر من
ما بیشتر از آنچه باور داریم، قابلیت تغییر ذهنیت خود را داریم
به نظرم خیلی از ماها... به شرایطی که در مورد تغییرات آب و هوایی داریم نگاه کنید
احساس بی قدرتی می کنیم
فکر می کنیم ناممکن است
فکر می کنیم که هیچوقت امکان تغییر نداریم
فکر می کنیم که نخواهیم توانست عاداتمان را تغییر دهیم
نخواهیم توانست رفتارمان را تغییر دهیم
دیگه خیلی دیر شده
بنابراین میخواستم توجه ها را
به تمام آن لحظاتی جلب کنم که انسان‌ها در واقع مسیر خود را تغییر دهند
نقشه برداری از تاریخ بشر
بنابراین با افراد استودیوی خودم که گروه متنوعی است جلسه گذاشتم
و از همه دعوت کردم تا تحقیق کنند
هر کس در اتاق به دنبال سلسله فکری خود رفت
و همه با ایده های خیلی شخصی و درونی ای
ذر مورد لحظاتی در تاریخ
که در ان ها ما ذهنیت خود را عوض کردیم، برگشتند
و کار را از 73 هزار سال پیش شروع کردیم
و مسیر را طی کردیم تا رسیدیم به گرتا تونبرگ
و لحظاتی را پیدا کردیم که به ما قوت قلب می دهد
قبلا فکر می کردیم که زمین صافه
حالا اکثر ما اینطور فکر نمی کنیم
همه به خاطر یک مرد، در یک اتاق در جایی خاص، روی نقشه ای خاص
تصمیم گرفت که به ما خلاف آن را بگوید
قبلا فکر می کردیم که اگر رنگ پوستت با رنگ پوست فردی دیگر متفاوت بود
این باعث کم ارزش تر شدن تو میشد
باعث میشد فردی بشید که میشد به نوعی متفاوت با او برخورد کرد
حالا، اکثر ما اینطور فکر نمی کنیم
تغییرات صورت گرفته اند
بله، البته که هنوز هم تغییر خیلی در هر دو این حوزه ها
در کنار بساری از حوزه های دیگر خیلی مورد نیاز است
اما این حقیقت که تغییر در دیدگاه امکان دارد، می تواند به ما قوت قلب بدهد
بنابراین، این مجموعه تحقیقات را برداشتیم
و آن را به شکل منظره ای تاب دار
ساخته شده از بامبوهای برش داده شده با CNC و صفحات آینه، در آوردیم
آن به دور بیننده تاب می خورد
و تبدیل به نقشه ای 3 بعدی از زمان می شود، اطلسی از ایده ها و افعالی
که مسیر تاریخ انسان را تغییر دادند
مخاطب به عنوان قهرمان داستان
وقتی که برای اجرا طراحی می کنید، معمولا
دارید چیزی را طراحی می کنید که برای مخاطبی اتفاق می افتد
که نظاره گر و تماشاگر است
اگر تصمیم گرفتید که می خواهید چیزی را طراحی کنید
که مخاطب در آن می تواند وارد شود و اثر گذاری کند
در آن صورت دسته پارامترهای متفاوتی برقرار می شود
و به جای اینکه اثرتان را اینجا بگذارید و مخاطب را آنجا
می توانید هر دو را با هم ترکیب کنید
در مورد «کاخ خاطرات»
ایده این است که مخاطب در اثر تبدیل به قهرمان داستان شود
مخاطب خود را از طریق ایده های اثر دخیل میابد
مخاطب به تنهایی در داخل اثر است
در این مورد این اتاقی خیلی مستطیلی است
و آنچه در درون اتاق ساختیم
محیط کاملا خمیده، گرده و محوری است
در این اثر روی یکی از دیوارها یک آینه است
و همچنین آینه ای هم روی سقف است
بنابراین مخاطب خود را درون بستر اثر قرار داده و از خود عکس می گیرد
وقتی که درون آن فضا می ایستید
احساس می کنید که درون یک کره له شده هستید
از داخل یک کره می بینید
در این اثر یک اخطار بزرگ وجود دارد
و آن این است که این نقطه نظر ذهنی من و افراد حاضر در استودیوی من است
و یک چیزی که در این اثر به نمایش گذاشتیم
یک قطعه بزرگ و سفید کاغذ با خطوط خارجی یک نقشه روی آن بود
و از مردم دعوت شده بود که نقشه خودشان را بکشند
چراکه همه یک نقشه شخصی از تغییرات دیدگاهی دارند