WEBVTT

00:00:07.525 --> 00:00:09.830
برای مخاطبی که به سالن تئاتر میاد

00:00:09.830 --> 00:00:14.463
دارد کاری خیلی غیر معمول برای
خود و دیگر وجوه زندگی معاصر می کنند

00:00:17.070 --> 00:00:19.770
خود را خارج از دسترس دیگران قرار می دهند

00:00:19.770 --> 00:00:22.810
خودشان را تنها وقف این جامعه پیرامونی کوچک

00:00:22.835 --> 00:00:24.488
و این جامعه موقتی می کنند

00:00:32.960 --> 00:00:35.806
و با یکدیگر خود را تنها وقف گوش
فرا دادن به آن تک داستان می کنند

00:00:35.831 --> 00:00:38.210
بنابراین باید در عوض
چیزی هم سنگ آن ارائه دهید

00:00:46.404 --> 00:00:52.524
مخاطب

00:00:52.920 --> 00:00:54.841
یکی از چیزهایی که باهاش کار می کنید

00:00:54.977 --> 00:00:57.982
اگر به شکلی در کار اجرا هستید یا حتی

00:00:58.267 --> 00:01:00.460
اگر در هر حوزه ای اشتراکی کار می کنید

00:01:00.460 --> 00:01:01.716
لزوما نیازی نیست اجرا باشد

00:01:03.380 --> 00:01:06.890
یکی از مواد اصلی شما انتظار رخداد است

00:01:06.890 --> 00:01:08.631
چه در حال نوشتن کتابی باشید

00:01:08.850 --> 00:01:10.225
یا در حال آفرینش هنری باشید

00:01:10.254 --> 00:01:13.559
یا نقاشی می کشید یا اجرا می سازید

00:01:14.390 --> 00:01:17.000
احتمالش وجود دارد که افرادی
که در نهایت دریافتش می کنند

00:01:17.000 --> 00:01:18.977
به نوعی آن را انتظار خواهند کشید

00:01:18.977 --> 00:01:20.810
چطور میخواهید با آن انتظار رخداد کار کنید؟

00:01:20.810 --> 00:01:24.621
و در مورد تئاتر به مانند خیلی
چیزهای دیگر مرتبط با تئاتر

00:01:24.646 --> 00:01:28.849
شاید تجربه تمرکز بیشتری داشته باشد

00:01:28.874 --> 00:01:31.700
چون به صورت زنده و در حالی که
مردم همه جمع هستند اتفاق می افتد

00:01:31.700 --> 00:01:35.690
بنابراین طرفدارانی که به کنسرت پاپ آمده اند

00:01:35.690 --> 00:01:40.435
انتظار آن ها معمولا در چندین
روز پیش از کنسرت احساس می شود

00:01:40.460 --> 00:01:41.930
معمولا صف می بندند

00:01:41.930 --> 00:01:44.910
انتظار آن ها با فروش بلیط شروع می شود

00:01:44.910 --> 00:01:48.855
گاهی یک سال پیش از کنسرت، زمانی
که پشت تلفن صف می کشند تا بلیط بخرند

00:01:49.310 --> 00:01:53.345
این ها افرادی هستند که موسیقی
گروه را بهتر از خودشان می دانند

00:01:53.795 --> 00:01:56.095
بنابراین دارید با این انتظار کار می کنید

00:01:56.120 --> 00:01:59.168
این شاید مهمترین ماده در کار شما باشد

00:01:59.636 --> 00:02:02.365
امید... امید مردم

00:02:02.390 --> 00:02:05.300
در مورد آنچه زمانی که
می آیند ممکن است تجربه کنند

00:02:05.300 --> 00:02:09.530
و به خاطر داشته باشید که ما حالا
خیلی به تجربیات کوتاه عادت کرده ایم

00:02:09.530 --> 00:02:13.338
به یک کلیپ 30 ثانیه ای
روی تلفن همراه عادت کرده ایم

00:02:13.776 --> 00:02:16.346
بنابراین، اینکه ما تلاش
بکنیم و از خانه بیرون بیاییم

00:02:16.370 --> 00:02:19.880
و گاهی به حاشیه شهر برویم

00:02:19.880 --> 00:02:23.390
تا به یک استادیوم یا حتی سالن تئاتر برسیم

00:02:23.390 --> 00:02:26.454
تا زمان بگذاریم و بعد دو ساعت
از زندگی خود را وقف آن کنیم

00:02:26.479 --> 00:02:27.950
مضطرب می شویم

00:02:27.950 --> 00:02:30.003
انتظار رخداد و اضطراب

00:02:30.341 --> 00:02:35.781
بنابراین به خاطر داشته باشید که این
ها بخشی از مواد اولیه کار شما هستند

00:02:35.806 --> 00:02:37.620
و از آن ها به نفع خود استفاده کنید

00:02:37.620 --> 00:02:39.870
و به نفع مخاطب هم از آن ها استفاده کنید

00:02:39.870 --> 00:02:44.400
برای مثال ادل می خواست که
خودش رو به میان مخاطبان ببرد

00:02:44.400 --> 00:02:47.120
چند سالی بود که مقابل مخاطبان نخوانده بود

00:02:47.120 --> 00:02:50.570
می خواست تمام خودش رو به میان آن ها ببرد

00:02:50.570 --> 00:02:51.620
و این ایده او بود

00:02:51.620 --> 00:02:52.997
بهم گفت : می دونی چیه؟

00:02:53.200 --> 00:02:55.150
پنج سال منتظر من بوده اند

00:02:55.555 --> 00:02:59.785
وقتی که به سال اجرا رسیدن
چطوره صدای خواب من رو بشنوند؟

00:02:59.810 --> 00:03:04.100
چظور صدای هنرمند خوابیده
را بشنوند که منتظره بیدار بشه

00:03:04.100 --> 00:03:07.130
بنابراین وقتی که مخاطب به سالن رسیدند

00:03:07.130 --> 00:03:09.300
تنها صدای تنفس و خواب را شنیدند

00:03:09.300 --> 00:03:09.800
ادل بود

00:03:09.800 --> 00:03:13.050
صدای خواب و تنفس خودش رو ضبط کرده بود

00:03:13.050 --> 00:03:17.731
بعد چراغ ها خاموش شد و در ابتدای برنامه

00:03:18.409 --> 00:03:21.415
یک جفت چشم بسته و بسیار بزرگ

00:03:21.440 --> 00:03:25.771
که تنها یکم برای مخاطب قابل مشاهده بود و 
پرش داشت

00:03:25.817 --> 00:03:27.960
چشمانی که مشخصا برای او بود

00:03:27.960 --> 00:03:30.405
زمانی که برنامه شروع شد، چشم ها باز شدند

00:03:32.060 --> 00:03:34.446
انتظار مخاطبان

00:03:35.117 --> 00:03:43.300
نشانگر میزان اعتماد آن ها به شما به عنوان
خالق چیزی است که برایش زمان گذاشته اند

00:03:43.585 --> 00:03:45.655
اگر نشسته باشید و در
حال تماشای تلویزیون باشید

00:03:45.680 --> 00:03:48.080
خود را در دستان فیلمساز قرار داده اید

00:03:48.080 --> 00:03:49.160
بهش اعتماد کرده اید

00:03:49.160 --> 00:03:52.880
و به نظرم همه ماها به عنوان مخاطب گاهی

00:03:52.880 --> 00:03:55.790
نیمه شب تلویزیون را روشن
کرده ایم و به وسط یک فیلم رسیده ایم

00:03:55.790 --> 00:03:58.550
و متوجه شده ایم که خدای من،
من در دست آدم معتمدی نیستم

00:03:58.550 --> 00:04:00.950
و در این لخظه است که
تلویزیون را خاموش می کنید

00:04:00.950 --> 00:04:03.066
اگر در دستان معتمدی
نباشم، نمیخواهم که آن جا باشم

00:04:03.193 --> 00:04:05.943
بنابراین باید کاری کنید
مخاطبتان احساس امنیت کند

00:04:05.990 --> 00:04:07.542
که فکر کنند می توانند به شما اعتماد کنند

00:04:08.058 --> 00:04:09.714
و بعد شما آن ها را به سفری خواهید برد

00:04:09.739 --> 00:04:11.164
و در آن با شما امنیت خواهند داشت

00:04:11.189 --> 00:04:16.428
نباید در رفتاری که باهاشون
دارید دفعتی و بی فکر باشید

00:04:16.828 --> 00:04:19.479
مثل ملاقات با کسی در
میانه جنگل و لبیرنت است

00:04:19.790 --> 00:04:22.042
ازشون مراقبت کنید چون با شما همراه هستند

00:04:23.489 --> 00:04:28.465
در ناخودآگاه مخاطب باشید

00:04:28.490 --> 00:04:31.645
میگن... مخصوصا ملکوم گلدویل گفته که

00:04:31.670 --> 00:04:35.180
اگر 10 هزار ساعت را صرف هر کاری بکنید

00:04:35.180 --> 00:04:39.810
در ان کار بهینه یا شاید خوب می شوید

00:04:39.810 --> 00:04:41.605
و احتمالا در آن به حد اعلی میرسید

00:04:42.710 --> 00:04:44.420
من میگم که احتمالا هر کسی که

00:04:44.420 --> 00:04:46.680
در طراحی صحنه یا اجرا کار کرده است

00:04:46.680 --> 00:04:48.590
100 هزار ساعت صرف کرده است

00:04:48.590 --> 00:04:50.030
چه برسه به 10 هزار ساعت

00:04:50.030 --> 00:04:56.817
یکی چیزی که در طول 25 سال ساعات خیلی زیادی
و احتمالا بیش از 10 هزار ساعت صرف آن کردم

00:04:56.919 --> 00:05:00.370
این است که در کنار مخاطبان
نشسته ام و در درون یک مخاطب بوده ام

00:05:00.560 --> 00:05:02.330
در ناخودآگاه مخاطب بوده ام

00:05:02.330 --> 00:05:05.090
در اینتراکت تئاتر میروم

00:05:05.090 --> 00:05:08.810
و در قسمت رخت کن قایم میشوم

00:05:08.810 --> 00:05:11.057
و به آنچه مخاطب می گوید گوش میدهم

00:05:11.057 --> 00:05:12.390
یا حتی اصلا نیازی نیست که این کار رو بکنم

00:05:12.390 --> 00:05:16.193
بین مخاطبان می نشینم و احساس می کنم

00:05:16.193 --> 00:05:17.860
که نمایش را درک می کنند یا خیر

00:05:17.860 --> 00:05:22.640
مخاطبان پیچیده ترین گونه هستند

00:05:22.640 --> 00:05:26.597
به نظرم خیلی پیچیده تر از افرادی
هستند که ما فکر می کنیم خیلی پیچیده هستند

00:05:26.970 --> 00:05:28.020
و چیزها را درک می کنند

00:05:28.020 --> 00:05:30.890
تبدیل به موجودی تجمیعی می شوند

00:05:30.890 --> 00:05:33.960
مخاطبان به یک چیز واحد تبدیل می
شوند و اینطور چیزها را درک می کنند

00:05:33.960 --> 00:05:35.450
این را در سینما احساس می کنید

00:05:35.450 --> 00:05:36.860
در تئاتر احساس می کنید

00:05:36.860 --> 00:05:38.187
در گالری هنری درکش می کنید

00:05:38.187 --> 00:05:39.020
درک می کنند؟

00:05:39.020 --> 00:05:40.190
متوجه شدند؟

00:05:40.190 --> 00:05:40.910
جواب داد؟

00:05:40.910 --> 00:05:42.080
به نتیجه رسید؟

00:05:42.080 --> 00:05:42.780
نرسید؟

00:05:42.780 --> 00:05:44.940
و خیلی مسیرش واضح است

00:05:45.229 --> 00:05:47.270
 بنابراین به نظرم به در
حال مطالعه مخاطبان بوده ام

00:05:47.270 --> 00:05:49.219
اتفاقی است که برای من می افتد

00:05:49.318 --> 00:05:52.588
از آنجایی که یک برنامه را
پشت سر هم تمرین می کنیم

00:05:52.908 --> 00:05:55.588
معمولا اینطور است که من فردی
هستم که دیگر برنامه را نمی بیند

00:05:56.190 --> 00:06:00.990
ممکن است پیش از 10 بار اجرا را دیده باشم

00:06:00.990 --> 00:06:02.700
بنابراین به اجرا نگاه نمیکنم

00:06:02.700 --> 00:06:03.930
به سمت دیگری نگاه می کنم

00:06:03.930 --> 00:06:05.430
به مخاطبان نگاه می کنم

00:06:05.430 --> 00:06:06.620
می بینم که چه می کنند

00:06:08.130 --> 00:06:13.595
گاهی برنامه را از طریق
گوشی موبایل نفر جلویی می بینم

00:06:13.620 --> 00:06:17.435
چون برام جالبه ببینم اون
مخاطب به کجا متمرکز شده

00:06:17.460 --> 00:06:18.600
به کجا نگاه میکنه

00:06:18.600 --> 00:06:21.570
روی خود ادل زوم کرده است

00:06:21.570 --> 00:06:25.685
یا اینکه شات عریض گرفته و ادل و
صورتش و بقیه محیط در تصویر است؟

00:06:25.710 --> 00:06:26.859
چی براش جالبه؟

00:06:27.179 --> 00:06:31.626
بنابراین به نحوی می توان
گوشی رو به عنوان دریچه ایق

00:06:31.651 --> 00:06:34.852
به درون تجربه هر مخاطب از برنامه دید

00:06:37.190 --> 00:06:39.500
مسلما یک فاکتور است

00:06:39.500 --> 00:06:41.130
گوشی های یک عنصر هستند

00:06:41.130 --> 00:06:42.487
من کارها را برای آن ها نمی سازم

00:06:42.512 --> 00:06:49.344
اما بخشی از آن چیزی است که
موجودی که مخاطب نام دارد را می سازد

00:06:51.786 --> 00:06:56.018
اثر بازخورد زیستی

00:06:56.132 --> 00:06:57.507
یکی از چیزهایی که یونانی ها

00:06:57.540 --> 00:07:02.293
پیش از آنکه سطوح هورمون ها در بدن
مخاطبان اندازه گیری شود، می دانستند

00:07:02.318 --> 00:07:06.026
این بود که اگر به مخاطب

00:07:07.455 --> 00:07:11.295
مادری را در حال عزاداری
برای مرگ پسر سربازش، ارائه کنید

00:07:11.320 --> 00:07:13.510
در آن صورت مخاطبانی که در حال مشاهده هستند

00:07:13.510 --> 00:07:19.180
با همدردی با آن بازیگر، عزاداری خواهند کرد

00:07:19.180 --> 00:07:22.039
آن احساس را تمرین خواهند کرد

00:07:22.064 --> 00:07:24.774
حس عزاداری را

00:07:25.160 --> 00:07:31.771
و در واقع وقتی که سطح اکسیتوسین و سروتونین
را در بدن و ذهن اندازه گیری می کنیم

00:07:32.020 --> 00:07:33.760
می بینیم که بالا و پایین می روند

00:07:33.760 --> 00:07:34.960
و هماهنگ می شوند

00:07:34.960 --> 00:07:40.071
با همان احساس درد و خوشحالی ای
که در حال اجراست، هماهنگ می شوند

00:07:40.405 --> 00:07:41.530
به همین خاطر است که عاشق سینما هستیم

00:07:41.530 --> 00:07:42.613
به همین خاطر است که عاشق داستان هستیم

00:07:42.613 --> 00:07:43.120
هماهنگ میشویم

00:07:43.120 --> 00:07:43.973
بازتاب می کنیم

00:07:44.350 --> 00:07:47.367
مهربانی، همدلی، کاتارسیس

00:07:47.477 --> 00:07:50.920
یونانی ها پیش از این، این چیزها را یافته
اند و در حال حاضر برای ما اتفاق می افتد

00:07:50.920 --> 00:07:56.069
در خاطرات افرادی زندگی می
کند که آنجا بوده اند و آن را دیده اند

00:07:56.094 --> 00:07:58.355
و حالا به عنوان یک جامعه
با یکدیگر در ارتباط هستند

00:07:58.380 --> 00:08:00.046
چون افرادی هستند که آن را دیده اند

00:08:00.127 --> 00:08:02.067
و این در مورد هر
اجرایی صدق می کند

00:08:02.239 --> 00:08:03.989
وقتی که می شنوید مردم در مورد نئاترها صحبت می کنند...

00:08:04.060 --> 00:08:07.035
عجبیه، ممکنه اونطرف دنیا باشید
و بگید اوه فلان نمایش رو دیدی؟

00:08:07.238 --> 00:08:09.249
و بعد با یکدیگر ارتباط می گیرند

00:08:09.366 --> 00:08:10.870
به خاطر خاطرات مشترکی که از چیزی دارند

00:08:10.870 --> 00:08:14.180
با هم بخشی از زمان را شاهد بوده اند

00:08:14.180 --> 00:08:18.627
در اینجاست که اثر تمایل دارد
در اذهان مردم مداومت پیدا کند

00:08:20.848 --> 00:08:25.418
مخاطب واحد

00:08:25.870 --> 00:08:28.416
ما در کار خود با اجتماع
های بزرگ سر و کار داریم

00:08:28.760 --> 00:08:32.728
اما لحظاتی وجود دارد که به صورت
فیزیکی در کنار هم بودن ممکن نیست

00:08:32.753 --> 00:08:33.669
و در آن لحظات

00:08:33.669 --> 00:08:37.299
باید راه های متفاوتی برای
تجمیع و در کنار هم بودن پیدا کنیم

00:08:37.299 --> 00:08:39.220
تا تبدیل به جامعه شویم

00:08:39.220 --> 00:08:42.352
چطور می توان زمانی که از لحاظ
فیزیکی کنار هم نیستیم، تبدیل به جامعه شویم؟

00:08:43.419 --> 00:08:45.400
اما تمرین خیلی خوبی است، نه؟

00:08:45.400 --> 00:08:48.460
تمرین خوبی برای جامعه سازی

00:08:48.460 --> 00:08:51.610
فراتر از حدود ملی و جهانی

00:08:51.610 --> 00:08:54.375
در آینده ای خواهد بود که
انقدر مسافت طی نخواهیم کرد

00:08:54.445 --> 00:08:56.710
که در آن در خانه های خود می مانیم

00:08:56.710 --> 00:08:59.560
و به شکل مجازی جامعه می سازیم

00:08:59.560 --> 00:09:01.756
چطور می توان به یک تک مخاطب در خانه

00:09:01.781 --> 00:09:06.195
که از طریق دریچه صفحه نمایش نگاه می
کند، حس اتحاد با دیگر مخاطبان در جهان داد؟

00:09:06.220 --> 00:09:09.363
مخاطبانی که همه تنها در خانه در
برابر صفحه نمایششان جمع شده اند

00:09:10.520 --> 00:09:12.157
و در واقع بر میگردد به مراسم

00:09:12.830 --> 00:09:15.340
فکرش را که بکنید
با این همه فرهنگ

00:09:15.340 --> 00:09:18.484
مراسمی هستند که به شکل روزانه
و هفتگی در اختیار قرار گرفته است

00:09:20.200 --> 00:09:23.770
رفتن به کلیسا، عضوی از خانواده ای بزرگ بودن

00:09:23.770 --> 00:09:27.730
عضوی از یک جامعه پیرامونی بودن
عضوی از یک دهکده بودن

00:09:27.730 --> 00:09:30.940
و حالا کار و خانواده یک فرد

00:09:30.965 --> 00:09:35.829
باید جایگزین تمام آن مراسمات
و جوامعی شود که در گذشته

00:09:35.854 --> 00:09:40.246
در قالب ساختارهایی که حالا از
دور خارج شده اند، وجود داشته اند

00:09:40.390 --> 00:09:42.280
پس تاکید زیادی روی کار شما وجود دارد

00:09:42.280 --> 00:09:46.205
تا نسخه ای سکولار از آنچه قبلا
مراسم مذهبی بوده است ارائه دهد

00:09:46.275 --> 00:09:49.973
تا داستان برای یکدیگر گفته شود
تا با یکدیگر تصور کنیم

00:09:50.770 --> 00:09:54.640
فعل تصور جمعی، واقعا به
زندگی ارزش زندگی کردن می دهد

00:09:57.477 --> 00:10:01.803
یک دعوت

00:10:02.185 --> 00:10:05.665
مخاطب در صورتی با شما
همراه می شود که به شما اعتماد کند

00:10:05.690 --> 00:10:10.312
بنابراین اگر مخاطب به انرژی ای
که ارائه می دهید باور داشته باشد

00:10:10.337 --> 00:10:11.570
اگر به موسیقی باور داشته باشذ

00:10:11.570 --> 00:10:15.292
اگر به قطعات بصری ای که موسیقی
را تفصیر می کنند باور داشته باشند

00:10:15.317 --> 00:10:16.880
با شما می مانند

00:10:16.880 --> 00:10:21.775
اما باید حق بردنشان به جایی شاید کمتر مثبت

00:10:21.800 --> 00:10:23.947
شاید تاریکتر و شاید کمی
درون نگرتر را به دست بیاورید

00:10:24.020 --> 00:10:27.680
تمایل کلی در محیط یک کنسرت راک

00:10:27.680 --> 00:10:32.690
ارائه انرژی و تحرک و بیت

00:10:32.690 --> 00:10:34.250
و به وجد آوردن افراد است

00:10:34.250 --> 00:10:36.470
اما در واقع تجربه کامل همچنین شامل

00:10:36.470 --> 00:10:38.040
پایین آوردن افراد است

00:10:38.065 --> 00:10:39.888
بردنشان به سیری درون نگر

00:10:39.948 --> 00:10:43.040
اگر هنرمند هستید، ببریدشان به
احساسات شخصی تر خود ببریدشان

00:10:43.040 --> 00:10:45.380
شاید به حس عزاداری
ای که دارید یا غم و غصه

00:10:45.380 --> 00:10:47.720
چیزهایی نزدیک به خودتان که
می خواهید به اشتراکشان بگذارید

00:10:47.720 --> 00:10:50.540
اما باید حق انجام این کار را به دست بیاورید

00:10:50.540 --> 00:10:53.660
و این معمولا به معنای بالا و پایین
کردن احساسات در برنامه است

00:10:53.660 --> 00:10:57.590
بردنش بالا و سقوطش به پایین

00:10:57.590 --> 00:11:01.000
به جایی شخصی و صمیمی تر