نوز یکی از آن راه هایی است که از طریق آن می توانید
به مستقیم ترین و دراماتیک ترین وجه روی احساسات مردم تاثیر بگذارید
و براشون داستان بگید
اگر فکرش رو بکنید، ما...
ما برای کودکان در تاریکی داستان می گوییم، نه؟
با گوش هایمان زمانی که چشمانمان بجای اطلاعات فراوان
روی نقطه کوچکی از نور متمرکز است، بهتر تمرکز می کنیم
بنابراین روشنایی و تاریکی ابزارهای خیلی مهمی در راستای روایت داستان و انتقال احساس است
روایت داستان با نور
وقتی بچه بودم یک پروژکتور کوچک داشتیم
در واقع یک گرداننده اسلاید داشت
یک دکمه رو میزدی و اسلاید بعدی می آمد
و آن اسلاید شیشه ای تنها ترکیبی از نور، تاریکی و طیف های میانه آن دو بود
اشکال مختلفی که از طریق آن نور را از دیافراگم عبور داده میشد
بنابراین از در سن خیلی کمی متوجه چگونگی کار پروژکتور اسلایدی شدم
و به نظرم همچنین وقتی بچه بودیم
از پروژکتورهای اسلایدی برای نمایش عکس های خانوادگی قدیمی استفاده میشد
بنابراین در ذهن من رابطه ای میان خاطرات، زمان و گذشته
اینکه چطور می توان زمان را روی یک قطعه شیشه تثبیت کرد
و بعد به زندگی برگرداند، ایجا شد
با یکم نور دادن پشت شیشه و استفاده از جوهر چاپی و انسداد روی آن
پس برای من چیز خیلی جادویی ای بود
راهی برای تجدید قوای زمان بود
با نور احساسات بسازید
استاد لطفا نور رو بگیرید
ممنون
اشکال خیلی ساده ای
که از قطعه ای کاغذ، کمی چسب و چند سوزن ته گرد ساختیم
با یه رقص خیلی ساده نوری در اطرافشان می توانند حیات پیدا کنند
ببینید چطور حال و هوا رو عوض می کنید
ببینید الان همه چه احساسی داریم
حالا حس متفاوتی نسبت بهش دارم
البته با وجود آینه هم اتفاق خارق العاده ای می افتد
چون هر اشعه نوری از هر بخش از آینه بازتاب پیدا می کند
و در اطراف ما پراکنده و منتشر می شود
می تواند از طریق آینه، نور را به اطراف دیگر چیزها بازتاب بدهم=
و با استفاده از دیافراگمی مثل این می تونم نور رو کنترل کنم
چزهایی که از درون خود می درخشند
ببینید که چطور چیزی رو که
پیش از این تنها بازتاب دهنده نور بوده است
و حالا نور را انتشار میدهد، رو دگردیسی می کند
در واقع من با کارگردان تئاتری کار کردم
که یک بار بهم گفت، اس میشه نور توش نذاری؟
من گفتم نه جدا نمیشه
خارق العاده نیست؟
تفاوت کیفیت احساسی اش
در چیزی که نور را بازتاب می کند
و الان چیزی است که منتشرش می کند
برای من واقعا شگفتی بی نهایتی است
رفتار این چیزهای شگفتی فراوانی دارد
این کاری است که به نظرم انجامش برای شما خیلی ساده است
هرچیزی که ساختید
در آخر روز چراغ ها رو خاموش کنید
یک چراغ قوه بردارید و باهاش بازی کنید
ببنید چکار می کنه
ببینید چی براتون به همراه داره
ما معمولا کار را در تاریکی شروع می کنیم
بخش های نورپردازی در یک سالن تئاتر یا اپرا یا در استادیوم رو در شب شروع می کنیم
ممکن است بخش نورپردازی را در نیمه شب شروع کنیم
و معمولا اولین کار این است که همه چراغ ها رو خاموش کنیم
بعد شروع می کنیم به تراشیدن عناصری که میخوایم در موردش صحبت کنیم
تا توجه مخاطب رو در هر آن به یک چیز جلب کنیم
معمولا وقتی کار را در یک استادیوم شروع می کنم
به اطراف و بالا نگاه می کنم و با خودم می گم خدای من
تمام این فضا و مولوکول های هوا چطور میخوان برقصند؟
قراره چطور بهشون حیات ببخشیم؟
و نور چیزی است که این کار رو می کنه
و گفت و گوی میان نور و موسیقی خیلی مهم است
معمولا موسیقی دان هایی که با آن ها کار می کنیم
آهنگ هایشان را به دفعات در برابر مخاطب خود خوانده اند
و وقتی که به یه برنامه موسیقی و راک در حال تور
گذاشتن فکر می کنید، قابل حمل ترین چیز نور است
چون میتونید از یک وسیله نیم متری، کیلومترها نور تولید کنید
نمیشه کیلومترها صحنه رو جابجا کرد
بنابرین هنرمند عادت داره که یک بیت خاص درام
با حرکت و لهجه ای از سوی نور همراهی شود
بنابراین نورها از طریق همان برنامه ای که موسیقی را هدایت میکند، هدایت میشود
بنابراین چیزی که در یک کنسرت راک می بینید
این است که احساس می کنید که نور و موسیقی کاملا هماهنگ است
و این بخاطر این است که واقعا هماهنگ هستند
چون توسط سیگنال هایی مشابه هدایت می شوند
و باز هم این به تمام افراد حاضر انتقال پیدا می کند
چون نور به معنای واقعی کلمه آن ها لمس می کند
نور، موسیقی را با ذرات خود به تمام افراد حاضر انتقال می دهد
به کنترل درآوردن خورشید
روایت داستان در واقع کنشی میان
متن، پیام، موسیقی و مخاطب است
روش های بی شماری برای این کار وجود دارد
اما اگر نتوانید نورپردازیشون کنید، نمی تونید ببینیدشون
اگر نتوانید روی آن ها تمرکز بیاورید
اوضاع سخت می شود
و اینجاست که این سوال مطرح میشود که وقتی بیرون هستیم چطور میشه این موضوع را مدیریت کرد
چطور برنامه ای را در طول روز انجام می دهیم؟
و در واقع، یکی از چیزهایی که کشف کردم
این است که اگر بیرون کار می کنید
فرضا در برگنز در دریاچه کنستانس در اتریش کار می کنیم
یا فرض کنید داریم در استادیوم ومبلی کار می کنیم
یک استادیوم فضای باز بزرگ
معمولا به این نتیجه میرسم که مهم نیست چکار می کنیم
ممکن است هزاران نفر از ما باشند که نور، لباس ها و صحنه ها را دستکاری کنیم
و برای سال های تلاش کنیم
اما بزرگترین رویدادی که در برنامه ای با فضای وسیع بازی مانند این اتفاق می افتد
غروب خورشید است
و در ابتدایی ترین حالتش ما همه جمع شده ایم تا شاهد غروب آفتاب باشیم
در این بستر که ممکن است داستان کارمن را روایت کنیم
یا ممکن است آهنگ های بیانسه را بخوانیم
واقعا اهمیتی ندارد داریم چکار می کنیم
بزرگترین رویداد غروب آفتاب است
پس از این می آموزیم
از این می آموزیم و بعد وقتی که آفتاب غروب کرد، هدیه ای داریم
هدیه ای به جادو و سازوکار اختراغ انسان داده می شود
تا به تاریکی حیات و نور ببخشیم
به همان صورتی که همیشه انجام داده ایم
از زمانی که انسان ها آتش را کشف کردند و دورش نشستند و داستان سرایی کردند
آینه ها
من به اشکال مختلف از آینه استفاده می کنم
و بیشتر فهم من از آینه ها از خوانش کتاب هایی در مورد شعبده بازی آمده است
روح پپر یکی از شعبده های قدیمی است
اگر آینه ای را در زاویه 45 درجه نگه دارید
می تونید توهم معلق بودن کسی روی صحنه را ایجاد کنید
حقه خیلی قدیمی ای است
و من از آینه به دو شکل استفاده می کنم
یکی آینه ای است که وانمود میکنه اونجا نیست
برای مثال گاهی اینه رو روی سقف کار می کنم
این ماکتی از یک هزارتوی آینه ای مربوط به چند سال پیش است
و از آینه به چندین شکل استفاده شده
یک اینه روی سقف به این شکل قرار داده شده است
و ایده این است که مخاطب
واقعا به این به شکل یک سطح مستحکم آینه ای نگاه نمی کند
وقتی اینجا می ایستد کاری که می کند این است که
به بالا نگاه می کنند و خودشون رو می بینند
و ارتفاع اتاق رو دوبرابر در نظر می گیرند
بنابراین این آینه حس یک دریچه شیشه ای
به سوی دنیای آینه ها را انتقال میدهد
بنابراین از مخاطب می خواهم که
تا تصور کنند که این آینه آنجا نیست
و چیزی که فرای آن قرار دارد را فهم کند
این یک راه استفاده از آینه به عنوان ابزار توهم زایی است
و بعد در عین حال تمام این دیواره ها
تمام این دیوارها پوشش آینه ای دارند
در این قطعات از مادیت آینه لذت می برم
دیواره گونی بریده شده اش
اگر در این آینه بازتاب پیدا کنم
و فردی دیگر نزدیک من ایستاده باشد
یک جورایی دارم جامعه متصل
از مخاطبان میسازم که همه قطعاتی از خود را در حالی که در یکدیگر ادغام شده اند، می بینند
بنابراین می توان از آینه در واقع برای گردهم آوردن افرادی استفاده شود
که احساس می کنند در بازدید از یک اثر هنری تنها هستند
اما وقتی که بازتاب پیدا می کنند به عنوان گروهی در کنار یکدیگر متصل میشوند
و همچنین می توان از آینه به عنوان ابزار توهم زایی استفاده کرد
راهی برای ساخت دریچه ای به دنیایی دیگر