عکاسی از نزدیکان
من به یک عکاس جوان تاکید می کنم که
اول از همه به خانه بچسبد
و از کسانی عکاسی کند که تحملش می کنند
ببینید چه چیزی امکان پذیره، میدونی؟
با کاری که میکنید
فکر میکنم نتیجه عالی بگیرید
سریعتر از اینکه شروع عکاسی پرتره‌تان از افرادی که نمی شناسید باشد، نتیجه خوب می گیرید
اینا چندتا عکس از مادربزرگم هستند
خونه مادر بزرگم رو میبینید توی واتربرگ کنتیکت
به سبک ویکتوریایی ساخته شده
محله خوبی نبود
و اون همیشه مشکل داشت
و این یه عکس از مادربزرگم کنار اجاق هست
مادرم همیشه داشت فیلم میگرفت و من دارم باهاش خداحافظی میکنم
توی فرودگاه دالس و برمیگردم به سواحل غربی
این یه عکس کلاسیک هست از مادرم با دوربین
جلوی صورتش است
یه دوربین هشت میلیمتری
و پدرم زیاد با من صحبت نمیکرد
ولی هروقت باهاش توی ماشین بودم
شروع میکرد بهم چیزی گفتن
فکر میکنم از رانندگی لذت میبرد
و این لحظه ای بود که اون باهام صحبت میکرد
یه موقع های کوچیک عالی بود که با مادرم مینشستم
وقتی تازه شروع کردم بودم به کار برای مجله رولینگگ استون
و در تابستان برای دیدن خانواده به خونه رفتم
و اونا توی کلنی ییلاقی شمال ایالت بودن
و اونجا یه دیوار بزرگ و قدیمی تنیس وجود داشت
و من از مادرم پرسیدم که آیا میتونم عکسشو بگیرم
مادرم رقاص بود و ازش پرسیدم
که میشه در حال رقص عکسشو بگیرم
و اون یه ذره رقصید
کنار دیوار
نشست خیلی تاثیر گذاری بود چون برای اولین بار
مادرم یه رقاص بود و من یک عکاس
زیبا بود که مادرمو توی زمینهء دیگه ای میدیدم
میدونی، بجز مادرم بودن
والدینم یه جورایی شخصیت های فوق العاده ای بودن
عکاسی ازشون فوق العاده بود
نه تنها اذیت نمیشدن بلکه اهمیت هم نمیدادن
پس هرموقع عکاسی کردن ازشون اوکی بود
زندگی عکاس
میدونی، بعد از مرگ سوزان سانتگ
داشتم دنبال عکسی از سوزان میگشتم
و فکر نمیکردم که عکس خیلی خوبی از سوزان داشته باشم
و به این کارهای خودم برخوردم
درطول سالها که
که به انجامشون ادامه داده بودم
و من خیلی درگیر داستان شده بودم
که داستان هر کسی بود
میدونی، چون همزمان
بچه هام داشتن به دنیا میومدن، و پدرم فوت کرد، میدونی
من خانوادهء غیرعادی دیوونه ای دارم
یه جورایی فوق العاده بود که اون عکس ها رو بذاریم کنارهم
و فکر بازی درموردشون داشته باشیم
میدونی، هیچ چیز نمیتونست منو توی اون لحظه متوقف کنه
فکر میکنم اون
عکس ها قوی ترین کارهای من هستن
توی تمام زندگیم
و فکر میکنم وقتی به مخلوط کردن
کاری که پروژه محوله است و کاری که شخصیه نگاه میکنم
چیزی که عاشقم در مورد زندگی یه عکاس اینه که
واقعا یک عکاس بودن هست
میدونی، که جفت اون دوتا جنبه اونجا هستن
و من عصبانی میشم
وقتی این ایده مطرح میشه که یک عکاس باید یک استایل یا ایده داشته باشه
و این برام جالبه که چطور اون دوتا دنیا
دنیای پروژه و دنیای شخصی یه جورایی به هم وابسته هستن
و چطور همپوشانی می کنند و چه معنی میدن
و این
برای من، این بهترین کارم هست
فکر میکنم مسیر درست برای هر عکاسی
اینه که از کسانی عکس بگیره که باهاش زندگی میکنند
کسانی که به شما نزدیک هستن
این بهترین کار شما خواهد بود
و ممکنه هیچوقت منتشر نشه اما خود کار هست
که شما باید بهش اهمیت بدید و عزیز بشمارید
انگار دوربینی در کار نبود
من مایلز هستم
من واقعا به ایده فرهنگ عزاداری علاقه دارم
و معنای دیدن عکس ها پس از فوت یک شخص
حدس میزنم کسی فوت کرده
چه معنی میده که عکسی گرفته شود با علم اینکه
که اون عکس از شخص بیشتر میمونه
آیا تو، پس تو تجربه داشتی که کسی رو
از دست دادی
آره
کی بوده؟
مادربزرگم
آره
و چقدر باهاش وقت گذروندی؟
اون برای چهار سال آلزایمر داشت
خیلی از لحظات
خیلی از لحظات ازم دور شد
حس میکردم که دارم دست درازی میکنم به
یه لحظه شخصی خصوصی که
من کلی از این عکس ها دارم، اما به اشتراک گذاشتنشون سخته
من میدونم که توی زندگی یه عکاس، برای شما سخت هست
که اون عکس ها رو نشون بدید
و من کنجکاو بودم که آیا شما برای خودتون ازشون نگه داشتید
چون من این کارو میکنم
هیچ چیز نمی تونست منو از
جمع کردن این کار و انشارش باز داره
هیچ چیز
منظورم اینه که غرق شده بودم میدونی؟
و اشک آلود کلشو انجام دادم
وقتی زندگی عکاس منتشر شد
خیلی ها اومدن پیش من
عکاس ها، و گفتن، میدونی
من واقعا از عکاسی
از مادرم یا پدرم میترسیدم
و زندگی یک عکاس بهشون قدرت داد
که حس کنن باید برن و انجامش بدن
به عنوان عکاس ما اشتیاق داریم، میدونی؟
ما فقط باید عکس بگیریم، میدونی؟
این کاریه که ما میکنیم
امیدوارم، میدونی؟
این بهترین چیز در مورد این بخش از زندگیتونه
عکاسی از افرادی است که تحملتون می کنند
دوستانتون و خانوادتون
و این دلیلی هست که مادربزرگت خیلی مهمه
گاهی حس میکنم میتونستم
کارم میتونست اون باشه، میدونی؟
چون من عاشق خانوادم هستم و عاشق
اون کارم چون خیلی شخصی و صمیمی هست
عکسی که برای من اون مرز رو بلند کرد
که میدونم مرز بلند و غیر ممکن خواهد بود
برای رسیدن توی نوع کاری است که من میکنم
چون یه جورایی سریع وارد زندگی افراد میشم و ازش خارج میشم
عکس مادرم هست
پرتره مادرم
و من بهش نگاه میکنم و متوجه میشم مثل
مثل اینکه دوربین اصلا اونجا نیست
چون داره مستقیم به من نگاه میکنه
اون نمیبینه...
من نمیدونم چطور اون دوربین رو نمیبینه
اما مثل اینه که دوربین اونجا نیست
اون به من نگاه کرد و گفت نمیخوام پیر به نظر برسم
و من داشتم پشت دوبین گریه میکردم
چون تصمیم گرفته شده بود که باید همسن خودش به نظر برسه
چون اون همیشه در عکس هاش لبخند میزد بود
که من نخواستم لبخند بزنه
تکلیف
فکر میکنم یه تمرین خوب عکاسی از کسانی هست
که به شما نزدیک هستن و شما میتونید توی خونه شروع کنید
با کسانی که من همیشه میگم حاضرن شما رو تحمل کنن
یا، میدونی، واقعا اهمیت نمیدن که به چه روشی انجام میدید
خب، شما چه کسی رو در زندگی از همه نزدیک تر به خودتون میدونید
امتحان کنید از اونا عکس بگیرید
و قبل از اینکه به عکسهایی که گرفتید نگاه کنید
دفتر خاطراتتون رو بردارید
و به این فکر کنید که
که عکاسی از این افرادی که واقعا براتون مهم هستند، چه معنایی براتون داره
و در این موقعیت چه چیزی چالش برانگیز بوده است