[MUSIC PLAYING]
برام جالبه در مورد پیشرفتتون بشنوم توی
تغییر از عکاسی فیلمی به عکاسی دیجیتال
و اینکه چطور در طی زمان تغییر کرده, چون من الان
فقط عکاسی فیلم انجام میدم و امیدوارم که بالاخره کارمو دیجیتال کنم
آره, البته فکر میکنم چون من قدر شناس ایدهء
قدر شناس محتویات هستم و نه زیاد
تکنولوژی
و بخش تکنیکی عکاسی من
وقتی دیجیتال اومد یهویی نپریدم توش!
اما گفتم که کاملا مشخصه که این
چیزیه که قراره باشه
و من نمیخواستم وقت تلف کنم و شروع نکنم
و من همون موقع باهاش شروع کردم
و برای از دست داد دوربین مامیا عزا گرفتم! دوربین کد 647؟
آره, عزا گرفتم!
اون عالی بود
لنز خیلی عالی روش داشتم
من یه 140 میلیمتری داشتم
زیبا بود
عکس های قطبی باش گرفته بودم
عاشقش بودم اما دیگه وقتش بود که برم سراغ بعدی
یادمه این قصه رو زیاد گفتم اما توی دههء هفتاد
ساخت نوار فیلم رو متوقف کردن
و عکاسانی رو میشناختم که دوان دوان به فروشگاها میرفتن
و جعبه جعبه فیلم خام میخریدن و توی فریزر هاشون انبار میکردن
توی فریزر میکردن و امیدوار بودن که سالم بمونه
و من فکر کردم که وقت تغییر هست و تلاش
برای یاد گرفتن استفاده از دیجیتال به نحو احسنت
و در امنیت بودن و احساس...
فقط یاد خودم انداختم که این در مورد اینه که
چی توی تصویر هست, و شما هم متوجه میشید
من حس میکنم تجربه یادگیریم توی اتاق تاریک,
یادگیری سیاه و سفید
فیلم توی دوربین
یجور محدودیت داره که بهتون توی یادگیری کمک میکنه
فکر میکنم محدود بودن برای شروع بهتره
انتخاب کمتر داشتن نسبت به اتفاقی که قراره بیوفته ابزار خوبی برای یادگیری هست
اگه اینکارو برای مدت طولانی انجام بدید همه چیز عوض میشه
و, من خیلی مشتاق نیستم نسبت بهش اما من
دارم یادش میگیرم, همونجور که بقیه دارن یادش میگیرن
من تعجب کردم, که واقعا تیز نیست
و یجوری وانمود به تیز بودن داره
چیزی که بیشتر از همه اذیتم میکنه, وقتیه که عکسی میگیرم
و میارمش به استودیو که براندازش کنم
یا نمیتونم چیزی که دیدم موقع عکاسی رو بدست بیارم
پشت دوربین
این فقط یک, آزار دهنده هست
و چیزی که بدتره, اینه که روی صفحه نمایش عالی به نظر میاد
و نمیتونم بازده خوبی بگیرم
و بعد عکسی که میگیرید وقتی بیرون هستید
ممکنه لزوما چیزی نباشه که شما میخوایید, وقتی برمیگردید
به کامپیوتر برای ارائه دادنش
ممکنه بخواید پهن تر باشه
ممکنه بخواید پرینتش کنید
پهن تر عکسش رو بگیرید
ممکنه بخوایید بازش کنید و آزادی عمل بیشتری داشته باشید
که وقتی برگشتید بتونید در واقع ببریدش پایین
و تاریکش کنید
برگشتید به اتاق تاریک جلوی کامپیوتر
قطعا
یکم کنجکاوم در مورد موضعتون بین...
چون گفتید برای مدتی خودتون رو
خبرنگار میدونستید, اما بعد شما
خب, گفتید که نه اینجور نیست
و توی یکی از کتاب هایی که بهمون دادید خوندم
شما اشاره کردید خودتون رو
الان بیشتر هنرمند مفهومی میدونید که از عکاسی استفاده میکنه
الان, درسته
من شدیدا اینطور حس میکنم
من دوس دارم بدونم که
شما فکر میکنید اون تناوب بین عکاس
و هنرمند مفهومی چی هست؟
اون سویچ رو چطور میبینید؟
حقیقتا, فکر میکنم دیجیتال هست
فکر میکنم دیجیتال, که مقدار بیشتری
نواخت توی خود تصویر هست
من نمیترسم که
من میخوام که این شکلی به نظر بیاد باهاش بازی نشده
اما قطعا روش کار شده
تا نقطه ای که, من بتونم بگم
به جای دیگه ای رسیده
درسته
اون توی جای دیگه ای هست
و من واقعا خوشم ازش اومد
از داشتن این توانایی که شاید زاویه دید رو
توی پس زمینه تغییر بدم, کسی رو بیارم سمت چپ خوشحالم
این یکم عجیبه
این قطعا یه دنیای جدیده
این طوری هست که شما...
متوجه شدم توی بعضی از عکسها
اونی که شما از کانیا و کیم گرفتید
و توی یک آینه هست
شما میتونید ببینید که آینه هست اما شما اونجا نیستید
شما خودتونو با فتوشاپ محو کردید؟
آره, همینطوره
اوکی
[LAUGHTER]
اما میدونید چیه, ما واقعا باهوش هستیم
ما متوجه میشیم که روی چیزی کار شده یا باهاش ور رفتن
مثل این نیست,
پرده جلوی چشم کسی نمیکشیم
و این چیزی هست که در مورد کار دیجیتال وجود داره
که داره میاد بیرون
نمیتونم تحمل کنم وقتی آشکار هست
اما مثل اینه که, این یه سبک کاملا جدید هست که داره میاد بیرون
با دنیای دیجیتال الان که...
چون ما, مردم خیلی تیز نیستن
شروع میکنید به دیدن, مثل, اوه خدای من
شما همه چیز رو میبینید
اون فیلم گلادیاتوری چی بود؟
300 یا یه همچین چیزی
کسی این فیلم رو دیده؟
خیلی فیلم خشن اما یجوری گرافیکی فوق العاده هست
جالبه
که چقدر تیز هست وهمه چیز عجیبه
چیزها گاهی باید برعکس باشن
و فهمیده بشن
و من کارمو بر پایه عکاسی سنتی بنا کردم
و عکس های سنتی اما من
دوست دارم کارمو ببرم جای دیگه
عکسی بود که شما از رنه فلینگ گرفتید
که توش یکم تیرگی هست
مثل اینکه داره تکون میخوره
اوه نه, اون تیزه
شوخی میکنم
نیست
فکر میکنم خیلی دل گرم کننده هست
چون عکس خیلی ریبایی هست
پس فکر کردم شنیدنش جالبه که...
[INTERPOSING VOICES]
من این کتاب هارو آوردم
قرار نبود, شما نخوایید که تیز باشه
فقط اینکه, اون
تیز نیود
35 میلیمتری روی کاغذ پرینت شده
خب جولیا مارگت کامرون و من میخواستیم اینو توضیح بدیم
اون با این دوربین کار میکرد که لنز بلندی داشت
اگه عکسی ازش باشه
و خیلی از عکسها نرم بودن
اون یه جوری
به هر حال, عکسهای اون یجوری تمرکز نرمی داشتن
چون با اف8 گرفته شده بودن
و اون فقط باید اونجا رو پیدا میکرد که اوکی هست
داستان جالبش اینه که
اون فوت کرد و لوازمشو
برای پسرش گذاشت, که عکاس شد
و اون عکاس صورت شد
و عکس های اون تیز بودن یا تیزتر و تمیز تر بودن
و خیلی هم خسته کننده بودن
اون عکسا خیلی خوب نبودن و اون هیچوقت
زندگی خوبی درست نکرد
اما مادرش این تابلو های کوچیک رو ساخت
که با همسایه هاش انجام داد
این خیلی قشنگه
این پشت به دیوار توی منطقه پشتی...
سبک ویکتوریا در اصل
داشتم به اینا نگاه میکردم چون داشتم
فکر میکردم چطور از آلیس واترز عکس بگیرم
به اندازه کافی جالبه کیا اینجا کارشون دیجیتال هست؟
آره, همه... فکر نمیکنید که
باید شدیدا تیز باشید
منظورم اینه که شما باید دقت کنید که پرینتش کنید
چون به نظرم
سریع از تمرکز خارج میشه
فکر میکنید که دیجیتال هست و همه چیز تمیز هست
نیست, همه چیز نرم میشه
من یه دستیار اتریشی دارم و اون میگه
انی؟ تمیز و دقیق نیست
دقیق نیست
و در طول کل عکاسی
داره بهم میگه دقیق نیست
دقیق نیست
تمرکز نداری
و بالاخره بهش میگم دیگه باها حرف نزن
چون همش میگه هیچ چیز دقیق نیست
و من فقط, کاری که انجام میدم اینه که
بعدش میرم و میشینم
و اونا یه ابزار دقیق سازی دارن که
نباید ازش استفاده کنید اما من میکنم
من فقط میگم دقیقش کن
برام مهم نیست
کار سخت تری هست که اجسام رو
با دیجیتال دقیق تر نشون بدیم
کس دیگه ای هم اینو...
مثل, شما باید خیلی مواظبش باشید
و فکر میکنید که واقعی نیست, درسته؟
که دیجیتال باید فورا دقیق باشه درسته؟
آره بخصوص وقتی شما دستی
با لنز بیرونی زوم میکنید
یا طور دیگه از اتوماتیک استقاده میکنید چیز دیگه ای خواهد بود
حس دیگه ای داره
الان امکانات زیادی روی دوربین ها هست
که یجورایی فوق العاده هستن
توانایی زوم خودکار الان عالیه
اما خیلی از اون دوربین های کوچیک تر
اون زوم های خودکار, واقعا خودکار زوم نمیکنن
اونا روی چیزی زوم میکنن
که شما قاعدتا نمیخواید روش زوم کنه
و هنوز نتونستن قلقشو بگیرن
که چطور اون سوویچ کوچیک رو تکون بدن
یا یه همچین چیزی
اما عکس هایی هست که
یا دوربین تکون خورده
نه من
من ممکن نیست, امکان نداره بلرزم وقتی
دارم عکس میگیرم
نه, شوخی میکنم
نه, تکون خوردن دوربین هست که
چون من دوربین رو تکون دادم
یا سوژه عکس تکون خورده
من واسه سه روز توی درهء تاریخی بودم
و همشو گشتم
یه هلیکوپتر اجاره کردم
من به پهلوی چندتا صخره برخورد کردم و چندتا عکس گرفتم
که البته هرکاری کردم تار و غیر واضح شدن
که خیلی بیشتر از فقط متمرکز نبودن هست
منظرهء خیلی احساسی بود
من از عکاسی با 35 میلیمتری سیاه
و سفید, دوربین کوچیک, و من واقعا
سیاه و سفید رو از 400 و 800 ای اس ای یاد گرفتم
و دقیقا میدونستم
من هیچوقت...
نمیتونم باور کنم
به کل اون وسایل نگاه میکنم و همشون از تمرکز خارج هستن
مثل, اون روی شماره 15 از اف2 کاملا باز
چیزی که فهمیدم اینه که اگه محتوا مهم باشه
شما فقط باید اونو رها کنید
و بخشی ازش دقیق نخواهد بود
من عکاس خیلی صافی هستم
من بیشتر افراد رو میچسبونم به دیوار
چون از عمق تصویر میترسم
من واقعا نمیدونم, اون عمق محیط
که توی دوربین دارید, و شما
قراره, تا حالا برای شما کار کرده؟
من هیچوقت نفهمیدمش
مثل, اووه چطور بین این و اون
این رو یاد گرفتید؟
[INTERPOSING VOICES]
آره
خدایا فکر میکنم دوباره باید برم مدرسه
من یه چیز پیدا میکنم که روش تمرکز کنم و بعد ما دعا میکنیم
یکی از تکالیف یا تمرین هایی که توی
مدرسه هنر داشتم عکاسی با چشم بسته بود
من یکم, ما یکم پارچه برداشتیم
و پیچیدیم دور چشممون و بدون دیدن عکاسی کردیم
و تمرین جالبی بود
چون موقعیت اینو دارید که ببینید
چطور هست دیدن عکسها
وقتی توی تمرکز کامل نیستن و تلاش میکنید
که اون حس رو پیدا کنید که یجوری زیر همه چیز وجود داره
و من پیشنهاد میکنم که در واقع توی یه اتاق کوچیک انجامش بدید
میتونه اتاق خوابتون باشه
فقط چشماتونو ببندید و توی یه اتاق کوچیک عکاسی کنید
و ببینید که اون عکسها چطور
به نظر میان
شما, فکر میکنم تمرین جالبی خواهد بود
توی اینکه عکسها تمرکز داشته باشن و تمرکز نداشته باشن
جالب خواهد بود ببینید که شما چی فکر میکنید