من به عکاس جوانی اهمیت میدم که, میدونی
برای شروع نزدیک خونه میمونه
و از کسانی عکس میگیره که باهاش میسازن که بتونید
ببینید چه چیزی امکان پذیره, میدونی؟
با کاری که میکنید
فکر میکنم نتیجه عالی بگیرید
سریعتر از اینکه شروع کنید به عکاسی
هز صورت کسانی که نمیشناسید
اینا چندتا عکس از مادربزرگم هستند
خونه مادر بزرگم رو میبینید توی واتربرگ کنتیکت
به سبک ویکتوریان ساخته شده
محله خوبی نبود
و اون همیشه مشکل داشت
و این یه عکس از مادربزرگم کنار اجاق هست
مادرم همیشه داشت فیلم میگرفت و من دارم باهاش خداحافظی میکنم
توی فرودگاه دالس و برمیگردم به سواحل غربی
این یه عکس کلاسیک هست از مادرم با دوربین
جلوی خونه اون
یه دوربین هشت میلیمتری
و پدرم زیاد با من صحبت نمیکرد
ولی هروقت باهاش توی ماشین بودم
شروع میکرد بهم چیزی گفتن
فکر میکنم از رانندگی لذت میبرد و اون
لحظه ای بود که اون باهام صحبت میکرد
یه موقع های کوچیک عالی بود که با مادرم مینشستم
وقتی تازه شروع کردم بودم به کار برای مجله رولین استون
و من رفتم خونه برای دیدن خانوادم توی تابستون
و اونا توی کلنی ییلاقی شمال ایالت بودن
و اونجا یه دیوار بزرگ و قدیمی تنیس وجود داشت
و من از مادرم پرسیدم که آیا میتونم عکسشو بگیرم
مادرم رقاص بود و ازش پرسیدم
که میشه در حال رقص عکسشو بگیرم
و اون یه ذره رقصید
کنار دیوار
نشست خیلی تاثیر گذاری بود چون برای اولین بار
مادرم یه رقاص بود و من یک عکاس
زیبا بود که مادرمو توی زمینهء دیگه ای میدیدم
میدونی, بجز مادرم بودن
والذینم یه جورایی شخصیت های فوق العاده ای بودن
عکاسی ازشون فوق العاده بود
نه تنها اذیت نمیشدن بلکه اهمیت هم نمیدادن
پس اوکی بود هرموقع عکاسی کردن
میدونی, بعد از مرگ سوزان سانتگ
داشتم دنبال عکسی از سوزان میگشتم
و فکر نمیکردم که عکس خیلی خوبی از سوزان داشته باشم
و به این کارهای خودم برخوردم
درطول سالها که
که به کارم ادامه داده بودم
و من خیلی درگیر داستان شده بودم
که داستان هر کسی بود
میدونی, چون همزمان
بچه هام داشتن به دنیا میومدن, و پدرم فوت کرد, میدونی
من خانوادهء غیرعادی دیوونه ای دارم
یه جورایی فوق العاده بود که اون عکس ها رو بزاریم
میدونی, کنار هم و فکر بازی درموردشون داشته باشیم
میدونی, هیچ چیز نمیتونست منو توی اون لحظه متوقف کنه
فکر میکنم اون
عکس ها قوس ترین کارهای من هستن
توی تمام زندگیم
و فکر میکنم وقتی به مخلوط کردن
کاری که وظیفه است و کاری که شخصیه نگاه میکنم
چیزی که عاشقم در مورد زندگی یه عکاس اینه که
واقعا یک عکاس بودن هست
میدونی, که جفت اون دوتا جنبه اونجا هستن
و من عصبانی میشم وقتی اونجا باید
این ایده باشه که یک ستیل و ایده هست
که از یک عکاس بیرون میاد
و این برام جالبه که چطور اون دوتا دنیا
دنیای وظیفه و دنیای شخصی یه جورایی به هم وابسته هستن
و چطور روی هم روکش میزارن و چه معنی میدن میدونی
و این
برای من, این بهترین کارم هست
فکر میکنم مسیری که هر عکاس باید طی کنه
که واقعا از مردمی عکس بگیره که تحملش میکنن
کسانی که به شما نزدیک هستن
این بهترین کار شما خواهد بود
و ممکنه هیچوقت منتشر نشه اما خود کار هست
که شما باید بهش اهمیت بدید و عزیز بشمارید
من مایلز هستم
من واقعا به ایده فرهنگ عزاداری علاقه دارم
و چیه که به یک عکس نگاه کنیم
بعد از اینکه کسی فوت کرده
حدس میزنم کسی فوت کرده
چه معنی میده که یه عکس رو بیارین با علم اینکه
اون شخص, که اون عکس از اون شخص بیشتر میمونه
آیا تو, پس تو تجربه داشتی که کسی رو
از دست دادی
آره
کی بوده؟
مادربزرگم
آره
و چقدر باهاش وقت گذروندی؟
اون برای چهار سال آلزایمر داشت
خیلی از لحضات
خیلی از لحضات ازم دور شد
حس میکردم که دارم دست درازی میکنم به
یه لحظه شخصی خصوصی که
من کلی از این عکس ها دارم, اما سخته که به اشتراک گذاشتنشون
من میدونم که توی زندگی یه عکاس, برای شما سخت هست
که اون عکس ها رو نشون بدید
و من کنجکاو بودم که آیا شما برای خودتون ازشون نگه داشتید
چون من میخوام اون کارو بکنم
هیچ چیز نمیتونست منو متوقف کنه که اون کارو جمع نکنم
و منتشرش کنم
هیچ چیز
منظورم اینه که غرق شده بودم میدونی؟
و اشک آلود کلشو انجام دادم
وقتی زندگی عکاس منتشر شد
خیلی ها اومدن پیش من
عکاس ها, و گفتن, میدونی
من واقعا از عکاسی میترسیدم
مثل مادرم یا پدرم یا
و زندگی یک عکاس بهشون قدرت داد
که حس کنن باید برن و انجامش بدن
به عنوان عکاس ما تمایل داریم, میدونی؟
ما فقط باید عکس بگیریم, میدونی؟
این کاریه که ما میکنیم
امیدوارم, میدونی؟
این بهترین چیز در مورد این بخش از زندگیتونه
که از کسانی عکس بگیرید که باهاتون هستن
دوستانتون و خانوادتون
و این دلیلی هست که مادربزرگت خیلی مهمه
گاهی حس میکنم میتونستم
کارم میتونست اون باشه, میدونی؟
چون من عاشق خانوادم هستم و عاشق
اون کارم چون خیلی شخصی و صمیمی هست
عکسی که برای من اون مرز رو بلند کرد
که میدونم مرز بلند و غیر ممکن خواهد بود
برای رسیدن توی نوع کاری که من میکنم
یجوری وارد و خارج شدن سریع به زندگی مردم هست
عکس مادرم هست
تصویر صورت مادرم
و من بهش نگاه میکنم و متوجه میشم مثل
مثل اینکه دوربین اصلا اونجا نیست
چون داره مستقیم به من نگاه میکنه
اون نمیبینه...
من نمیدونم چطور اون دوربین رو نمیبینه
اما مثل اینه که دوربین اونجا نیست
اون به من نگاه کرد و گفت میخوام پیر به نظر برسم
و من داشتم پشت دوبین گریه میکردم
چون این مشخص میکرد که اون باید سن خودش به نظر برسه
چون اون همیشه به عکس هاش لبخند میزد
که من نمیخواستم لبخند بزنه
فکر میکنم یه تمرین خوب عکاسی از کسانی هست
که به شما نزدیک هستن و شما میتونید توی خونه شروع کنید
با کسانی که من همیشه میگم حاضرن شما رو تحمل کنن
یا, میدونی, واقعا اهمیت نمیدن که به چه روشی انجام میدید
خب, شما چه کسی رو از همه نزدیک تر میدونید به خودتون توی زندگی
میدونی, از اونا عکس بگیرید
و قبل از اینکه به عکسهایی که گرفتید نگاه کنید
چرا دفتر وقایع نگاری تونو نمیگیرید و انعکاس نمیدید
که چه معنی میده که از این اشخاص عکاسی کنید که شما واقعا
بهشون اهمیت میدید و
چه چیزی چالش برانگیز هست نسبت به اون موقعیت