پذیرای سکوت باشید
سکوتی که اجازه برقراری آن را در گفت و گویی می دهید
می توانند به اهمیت حرف هایی باشند که میزنید
بهش چی میگن... سکوت خوش مشرب؟
یک نوع سکوتی است که وقتی با همسرتان در ماشین هستید دارید
که برای نیم ساعت کاملا طبیعی است
فقط میخواهید که با افکار خودتون تنها باشید
و به هیچ وجهی حس معذب بودن ندارد
و نوعی انزوا نیست
فقط اینطوره که از لحظاتی تنها در کنار یکدیگر اما به سکوت لذت می برید
اما در اکثر ارتباطات انسانی
وقتی که در کنار کسی می نشینید، انتظار دارید که اتفاقی بیافتد
انتظار نوعی گفت و گو، نوعی از ارتباطات را دارید
و به نظرم درکش اهمیت دارد که
مواقعی است که سکوت می تواند ابزاری برای پیشبرد گفت و گو باشد
میدونید، خوشتان نمی آید
احساس راحتی نمی کنید
بنابراین سریع سعی می کنید که فضا را با سوال یا فکری دیگر پر کنید
اما این به شخص مقابل، آن فضایی که به آن احتیاج دارند
تا افکار خودشان را نظم بخشی کنند
یا پاسخی درست را مهیا کنند
یا راحت نبودن خودشان را حل و فصل کنند
و آن چیزی که میخواهند انتقال بدهند را در لحظه انتقال بدهند را نمی دهد
گاهی وقتی سوالی می پرسید
و سریع پاسخی روشن دریافت نمی کنید
همیشه ممکن نیست، به میزان زمانی که دارید بستگی دارد
بهترین کاری که می توانید بکنید این است که فقط ساکت بنشینید
اجازه بدهید سکوت حکم فرما بشود
اغلب افراد احساس نیاز می کنند که این فضا را پر کنند
اگر که به آن ها زمان کافی برای انجام این کار را بدهید
چون این حقیقت که چیزی نمی گویید
یک نوع عدم رضایت را انتقال میدهد
که معمولا شخصی که دارید باهاش مصاحبه میکنید آن را احساس میکند
البته همیشه اینطور نیست، آدم ها در جایگاه مصاحبه شونده هم حرفه ای میشوند
یاد می گیرند که چطور در برابرش مقاومت کنند و در برابر شما نترس باشند
اما اغلب حس می کنند که باید این فضا را پر کنند
و بیشتر آن پاسخی که به دنبالش هستید را به شما بدهند
نیاز به پر کردن این سکوت معذب در یک گفت و گو، امری طبیعی است
تمرین کنید که همیشه این کار را نکنید
دفعه بعد که گفت و گویی ناراحت با همکار یا دوست یا همسرتان دارید تمریکن کنید
وقتی که حس کردید که سکوت یکم حالت معذب پیدا کرده است
یکم بهش بیشتر فرصت بدهید و ببینید چه میشود
همیشه کار درستی نیست
گاهی باید فضا را پر کنید
گاهی نیاز است که به موضوع بعد بپردازید
اما مهم است که طرف مقابل را نظاره کنید، ذهنشان را بخوانید
و مواقعی از سکوت برای پیشبرد گفت و گو استفاده کنید
همیشه وقتی که در گفت و گو یا مصاحبه ای سکوت میکنید، یکم ریسک میکنید
و این به این معناست که وقتی امتحانش می کنید
باید نسبت به جریان اتفاقات حساس باشید
یکی ممکن است بعد از سکوتتان یک نگاهی به شما بیاندازد که به شما می گوید
برام مهم نیست که چه مدت اینجا بشینیم
یک کلمه دیگه هم نمیگم
و این یک موقعیت آچمز ایجاد می کند
و گاهی باید یکم دیگه بهش وقت بدید تا ببینید تغییری میکند یا خیر
تا ببینید که کی اول کم میاره
گاهی من وارد سکوت میشوم چون میدانم که شخص حرف بیشتری برای گفتن داره
میخواهد چیزی را بگوید
فقط کامل به نتیجه نرسیدند که چطور این کار را بکنند
و این رو هم میشه تو چهره فرد خواند
سر درآوردن از این تفاوت ها و سر در آوردن از اینکه چقدر باید سکوت را در گفت و گو ادامه داد
چیزی است که تنها با انجامش می توان آموخت
بنابراین دفعه بعد که در گفت و گویی یکم ناراحت بودید و سوال سختی را پرسیده اید
این رو تمرین کنید