مدیریت زمان
میتونم بگم که از هر ده مصاحبه در هفت مصاحبه آرزو داشتم که وقت بیشتری داشته باشم
همیشه زمان بیشتری میخواهید
اما زندگی اینطوری نیست
زمان داشتن مزیته نه الزام
گاهی این به خاطر اینه که شخصی که باهاش صحبت میکنید خیلی جالبه
گاهی به این خاطر است که شخصی که باهاش صحبت میکنید خیلی حوصله سر بر است
در طول کل مصاحبه اطاله بحث کرده اند
و اون چیزی که میخواستید رو به دست نیاورده اید
و در طول مدت مصاحبه یکجورایی سرکوب شده اید
گاهی هم اتفاق می افتد که
گاهی فراموش میکنید که آنطور که جواب میداده دنباله سوال را بگیرید
با خودتون میگید کاش یک فرصت دیگه داشتم
کاش زمان بیشتری برای این کار داشتم
پس این یکی از مسائل خیلی معمول است
اما نظم خیلی مهمی است
اینکه یاد بگیریم که چطور بحث را در یک حدود زمانی حفظ کنیم
چون این هم بخشی از زندگی است
آدم ها زمان نامحدود ندارند
مردم زندگی پرمشغله ای دارند
در هر گفت و گویی که وارد شده باشید
معمولا نوعی محدودیت زمانی اعلام شده یا نشده برایش وجود دارد
باید به زمان شخص مقابل احترام بگذارید
باید به وقت بینندگان احترام بگذارید
بنابراین باید یاد بگیرید که گفت و گوها را به شکلی که بهینه باشد، راهبری کنید
آن یک چیزی که میخواهید امروز انجام شود، چیست؟
یکی از چیزهایی که اکثر افراد در مورد اغلب مصاحبه ها نمیدانند
محدودیت زمانی شدیدی است که تحت آن کار میکنید
این همیشه وجود دارد حتی برای مصاحبه های بزرگ از پیش ضبط شده
وقتی که با رئیس جمهور ایالات متحده دیدار میکنید
یا با یک سناتور یا شخصی مثل جیمز کومی دیدار میکنید
معمولا یک محدودیت بر زمانی که قرار است با آن ها داشته باشید، وضع میکنند
در مورد رئیس جمهور معمولا 20 دقیقه وقت دارید
و اگر 30 تا 35 دقیقه وقت بگیرید، خیلی خوش شانس هستید
حالا ممکنه بگید که این به نظر زمان خیلی زیادی است
اما آنطور که فکر میکنید وقت زیادی نیست
بنابراین واقعا باید بهش فکر کنید که برای شما مهمترین
کاری که میخواهید در آن 30 تا 35 دقیقه بکنید، چیست
حالا این مسئله رسیدن به اینکه چطور میخواهید وقت را مدیریت
کنید، وقتی که برنامه زنده دارید اهمیت بیشتری پیدا می کند
چه برنامه «این هفته» باشه
که درش گاهی 6، 8، 10 یا حداکثر 12 دقیقه وقت دارید
یا برنامه صبح بخیر آمریکا که معمولا باید در 3 دقیقه کار را تمام کنید
و چیزی که این کار میطلبد
احاطه بسیار بسیار قوی روی اولویت هاست
باید واقعا بدانید که اون تنها کاری
که باید امروز انجام بدهم چیست؟
اون تنها چیزی که باید از این مصاحبه بیرون بکشم چیست؟
و اطمینان حاصل کنید که راهی برای سریع بیرون کشیدنش پیدا کنید
حالا این معمولا به این معناست که من معمولا
یک روشی را امتحان میکنم که در آن در ذهنم
به خودم میگم که از سوال اول صرف نظر میکنم
که به معنای سعی برای گذشتن از آن چیزی است که میدانم قرار است بگویند
راهی پیدا میکنم که از طریق آن به مخاطب به شکلی خیلی مختصر سیگنال بدم که
این چیزی است که پیش از این گفته اید
و بعد سوال را جلو ببرید
تا مستقیم تا جای ممکن سریع به خبر برسید
این همیشه جواب نمیدهد
خیلی معموله که افراد جلو میروند و سوال را سرکوب میکنند
و به هرحال پاسخ بلندی که میخواهند بدهند را می دهند
وقتی که این اتفاق می افتد باید حاضر باشید که چند کار را بکنید
اول اینکه باید به سرعت حاضر باشید
تا 3یا 4 سوالی که میخواستید بپرسید و ممکن بوده جالب باشند
اما به اهمیت سوال اصلی نیستند را رها کنید
هیچکس سوالی که نپرسیده اید را به خاطر نمی آورد
هیچوقت نصیحت دیوید وستین که در آن زمان مدیر خبر ABC بهم کرد رو فراموش نمیکنم
وقتی که داشتم کارم را در برنامه «این هفته» شروع میکردم بهم گفت
هیچکس سوالی که نپرسیدی رو به خاطر نخواهد آورد
حال این همیشه صدق نمیکند
همانطور که در موردش صحبت کنم برخی چیزها است
برخی از سوالات در برخی از مصاحبه ها که سوالاتی هستند که حتما باید پرسیده شوند
اگر آن ها را نپرسید در واقع شکست میخورید
اما در مورد تمام سوالات صدق نمیکنند
و همانطور که نویسنده ها باید یاد بگیرند که عاشق هر پاراگرافی که می نویسند، نشوند
مصاحبه گرها هم باید یاد بگیرند که عاشق هر سوالی که به فکرشون رسیده، نشوند
وقتی که محدودیت زمانی دارید
باید بیشتر به آنچه باید در آن لحظه در موردش صحبت کنید
و آنچه باید از طریق این گفت و گو به دست بیاورید، فکر کنید
و به همین خاطر است که نظم داشتن انقدر اهمیت دارد
واقعا ذهن و توجه شما را روی مهمترین مسئله متمرکز می کند
و این نظم فکری را می توان
به انواع بسیاری از موقعیت ها در زندگی روزانه بسط داد
گاهی باید از سوالات صرف نظر کنید تا به دل آنچه میخواهید در موردش صحبت کنید، وارد شوید
همچنین باید گاهی... و انجامش به شکلی محترمانه سخت است
اما گاهی باید حاضر باشید که حرف طرف را قطع کنید
گاهی باید حاضر باشید که اعلام کنید که
اما سوال من فلان چیز بود یا میخوام برگردیم به فلان موضوع
میخوام کمی به آن سوال برگردم
بیاید در حال حاضر بچسبیم به اداره مالیات
پاسخ شما جورج
الان باید موضوع را عوض کنیم
چون میخوام برگردیم به مسائلی که در جبهه داخلی صورت میگرفت
گاهی حتی انفدر جلو میروم که بگویم
چون در کنار شخصی که باهاش مصاحبه میکنم، میخواهم به مخاطب هم اعلام کنم که
ما فقط یک دقیقه وقت داریم
یا اینکه فقط 30 ثانیه وقت باقی مانده
تا حداقل همه متوجه باشند که در آن زمان چه اتفاقی در حال رخ دادن است
متاسفانه این آخرین جمله خواهد بود چون وقتمون داره تموم میشه
وقتمون داره تموم میشه
خدایا کاش وقت بیشتری داشتیم اما وقتمون تموم شده
خیلی ممنون از همه شما
این همیشه ممکن نیست و در برنامه صبح بخیر آمریکا
گاهی این اصلا ممکن نیست چون در برابر شما رایانه وجود دارد که پخش شما را دقیقا در ساعت 7:20 قطع می کند
اما گاهی باید آمادکی داشته باشید
و در مواردی که فکر میکنم ممکن است اتقاق بیافتد
قبلش تهیه کنندگان را با خبر میکنم
و میگم که میدونم که 3 دقیقه بهمون وقت دادید
اما احتمالش هست که مجبور باشم 6 دقیقه ادامه بدهم
و این رو بدونید بجاش یک خبر دیگه رو کنار میذاریم
این به ندرت اتفاق میافتد
معمولا این کار رو نمیکنم
اما گاهی اوقات است که اهمیت کافی برای انجام این کار را دارد
اما باید حواستون باشه که چقدر وقت دارید
یکی از چیزهایی که در طول انجام این کار در سال های زیاد یاد میگیرید
این است که من به یک ساعت درونی خیلی قوی ای دست پیدا کرده ام
که بهم در فکر کردن به این موضوع کمک میکند
بزرگترین راه کنار آمدن باهاش
از این طریق است که پیش از شروع مصاحبه اطمینان حاصل کنید
که واقعا کاملا توجه کرده اید
که مهمترین کاری که باید بکنم چیست
نکاتی که باید به خاطر داشت
دفعه بعد که جلسه کاری دارید
سعی کنید تصور کنید که، مثلا 15 دقیقه وقت برای ارائه دارید
در ذهن خودتون به این فکر کنید
که اگر 10 دقیقه وقت داشتید چکار میکردید
و به این نتیجه برسید که مهمترین کارهایی که باید در این 10 دقیقه به انجام برسانم چیست
همچنان آن 5 دقیقه اضافه در آن جلسه را خواهید داشت
اما اگر ذهن خودتون رو به این شکل متمرکز کنید
اطمینان حاصل خواهید کرد که مهمترین مسائل را در جلسه به سرانجام خواهید رساند