مقیاس لذت
مقیاس لذت روش اندازه گیری لحظات خوشحالی است
و لحظات روشنایی در روزها و هفته های زندگیمون
افراد مشتاق گاهی سخت ترین افرادی هستند که میتوان باهاشون در مورد مقیاس لذت صحبت کرد
چون لحظاتی هستند که نمیتوان از طریق زمان کیفیت بندیشون کرد
و وقتی که این لحظات لذت رو دارید
وقتی که این لحظات تمرکز خالص رو دارید
به چیزهای فرعی فکر نمیکنید
در یک جریانی قرار گرفته اید
و وقتی که بتوانید این لحظات جریان رو برای خودتون تشخیص بدید
ممکنه کیک پختن به همراه فرزندتون باشه
ممکنه چیزهایی باشد که در شغلتون انجام میدید
من امیدوارم که شامل چیزهایی باشه که در شغلتون انجام میدید
چون شغلمون...
ساعات بسیار زیادی از زمان بیداریمون رو صرف کار کردن میکنیم
اما این به معنای واقعی کلمه بررسی درونی
و فکر کردن به اینکه چطور 12 ساعت گذشته رو میطلبه
و از خودتون بپرسید که آیا لحظاتی رو داشتم که زمان بخاطر یه جریان زمانی مثبت از دستم در بره؟
باید در این موردها خیلی متوجه خودمون باشیم
و من همیشه ورزشکار نبوده ام
پس این حقیقت که یه روز یه جفت کتونی دو که داشت تو کمدم خاک میخورد
شروع به صحبت با من کرد ازم خواست که بنداش رو ببندم
مثل شگفتی بود و اصلا قابل انتظار نبود
اما یه جفت کتونی دو تبدیل به راه رستگاری من شد
و وقتی که متوجه شدم که دارم چشمه هایی از جریان رو میبینم
چشمه هایی از لذت رو در دویدن میبینیم
یه چیز جالب دیگه ای هم هست که باید بررسی کنیم
اینکه لذت لزوما نباید آسون باشه
لذتی که در دویدن هام احساس میکردم در واقع خیلی خیلی ناراحت بودند
اما چیزی که در طرف دیگه ماجرا به دست آوردم
لذت به معنای کلاسیکش بود
و بعد البته ترشح اندورفین رو داریم
و نئشگی دونده ها رو داریم
و بله، تبدیل به چیزی جادویی شد
اما به شکل جادویی شروع نشد
باید در روندی چندساله در درون خودم سازگار میشدم
من بیش از 7 سال بود که داشتم کار حقوقی میکردم
تا اینکه شجاعتش رو پیدا کردم که شرکت حقوقی رو ترک کنم
و حرفه تازه ای رو برای خودم بسازم
اما با فواصل کم جایزه هایی بود که در مسیر خودم گذاشته بودم
و به اون داستان و اون دیالوگ درونی به اندازه کافی برای گرفتن تصمیمات شجاعانه گوش دادم
به دنبال کسانی باشید که در شعله شما میدمند
من عاشق این نقل قول از مولانا هستم
زندگی خود را به آتش بکش و به دنبال کسانی باش که در آن شعله میدمند
به نظرم باید دور خودمون رو با کسانی پر کنیم که روشنمون میکنند
به نظرم وقتی که در بستر این تفکر رشدی کار میکنیم
که کاری است که الان داریم میکنیم یا در تلاش برای انجامش هستیم
پیشرفت و فرا رفتن ممکنه
و فکر میکنم که وقتی که...
وقتی که به مقیاس لذت نگاه میکنیم
وقتی که به راه های حداکثر کردن این لحظات جریان و لذت فکر میکنیم
اولین قدم تشخیص اتفاق افتادن این لحظات است
و قدم دوم خلق زندگی ای است
که در اون دور خودتون رو با افرادی پر کردید
و در درون تجربیاتی قرار گرفته ای که در اون لحظات بیشتری از این نوع ممکن است
من باور دارم که آتیش به پا کنم
و فکر میکنم که واقعیت، واقعیت رو تشخیص میده
و بعد وقتی که بتونید یه نوع دسته و جماعت نیروزا از افرادی بسازی که
کاملا وارد روایت خودشون شدن و تبدیل به ابرقهرمان داستان خودشون شدن
جزئیات ماجرا اصلا اهمیتی نداره
میدونید؟
بهترین دوستتون ممکنه حرفه زندگیش پختن کیک های بزرگ باشه
و تو ممکنه از رفتن به آشپزخونه بدت بیاد
اما اینکه شاهد باشیم که کسی از قدرت خودش استفاده کنه، شادی بخشه
این جرقه یادآوری روح خودتون رو میزنه
اینکه شما هم میتونید کار خودتون رو بکنید
خلاقیت رو سوق بدید
تفریح و بازی باید تبدیل به ابزار بشن
باید ابزار باشند
به سبکسری نیاز داریم
تموم زندگی نمیتونه تکاپو باشه
من یه مدتی در بزرگسالی نقاشی رنگ آمیزی میکردم
و به خودم اجازه استفاده از آزادی بازی کردن رو داده بودم
در واقع این زمانی بود که وکیل بودم
چون همیشه برنامه های توجیحی رو سرم ریخته بود
و انقدر درگیر کامپیوترم بودم
که سرم گیج میرفت
موسیقی یا یه برنامه تلوزیونی تصادفی رو میذاشتم و شروع به رنگ آمیزی میکردم
حتی 15 دقیقه از این
به من اجازه میداد که برنامه های توجیحی رو با دید تازه ای بازبینی کنم
و این زیبا بود
قرار نبود کسی هم ببیندش
معنایی نداشت بجز اینکه یه راه خروجی بود
پس به نظرم این...
این فعالیت های بازی گونه که شاید از زمانی که بچگی رو رد کردیم دیگه بهشون فکر نکردیم
امتحان کردنشون رو در نظر بگیرید
و میدونم... میدونم
الان با خودتون میگید که وقتش رو ندارم
کی وقتشو داره فلان کار رو بکنه؟
اما اگر 10 دقیقه وقت بذارید تا از تکاپو دور بشید
احتمالا متوجه میشید که در واقع انرژی خودتون رو به شکلی بازسازی میکنید
که حتی تمرین ورزشی هم نمیتونه به دست بده
بسته به اینکه اون روز چه حسی دارید
یه لیست لذت بسازید
زمانی که وکیل بودم بود که متوجه شدم مردم با این اندوه عموما پذیرفته شده زندگی میکنن
آدمای زیادی بودن که مشکلی نداشتن
اوکی بودن
اوکی بودن استاندارده؟
لذت استاندارد منه؟
قدرت استاندارد منه
خلق میراث استاندارد منه
اوکی بودن و خوب بودن تو دایره لغات من نیست
من اوکی بودن و خوب بودن رو با مترادف های بی حسی
و کمی میان مایگی برابر میدونم
و هر دوی اینها سمی هستند
فکر میکنم که واقعا برمیگرده به تشخیص لحظات لذت حقیقی
و اگر شروع کنید به خواستن از خودتون
و به شکل هدفمند شروع کنید به تشخیص این لحظات و نبودشون رو متوجه بشید
به پاسخ مورد نظرتون میرسید
باید هر روز از خودمون بپرسیم
چه لحظاتی هستند که احساس انرژی میکنیم
چه لحظاتی هستند که احساس قدردان بودن داریم
و چه لحظاتی هستند که مسائل خوب پیش نمیروند
و چرا؟
باید توانایی این رو داشته باشیم که از این زاویه انتقادی به زندگی خودمون نگاه کنیم
و معمولا وقتی که مشغولیت داریم
فقط داریم میریم سر موضوع بعدی برای به پایان بردن روز
اما باید روزها و هفته های خودمون رو با این لحظات نقطه بندی کنیم
ممکنه 30 ثانیه خود تاملی بطلبه
چون این لحظاتی هستند که میتوانیم چشمه های لذت رو در زندگی خودمون ببینیم
چون بله، اکثر افراد... اگر از 1000 نفر نظرسنجی کنید
احتمالا چیزهای مشترکی توی لیست لذت هامون باشته
خانواده، غذای خوب، یه گیلاس شراب، تماشای یه فیلم، رفتن به کنسرت
کلی چیز هستند که برای لذت میتونیم بهشون دسترسی داشته باشیم
اما این لیست مشترکه
لیست شما چیه؟
و آیا هفته به هفته تغییر میکنه؟
ماه به ماه تغییر میکنه؟
چرا؟
چطور میتونید این تغییر رو خلق کنید؟
لذت چطور میتونه به استاندارد تبدیل بشه؟
لذت چطور میتونه به حق طبیعی تبدیل بشه؟
میدونید من واقع باور دارم که
وقتی که در مورد خلق میراث صحبت میکنیم
وقتی که به افرادی که پیش از ما آمده اند فکر میکنیم
به نظرم نسبت به پیشگام های ما
وقتی که با لذت و نیروی خودمون همراستان نمیشیم، کم لطفی میشه
پس بیاید تفکر انتقادی رو داشته باشیم
و لحظات لذت رو تشخیص بدیم
تا بتونیم دوباره خلقشون کنیم یا حتی بهتر اینکه
زندگی ای بسازیم که به این لذت به عنوان چیزی در جریان اجازه خودنمایی میده