گذشتن از موانع ذهنی
تحرک به معنای واقعی کلمه سنگ بنای اساسی هر کاری است که می کنیم
کارهای حرفه ای، کارهای شخصی
و وقتی که آگاهی به خلاقیت و موسیقی را
در کنار امکان سوخت رسانی و تغذیه و بکارگیری نیروی خود به اشکال عملی، به آن اضافه می کنیم
این کار خیلی چیزها رو ممکن میکنه
و نه فقط رکورد شخصی رو تو یه مسابقه
یا تموم کردن یه ماراتن رو ممکن میکنه
بلکه کنجکاوی نسبت به نیروی بالقوه خودتون رو ممکن میکنه
و فکر می کنم که این ارتباط بین ذهن و جسم
اعتماد به نفسی رو به ارمغان میاره که قیمت نداره
با قدم های کوچک شروع کنید
من از بچگی ورزشکار نبودم
تا وقتی که به دانشگاه حقوق نرفته بودم یک مایل ندویده بودم
پس برای من بازنویسی داستان زندگیم و تبدیل شدن به یه ورزشکار
خیلی کار بزرگ و غیرمنتظره ای بود
وقتی بچه بودم بخاطر نوع دویدنم مسخره میشدم
رفتن به کلاس ورزش وحشت زده ام میکرد
این ترس خیلی بزرگی بود که اگر که می خواستم که
به قدرتی که تحرک با خودش میاورد، دسترسی پیدا کنم باید باهاش مواجه میشدم
و خیلی خوشحالم که با این ترس ها مواجه شدم و داستانم رو بازنویسی کردم
چون اگر هنوز هم با اون چیزی که رابین 9 ساله به عنوان تحرک تجربه کرده بود، زندگی می کردم
هیچوقت نمیتونستم زندگیم رو دوباره بسازم
فکر می کنم که ورزشکارهای تازه کار یا کسانی که حتی هنوز خودشون رو ورزشکار نمیدونن
که قابل درکه و خودم تجربه اش رو داشته ام
با قدم های کوچیک شروع کنید
ممکنه برنامه های تمرینی رو ببینیم
و فشار زیادی رو احساس کنیم
یا به پست های اینستاگرام یکی نگاه کنیم
و با خودمون بگیم که خدای من
اصلا ممکنه به اینجا برسم؟
هیچکس کارش رو با دویدن تو مسابقه 100 مایلی شروع نمیکنه، درسته؟
درست مثل هر هدف دیگه ای از 1 شروع می کنید
با یه تکرار شروع می کنید
با یه مایل شروع می کنید
با یه جلسه تمرینی شروع می کنید
با 10 دقیقه شروع می کنید
از کم شروع کنید و بیشترش کنید
فکر می کنم که مخصوصا افراد بلندپرواز
در مورد تلاش های خارق العاده در ورزش میخونیم
و ازشون الهام می گیریم
اما خودمون هم با همین استاندارد میسنجیم
مسابقه خودتون رو بدوید
مسیر خودتون به سمت بزرگی رو برنامه ریزی کنید
فکر می کنم که این یکم خوشایندترش میکنه
عقب گردهای شخصی رو پشت سر بذارید
دو هفته قبل از اینکه در پلوتون شروع به کار کنم
تشخیص داده شد که دیابت نوع اول دارم
کاملا غیرمنتظره پانکراسم دیگه انسولین تولید نکرد
من سلامت ترین شخصی هستم که میشناسم اما با این وجود اتفاق افتاد
و وقتی که در مطب دکتر بودم
و گفت که تو دیابت نوع اول داری
تا آخر عمر وابسته به انسولین خواهی بود
اولین سوالی که پرسیدم این بود که
چطور میشه فراماراتنی که 3 ماه دیگه باید بدوم رو انجام بدم؟
باید تصمیم می گرفتم که باید بشکنم یا چرخش کنم؟
آیا قربانی این اتفاق هستم یا اینکه با این وجود همچنان پیروز هستم؟
و تردید وجود داشت
با خودم گفتم که خب هرچیزی که باید در مورد اینکه
چطور میشه به اهدافم برسم بدونم رو یاد میگیرم
و باید خودم رو سازگار کنم و باید چرخش داشته باشم
و باید راه حلش رو پیدا کنم
اما میدونم که قبلا هم راه حل رو پیدا کردم
و اعتماد به نفسی که در این گفت و گوها با خودم داشتم
در واقع با در نظر گرفتن نتیجه در ذهنم شروع شد
هیچ برآیند قابل درک دیگری
به جز به اتمام رسوندن اون مسابقه پیش رو وجود نداشت
و اینطور شد که الان تو جعبه ابزار ابرقهرمانیم انسولین دارم
راه حلش رو پیدا کردم
ساده نبود
و خدای من، اکثر روزها آسون نیست
اما راهش رو پیدا کردیم
رفتن به دنبال تحرک باعث آزادسازی اندورفین میشه
اما به دنبال تحرک رفتن همچنین به ما اجازه میده
تا با ناراحتی رابطه ای برقرار کنیم
و از ترسناکی اون کم میکنه
پس وقتی که مسائل تو زندگیمون به معنای واقعی کلمه جدی میشه
لحظات ملایم تر، با تنش کمتر و امیدواریم که با
اضطراب کمتری خواهیم داشت، که از پس آنها برمیایم
من معتقدم که اراده و استقامت هم
عضلاتی هستند که ارزش تمرین دادن دارند
این دوتا در کنار یکدیگر هستند
وقتی که اراده می کنید که از لحاظ جسمانی ناراحت بشید
از لحاظ روانی سرسخت میشید
دارم در مورد تبدیل ناراحتی به یه مراسم مذهبی صحبت میکنم
چون چیزی مثل مراسم مذهبی رو حول آن میسازیم
قراره امروز این فاصله رو برم
امروز میخوام شدتش رو بیشتر کنم
و اگر از افرادی که در مسترکلاس ها و کلاس های حرفه ای دیگه دیدیم آمار بگیریم
تحرکت بخشی از گنجینه اونها رو تشکیل میده
چون بهشون اجازه میده تا هر کار دیگری رو تو زندگیشون بکنن
با عرق ریختن منتقد درونتون رو ساکت کنید
همیشه به بقیه میگم که اگر چیزی که تو ذهنتون میگذره رو پخش می کردم
اگر چیزی که تو ذهنتون میگذره رو با بلندگو برای اطرافیان و همسایه هاتون پخش می کردم
بهش افتخار می کردید؟
و اغلب اوقات این طبیعت انسانه
که در 60 تا 100 هزار فکر مختلفی که در روز تو ذهنمون میاد
میتونیم خیلی بدجنس باشیم
مکرر بدجنس میشیم
تحرک راهی برای ساکت کردن منتقد درون
و تقویت هوادار درون است
منتقد درون میتونه خیلی پر سر و صدا باشه
میتونه خیلی پر سر و صداتر از هوادار درون باشه
و داستانی که ما برای خودمون تعریف می کنیم
اغلب اوقات به درست یا غلط مجسم میشوند
پس وقتی به خودمون میگیم که دونده نیستیم
ورزشکار نیستم و چیزهای دیگه
در واقع به نظرم تحرک یکی از رابط های اصلی برای دست پیدا کردن به صدای درون است
من مدیتیشن میکنم
تمرین مدیتیشن میکنم
تمرین ذهن آگاهی میکنم
اما بیش از ذهن آگاهی، این دویدن
و وزنه زدن و ورزش کردن بود
که مجبورم کرد به بدن خودم برگردم
چیزی که بهم اجازه داد به تحلیل های فکری ای در
مغز خودم برسم که اصلا از وجودشون با خبر نبودم
پذیرای شکست باشید
شکست بازخورده
و شکست لزوما حس بهتری نداره
منظورم اینه که وقتی که به هدفی نمیرسیم
و مخصوصا اگر هدف بزرگی بوده باشه کار بلندپروازانه ای کرده باشید
یا ریسک بالایی کرده باشید و جواب نداده باشه
حال بهم زنه
و در مورده من ...
من به سادگی می تونستم جدایی ام از کار حقوقی رو به عنوان یه شکست ببینم
اما در عوض اون رو به عنوان نقطه شروع دیدم
و بعد چیزهایی بود که باید قربانی می کردم
چون خیلی چیزها رو در سبد حرفه حقوق گذاشته بودم
واقعا در خلق حرفه جدیدم باید از اول شروع می کردم
در حالی که...
به جای اینکه این داستان رو به خودم بگم که خدایا اگر تو اون سن شروع می کردم
الان به این نقطه رسیده بودم
و بعد میرسیدم به اون نقطه...
این چه چیزی رو حل میکنه؟
الان اینجا هستید
اون اشتباهات رو انجام دادید
اون شکست ها رو داشتید
شکست رو در ذهن خودتون به عنوان نقطه شروع دوباره سازی کنید
زمین صاف رو به شکل سکوی پرتاب دوباره سازی کنید
از جایی که الان هستید شروع کنید
و ببینید که بعد میخواید چگار کنید
یادمه برای یه شرکت رقیب که اسمشو نمیارم مصاحبه میدادم
میخواستم در این شرکت مربی دوچرخه ثابت بشم
و اونها فقط گفتن که استعدادش رو نداری
و اگر بخوایم صادق باشیم، احتمالا مصاحبه ام خوب نبوده، درسته؟
پس اره دمشون گرم بخاطر نظرشون
اما به جای اینکه این نظر نطفه عدم اعتماد به نفس رو در من بکاره
درونم آتیش بپا کرد
گاهی شکست از یک مسیر صادقانه و سازنده میاد
و گاهی هم از مسیر بی عدالتی میاد
و البته که وقتی مورد دوم باشه
وقتی از مسیر بی عدالتی بیاد
یجورایی دردش رو احساس می کنید
اما این موضوع به شدت سمی است
خب باید چکارش کرد؟
به نظرم می تونیم از بی عدالتی ها به عنوان سوخت استفاده کنیم
مجبوریم که این کار رو بکنیم
در غیر این صورت در وجودمون ریشه میکنن
وقتی که در این چرخه خیلی انسانی گیر می کنید
شرایطی که هی خاطرات و وقایع رو در ذهنتون تکرار می کنید
اون اینو گفت، بعد من این کار رو کردم و فلان و فلان
لحظاتی پیش میاد که باید خودمون رو تکون بدیم
لحظاتی هست که نیاز داریم روزنگاری کنیم
با افرادی که به آنها علاقه داریم صحبت کنیم با رواندرمانگر صحبت کنیم
و از این شرایط عبور کنیم
و بعد لحظه ای میرسه که باید تصمیم بگیرید که میخواید گذر کنید یا اینکه در این شرایط بمونید
همیشه حق انتخاب داریم
و من از شما می پرسم، کدوم انتخاب شما رو به جایی که میخواید باشید میرسونه؟
تحرک به عنوان رواندرمانی
ثبت نام در مسابقات همیشه راهی بوده
برای حرکت به لحظه ی نیرومند بعدی
اما اون ماراتن اولی
منم در فصل خیلی دشواری از زندگیم بودم
تازه از رابطه ای بیرون آمده بودم
تازه بهم زده بودم
و باید راهی پیدا میکردم تا از عدم نیرومندی به نیرومندی برسم
روند تمرین و داشتن چیزی برای تمرکز کردن
و داشتن چیزی که برای من و در مورد سیر زندگی من باشه
به شدت نیرومند بود
و از این درس در بسیاری از حوزه های مختلف زندگی ام استفاده کرده ام
و همچنان هم به تحرک به عنوان راهی
برای باز یافتن اون نیرو استفاده می کنم
تحرک هواداری مورد اعتماد و منبعی مورد اعتماد است
که من هر موقع که می خواهم به آن دسترسی دارم
هر زمانی که بهش ارجحیت میدم
و این رابطه مبتنی بر اعتماد
بین کیستی من به شکل روزانه
و شخصی که بعد از تمرین میتونم باشم
پیش برنده است، درمانگر است
تصفیه کننده است
رواندرمانی است
یکی از کاربردی ترین ابزارهایی بوده است که در زندگی خودم بهش رسیدم