بالرین صورتی دیالوگی با ابدیت
به سنگ باستانی خوش آمدید
اینجا جایی است که من برخی از پیشرفته ترین مجسمه های سنگی از لحاظ فنی ام را ساخته ام
یه شما نشان خواهم داد که چظور یک ایده را
از یک شیئ کوچک به چیزی عظیم تبدیل می کنم
و این کار را با مثال آوردن از اثری با نام بالرین صورتی میکنم
فکر کنم که حالا 8 سالی است که روی این اثر کار می کنم
و این تبدیل به یکی از با جزئیات ترین آثاری تبدیل خواهد شد که تا به حال تراشیده شده است
اصلش بر می گردد به یک مجسمه کوچک سرامیکی از شهر درسدن در آلمان
این مجسمه ای تقریبا 5 اینچی از یک بالرین است
و این بالرین دامنش را بالا گرفته است
و پایش به بیرون زده شده است
و من را تقریبا به یاد آفرودیت در حال جشن گرفتن رسومات بهار می اندازد
بنابراین بالرین صورتی خود را به شکل آفرودیت نشان می دهد
زنانگی اش را جشن می گیرد
و همچنین اسطوره شناسی را جشن می گیرد
و ایده ها... ایده باور داشتن به باروری
ایده حفظ معنای انسان بودن
ایده حفظ آنچیزی که برایمان اهمیت دارد
موضوع آفرودیت تنها گذشته نیست
موضوع آن آینده است
تلاش برای یافتن امیال است
تلاش برای یافتن امید است
تلاش برای یافتن خوشبینی برای رویارویی با آینده است
بالرین صورتی از بسیاری از فناوری های نوین در ساخت خود استفاده می کند
کار با اسکن مجسمه سرامیکی شروع می شود
و دلیل اسکن کردنش
بیرون کشیدن تمامی اطلاعات موجود است
از کت اسکن استفاده کردیم تا واقعا از درون و بیرون درستش کنیم
اما همچنین به من اجازه می دهد تا به هر اندازه ای که می خواهم بسازمش
و بتوانم تمامی ارتباطات و جزئیات را حفظ کنم
این یک مدل است
این یک مدل پارچه است که پرینت سه بعدی شده است
و چیزی که واقعا می خواستم در آن بیاورم
حس پارچه و بافت آن است
و تنش هایی که در درون این پارچه دیده می شود
اگر می خواستم این را دستی بسازم
و اصلا از فناوری استفاده نمی کردم
کت اسکنش نمیکردم
تا بتوانم تمامی این جزئیات
این پارچه اصلی بالرین را بیرون بیاورم
اگر می خواستم این سوراخ ها را از تنش پارچه درست کنم
در روش سنتی هنرمند یا مجسمه ساز این سوراخ ها را با دریل ایجاد می کرد
و در آن صورت سوراخ ها دایره ای می شدند
شاید هم یکم بیضی مانندش می کردند
اما هیچوقت نمی توانستند تنش ها و رئالیسم این پارچه را به دست بیاورند
بالرین صورتی بخشی از مجموعه باستانی من است
و سعی می کند تا دیالوگی با تعدادی از مجسمه سازان باروک
مثل بنینی یا کوئرولو داشته باشد
صومعه ای در ناپل ایتالیا با نام صومعه سن سورو است
صومعه سن سورو تعدادی از شگفت آورترین مجسمه های
ساخته شده تا کنون را دارد که با پارچه سروکار دارند
در آنجا تصوری از مسیح وجود دارد که دراز کشیده است و ملحفه ای روی بدنش است
تاج خار هم در آنجاست
می توان از پس ملحفه صورت و تمام اشکال بدن را دید
زنی با پارچه ای بر سر خود در آنجا ایستاده است
و همیشه در مجسمه سازی آموخته می شود که
اگر می خواهید یک فرم بسازید و در آن تا خوردگی وجود داشته باشد
چیزی بالا و پایین می رود و دوباره بالا و پایین می رود
هیچوقت نباید خیلی عمیق بتراشید
اما در اینجا در سطح درست روی ابروهایش
که در آن پارچه روی صورتش می آید
مجسمه سازه مستفیم در گوشت وارد میشود
در نتیجه در اثر از یک سو وجد را داریم
و از سوی دیگر درد را می بینیم
یک مجسمه دیگر از کوئرلو وجود دارد که از یک ماهیگیر است
و این یکی از پیچیده ترین آثار است
چون یک تور ماهیگیری درش وجود دارد
به نظر می رسد که همه چیز تنها از یک سنگ تراشیده شده
بنابراین در ساخت مجسمه بالرین صورتی
می خواستم که با این پارچه ها و این آثاری که در صومعه سن سورو است دیالوگی داشته باشم
و کار را از یک قطعه سنگ خلق کنم
انتخاب مواد برای بالرین صورتی
می خواستم که با سنگ کار کنم، چون ماده ای بسیار کهن است
فکر نمی کنم که بتوان باستانی تر از
کار کردن با چیزی شد که میلیارها سال طول کشیده است
تا ساخته شود
و آن را از اعماق زمین به بیرون کشید
بنابراین حس تاریخی دارد و به تاریخ ما گره خورده است
اینکه چیزی را از گذشته به بیرون بکشیم
اما همچنین دارم با ماده ای کار می کنم که
می تواند تمام زنانگی یک ونوس را داشته باشد
رنگ صورتی آن از سنگ های پرتغالی...
از معادن سنگ در پرتغال می آید
انتقال اطلاعات در مورد زنانگی را ممکن می کند
و امید است که به معنای آینده، باروری را منتقل کند
فکر می کنم که چیزی که من در حضور در کنار اثر تجربه کرده ام
حس گره خوردن با تاریخ است
امکان ادای احترام و بزرگداشت مشارکت افرادی است که روی آن کار کرده اند
و در بر گرفتن جهان
و امکان کار با ماده ای
و بزرگداشت ماده و بزرگداشت زمین
و بزرگداشت اسطوره شناسی و بزرگداشت ایده...
یعنی کل داستان آفرودیت که از اقیانوس به بیرون آمده است
و بزرگداشت تجربه ما در زندگی است