سرزندگی و طبیعت
خوش آمدید
در چند جلسه پیش خیلی در مورد بهزیستی و آنچه آن را توصیف کرده و نشانش می دهد صحبت کردیم
در میان متغیرهای مرکزی که در بحث در مورد بهزیستی در مورد آن ها صحبت کردیم
مفهوم سرزندگی بود
ما در نظریه خودمختاری، سرزندگی را
که به عنوان انرژی ای که در دسترس خود است تعریف می شود، اندازه گیری می کنیم
ما بر این باوریم که سرزندگی یکی از در دسترس ترین تجربیاتی است که انسان ها دارند
وقتی که انرژی داریم و احساس سرزندگی می کنیم این را می توانیم
نسبت به زمانی که احساس خمودی داریم به سادگی گزارش کنیم
بنابراین چیزی است که افراد می توانند به سادگی گزارش کنند و از قرار معلوم
یکی از پیشبینی کنندگان قوی دیگر نشانگرهای بهزیستی و دیگر نشانگرهای عدم بهزیستی
هم به شکل جسمی و هم به شکل روانی است
و بعلاوه احساس سرزندگی به درجاتی تحت تاثیر عوامل جسمی و روانی است
برای مثال مسلما افراد به عنوان تابعی از چرخه روزانه احساس سرزندگی کمتری می کنند
در زمانه من، وقتی که خسته تر می شویم سرزندگیمان کاهش پیدا می کند
بنابراین خستگی می تواند روی سرزندگی تاثیرگذاری کند
دیگر عوامل جسمانی مانند موادغذایی یا استفاده از الکل هم می توانند تاثیرگذاری کنند
همه این ها روی سرزندگی تاثیرگذاری می کنند
بیماری روی سرزندگی تاثیر خواهد گذاشت
بنابراین می دانیم که عوامل جسمانی روی سرزندگی تاثیرگذار هستند
اما از قرار معلوم عوامل روانی ما نیز
در مشخص کردن سطح انرژی ما نسبت به خمودی، حائز اهمیت هستند
در اواخر دهه 90
من و کریستینا فردریک مطالعه بر روی سرزندگی و پویایی آن
یعنی چیزهایی که آن را افزایش و کاهش می دهند را آغاز کردیم
در این تحقیق خاصه تمرکزمان روی نیازهای روانی اساسی به عنوان چیزی که
روی انرژی ای که احساس می کنیم در دسترس خود داریم تاثیرگذار است، بود
بنابراین در برخی از تحقیقات
ما پیش از همه
به بررسی این پرداختیم که آیا افراد در آزمایش ما مستقل هستند یا کنترل شده
برای مثال فعالیتی به آن ها دادیم
که در آن فعالیت را با راهبرد و انتخاب خود انجام می دادند
یا اینکه به آن ها می گفتیم که چطور انجامش دهند
تا استقلال کمتری داشته باشند
و در این آزمایش ها نشان دادیم که حتی زمانی که افراد در
فعالیت خود موفق شده بودند و بازخورد شایستگی خوبی گرفته بودند
زمانی که استقلال داشتند و نه وقتی که تحت کنترل بودند، افزایش سرزندگی از خود نشان دادند
به همین صورت در تحقیقاتی که در محیط صورت گرفت
نشان دادیم که وقتی افراد در محیط هایی هستند که در آن
احساس استقلال کمی می کنند
برای مثال در محیط کاری که در آن مدیر کنترل کننده دارند
یا در محیط مدرسه که معلم های کنترل کننده دارند
در این محیط ها سرزندگی و انرژی کمتری دارند
و اگر مدیر یا معلم حامی استقلال داشته باشند، خلاف این صادق است
بنابراین می توان دید که استقلال تاثیر مستقیمی روی سرزندگی دارد
اما این را هم می توان به شکل تجربی
و هم در خود محیط مشاهده کرد
فقط هم استقلال نیست
همه نیازهای روانی اساسی تاثیرگذار هستند
برای مثال در یکی از تحقیقات خیلی جالبی که با مرلین گانیه و دیگران انجام دادیم
به مطالعه ژیمناست ها پرداختیم
ژیمناست ها و مخصوص ژیمناست های جوان
ژیمناست های حرفه ای مانند آن هایی که ما رویشان تحقیق می کردیم
افرادی هستند که درگیر فعالیتی خیلی منظم هستند
که می تواند خیلی انرژی بر باشد
اما دریافتیم که ژیمناست هایی که به جلسه تمرینی می رفتند که در
آن احساس می کردند که استقلالشان از سوی مربی حمایت می شود
و احساس می کردند که با دیگر اعضای تیم ارتباط دارند
و در کاری که می کردند احساس شایستگی می کردند
سرزندگی آن ها در طول جلسه تمرینی در واقع افزایش پیدا می کرد
در صورتی که آن هایی که احساس کنترل شدن می کردن یا احساس
می کردند که حس شایستگیشان مورد هجمه قرار گرفته است
سرزندگیشان در طول جلسه کاهش پیدا می کرد
بنابراین می توان دید که سرزندگی خیلی پویا است
خیلی تحت تاثیر آنچه در محیط می گذرد
و خاصه مسائل روانی جاری در محیط است
در واقع منابع مطالعاتی بزرگی در مورد سرزندگی وجود دارد
که کار بر روی آن ها با نظریه خودمختاری شروع نشده است
بلگه در بستر نحله فکری متفاوتی بنا شده است
که توسط مارک کوراویا و روی بامایسر و دیگران روی آن کار شده است
نحله فکری «فرسایش خود» نام دارد
و در این نحله فکری این بحث را مطرح می کنند که تمامی کنش های خود نظم دهی
هرباری که باید به شکلی درگیر رفتاری شوید که
نوعی توجه و نظم می طلبد
سرزندگی مصرف می شود
و این را با نشان دادن عملکرد ضعیف در فعالیت های بعدی
پس از محول کردن فعالیتی به افراد که به خود نظم دهی نیاز دارد، نشان دادند
ما در واقع با اغلب یافته های نحله فکری «فرسایش خود» موافق هستیم
چون وقتی که به آنچه آن ها با عنوان خود نظم دهی، تعریف می کنند نگاه می کنیم
معمولا به افراد می گویند کاری را انجام دهند که نمی خواهند انجام دهند
بنابراین کاری می کنند که به خاطر اینکه آزمایشگر به آن ها می گوید، خود را کنترل کنند
این ها شرایط استقلال پایین هستند
در واقع قادر بوده ایم که در آزمایش ها نشان دهیم
که وقتی که افراد استقلال بالا را تجربه می کنند
اثر فرسایشی از خود نشان نمی دهند
بنابراین گویا تنها خود نظم دهی کنترل شده است که فرسایش ایجاد می کند
در واقع مارک موراویا
که یکی از پیشگامان نحله فکری «فرسایش خود» بوده است
در سال 2007 در مقاله ای که در مورد این موضوع نوشته بود به این نتیجه گیری رسید که
به نظر می رسد که حتی تغییرات کوچک در استقلال حول محور یک فعالیت
می تواند بر روی چگونگی فرسایش آن تاثیرگذاری کند
حالا، یکی از دیگر چیزهایی که سرزندگی را جالب و مهم می کند
این است که همانطور که گفتم تحت تاثیر عوامل جسمانی، عوامل روانی
و همچنین تحت تاثیر چیز دیگری است که ما در ابتدای تحقیقات خود انتظارش را نداشتیم
و آن در معرض طبیعت قرار گرفتن است
در واقع وقتی که به مطالعه یادداشتی در مورد تجربه ارضای
نیازهای افراد می پرداختیم به یافته های تصادفی ای رسیدیم
که به این شکل بود که در ادامه می آید
در مطالعات یادداشت روزانه
از افراد می پرسیم: «چه می کنید؟»
انگیزه های شما برای کاری که می کنید چیست؟
ارضای نیازهایی که حول محور آن است
اما همچنین می پرسیم: « در کجا هستید؟»
در چه محیط فیزیکی ای هستید؟
و ما در مطالعات مختلفی دریافتیم که وقتی افراد بیرون بودند
وقتی در محیطی طبیعی بودند
انرژی و سرزندگی خیلی بیشتری نسبت به زمانی که در محیط ساختمانی بودند، داشتند
با هدف بررسی دقیق تر این موضوع
شروع به انجام آزمایشاتی کردیم
آزمایشاتی را در اینجا، در دانشگاه روچستر انجام دادیم
در این آزمایشات افراد را به پیاده روی می بردیم
یا آن ها را به درون سیستم راهروهای بزرگی که در دانشگاه داریم، می بردیم
یا اینکه همین فاصله پیاده روی را
با همان سرعت و با همان میزان گفتگو را در بیرون داشتیم
و بدون توجه به آب و هوا
بدون توجه به آنچه می گذشت
اگر افراد بیرون بودند
سرزندگی بیشتر
و تغییر مثبت بیشتری در سرزندگی را نسبت به زمانی که داخل ساختمان بودند گزارش می کردند
مطالعات محیطی هم این را تایید کردند
وقتی که مطالعات یادداشتی انجام می دهیم افرادی که بیرون هستند
نسبت به افراد داخل ساختمان ها سرزندگی بیشتری نشان می دهند
حتی وقتی که در اتاقی هستند که گیاه دارد نسبت به وقتی که در اتاقی بدون گیاه هستند
سرزندگی بیشتری گزارش می کنند
دسترسی به پنجره به سرزندگی و انرژی بیشتری می انجامد
بنابراین در تمامی جهات
قادر بودیم که این را آزمایش کنیم
دریافتیم که هر چه بیشتر در معرض طبیعت سبز و زنده باشید
احساس سرزندگی شما بیشتر می شود
واینستاین و همکارانش یکم این را جلوتر بردند
و تصمیم گرفتند که بررسی کنند که آیا در معرض طبیعت قرار گرفتن
تاثیرات دیگری روی ارضای نیازها و رابطه افراد با دیگران خواهد داشت یا خیر
بنابراین آن ها هم در همین دانشگاه روچستر یک سری آزمایشاتی انجام دادند
که در آن ها افراد را وارد اتاقی کردند
و در آنجا در شرایطی قرار می گرفتند که در آن می توانستند
یا نسبت به دیگر مشارکت کنندگان در آزمایش دست و دلباز باشند
یا خودخواه باشند و پول و جایزه ها را در بستری آزمایشی برای خود نگه دارند
که در آن دیگران متوجه نخواهند شد که پول را برای خود برداشته اند
بنابراین یا می توانستند دست و دلباز باشند یا نباشند
وقتی که این آزمایش در اتاقی که گیاه زنده داشت صورت گرفت
افراد نسبت به دیگر مشارکت کنندگان
نسبت به زمانی که آزمایش در اتاقی بدون گیاه و پنجره صورت گرفت، دست و دلباز تر بودند
طبیعت به گونه ای ارتباط عاطفی افراد را با دیگران بیشتر کرد
و این خود به این انجامید که بیشتر دست و دلباز باشند
در واقع، دریافته ایم که وقتی افراد در طبیعت هستند
گزارش استقلال بیشتر می دهند
احساس تمرکز بیشتر بر خود
و رابطه بیشتر با ارزش ها و علایق خود دارند
و همچنین احساس رابطه بیشتر با جهان پیرامون خود دارند
و این ها شاید برخی از رابط هایی باشند که چرایی تاثیر اینچنینی طبیعت را توجیه می کنند
همچنان نمی دانیم که چرا طبیعت به این درجه سرزندگی ما را افزایش می دهد
اما این به نظرمان یافته ای جالب است که یکی از برآیندهای استنتاجی تحقیقاتی
است که از نقطه نظر نظریه خودمختاری روی بهزیستی انجام می دهیم
به شکلی کلی تر، تمرکز ما بر سرزندگی
توجه ارگانیسمی ما را به چیزهایی نشان می دهد که
که به واقع به عملکردی کامل می انجامد
که به انرژی ای نیاز دارد که می توانید در مسیری که می خواهید از آن استفاده کنید
و می بینیم که این سرزندگی در محیط هایی حمایت می شود
که در آن ها حمایت از ارضا نیازهای روانی اساسی وجود دارد