اهداف زندگی و شادی، بخش سوم
خب، بیشتر این بخش در مورد
تاثیر اهداف زندگی افراد بر شادی آن ها صحبت می کرده ایم
چیزی که دیدیم این بود که افرادی که به دنبال اهداف زندگی بیرونی تری بوده اند
افرادی که به دنبال پول یا شهرت یا جذابیت بیشتر بوده اند
شادی کمتری نسبت به افرادی داشتند که کمتر در زندگی به دنبال این اهداف بوده اند
و این یافته ها، نتیجه عدم ارضای نیازهای روانی اولیه
در افرادی بود که اینگونه اهداف را دنبال می کنند
از قرار معلوم وقتی که اینگونه اهداف را دنبال می کنید
استقلال کمتر
شایستگی و ارتباط کمتری، احساس می کنید
و به همین دلیل بهزیستی کاهش پیدا می کند
این الگویی است که نشان داده شده است که در تمام فرهنگ ها وجود دارد
و به عقیده من در تمام سنین نیز وجود دارد
حتی وقتی که در اهداف بیرونی موفق هستید
به شکل معناداری به شادی اضافه نمی شود
این اخیرا به شکل مشخصی در مطالعه ای که در بلژیک
روی افراد بزرگسالی که
از آن ها خواسته شده بود که به زندگی گذشته
و دستاوردهایی که به دست آورده اند نگاه کنند، دیده شد
این تحقیق در بلژیک توسط ون هایل و ون اشتیکشتو صورت گرفته است
در تحقیق اول خود آن ها با افرادی که میانگین 68 سال سن داشتند مصاحبه کردند
پرسیدند تا چه حد به خواست های ذاتی خود
به روابط خوب
و به مفید واقع شدن برای اجتماع و رشد فردی در طول زندگی رسیده اید؟
و این موضوعات بهزیستی بالا
و عزت نفس بالاتر و حس اندوه کمتری را برای این بزرگسالان پیشبینی کرد
جالب است که آن افرادی که در دستاوردهای بیرونی خود خیلی موفق بودند
بهزیستی بالاتری نشان نداده و در واقع احساس اندوه بالاتری را نشان دادند
در گروه سنی ای بالاتر
همین تیم محققان با افرادی مصاحبه کردند که میانگین 75 سال سن داشتند
و به همین نتایج رسیدند
که آن افراد بزرگسالی که گزارش کردند که در زندگی به اهداف ذاتی خود رسیده اند
بهزیستی و عزت نفس بالاتر و نشانه های افسردگی کمتری داشتند
و جالب است که کمتر از پیری ناگزیر خود نگران بودند
قبول مرگ در آن ها بیشتر و نگرانی از مرگ در آن ها کمتر بود
و این در مورد افرادی که در زندگی خود به اهداف بیرونی رسیده بودند، صادق نبود
این موارد پیشبینی کننده برآیندهای بهتر در آن سن نبودند
بنابراین حتی در سنین پیری و حتی به شکل گذشته نگر
می توان دید که دستیابی به اهداف ذاتی است که به واقع از بهزیستی بیشتر پشتیبانی می کند
حالا، چندین دلیل برای تداخل اهداف بیرونی با بهزیستی وجود دارد
یکی از دلایل اصلی این است که لحظه به لحظه به مراتب اینکه اهداف بیرونی را دنبال می کنید
احتمالش می رود که برای نیازهای روانی اساسی کمتر ارضا کننده باشند
همانطور که در مثال وکلا نشان دادیم
وکلایی که به دنبال پول بودند، گرچه در به دست آوردن پول بیشتر موفق بودند
به شکل روزانه استقلال کمتری تجربه می کردند
و این در تضاد با بهزیستی کلی آن ها بود
به همین صورت افرادی که روی تصویر و شهرت خود متمرکز بودند
به احتمال بیشتری از لحاظ اجتماعی رقابت گر بوده و خود را با دیگران مقایسه می کردند
و همچنین کمتر حس همدردی کردن با دیگران داشتند
بنابراین از ارضای ارتباط در کنار استقلال دور می شوند
از طریق اینچنین سازوکارهایی است که دنبال کردن اهداف بیرونی به شکل تقریبی لحظه به لحظه
با ارضاهایی که به بهزیستی می انجامد، تداخل می کند
اما یک دلیل دیگر وجود دارد که چرا دائما در می یابیم
که افرادی که اهمیت زیادی به اهداف بیرونی می دهند
بهزیستی کمتری دارند
و این به خاطر این است که از پیش با بهزیستی کمتری کار را شروع کرده اند
ما در ابتدای کارمان روی این حوزه این فرضیه را داشتیم که
اغلب اوقات افراد اهداف بیرونی مانند پول زیاد یا اهمیت به چهره خود را
به عنوان راهبردی جبرانی در پیش می گیرند
برای جبران تزلزل های روانی ای که به موجب عدم
ارضای نیازها در زمان رشد، به وجود آمده است
برای مثال این فرضیه را مطرح می کنیم که اگر
والدین کنترل زیادی روی فرزندان خود داشته بوده باشند یا آن را پس زده و با آن ها سرد باشند
بچه هایشان با نوعی تزلزل روانی بزرگ می شوند
و سعی می کنند برای جبران این تزلزل روانی و این عدم احساس ارزشمندی
به دام بیرونی حس ارزشمندی
که دستاوردهای مادی از آن نمایندگی می کند، بیافتند
بنابراین فرض ما این بود که اگر والدین در کودگی حمایتگری کمتری داشته باشند
کودکانشان در سنین بزرگسالی مادی گرا خواهند شد
در یک مطالعه طولی
من و تیم کسر این فرضیه را در تحقیقی بر روی نوجوانان در روچستر نیویورک اثبات کردیم
مصاحبه هایی با مادرشان در کنار گزارش خود بچه ها در مورد شکل بچه داریشان
نشان داد که خاصه وقتی که مادرها
کنترل بیشتری داشتند یا با بچه هایشان کمتر گرم بودند
سال ها بعد این بچه ها نشان دادند که مادی گرا تر هستند
علاقه بیشتری به دستاوردهای مادی داشتند
و آسیب شناسی روانی بیشتری داشتند
اختلالات رفتاری بیشتر و همچنین دیگر نشانه های اغتشاش درونی داشتند
بنابراین تمرکز بر اهداف بیرونی به واقع راهبردی جبرانی است
بسیاری از اوقات افراد سعی کرده اند پایه ای برای ارزشمندی پیدا کنند
اما متاسفانه حتی زمانی که به آن می رسند، مشکلی را برای آن ها حل نمی کند
همچنان بهزیستی پایین تری دارند
پس، این فرضیه هم یکی دیگر از اشکالی است که اهداف بیرونی با بهزیستی تداخل می کند
خب، وقتی که به این فکر می کنیم که چرا انقدر افراد زیادی اهداف بیرونی را پی می گیرند
چرا انقدر به دنبال پول
شهرت یا چهره هستیم؟
خب، بخش زیادی از آن به فرهنگ ما وابسته است
خود رسانه به ما می گوید که این ها مسیرهای رسیدن به شادی هستند
حتی گاهی به ما گفته می شود که داشتن خودروی درست، داشتن لباس های درست
داشتن مالگیت های مادی درست
این ها چیزهایی هستند که ما را به شادی رهنمون می کنند
و به واقع تحقیقات ما نشان می دهند که
هرچه بیشتر در معرض رسانه باشید، به عنوان مثال افراد هرچه بیشتر تلوزیون تماشا کنند
بیشتر اهداف بیرونی را پشتیبانی می کنند
بیشتر به پول اهمیت می دهند
بیشتر به چهره خود اهمیت می دهند و در نتیجه شادی کمتری خواهند داشت
وقتی به گستره الگوهای فرهنگی خود در ایالات متحده در هفتاد سال گذشته نگاه می کنیم
میبنیم که تمرکز فزاینده ای روی اهداف بیرونی وجود دارد
که به اشکالی به ضربه به بهزیستی ما انجامیده است
اینجا تحقیقی را داریم که توسط تونگی و همکارانش در سال 2010 صورت گرفته است
در این تحقیق به بررسی امتیاز پرسش‌نامه شخصیتی چندمحوری
مینه‌سوتا در دانشجویان جدیدالورود در 70 سال گذشته پرداختند
این امتیازات پرسش‌نامه شخصیتی چندمحوری مینه‌سوتا راهی
برای تشخیص آسیب شناسی روانی در یک جمعیت داده شده است
آن ها در دانشجویان جدیدالورود ایالات متحده در 70 سال گذشته دریافتند که
نشان دهنده علائم فزاینده ای از
نگرش های ضداجتماعی یا آنطور که در پرسش‌نامه آمده، انحراف سایکوپاتیک
و همچنین علائم فزاینده افسردگی بود که در کنار دیگر نشانگرها
نشان می داد که بهزیستی در میان دانشجویان ما در طول 70 سال گذشته افزایش نداشته است
بنابراین، سعی کردند که این داده ها را تحلیل کننده تا ببینند
که این افزایش تشویش در جمعیت دانشجوی ما به چه دلیل است
و خیلی چیزها را امتحان کردند
سعی کردند تغییرات اقتصادی
تغییرات در مذهب و تغییرات در ساختار خانواده را در نظر بگیرند
و هیچکدام از این متغیرهای کلان این روند مزمن به سمت
سلامت روان پایین در جمعیت دانشجو را پیشبینی نکردند
اما چیزی که یافتند
که این الگوی تغییراتی با افزایش پشتیبانی از
اهداف بیرونی در برابر اهداف ذاتی در جوانان جور در می آمد
در واقع نتیجه ای که گرفتند و من در اینجا از مقاله نقل قول می کنم این بود که
میگویند:«در طول زمان
فرهنگ آمریکا به شکل فزاینده به محیطی تغییر جهت داده است
که در آن جوانان بیشتر و بیشتری سلامت روان بد و آسیب روانی را تجربه می کنند
احتمالا به دلیل افزایش تمرکز بر روی پول، چهره و مقام
به جای تمرکز بر جامعه پیرامونی و روابط نزدیک»
به عبارت دیگر داده های آن ها نشان می داد که افزایش پی گیری اهداف بیرونی بود
که به شکل فرهنگی با افزایش آسیب روانی که از جانب دانشجویان تجربه می شد، در ارتباط بود
حالا، فرهنگ آمریکا از این جنبه منحصر به فرد نیست
اگر با توجه به جهانی سازی و مصرفگرایی به سراسر جهان نگاه کنیم
می توان دید که همیشه ما را تحریک می کنند که بیرونی تر باشیم
یکی از درس هایی که از تحقیقاتمان گرفتیم این است که
وقتی موضوع شادی مطرح می شود
این راه درستش نیست
در واقع همانطور که ارسطو خیلی وقت پیش فرضیه اش را مطرح
کرده است، این اهداف ذاتی هستند که بیشترین اهمیت را دارند