WEBVTT

00:00:00.063 --> 00:00:04.111
جوایز و  انگیزش ذاتی

00:00:04.500 --> 00:00:06.975
به مراتب اینکه به مطالعه عواملی می پرداختیم

00:00:07.066 --> 00:00:10.104
که انگیزش ذاتی را افزایش یا کاهش می دهند

00:00:10.137 --> 00:00:12.015
همانطور که در جلسه پیش در موردش صحبت کردیم

00:00:12.080 --> 00:00:16.445
یکی از این عوامل خیلی بحث برانگیز
شده است و آن مسئله جایزه است

00:00:16.485 --> 00:00:19.860
در واقع برخی از مطالعات انجام شده بر
روی نظریه خودمختاری نشان می دهند که

00:00:19.860 --> 00:00:23.520
جایزه دادن می توانند در واقع روی
انگیزش ذاتی تاثیر منفی داشته باشد

00:00:23.520 --> 00:00:26.805
پدیده ای که برای بسیاری
از افراد رازآلود بوده است

00:00:26.805 --> 00:00:30.495
اما همچنین پدیده ای است که
تاثیرات کاربردی بسیاری دارد

00:00:30.495 --> 00:00:37.060
بنابراین می خواهم این جلسه کوتاه را
صرف توصیح معنای این موضوع کنم

00:00:37.060 --> 00:00:43.089
این پدیده در یک آزمایش کلاسیک از
جانب همکارم اد دیسی خودش را نشان داد

00:00:43.114 --> 00:00:45.989
در مقاله ای که در سال 1971 منتشر شد

00:00:46.299 --> 00:00:49.390
در این آزمایش او دانشجویانی
را به محیط آزمایشگاهی آورد

00:00:49.415 --> 00:00:52.088
او به آن ها یک پازل داد که
از پیش آن را امتحان کرده بود

00:00:52.113 --> 00:00:55.580
و مشخص شده بود که برای
دانشجویان بسیار سرگرم کننده است

00:00:55.580 --> 00:00:56.810
اسمش پازل سوما است

00:00:56.810 --> 00:00:58.885
یک پازل حجمی است که در آن سعی می کنید

00:00:58.910 --> 00:01:02.650
الگوها را با استفاده از
یک سری بلوک هماهنگ کنید

00:01:02.675 --> 00:01:04.490
برای اغلب افراد سرگرم کننده است

00:01:04.490 --> 00:01:07.745
برای برخی از افراد نمونه که
به محیط آزمایشگاهی اش آورد

00:01:07.745 --> 00:01:11.590
تنها بهشان گفت که به فعالیت بپردازند

00:01:11.590 --> 00:01:17.260
و به برخی دیگر گفت که برای هر
مسئله ای که حل کنند جایزه نقدی می دهد

00:01:17.285 --> 00:01:22.482
بنابراین به ازای هر بار که راه حل
پیدا می کردند به آن ها چند دلاری می داد

00:01:22.507 --> 00:01:25.200
این یک پارادایم سه جلسه ای بود

00:01:25.200 --> 00:01:27.200
در ابتدا در فعالیت مشارکت می کردند

00:01:27.200 --> 00:01:30.717
در جلسه دوم یا برای فعالیت
جایزه می گرفتند یا نمی گرفتند

00:01:30.780 --> 00:01:34.133
و در جلسه سوم آن ها را برای پارادایم
انتخاب آزاد به آزمایشگاه بازگرداند

00:01:34.158 --> 00:01:36.590
که مرحله ای است که در جلسه پیش توضیح دادیم

00:01:36.590 --> 00:01:42.060
بنابراین آزاد بودند که یا در
فعالیت مشارکت کنند یا نکنند

00:01:42.085 --> 00:01:46.100
و دریافت که مشارکت کنندگانی
که جایزه دریافت کرده بودند

00:01:46.386 --> 00:01:49.820
و برای انجام فعالیت جایزه نقدی گرفته بودند

00:01:49.820 --> 00:01:55.882
نسبت به افرادی که جایزه دریافت نکرده بودند
به احتمال کمتری دوباره در فعالیت مشارکت کردند

00:01:55.987 --> 00:02:00.813
این در آن زمان پدیده ای متحیر کننده بود چون
بسیاری از نظریه پردازان عاملی بر این باور بودند که

00:02:00.838 --> 00:02:03.560
جایزه باید انگیزش ذاتی را تقویت کند

00:02:03.560 --> 00:02:06.423
و مطمئنا نباید نتیجه اش
بدتر از ندادن جایزه باشد

00:02:06.698 --> 00:02:10.550
اما در همزمان این مطالعه
توسط دیگران انجام شد

00:02:10.550 --> 00:02:16.400
از آن کپی برداری شد و در دیگر انواع محیط ها
انجام شد و به یک پدیده پذیرفته شده تبدیل شد

00:02:16.763 --> 00:02:19.985
یک مثال امروزی تر می زنم تا

00:02:19.985 --> 00:02:23.324
واقعا به شکلی محکم تر نشانش دهم

00:02:23.349 --> 00:02:25.837
این آزمایشی بود که در انستیتو ماکس پانگ

00:02:25.862 --> 00:02:28.882
توسط فلیکس وارنکن و مایکل توماسلو انجام شد

00:02:29.266 --> 00:02:32.496
آن ها به مطالعه این ایده می پرداختند که

00:02:32.737 --> 00:02:36.325
انسان ها انگیزه ذاتی
دارند که به یکدیگر کمک کنند

00:02:36.350 --> 00:02:39.730
یک انگیزش ذاتی در ایثار ما نهفته است

00:02:39.730 --> 00:02:41.216
و برای نشان دادن این موضوع

00:02:41.241 --> 00:02:46.781
نشان دادند که کودکان 16
ماهه و حتما کودکان 20 ماهه

00:02:46.850 --> 00:02:53.530
ناخودآگاه میل دارند که به بزرگسالانی
که به کمک نیاز دارند کمک کنند

00:02:53.691 --> 00:02:57.240
در محیط آزمایشگاهی گفتند
بزرگسالانی چیزی را روی زمین بیاندازند

00:02:57.240 --> 00:02:59.148
و نشان دهند که نمی توانند
بردارند و در را باز کنند

00:02:59.173 --> 00:03:02.275
و دریافتند که کودکان 20 ماهه

00:03:02.413 --> 00:03:05.955
نزدیک به 90 درصد مواقع
به کمک بزرگسالان می رفتند

00:03:06.256 --> 00:03:12.065
بنابراین به شکل ناخودآگاه و گویی فقط از
روی علاقه کودکان می خواهند که کمک کنند

00:03:12.065 --> 00:03:14.210
اما به این فکر کردند که اگر واقعا
انگیزه ذاتی پشت این موضوع است

00:03:14.210 --> 00:03:17.188
بنابراین باید بتوانیم با جایزه
دادن به کودکان بخاطر این رفتار

00:03:17.212 --> 00:03:20.070
ایثارگرانه اثر کاهش
دهنده آن را انجام نشان دهیم

00:03:20.418 --> 00:03:23.330
بنابراین یک مطالعه ای را بر
روی کودکان 20 ماهه انجام دادند

00:03:23.330 --> 00:03:27.499
که به این صورت در محیط آزمایشگاهی صورت گرفت

00:03:27.524 --> 00:03:31.600
بزرگسال چیزی را روی زمین می
اندازد یا در را باز می گذارد و غیره

00:03:31.625 --> 00:03:36.145
و اگر کودک در شرایطی که به آن
شرایط خنثی می گفتند برای کمک می آمد

00:03:36.170 --> 00:03:37.895
بزرگسال هیچ کاری نمی کرد

00:03:37.895 --> 00:03:42.765
بنابراین اگر کودک شیئ را از روی زمین
برمی داشت بزرگسال هیچ واکنشی نشان نمی داد

00:03:42.790 --> 00:03:45.940
هیچ چیزی نمی گفت و فقط
شیئ را از کودک می گرفت

00:03:45.940 --> 00:03:50.060
شرایط دوم چیزی بود که ما به آن
می گوییم شرایط تشکر بدون کنترل

00:03:50.060 --> 00:03:53.570
در این شرایط بزرگسال می
گفت ممنون بابت این کارت

00:03:53.570 --> 00:03:57.610
بنابراین یک به رسمیت شناختن بدون
کنترل کار خوبی که انجام می شد بود

00:03:57.610 --> 00:04:00.147
در شرایط سوم بزرگسال کاری می کرد که

00:04:00.172 --> 00:04:03.151
که اغلب ما ممکن است آن را
کاری انگیزه بخش در نظر بگیریم

00:04:03.176 --> 00:04:05.421
به کودک برای کمک کردن جایزه می دادند

00:04:05.465 --> 00:04:09.218
یک اسباب بازی خاصی در گوشه اتاق بود
که برای کار کردن به یک توپ نیاز داشت

00:04:09.243 --> 00:04:10.943
وقتی که کودک کمک می کرد

00:04:10.968 --> 00:04:14.995
بزرگسال برمی کشت و به او یکی از
توپ های اسباب بازی را می داد و می گفت

00:04:15.020 --> 00:04:17.400
بیا بخاطر کارت این رو می گیری

00:04:17.427 --> 00:04:20.757
و روشن می کرد که جایزه
برای کاری بود که کودک کرده بود

00:04:21.563 --> 00:04:23.832
خب، کودکان جلسه را به پایان بردند

00:04:23.857 --> 00:04:27.227
و دوباره برای جلسه دومی برگرداندنشان و

00:04:27.252 --> 00:04:33.072
دوباره با آن ها فرصت داده شد تا کمک کنند یا
نکنند و چیزی که محققان دریافتند این بود که

00:04:33.181 --> 00:04:38.271
زمانی که در کودکان در شرایط خنثی
و یا در شرایط تشویق بدون کنترل هستند

00:04:38.390 --> 00:04:40.745
با نرخ بیشتری به کمک کردن ادامه می دادند

00:04:40.745 --> 00:04:44.361
در صورتی که قبلا 90 درصد اوقات
کمک می کردند در این شرایط خنثی

00:04:44.385 --> 00:04:47.880
و شرایط تشویق کنترل نشده به
کمک کردن 90 درصدی ادامه دادند

00:04:48.025 --> 00:04:49.730
اما زمانی که برای کمک کردن جایزه گرفتند

00:04:49.730 --> 00:04:52.730
نرخ کمک کردن کودکان به شدت کاهش پیدا کرد

00:04:52.730 --> 00:04:56.000
حالا نرخ کمک کردن تقریبا 53 درصد بود

00:04:56.000 --> 00:04:58.145
که کاهش محسوسی در کمک کردن بود

00:04:58.145 --> 00:05:02.750
بنابراین در اینجا وقتی که بچه ها برای
کمک کردن یک چیز لذت بخش جایزه گرفتند

00:05:02.750 --> 00:05:04.926
احتمال کمک کردنشان در
آینده خیلی کاهش پیدا کرد

00:05:04.951 --> 00:05:07.791
می توانیم این سوال را از خودمان
بپرسیم که چرا اینگونه است؟

00:05:08.152 --> 00:05:12.590
خوب بحثی که نظریه خودمختاری مطرح می کند این
است که پیش از این وقتی کودکان کمک می کردند

00:05:12.590 --> 00:05:16.475
چیزی داشتند که ما به آن
میگوییم لوکوس علیت دریافت شده درونی

00:05:16.475 --> 00:05:18.320
کمک می کردند چون خودشان می خواستند

00:05:18.320 --> 00:05:20.450
و این کار را تنها با
ابتکار خود انجام می دادند

00:05:20.450 --> 00:05:22.400
اما وقتی که بخاطر این
کار جایزه دریافت کردند

00:05:22.400 --> 00:05:25.310
چیزی در روانشان در مورد این رفتار تغییر کرد

00:05:25.310 --> 00:05:29.410
حالا به خاطر آنچه ما لوکوس علیت
دریافت شده بیرونی می نامیم، کمک می کردند

00:05:29.410 --> 00:05:33.440
چراکه حالا اتفاقی بیرونی محرک رفتارشان است

00:05:33.440 --> 00:05:36.327
وقتی این اتفاق خارجی دیگر
در محیط به وضوح دیده نمی شود

00:05:36.352 --> 00:05:39.812
در آن صورت انگیزه ای که از آن
پشتیبانی می کرد نیز دیده نمی شود

00:05:39.989 --> 00:05:43.343
بنابراین به عقیده ما اثر کاهش
دهنده از این رو اتفاق می افتد که

00:05:43.385 --> 00:05:46.190
جایزه لوکوس علیت دریافت شده را تغییر می دهد

00:05:46.190 --> 00:05:48.300
به این صورت که در گذشته کار را به
آن خاطر که می خواستم انجام می دادم

00:05:48.300 --> 00:05:50.737
حالا به خاطر اینکه بهم
جایزه دادید انجامش می دهم

00:05:50.762 --> 00:05:54.784
و این به آن معناست که حالا
رفتارم وابسته به جایزه شما شده است

00:05:54.809 --> 00:05:58.185
و انگیزه ذاتی ای که پیش از
این داشته ام را از دست داده ام

00:05:58.210 --> 00:06:03.890
تحقیقات بسیاری در مورد اثر جایزه دادن
بر روی انگیزش ذاتی صورت گرفته است

00:06:03.890 --> 00:06:05.780
در واقع در سال 1999

00:06:05.780 --> 00:06:10.940
ما یک فراتحلیل از بیش از 101 مطالعه که بر
روی این پدیده صورت گرفته بود را ارائه دادیم

00:06:11.194 --> 00:06:14.352
و یک نمودار درختی به شما می دهم که

00:06:14.377 --> 00:06:18.396
نتایج این فراتحلیل را نشان می دهد

00:06:18.449 --> 00:06:20.219
از نتایج نترسید

00:06:20.244 --> 00:06:22.194
در اینجا فقط از آن ها برای نشان
دادن چند چیز استفاده می کنم

00:06:22.219 --> 00:06:26.323
یکی اینکه اگر به بالای
این نمودار درختی نگاه کنید

00:06:26.348 --> 00:06:28.809
یک مربع هست که نوشته فقط جایزه

00:06:28.845 --> 00:06:34.230
در کل جایزه دادن یکک اثر
منفی روی انگیزش ذاتی دارد

00:06:34.230 --> 00:06:35.910
در اینجا نوشته است d منفی 24

00:06:35.910 --> 00:06:37.470
که به معنای اثر ضعیف است

00:06:37.470 --> 00:06:40.460
و این به این خاطر است که ما بر این
باوریم که برخی از انواع جایزه وجود دارد که

00:06:40.460 --> 00:06:43.690
که در واقع انگیزش ذاتی را افزایش داده و
برخی جوایز هم هستند که کاهشش می دهند

00:06:43.690 --> 00:06:45.645
وقتی که به افراد یک جایزه
ملموس می دهید و می گویید

00:06:45.645 --> 00:06:48.320
اگر این کار را بکنی این جایزه را بهت می دهم

00:06:48.320 --> 00:06:51.740
این با خود لوکوس علیت دریافت
شده بیرونی را با خود به همراه دارد

00:06:51.740 --> 00:06:55.480
و این به نظر انگیزش ذاتی را کاهش می دهد
این را می توانید در مربع جایزه ملموس ببینید

00:06:55.480 --> 00:07:00.455
از سوی دیگر گاهی اوقات افراد جایزه
کلامی می دهند که در آن شما می گویید

00:07:00.455 --> 00:07:04.590
« تو اون کار خیلی خوب عمل
کردی» که نام دیگرش می شود تشویق

00:07:04.590 --> 00:07:08.690
و تشویق معمولا شایستگی را افزایش می
دهد و در نتیجه انگیزش ذاتی را افزایش می دهد

00:07:08.690 --> 00:07:13.730
بنابراین جایزه کلامی معمولا انگیزش ذاتی را
افزایش داده و جایزه ملموس کاهشش می دهد

00:07:13.999 --> 00:07:16.115
اما اگر به جایزه ملموس فکر کنید و بگویید

00:07:16.115 --> 00:07:20.360
«این کار رو بکن و این چیز رو بهت می
دهم» این مطمئنا انگیزش ذاتی را کاهش می دهد

00:07:20.360 --> 00:07:22.770
اما اگر این جایزه را به شکلی متفاوت بدهید

00:07:22.770 --> 00:07:24.930
اگر شخص کار را انجام داد و تمام کرد

00:07:24.930 --> 00:07:27.260
و بعد بهش بگویید: « خیلی
کار رو خوب انجام دادی

00:07:27.260 --> 00:07:30.534
این جایزه را برای قدردانی بهت می دهم»

00:07:30.566 --> 00:07:33.392
این جایزه غیرمنتظره می شود و
انگیزش ذاتی را کاهش نخواهد داد

00:07:33.417 --> 00:07:36.782
چون از ابتدا رفتار شخص را کنترل نکرده است

00:07:37.499 --> 00:07:41.344
منظورم این است که تمام جایزه
ها انگیزش ذاتی را کاهش نمی دهند

00:07:41.369 --> 00:07:43.667
تنها جوایزی که کنترل کننده
احساس می شوند این کار را می کنند

00:07:43.692 --> 00:07:48.992
و تناسبات زیادی هم در مورد چگونگی جایزه دادن
و هم در چگونگی طراحی راهبرد انگیزشی وجود دارد

00:07:49.130 --> 00:07:51.752
تا به شکلی باشد که حس استقلال فرد حفظ شود

00:07:51.777 --> 00:07:54.148
و انگیزش ذاتی اش کاهش پیدا نکند

00:07:54.173 --> 00:07:59.109
اما بیشتر اوقات افراد از جوایز به عنوان
ابزاری دم دستی و بی فکر استفاده می کنند

00:07:59.134 --> 00:08:01.300
که باعث می شود این آثار منفی را داشته باشد

00:08:01.672 --> 00:08:06.085
ما به اشکال مختلف می توانیم اثر کاهش
دهنده انگیزش ذاتیِ جوایز را نشان دهیم

00:08:06.110 --> 00:08:08.510
اما یک شکل دیگر آن را می خواهم نشانتان دهم

00:08:08.510 --> 00:08:10.930
که به شکل عصب روانشناسی آن را نشان می دهد

00:08:10.930 --> 00:08:15.295
این آزمایشی بود که توسط کو
مورایاما و همکارانش انجام شد

00:08:15.295 --> 00:08:20.765
کاری که کرد این بود که افراد را به یک محیط
آزمایشگاهی آورد که در آن یک ام آر آی بود

00:08:20.765 --> 00:08:22.978
تا بتواند حین انجام کار تحلیل اف ام آر آی

00:08:23.003 --> 00:08:26.590
بر روی فعالیت مغزیشان انجام دهد

00:08:26.795 --> 00:08:29.120
و او فعالیتی را طراحی
کرد که سرگرم کننده بود

00:08:29.120 --> 00:08:30.630
که می توانستید داخل
دستگاه ام آر آی انجام دهید

00:08:30.655 --> 00:08:33.239
در واقع یک بازی واکنشی بود

00:08:33.264 --> 00:08:39.770
در یک شرایط به افراد می گفت بازی
کنند و وقتی که پاسخ مناسبی می دادند

00:08:39.770 --> 00:08:41.405
یک جایزه مالی دریافت می کردند

00:08:41.405 --> 00:08:46.225
در یک شرایط دیگر جایزه مالی
نمی داد و فقط میگفت که بازی کنند

00:08:46.877 --> 00:08:48.680
در شکلی که در اینجا می بینید

00:08:48.680 --> 00:08:54.200
به نمودار فعالیت مغزی در قسمت
استریاتوم دو وجهی نگاه می کنیم

00:08:54.200 --> 00:08:56.743
اینجا مرکز جایزه مغز ما است

00:08:56.768 --> 00:08:58.780
برخی این بخش را مرکز جایزه مغز می گویند

00:08:58.780 --> 00:09:05.371
بخشی از مغز ما است که به جایزه های
در محیط یا درونی خیلی حساسیت دارد

00:09:05.470 --> 00:09:07.220
چیزی که در این نمودار می شود دید

00:09:07.220 --> 00:09:09.860
این است که در این جلسه اول وقتی که افراد

00:09:09.860 --> 00:09:14.720
برای جواب های مناسب به
بازی جوایز مالی می گیرند

00:09:14.720 --> 00:09:18.380
فعالیت بالایی در این بخش
استریاتوم دووجهی مشاهده می شود

00:09:18.380 --> 00:09:19.855
خیلی روشن شده است

00:09:19.855 --> 00:09:25.530
اما لازم به ذکره که افرادی که جایزه نمی گیرند
هم در این بخش از خود فعالیت نشان می دهند

00:09:25.562 --> 00:09:28.999
و این به این خاطر است که
خود فعالیت مثل جایزه است

00:09:28.999 --> 00:09:31.015
سرگرم کننده و جالب است

00:09:31.339 --> 00:09:35.298
در جلسه دوم افراد را به
محیط آزمایشگاهی برگرداندند

00:09:35.323 --> 00:09:36.170
اما این بار

00:09:36.170 --> 00:09:38.969
هیچکدام از داوطلبان جایزه
مالی دریافت نمی کردند

00:09:38.994 --> 00:09:42.479
و محققان هم یک داستان قابل
باور برای این موضوع ساختند

00:09:43.122 --> 00:09:45.830
اما حالا وقتی که افراد دوباره
به این فعالیت می پرداختند

00:09:45.830 --> 00:09:47.826
افرادی که جلسه پیش جایزه دریافت کرده بودند حالا

00:09:47.851 --> 00:09:52.749
فعالیت خیلی کم یا هیچ فعالیتی در این
بخش استریاتوم دووجهی خود نشان نمی دادند

00:09:52.790 --> 00:09:55.050
به این معنا که فعالیت را
دیگر جایزه بخش نمی یافتند

00:09:55.050 --> 00:09:57.260
اما افرادی که قبلا جایزه
مالی دریافت نکرده بودند

00:09:57.260 --> 00:09:59.540
همچنان در این بخش از
مغز نشانه های فعالیت داشتند

00:09:59.540 --> 00:10:01.835
همچنان انجام این فعالیت
را جایزه بخش می یافتند

00:10:01.835 --> 00:10:04.870
به این شکل هم می توان این اثر
کاهش دهنده انگیزش ذاتی را نشان داد

00:10:05.145 --> 00:10:08.556
به همین شکل می توان به بخش دیگر مغز
یعنی بخش غشایی پیشاپیشانی لترال نگاه کرد

00:10:08.581 --> 00:10:12.460
معمولا در اینجا به دنبال
فعالیت شناختی می گردیم

00:10:12.460 --> 00:10:13.768
و در اینجا هم همان الگو را مشاهده می کنیم

00:10:13.793 --> 00:10:16.540
که در آن افراد وقتی جایزه می گرفتند
خیلی به فعالیت علاقه نشان می دادند

00:10:16.565 --> 00:10:18.749
اما در بازه ای که جایزه
به آن ها داده نمی شود

00:10:18.774 --> 00:10:20.870
دیگر علاقه ای به این فعالیت ندارند

00:10:20.870 --> 00:10:24.970
در صورتی که افرادی که جایزه دریافت نکرده
بودند به همان میزان قبل علاقه نشان می دادند

00:10:25.195 --> 00:10:28.555
اگر این تنها هماهنطور که رفتارشناسان
می گویند یک پارادایم انقراض بود

00:10:28.580 --> 00:10:31.337
باید انتظار می داشتیم که افرادی
که پیش از این جایزه گرفته بودند

00:10:31.362 --> 00:10:34.780
برگردند به سطح فعالیت
افرادی که اصلا جایزه نگرفته اند

00:10:34.805 --> 00:10:40.005
اما زیر این سطح فعالیت رفتند و به همین
دلیل است که آن را اثر کاهش دهنده می نمامیم

00:10:40.527 --> 00:10:44.977
حالا، این اثر جایزه ها
چندین مفهوم عملی دارد

00:10:45.081 --> 00:10:47.364
چون جایزه ها گاهی ممکن است
تاثیر منفی داشته باشند و وقتی

00:10:47.388 --> 00:10:49.670
که سعی می کنیم از آن ها
برای انگیزش افراد استفاده کنیم

00:10:49.670 --> 00:10:53.023
باید درک کنیم که باید آن
را به شکلی متناسب در

00:10:53.047 --> 00:10:56.400
کلاس های درس و سازمان
ها و ورزش استفاده کنیم

00:10:56.425 --> 00:11:01.556
و در ادامه این دوره در مورد این به
کارگیری های عملی صحبت خواهیم کرد

00:11:01.581 --> 00:11:02.720
اینکه چطور می توانیم از جایزه ها

00:11:02.720 --> 00:11:05.725
برای حمایت یا کاهش
استقلال افراد استفاده کنیم

00:11:05.948 --> 00:11:10.523
امیدواریم که این جلسه به شما این ایده را
داده باشد که چگونه گاهی حتی چیزهای مثبت

00:11:10.557 --> 00:11:15.510
می توانند برای یک رفتار
خاص تاثیر منفی داشته باشند