ورزش، فعالیت بدنی و مربی گری
به دروه مقدمه نظریه خود مختاری خوش آمدید
امروز می خواهیم در مورد موضوع ورزش صحبت کنیم
ورزش یکی از آن حوزه هایی است که می دانیم خیلی از لحاظ ذاتی انگیزه دارد
در واقع مردم عاشق ورزش هستند
تنها به خاطر اینکه خیلی لذت بخش است انجامش می دهند
ورزش به واقع بازتابی از طبیعت فعال انسانی ما است
از زمانی که متولد می شویم تا زمانی که می میریم
می خواهیم که حرکت کنیم، می خواهیم که فعال باشیم
می خواهیم که از عضلات خود استفاده کنیم
می خواهیم که ظرفیت خود را تمرین دهیم
بنابراین این کار را هم از طریق بازی آزادانه و تمرین
و همچنین از طریق بازی های ساختارمند که ورزش می نامیم انجام می دهیم
حالا، همانطور که گفتم
انگیزه ورزش بیشتر از تفریح و انگیزش ذاتی می آید
در واقع نظرسنجی ها نشان می دهند که جوانان
وقتی که به ورزش می پردازند به واقع این کار را برای تفریح می کنند
کاپ و مدال ها انگیزه آن ها را نمی سازد
جوایز انگیزه آن ها را نمی سازد
تصور حرفه ای در آینده انگیزه آن ها را نمی سازد
به واقع از این نظر انگیزه دارند که در لحظه
ورزش جایی است که در آن می توانند استقلال، شایستگی، تعهد
و ارتباط را در بازی با هم تیمی های خود را تجربه کنند
بنابراین انگیزش ذاتی، اساسی ترین انگیزه را برای ورزش به دست می دهد
اما به مراتب این که ورزش ها توسعه پیدا می کنند
به مراتب این که بچه ها بزرگتر می شوند و همچنان درگیر ورزش می مانند
این انگیزه پیچیده تر می شود
با گذشت زمان می بینیم که از آنجایی که ورزش ها خیلی مهم هستند
افراد خیلی تایید و تشویق بخاطر آن دریافت می کنند
آن وقت است که حضور «خود» و ندای درونی تبدیل به انگیزه ای غالب می شود
برخی ورزشی را از آنجایی دنبال می کنند که اینگونه نسبت به خود حس خوبی پیدا می کنند
و وقتی که خوب بازی نمی کنند احساس بدی می کنند
برخی در واقع برای بازی کردن فشار بیرونی احساس می کنند
آن ها با استعدادشان هویت یابی شده اند و دیگران چیزی از آن ها می خواهند
بنابراین می بینیم که تمام سلسله انگیزش در ورزش دیده می شود
گاهی فشار بیرونی روی افراد است
گاهی ندای درونی داشته و «خود» قاطی ماجرا می شود
و گاهی از آنجایی ورزش می کنند که
می بینند که چقدر در زندگیشان می تواند ارزشمند باشد
و دوباره امید است که حس قدرتمندی از انگیزش ذاتی در ورزش وارد شده باشد
بنابراین وقتی که به این ترکیب انگیزه ها نگاه می کنیم
بعد می توانیم به استقلال نسبی یک ورزشکار برای بازی کردن نگاه کنیم
برای تخمین استقلال نسبی از همان روشی که در تمام دوره استفاده کرده ایم، استفاده می کنیم
نگاه می کنیم که آیا توازن انگیزه در سمت ذاتی است یا در طرف فشار بیرونی
و تحقیقات نشان می دهد که هرچه انگیزه ورزشکار مستقلانه تر باشد
به احتمال بیشتری هم از ورزش لذت می برند و هم علایم خستگی روحی را نشان نمی دهند
در واقع نظرسنجی از کودکان این را نشان می دهد
نظرسنجی از دانشجویان در رشته های مختلف ورزشی این را نشان می دهد
هرچه استقلال بیشتری داشته باشند، دلزدگی از ورزش کمتر می شود
کمتر احساس موفقیت در هنگام ورزش کردن کم ارزش می شود
و حتی عملکرد ورزشی آن ها بیشتر تقویت می شود
تحقیقات بسیار زیادی این را نشان می دهد
خب وقتی که انگیزه یک ورزشکار را در نظر می گیریم
می دانیم که مسائل بسیاری روی آن تاثیرگذار هستند
یکی از آن ها استعداد و توانایی های خود ورزشکار است
هرچقدر که ورزشکار شایستگی بیشتری داشته باشد
بازخوردهای مثبت بیشتری دریافت می کند
و این به ادامه تعهد افراد به فعالیت کمک می کند
ورودی والدین هم اهمیت دارد
در فصلی که می توانید در این کتاب بخوانید
می توانید ببینید که تحقیقات بسیاری وجود دارد که نشان می دهد که
سبک بچه داری کنترل کننده در رابطه با ورزش انگیزه
ذاتی برای بازی کردن را تحت تاثیر قرار می دهد
در حالی که والدینی که از استقلال حمایت می کنند در واقع
در طول زمان باعث تشویق استمرار بیشتر در ورزشکاران می شود
اما تاثیری روی انگیزه ورزشکاران که بیش از همه روی آن تحقیق شده و شاید مهمترین تاثیر
فضای مربی گری و فضای تیمی است که در انجام ورزش تجربه می کنند
مسائل جزئی زیادی در ورزش وجود دارد
اما مربی گری به عنوان عنصری بزرگ خود را نشان می دهد
یکی از تحقیقات کلاسیک در این حوزه فکر می کنم این را خیلی خوب نشان می دهد
مطالعه ای بود که توسط لوک پلاتیه و همکارانش در کانادا پیش برده شد
آن ها روی شناگران حرفه ای تحقیق می کردند
از شناگران پرسیدند که سبک مربی خود را توصیف کنند
برخی از مربی ها کنترل گر توصیف شدند
برخی دیگر حمایت گر از استقلال توصیف شدند
و بعد به انگیزه این شناگران حرفه ای نگاه کردند
و دریافتند که اگر مربی ای حمایت گر از استقلال داشته باشید
به احتمال خیلی بیشتر انگیزه ذاتی خواهید داشت
و به احتمال خیلی بیشتری با آن هویت یابی می کنید
درحالی که اهمیت مشارکت خود در ورزش را می دانید و به آن ارزش می دهید
و اگر مربی کنترل گر تر می بود این ها به نسبت کمتر حاصل می شد
برعکس، مربی های کنترل کننده خیلی انگیزه خارجی در بازیکنان خود دارند
شناگران در شنای خود احساس فشار بالایی می کنند
و در خود عمل شناکردن احساس درون ریزی می کنند
حالا، شنای حرفه ای خاصه کاری طالقت فرسا و دشوار است
بنابراین در ورزش معمولا انصراف وجود دارد
کاری که پلاتیه و همکارانش کردند این بود که
در طی زمان این شناگران را دنبال کردند
یکی از چیزهایی که می توان در داده های آن ها مشاهده کرد
این است که 22 ماه پس از نظرسنجی اولیه
آن افرادی که انگیزه ذاتی بیشتری داشتند و با ورزش هویت یابی کرده بودند
همچنان به ورزش ادامه داده بودند
همچنان در دایره شناگران حرفه ای بودند
در تضاد با این ها آن افرادی که از بیرون قانونمند شده بودند
که از سوی مربیان کنترل گر خود احساس فشار می کردند
به احتمال خیلی بیشتری در طول این زمان انصراف می دادند
در واقع می توان دید که هرچه انگیزش ذاتی تر باشد
استمرار بیشتر می شود
و هرچه انگیزه کنترل کننده تر باشد
استمرار کمتر خواهد بود
این ها تابعی از کنترل و حمایت از استقلال از سوی مربیان است
برای اینکه این موضوع را به شکل دیگر نشان دهیم
می خواهم در مورد مطالعه ای صحبت کنم که به تازگی در بریتانیا
در رابطه با ورزشکاران هم حرفه ای و هم آماتور انجام دادیم
این ها ورزشکارانی از ورزش های مختلف و با سطوح شایستگی مختلف بودند
این مطالعه را من به همراه کیمبرلی بارتالیو و همکارانش انجام دادم
این کار هم دوباره با نظرسنجی از ورزشکاران در مورد سبک مربی شروع شد
اینکه آیا از استقلال حمایت می کنند یا کنترل کننده هستند
و از این ورزشکاران داده ها نشان می دهد که وقتی مربیان بیشتر از استقلال حمایت می کردند
تمام سه نیازهای روانی اساسی
که شامل استقلال، شایستگی و ارتباط می شود
در میان ورزشکاران بیشتر ارضا شده بود
و این به سرزندگی بیشتر، افسردگی کمتر
و در برخی از ورزشکاران
به علایم کمتر از اختلال غذایی و نگرانی های مسئله ساز در تمرین، انجامید
در مورد مربیان کنترل کننده برعکس این صادق بود
بازیکنانشان تجربه ای از ارضای نیازها نداشتند
و افسردگی بیشتر، سرزندگی کمتر
و اختلال غذایی بیشتری در این ورزشکاران دیده شد
ما همین مسائل را در علائم دلزدگی می بینیم
که در ورزشکاران بریتانیایی دقیقا همین الگو تاثیرات را نشان می دهد
با یک دسته از ورزشکاران توانستیم حتی جلو تر برویم
درست پیش از آنکه ورزکاران حرفه ای برای تمرین بروند
توانستیم از بزاقشان نمونه گیری کنیم
تا یک پروتئین خاص که در بزاق ترشح می شود
و ایمونوگلوبولین ای ترشحی نام دارد را بررسی کنیم
ایمونوگلوبولین ای چیزی است که وقتی افراد احساس اضطراب دارند در دهان ترشح می شود
چیزی که ما اینجا به آن علاقه داریم
این است که ببینیم آیا ورزشکارانی که مربی کنترل گر
دارند سطح ایمونوگلوبولین ای بالاتری دارند یا خیر
و این دقیقا چیزی بود که ما یافتیم
به مراتب اینکه به سمت زمین تمرین می رفتند
بیشتر این پروتئین مرتبط با اضطراب در دهانشان ترشح می شد
که نشان می داد که وقتی به سمت تمرین حرکت می کردند
تجربه ای که خواهند داشت جنبه مثبت کمتری خواهد داشت
اینچنین رابطه ای در ورزشکارانی با مربیان حمایت گر از استقلال وجود نداشت
ما حتی روی ورزشکاران مطالعات یادداشت روزانه انجام دادیم
تا به بررسی تفاوت های خلقی و تجربیاتشان
در روزهایی که مربی بیشتر کنترل گر یا بیشتر حمایت گر از استقلال بود
یا زمانی که تیم ارتباط بیشتری با یکدیگر داشتند یا بیشتر جدا شده بودند، بپردازیم
یکی از مطالعاتمان را که با مرلین گانیه انجام دادم
روی ژیمناست های زن بود
و این ها ژیمناست های نوجوان بودند
این هم ورزشی بسیار دشوار است که به تمرین های زیادی نیاز دارد
ما انگیزه و حال و هوای روزانه آن ها را دنبال کردیم
و دریافتیم که در روزهایی که حمایت بیشتری از استقلال را تجربه می کردند
دلایل مستقلانه تری برای انجام تمرین داشتند
و در نتیجه احساس ارتباط و شایستگی بیشتری را در این روزها تجربه می کردند
و پس از تمرین سرزندگی بیشتر و احساس بهتری نسبت به خود داشتند
و برعکس این برای آن دسته از ورزشکارانی که رفتاری مثبت را تجربه نمی کردند صادق بود
فضای کنترل کننده
باعث شد پس از تمرین احساس فرسودگی کنند و احساس خوبی نسبت به خود نداشته باشند
بنابراین مربی گری تاثیر زیادی بر روی ورزشکاران دارد
و در جاهای مختلف در این دوره در مورد عناصر مربی
گری حمایت گر از استقلال و کنترل گر صحبت کردیم
قرار نیست در اینجا و حالا وارد جزئیاتش بشوم
تنها می گویم که تاثیرات زیادی در تمرین، مربی گری و ورزش وجود دارد
متخصصان و مربیانی که می خواهند ورزشکارانشان تعهد بیشتر و استمرار بیشتری داشته باشند
آن هایی هستند که به واقع با گوش دادن به
نقطه نظر ورزشکاران از استقلال آن ها حمایت می کنند
با به رسمیت شناختن برخی از مشکلات و چالش هایی که با آن مواجه هستند
با دادن حق انتخاب موثر به آن ها تا حد امکان
با توضیح منطق پشت چرایی اینکه باید برخی کارهایی
که نظم بیشتری مطلبد را در طول تمرین انجام دهند
با حمایت از ابتکار و علاقه درون نگر به فعالیت های خودشان
و به واقع در کل
با کنترل گر نبودن در ارتباطشان
و قضاوت نکردن در رویکردشان نسبت به چالش هایی که ورزشکاران با آن مواجه هستند
این ها و دیگر روش های حمایت از استقلال
واقعا از تعهد ورزشکاران در کاری در جای دیگر انگیزه ذاتی برای انجامش دارند
که همان تمرین دادن ظرفیت هایشان و نشان دادن بهترین خود است، پشتیبانی می کند