WEBVTT

00:00:00.001 --> 00:00:04.238
بچه داری و حمایت از استقلال در رشد

00:00:04.936 --> 00:00:06.390
در این بخش از دوره

00:00:06.390 --> 00:00:09.180
پا را فراتر از نظریه و آزمایش می گذاریم

00:00:09.180 --> 00:00:12.720
و وارد کاربردهای نظریه خودمختاری می شویم

00:00:12.720 --> 00:00:16.470
و هیچ موضوعی برای شروع بهتر
از شروع با موضوع بچه داری نیست

00:00:16.470 --> 00:00:20.475
چیزی که تقریبا همه ما را در
برهه ای از زندگیمان در بر می گیرد

00:00:21.031 --> 00:00:23.943
یکی از فرضیات اساسی در
نظریه خودمختاری این است که

00:00:23.970 --> 00:00:28.302
به نظر ما، ما در خود مواد
اولیه ضروری برای رشد را داریم

00:00:28.335 --> 00:00:31.035
همانطور که یک بلوط برای تبدیل شدن
به یک درخت بلوط مواد لازم را دارد

00:00:31.080 --> 00:00:35.640
کودک هم در خود تمام مواد لازم برای رشد و
تبدیل شدن به یک انسان بزرگ و سلامت را دارد

00:00:35.640 --> 00:00:39.885
اما این تنها زمانی اتفاق می افتد که
مواد مغذی خاصی برای کودک تامین شود

00:00:39.885 --> 00:00:41.385
در حوزه روانشناسی

00:00:41.385 --> 00:00:43.790
این مواد مغزی، نیازهای روانی اساسی

00:00:43.790 --> 00:00:46.610
برای استقلال، شایستگی و ارتباط هستند

00:00:46.990 --> 00:00:51.766
مسلما مهمترین افراد از میان همه که این
مواد مغذی را تامین می کنند، والدین هستند

00:00:51.799 --> 00:00:54.002
والدین اول و بیش از همه
از این لحاظ مهم هستند که

00:00:54.027 --> 00:00:57.537
این آن ها هستند که محیط
رشد بچه را انتخاب می کنند

00:00:57.678 --> 00:00:59.074
اما حتی به شکلی حتی مستقیم تر

00:00:59.074 --> 00:01:00.560
نوع بچه داری آن ها

00:01:00.560 --> 00:01:03.830
و آنچه به بچه می آموزند،
تاثیر بزرگی روی این میگذارند که

00:01:03.830 --> 00:01:07.580
بچه ارضای استقلال، شایستگی
و ارتباط را تجربه کند یا خیر

00:01:07.580 --> 00:01:11.768
خب والدین چطور به حمایت از
این نیازهای اساسی می پردازند؟

00:01:11.793 --> 00:01:13.200
خب، خیلی قبل تر ها در دهه 80

00:01:13.200 --> 00:01:16.950
من و وندی گرولنیک یک الگو در دل
نظریه خودمختاری را شروع کردیم

00:01:16.950 --> 00:01:21.774
که نشان می داد که چه رفتاری از سوی والدین
به ارضای نیازها و شکوفایی کودکان می انجامد

00:01:22.385 --> 00:01:25.185
و مانند دیگر جنبه های گسترده این نظریه

00:01:25.210 --> 00:01:28.340
در این مورد به شکل کلی نگر صحبت می کنیم

00:01:28.340 --> 00:01:33.730
اما سه چیز اساسی وجود دارد که والدین در
راستای حمایت از کودکانشان انجام می دهند

00:01:33.730 --> 00:01:35.730
اول این است که مشارکت می کنند

00:01:35.730 --> 00:01:37.800
مشارکت کردن یعنی، زمان

00:01:37.800 --> 00:01:40.605
منابع، مراقبت و دغدغه خود
را وقف کودکان خود می کنند

00:01:40.605 --> 00:01:42.450
می دانند که کودکشان چکار می کند

00:01:42.450 --> 00:01:44.615
و در حین رشد کودک به او توجه می کنند

00:01:44.615 --> 00:01:47.285
و هر زمانی که می توانند کمک ارائه می دهند

00:01:47.643 --> 00:01:51.350
مشارکت به حمایت از حس ارتباط
و اهمیت داشتن در کودک می کند

00:01:51.350 --> 00:01:55.190
اما کار دیگری که والدین خوب انجام می
دهند این است که ساختار به دست می دهند

00:01:55.190 --> 00:01:57.320
به چارچوب بندی محیط کودکشان کمک می کنند

00:01:57.320 --> 00:01:59.960
به شکلی که چالش ها و مسائلی

00:01:59.960 --> 00:02:02.869
که کودک با آن مواجه می شود
از لحاظ رشدی مناسب باشد

00:02:02.869 --> 00:02:05.289
در صورت نیاز کمک و راهنمایی ارائه می دهند

00:02:05.387 --> 00:02:08.598
و زمانی که در مهارت پیدا
کردن مشکلی پیش می آید

00:02:08.630 --> 00:02:12.905
بجای ارزیابی کردن یا کنترل کردن،
بازخوردهای آگاهی بخش ارائه می دهند

00:02:13.216 --> 00:02:16.133
با اینحال مهمترین چیز در  نظریه خودمختاری

00:02:16.158 --> 00:02:18.545
این است که والدین همچنین
از استقلال حمایت می کنند

00:02:18.545 --> 00:02:20.570
دیدگاه بچه را درک می کنند

00:02:20.570 --> 00:02:24.200
به نقطه نظر بچه به مسائل مختلف
گوش می دهند و در جایی که می توانند

00:02:24.200 --> 00:02:27.100
به کودک انتخاب هایی در مورد
چگونگی انجام کارها پیشنهاد می دهند

00:02:27.100 --> 00:02:29.325
و از ابتکار کودک حمایت می کنند

00:02:29.325 --> 00:02:31.475
و وقتی که باید از بچه چیزی را بخواهند

00:02:31.475 --> 00:02:33.470
منطقی معنادار برای آن ارائه می دهند

00:02:33.470 --> 00:02:35.635
و در محدودیت هایی که میگذارند همدلی می کنند

00:02:35.960 --> 00:02:40.340
این سه چیز که حمایت از استقلال،
ساختاربندی و مشارکت است

00:02:40.340 --> 00:02:43.820
در بسیاری از مطالعات ثابت شده است که خیلی

00:02:43.869 --> 00:02:48.339
در بهزیستی و ارضای نیازهای
روانی کودکان حائز اهمیت است

00:02:48.629 --> 00:02:52.520
در ابتدا ما این را با برخی مطالعات
مصاحبه ای با والدین اثبات کردیم

00:02:52.815 --> 00:02:55.070
من و وندی گرولنیک با والدین
در خانه هایشان مصاحبه کردیم

00:02:55.070 --> 00:02:57.577
با مادرها و پدرها به شکل جدا در مورد چگونگی

00:02:57.602 --> 00:02:59.060
انگیزه دادن به بچه هایشان برای مدرسه

00:02:59.060 --> 00:03:00.900
یا انگیزه دادن به آن ها برای
انجام کار خانه، مصاحبه کردیم

00:03:00.900 --> 00:03:05.135
ما دریافتیم که در خانواده هایی که در آن
ها والدین حمایت بیشتری از استقلال داشتند

00:03:05.135 --> 00:03:06.530
تامین ساختار می کردند

00:03:06.530 --> 00:03:08.299
و تامین مشارکت می کردند

00:03:08.299 --> 00:03:12.020
کودکانشان به گفته معلم هایشان
در مدرسه بهتر وقف پیدا می کردند

00:03:12.020 --> 00:03:16.285
به گفته خودشان و معلمانشان در
مدرسه خود انگیزی بیشتری داشتند

00:03:16.310 --> 00:03:20.665
و در واقع نمرات و امتیازات
بالاتری در امتحانات آوردند

00:03:20.861 --> 00:03:24.070
در حقیقت فرا تحلیل ها امروزه

00:03:24.070 --> 00:03:28.340
از آن فرضیات ابتدایی که من و وندی
گرولنیک انجام دادیم به شدت حمایت می کند

00:03:28.340 --> 00:03:31.975
اخیرا یک فرا تحلیل از سوی واسکز و همکاران

00:03:31.975 --> 00:03:36.330
36 تحقیق را خلاصه کرده و نشان
داد که در طول سال های مدرسه

00:03:36.330 --> 00:03:38.390
وقتی که والدین بیشتر
از استقلال حمایت می کنند

00:03:38.390 --> 00:03:41.240
بچه ها با استقلال بیشتری انگیزه
دارند تا فعالیت های مدرسه را انجام دهند

00:03:41.240 --> 00:03:42.620
بیشتر به مدرسه تعهد دارند

00:03:42.620 --> 00:03:44.450
در کارهای درسی خود بهتر عمل می کنند

00:03:44.450 --> 00:03:48.770
و مهمتر از همه سلامت روان و
بهزیستی بالاتری از خود نشان می دهند

00:03:49.297 --> 00:03:52.315
این روند به واقع از زمان طفولیت شروع می شود

00:03:52.315 --> 00:03:55.285
وندی گرولنیک و همکارانش
اینجا در دانشگاه روچستر

00:03:55.310 --> 00:03:57.815
تقریبا سی سال پیش روی نوزادان تحقیق کردند

00:03:57.815 --> 00:04:00.635
و دیدند که والدینی که بیشتر
از استقلال حمایت می کردند

00:04:00.635 --> 00:04:03.500
یا بیشتر بازخورد داشتند

00:04:03.500 --> 00:04:07.459
و نسبت به ابتکارهای کودکان خود حتی
در زمان نوزادی حمایت بیشتری داشتند

00:04:07.459 --> 00:04:10.460
بچه هایی داشتند که بیشتر
نسبت به اکتشاف علاقه داشتند

00:04:10.460 --> 00:04:14.025
کنجکاوی بیشتری داشتند و بیشتر
به بازی های مستقلانه ادامه می دادند

00:04:14.025 --> 00:04:16.790
این نتیجه در آزمایشگاه
های دیگر نیز دیده شده است

00:04:16.790 --> 00:04:18.620
مطالعات دیگر این را نشان داده اند

00:04:18.620 --> 00:04:23.501
در اینجا می خواهم خاصه به
تحقیق بینمن و همکاران ارجاع دهم

00:04:23.540 --> 00:04:24.920
آن ها به واقع نشان دادند که وقتی که

00:04:24.920 --> 00:04:27.860
والدین در سه سال ابتدای
زندگی از استقلال حمایت می کنند

00:04:27.860 --> 00:04:29.890
بچه ها به شکلی سالم تر رشد پیدا می کنند

00:04:29.890 --> 00:04:33.850
خاصه کارکردهای اجرایی رشد
یافته تری را از خود نشان دادند

00:04:33.850 --> 00:04:38.864
توانایی های بیشتری در شکرگذاری
تعویقی، جهت دهی به توجه نشان دادند

00:04:38.889 --> 00:04:41.965
و از رفتارهای دفعتی زیادی اجتناب کردند

00:04:42.075 --> 00:04:47.165
و این به شکل طولی به عنوان تابعی از
حمایت بالاتر از استقلال خود را نشان می دهد

00:04:47.165 --> 00:04:49.160
به عبارت دیگر، وقتی که والدین
حمایت بیشتری از استقلال دارند

00:04:49.160 --> 00:04:52.576
به کودکانشان کمک می کنند تا
ظرفیت خود نظم دهی را بسازند

00:04:52.700 --> 00:04:58.550
و این ظرفیت کارکردهای اجرایی، دستاورد ها
و وقف دهی آینده در مدرسه را پیشبینی می کند

00:04:58.812 --> 00:05:00.879
حتی در حوزه رفتار اجتماعی

00:05:00.879 --> 00:05:03.320
از قرار معلوم حمایت از استقلال
از سوی والدین خیلی اهمیت دارد

00:05:03.320 --> 00:05:07.331
مطالعات طولی از سوی جورج
می کستنر و همکارانش در کانادا

00:05:07.603 --> 00:05:12.309
نشان می دهد که در کودکانی که حمایت از
استقلالشان از سوی والدین ارزیابی شده است

00:05:12.350 --> 00:05:16.315
این موضوع بهزیستی و وقف دهی
در سه سال آینده را پیشبینی کرده است

00:05:16.315 --> 00:05:18.875
در واقع، وقتی که والدین
کنترل کنندگی کمتری دارند

00:05:18.900 --> 00:05:20.967
جورج می و همکارانش نشان داده اند که

00:05:20.992 --> 00:05:24.440
کودکانشان در طول زمان نسبت
به همتایانشان خشونت کمتری دارند

00:05:24.465 --> 00:05:30.517
به تبع حمایت از استقلال بیشتر در حین رشدشان،
از لحاظ اجتماعی نزاکت بیشتری پیدا می کنند

00:05:31.869 --> 00:05:36.357
من هم مثل همکارانم در نظریه خودمختاری
روی نوجوانان هم مطالعات زیادی انجام داده ام

00:05:36.399 --> 00:05:38.900
و این موضوع همچنان در سال
های نوجوانی نیز صادق است

00:05:38.900 --> 00:05:41.928
در طول سال های نوجوانی وقتی
والدین حمایت بیشتری از استقلال دارند

00:05:41.953 --> 00:05:46.513
نوجوانانشان به احتمال بیشتری برای
کمک و راهنمایی به آن ها رجوع می کنند

00:05:46.538 --> 00:05:49.419
به احتمال بیشتری ارزش های
والدین خود را درونی سازی می کنند

00:05:49.467 --> 00:05:53.595
به احتمال بیشتری در مدرسه وقف
پیدا کرده و به دستاورد می رسند

00:05:53.595 --> 00:05:56.600
و بالعکس وقتی که والدین
از استقلال حمایت نمی کنند

00:05:56.600 --> 00:05:57.620
وقتی که کنترل گر هستند

00:05:57.620 --> 00:06:01.820
می بینیم که کودکان به احتمال
بیشتری رفتارهای بد نشان می دهند

00:06:01.820 --> 00:06:05.570
و به برای نصیحت و راهنمایی و ایده
گرفتن به همتاهای خودشان تکیه می کنند

00:06:05.570 --> 00:06:09.835
و به شکل کلی تر در ارتباط خود
با والدینشان مشکل بیشتری دارند

00:06:10.191 --> 00:06:12.370
بنابراین نوعی حمایت از استقلال

00:06:12.370 --> 00:06:14.820
مخصوصا وقتی که با درجات بالای ساختاربندی

00:06:14.820 --> 00:06:17.420
و درجات بالایی از مشارکت
والدین ترکیب می شود

00:06:17.420 --> 00:06:21.191
مواد خیلی مهمی برای کمک به شکوفایی کودک است

00:06:21.297 --> 00:06:23.842
و این را می توانیم در فرهنگ های گوناگون

00:06:23.867 --> 00:06:27.047
و به واقع در انواع والدین ببینیم

00:06:27.110 --> 00:06:28.680
و این ممکن است باعث شود به این فکر کنیم که

00:06:28.705 --> 00:06:31.460
اگر حمایت از استقلال
انقدر برای بچه ها مفید است

00:06:31.460 --> 00:06:34.225
چرا انقدر والدین زیادی کنترل گر هستند؟

00:06:34.320 --> 00:06:36.310
منظورم این است که من از
تجربه کار با والدین بسیار می دانم

00:06:36.334 --> 00:06:38.325
که هیچکس صبح از خواب
بیدار نمیشود و نمی گوید که

00:06:38.350 --> 00:06:41.290
خدایا چطور می تونم کاری
کنم که بچه ام کمتر شکوفا بشه؟

00:06:41.290 --> 00:06:43.729
یا اینکه: «چطور میتونم زندگی
بچه ام رو عذاب آور تر کنم؟»

00:06:43.729 --> 00:06:46.550
بنابراین باید وقتی که به این فکر می
کنیم که چرا والدین کنترل گر می شوند

00:06:46.550 --> 00:06:48.860
باید به درون ساز و کار آن ها نگاه کنیم

00:06:48.860 --> 00:06:51.850
و با چرایی رسیدن آن ها به
این مرحله همذات پنداری کنیم

00:06:51.850 --> 00:06:54.774
یکی از دلایل اساسی که در
مورد کنترل والدین دیده ایم

00:06:54.799 --> 00:06:57.319
در اصل انتقال میان نسلی بوده است

00:06:57.319 --> 00:07:00.740
اگر والدین آن ها کنترل
گر یا قضاوت گر بوده باشند

00:07:00.740 --> 00:07:04.590
آن ها معمولا به این موضوع به
عنوان تجربه ای منفی نگاه می کنند

00:07:04.590 --> 00:07:08.420
آن ها بهزیستی کمتری را در نتیجه
کنترل گر بودن والدینشان گزارش دادند

00:07:08.420 --> 00:07:12.425
با اینحال افرادی که والدین کنترل گر داشته
اند معمولا این را به کودکان خود منتقل می کنند

00:07:12.450 --> 00:07:14.420
در ارتباط با کودکان خودشان
از همان روش ها استفاده می کنند

00:07:14.420 --> 00:07:18.265
گرچه خودشان از این کار
والدین خود ابراز انزجار می کنند

00:07:18.265 --> 00:07:21.565
متاسفانه با تکرار این نوع رفتار

00:07:21.565 --> 00:07:24.220
همچنین نتیجه ای که خود به آن
گرفتار شده اند را نیز تکرار می کنند

00:07:24.220 --> 00:07:26.160
یک چیز دیگری که باعث می
شود والدین کنترل گر شوند هم

00:07:26.160 --> 00:07:29.630
فشاری است که برای گرفتن بهترین
نتیجه از فرزندانشان بر روی آن هاست

00:07:29.630 --> 00:07:32.918
و می توان این را به عنوان
انگیزه ای با نیت خیر دید

00:07:32.943 --> 00:07:35.231
والدین ممکن است فشار و خودخواهی احساس کنند

00:07:35.256 --> 00:07:36.650
نسبت به آینده فرزندانشان نگران باشند

00:07:36.650 --> 00:07:40.610
و این می تواند به این بیانجامد که کنترل گر تر
باشند و از فرزندانشان توقع زیادی داشته باشند

00:07:40.610 --> 00:07:44.540
برای مثال گرولنیک آزمایشی بر اساس
نظریه خودمختاری صورت داده است

00:07:44.540 --> 00:07:48.920
که در آن تنها به درک مادران از
خطرات محیطی پرداخته شده است

00:07:48.920 --> 00:07:51.200
و مادرانی که محیط را
به شکل تهدیدکننده تر دیدند

00:07:51.200 --> 00:07:54.170
یا آینده فرزندان خود
را بالقوه ناایمن تر دیدند

00:07:54.170 --> 00:07:56.910
در فعالیتی آزمایشگاهی
که در برگیرنده ظرفیت های

00:07:56.941 --> 00:07:59.681
شناختی بود نسبت به
فرزندان خود کنترل گر تر بودند

00:07:59.706 --> 00:08:06.531
و البته جالب است که این کنترل گری به این
انجامید که کودکان به خوبی کمتری عمل کنند

00:08:07.094 --> 00:08:11.375
ما اینطور فشارهای روانی را
در فرهنگ های بسیاری می بینیم

00:08:11.375 --> 00:08:15.350
یک پارادایم مشهوری در مورد والدینی که
فشار می آورند به نام ببرمادر وجود دارد

00:08:15.350 --> 00:08:20.090
این پارادایم از سوی امی چوا و
کتاب پرفروشش با همین نام معروف شد

00:08:20.090 --> 00:08:25.051
او رویکرد ببرمادری خود را برای تولید
بچه ای با دستاوردهای بالا توضیح داد

00:08:25.076 --> 00:08:28.670
و البته بسیاری از افراد این را به عنوان
الگویی بالقوه برای بچه داری پیگیری کردند

00:08:28.670 --> 00:08:31.870
با این تصور که این روش ممکن
است کودکانی موفق به دست بدهد

00:08:31.870 --> 00:08:34.340
من تنها می خواهم نقطه نظر
نظریه خودمختاری را به آن اضافه کنم

00:08:34.340 --> 00:08:35.690
از این نقطه نظر، شواهد اخیر

00:08:35.690 --> 00:08:39.605
کارآمدی رویکرد ببرمادری را با
شک و شبه های زیادی مواجه می کند

00:08:39.605 --> 00:08:43.040
مطالعه گسترده ای از سوی کیم و
همکارانش پیش از همه به این نتیجه رسید که

00:08:43.040 --> 00:08:46.310
اغلب والدین آسیایی-آمریکایی از
رویکرد ببرمادری استفاده نمی کنند

00:08:46.310 --> 00:08:49.369
در واقع معمولا بیشتر
حمایت گر هستند و بعلاوه

00:08:49.369 --> 00:08:52.920
رویکرد ببرمادری به معنای فشار آوردن
به فرزندان برای به شکل خاصی بودن است

00:08:52.920 --> 00:08:59.600
یا توقع استانداردهای خیلی
بالا به شکل خودخواهانه از آن ها

00:08:59.600 --> 00:09:01.400
در واقع احتمالش می رود که نتیجه معکوس بدهد

00:09:01.400 --> 00:09:03.140
بهترین برآیند های عملکردی

00:09:03.140 --> 00:09:04.280
بهترین برآیندهای دستاوردی

00:09:04.280 --> 00:09:06.080
از سوی ببروالدها نشان داده نشده اند

00:09:06.080 --> 00:09:09.340
بلکه از سوی والدینی که از استقلال
حمایت می کردند، نشان داده شدند

00:09:10.033 --> 00:09:13.370
خب، یک چیز دیگر هم در مورد والدین بگویم

00:09:13.370 --> 00:09:15.480
چون از آنجایی که خودم
هم پدر هستم می دانم که

00:09:15.505 --> 00:09:17.090
گاهی حمایت از استقلال دشوار است

00:09:17.090 --> 00:09:18.650
چون فرزندان این کار را مشکل می کنند

00:09:18.650 --> 00:09:20.255
خودشان به دنبال کنترل شدن هستند

00:09:20.255 --> 00:09:22.610
بنابراین وقتی که کودکان بد رفتاری می کنند

00:09:22.610 --> 00:09:25.895
یکجورایی پاسخ سریع اکثر والدین
این است که بیشتر کنترل کننده شوند

00:09:25.895 --> 00:09:28.490
البته، متاسفانه، تحقیقات
این را نشان می دهند که

00:09:28.490 --> 00:09:31.115
دقیقا در همین لحظات است که باید موفق شوید

00:09:31.115 --> 00:09:33.590
کمی نقطه نظر فرزندتان را درک کنید

00:09:33.590 --> 00:09:35.825
کمی همذات پنداری را وارد شرایط کنید

00:09:35.825 --> 00:09:38.525
و بعد به شکلی حمایت گر

00:09:38.525 --> 00:09:42.380
و نه کنترل کننده و سخت
گیرانه، محدودیت گذاری کنید

00:09:42.380 --> 00:09:44.345
این کار آسان نیست اما

00:09:44.345 --> 00:09:45.680
مسلما، وقتی این کار را می کنید

00:09:45.680 --> 00:09:46.940
به برآیندهای بهتری می رسید

00:09:46.940 --> 00:09:49.092
والدین کنترل کننده در شرایط بد

00:09:49.117 --> 00:09:52.660
معمولا چرخه سرکشی و
بدرفتاری را عمیق تر می کنند

00:09:52.660 --> 00:09:55.990
بنابراین، به اشکالی می
دانیم که بچه داری آسان نیست

00:09:55.990 --> 00:09:58.640
اما والدین موثر حمایت
از استقلال را تامین می کنند

00:09:58.640 --> 00:10:01.085
ساختاربندی و مشارکت را تامین می کنند

00:10:01.085 --> 00:10:05.390
و شواهد تجربی بسیاری در بطن منابع
مطالعاتی نظریه خودمختاری وجود دارد

00:10:05.415 --> 00:10:10.145
که نشان می دهند که چرا این موارد با
شکوفایی بیشتر فرزندان در ارتباط است