اهداف زندگی و شادی بخش دوم: حواستان باشد چه آرزویی می کنید
در جلسه قبل روی این ایده بحث می کردیم که
وقتی افراد به دنبال اهداف بیرونی می روند
مسائلی مانند پول، شهرت و تصویر بهتر
همان ارزش دادن و دنبال کردن این چیزها معمولا از شادی آن ها می کاهد
و این به وسیله عدم ارضای نیازهای روانی اساسی در دنبال کردن این برآیندها صورت می پذیرد
در طرف مقابل وقتی افراد رابطه های بهتر را دنبال می کنند
وقتی مفید بودن برای جامعه پیرامون خود را دنبال می کنند
وقتی که رشد فردی را دنبال می کنند، این موضوع معمولا خیلی ارضا کننده نیازها است
استقلال، شایستگی و رابطه را ارضا می کند
و این به بهزیستی بالاتر می انجامد
برخی این بحث را مطرح می کنند که این الگوی نتایج
که نشان می دهد تمرکز افراد به اهداف بیرونی به عدم شادی می انجامد
ممکن است تنها نتیجه ارزش هایی که دارند نباشد
بلکه ممکن است به این دلیل باشد که به دست آوردن این چیزها دشوار است
اگر می خواهید ثروتمند باشید، همیشه ثروتمند شدن آسان نیست
اما اگر بتوانید ثروتمند شوید، آیا این شما را شاد نمی کند؟
یا اینکه بله، جذاب بودن آسان نیست اما اگر به نحوی بتوانید خود را جذاب تر کنید
آیا این به شادتر شدن شما نمی انجامد؟
پس یک بحثی که مطرح می شود این است که این رسیدن با اهداف است که افراد را شاد می کند
چه به اهداف ذاتی برسید، چه به اهداف بیرونی
باید با توجه به برخی شاخص های روانشناسی شاد باشید
نظریه خودمختاری با این موافق نیست
نظریه خودمختاری می گوید که وقتی در اهداف ذاتی موفق هستید
شما از آنجایی به شادی بیشتر می رسید که نیازهای روانی اساسی خود را ارضا کرده اید
اما این نظریه این بحث را مطرح می کند که وقتی به اهداف بیرونی می رسید
لزوما شادتر نخواهید شد
در واقع لزوما شادی بیشتر در شما پیشبینی نمی شود
چون اهداف بیرونی
معمولا خیلی نیازهای روانی اساسی را ارضا نمی کنند
حالا مسلما، می توانیم به این عکس ها نگاه کنیم
گه از افراد مشهور و ستاره ها است
این ها همه افرادی هستند که به موفقیت مالی، شهرت و چهره خوب دست پیدا کرده اند
اما به همین ستاره ها که نگاه می کنیم با خود می گوییم که خوب بعضی شادند
و بعضی شاد نیستند
و این با پیشبینی نظریه خودمختاری جور در می آید
این اهداف مسیری قابل اتکا به سوی شادی نیست
اما البته می توان به این به شکلی بیشتر تجربی و نه موردی نگاه کرد
در یکی از تحقیقات ابتداییمان که با تیم کسل در سال 2001 انجام شده است
به بررسی غرب میانه آمریکا می پردازیم
از مردم می پرسیدیم که تا چه اندازه ای به اهداف ذاتی
مثل فایده مند بودن برای جامعه یا داشتن روابط خوب در زندگی
یا رشد فردی رسیده اید؟
و همچنین تا چه حد به اهداف بیرونی رسیده اید؟
آیا از لحاظ مالی موفق بوده اید؟
آیا از لحاظ چهره ای که دارید موفق بوده اید؟
آیا در تا حدودی شناخته شدن یا مشهور شدن موفق بوده اید؟
و بعد به بررسی این پرداختیم که چطور رسیدن به اهداف ذاتی و بیرونی
به پیشبینی برآیندهای مرتبط با بهزیستی و در این مورد بهزیستی تصوری پرداخته است
و چیزی که یافتیم این بود که چه به اهداف بیرونی برسید، چه نرسید
اگر به اهداف ذاتی رسیده باشید، بهزیستی بالاتری خواهید داشت
اما اگر به اهداف بیرونی دست پیدا کرده باشید بدون دستیابی به اهداف ذاتی
اینطور نیست
به عبارت دیگر
ماده اولیه ضروری بهزیستی، رسیدن به اهداف ذاتی است
و رسیدن به اهداف بیرونی چیزی به آن اضافه نمی کند
یک روش محکم تر نگاه کردن به این الگو
از طریق مطالعات طولی است
و کریستوفر نیمیک که استاد دانشگاه روچستر است
یک تحقیق خیلی مهم را اجرا کرد که با استفاده از دانشجویان
دانشگاه روچستر به آزمایش این فرضیه به شکلی طولی می پردازد
کاری که او و گروهش انجام دادند این بود که
پس از فارغ التحصیلی دانشجویان
یک سال پس از فارغ التحصیلی از آن ها پرسیدند که چه چیزی را در زندگی دنبال می کنند
این ها جوانانی هستند که تازه از دانشگاه بیرون
آمده اند و به دنبال اهداف حرفه ای خود هستند
نیمیک پرسید که چقدر شهرت، پول، تصویر خوب در اهداف ابتدای زندگی حرفه ایتان مهم است
و چقدر در ابتدای زندگی حرفه ایتان رابطه ها، جامعه پیرامونی و رشد فردی مهم است
و بعد افراد را در یک سال آینده دنبال می کند تا ببیند چه اتفاقی برای آن ها افتاده است
یکی از جملاتی که در این مطالعه وجود دارد این
است که: حواستان باشد آرزوی چه چیزی را می کنید
چون اولین یافته ای که نیمیک داشت این بود که
افرادی که از دانشگاه روچستر فارغ التحصیل می شوند معمولا به اهدافشان می رسند
افرادی که به شدت ارزیابی پولدار شدن یا مشهور شدن می کردند
در واقع در یک سال بعد به این رسیدند
به ثروت یا شهرت رسیدند
با اینحال افرادی که سعی می کردند رابطه های خود را تقویت کنند
یا برای جامعه پیرامونی خود مفید واقع شوند، در واقع به این رسیدند
بنابراین رابطه قوی ای میان آنچه در زندگی به دنبال آن بودید
چیزی که آرزوی آن را داشتید و آنچه به دست می آوردید، وجود داشت
با توجه به اینکه این ها افرادی با استعداد و تحصیل کرده بودند
اما، قابل توجه ترین چیز
این بود که رسیدن به خواست های بیرونی به بهزیستی نیافزود
هیچ رابطه ای میان دستیابی به اهداف بیرونی و افزایش بهزیستی نبود
اما رابطه ای میان دستیابی به اهداف بیرونی
و نشان های بیشتر عدم بهزیستی
احساسات بیشتر افسردگی، احساسات بیشتر اضطراب و نشانه های ناخوشی جسمانی بیشتر وجود دارد
برعکس این برای افرادی اتفاق می افتد که در طول این سال
خواسته اند که به اهداف ذاتی خود دست پیدا کنند
افرادی که بهتر می توانند رابطه ایجاد کنند
می توانند رشد فردی داشته باشند یا منافع جامعه را دنبال کرده و به دیگران کمک کنند
این افراد در واقع به این اهداف می رسند اما
اما به عنوان تابعی از این اهداف شادتر هم شده اند
هم درجات بهزیستی بالاتر و هم نشانه های کمتر عدم بهزیستی را نشان دادند
بنابراین وقتی که می گوییم حواستان باشد چه آرزویی می کنید
چراکه اهدافی که داریم ارضای نیازهای ما را شکل می دهند
و به احتمال بیشتری حتی در کاری که می کنیم موفق تر می شویم
ما این شواهد را در همه جا ارائه دادیم
مسلما من با هر کسی که صحبت می کنم می گوید یه واو خیلی خوب است
اگر پول شادی را از آدم می گیرد بهم پول بده تا خودم امتحانش کنم
به نظرم اکثر ما این تصور را داریم که به واقع
اگر درآمد بیشتر، پول بیشتر و کالاهای مادی بیشتری داشته باشیم، شادتر خواهیم بود
اما مشخص شده است که این تنها زمانی که شما در سطح خیلی پایین درآمدی باشید، صادق است
بنابراین پول زمانی که کار را از فقر شروع می کنید شما را شادتر می کند
اما وقتی که بالاتر از خط فقر می روید، رابطه میان دستیابی بیشتر به مادیات
و شادی بیشتر در اصل دیگر وجود ندارد
بیشتر کنش ها زمانی اتفاق می افتد که شما از سطح فقر
که مسلما جایی است که بسیاری از نیازها ارضا نمی شوند، بالاتر می روید
بنابراین، این عقیده که درآمد بالاتر با بهزیستی بیشتر در ارتباط است
بیشتر توهمی است و شواهد به این سمت و سو را نشان نمی دهند
از دنیل کانمن نقل قول می کنم که می گوید:
افرادی که درآمد بالاتری دارند زیاد شادتر از بقیه نیستند
اما همچنین تنش بیشتری دارند
وقت بیشتری را صرف فعالیت هایی نمی کنند که خاصه لذت بخش باشند
و ما از دیدگاه نظریه خودمختاری می گوییم که آن ها به واقع
زمانشان را صرف فعالیت هایی نمی کنند که نیازهایشان را ارضا می کند
یک مثال آخری در مورد این نکته مهم ارائه می دهم
کا را با تحقیقی که شلدون و کریگر
که در سال 2014 در مورد وکلا در ایالات متحده انجام دادند، به پایان می بریم
وقتی که به بررسی وکلا پرداختند
در واقع به سه نوع مختلف وکلا پرداختند
اسم یک نوع از وکلا را گذاشتند وکلای پولی
یک گروه بزرگی در نمونه وکلا بودند
فکر می کنم تعداد نمونه وکلا در کل 7 هزار نفر بود
یک گروه بزرگی در این تعداد از وکلا بودند که
برای پول در آوردن وارد این حرفه شده بودند
و به دنبال این بودند که وکیل صندوق های مالی یا شرکت های مالی یا خدمات مالی شوند
تا در جایی باشند که درآمد بالا به دست بیاید
با اینحال یک گروه دیگر بودند که به آن ها می گفتند وکلای مدافع حقوق اجتماعی
این ها افرادی بودند که وارد وکالت شده بودند تا اعمال خیر اجتماعی کنند
آن ها تمایل داشتند که روی منافع محیط زیستی
یا حقوق بشر یا مسائل مرتبط با عدالت کار کنند
این وکلای مدافع حقوق اجتماعی هم یک زیرگروه بزرگ را تشکیل می دادند
و بعد یک گروه سومی هم بود که ترکیبی از وکلای پولی و وکلای مدافع حقوق اجتماعی بودند
و سوال شلدون و کریگر هم پرسش خیلی روشنی بود
کدام شادتر هستند؟
وکلای پولی یا وکلای مدافع حقوق اجتماعی؟
مسلما اغلب افراد می گویند که برای اینکه آزمایش کنیم که کدام شاد تر هستند
باید درآمد را در نظر گرفت
اما در نتایجی که من نشان می دهم نیازی نیست که درآمد را در نظر بگیریم
وکلای پولی، پول خیلی بیشتری در می آورند
اما با اینحال بیشتر از وکلای مدافع حقوق اجتماعی ناشاد هستند
و تا حدودی از این جهت از وکلای مدافع حقوق اجتماعی ناشادتر هستند که
به شکل روزانه استقلال کمتری را تجربه می کنند
به دنبال پول، بیشتر در شرایط فشار قرار دارند
که در آن ها کارهایی می کنند که همیشه برایشان
ارزش قائل نیستند یا همیشه به آن علاقه ای ندارند
ساعات زیاد و سختی را کار می کنند اما وکلای مدافع حقوق اجتماعی هم همینطور هستند
اما چون گروه دوم کاری را می کنند که برایش ارزش قائل هستند
کاری که به آن ایمان دارند را انجام می دهند
و بنابراین موفقیت هایشان به شکلی بهتر نیازهای روانی اساسیشان
برای استقلال و شایستگی را ارضا می کند و در نهایت شادتر می شوند
پس حتی وکلای موفق، آن هایی که به آنچه می خواسته اند، رسیده اند
لزوما با موفقیت به شادی نرسیده اند
چون ممکن است از نیاز روانی اساسی برای استقلال، شایستگی و رابطه، چشم پوشیده باشند
در حالی که آن هایی که منافع اجتماعی را دنبال کرده اند
آن ها به واقع به نظر می رسد که رضایت بیشتر و استقلال روزانه بیشتری نشان می دهند
و این به شادی بیشتر می انجامد
پس دوباره، حواستان باشد که چه چیزی آرزو می کنید