WEBVTT

00:00:00.001 --> 00:00:03.769
انگیزش ذاتی

00:00:04.340 --> 00:00:09.517
موضوع این جلسه، موضوعی است که
کار بر روی نظریه خودمختاری را آغاز کرد

00:00:09.551 --> 00:00:11.130
انگیزش ذاتی

00:00:11.309 --> 00:00:13.594
انگیزش ذاتی چیزی است که ما با آن آغاز کردیم

00:00:13.619 --> 00:00:18.671
چون فکر می کنیم که نشانه ای بسیار مهم از
طبیعت فعال انسانی است که همه ما آن را داریم

00:00:18.720 --> 00:00:20.145
وقتی که انگیزه ذاتی داریم

00:00:20.170 --> 00:00:23.910
کاری را تنها به خاطر لذت
ذاتی خود فعالیت انجام می دهیم

00:00:23.960 --> 00:00:25.418
چون از چالشی لذت می بریم

00:00:25.443 --> 00:00:29.223
چون در مورد موضوع اشتیاق داریم یا
اینکه فقط می خواهیم چیز جدیدی یاد بگیریم

00:00:29.502 --> 00:00:30.566
و در جای جای زندگی وجود دارد

00:00:30.591 --> 00:00:33.266
آن را در انواع مختلف چالش ها می بینیم

00:00:33.732 --> 00:00:38.530
اما شاید بهترین مثال یا نمونه اولیه
انگیزش ذاتی، بازی کودکان است

00:00:38.700 --> 00:00:40.375
اگر کودکان را به حال خود بگذاریم

00:00:40.400 --> 00:00:42.690
اولین کاری که می کنند این است که
به دنبال راهی برای بازی می گردند

00:00:42.715 --> 00:00:44.575
می خواهند با محیط پیرامون خود ارتباط بگیرند

00:00:44.600 --> 00:00:45.800
می خواهند چیزها را دستکاری کنند

00:00:45.800 --> 00:00:48.065
می خواهند چیزها را امتحان کنند

00:00:48.065 --> 00:00:50.900
و برای مثال اگر به این کودک
در این محوطه بازی شنی نگاه کنیم

00:00:50.900 --> 00:00:53.630
می بینیم که دارد شن را
دستکاری می کند و در حین این کار

00:00:53.630 --> 00:00:55.130
خیلی چیزها می آموزد

00:00:55.130 --> 00:00:56.210
در مورد کیفیت فیزیکی می آموزد

00:00:56.210 --> 00:00:57.650
در مورد جهان پیرامونی خود می آموزد

00:00:57.650 --> 00:01:01.070
احتمالا در مورد روابط اجتماعی
در خود محیط بازی می آموزد

00:01:01.070 --> 00:01:02.937
همه‌ی این چیزهای خوب
در حال اتفاق افتادن هستند

00:01:02.962 --> 00:01:06.517
و تنها به این خاطر به وقوع می
پیوندند که او انگیزه دارد که خوش بگذراند

00:01:06.635 --> 00:01:08.585
اگر پیشش می رفتیم و می گفتیم

00:01:08.585 --> 00:01:11.735
هی، می دونی بازی کردن با
شن خیلی برای مغزت خوبه؟

00:01:11.735 --> 00:01:13.250
این به لذتی که می برد اضافه نمی کند

00:01:13.250 --> 00:01:16.955
حتی بیشتر اگر می رفتیم و می گفتیم که ما
از این که با شن بازی می کند خوشمان می آید

00:01:16.955 --> 00:01:19.025
به بازی کردن ادامه بده و ما
بخاطر این کار بهت پول می دهیم

00:01:19.025 --> 00:01:24.786
احتمالا از دریافت پول خوشش بیاید ولی به
لذت و خواست ادامه بازی با شن اضافه نمی شود

00:01:25.081 --> 00:01:28.825
انگیزش ذاتی انجام کارها
تنها برای لذت آن است

00:01:28.850 --> 00:01:31.923
و این نقش بسیار مهمی در رشد ما

00:01:31.950 --> 00:01:35.110
و سرزندگی ما در تمام طول زندگی بازی می کند

00:01:35.419 --> 00:01:37.821
ممکن است تصور کنیم که این
یک شاخصه مختص به انسان هاست

00:01:37.846 --> 00:01:39.988
کنجکاوی و ارتباط گرفتنمان با محیط خود

00:01:40.013 --> 00:01:43.029
اما در واقع در تمامی نخستی سانان وجود دارد

00:01:43.054 --> 00:01:47.764
در واقع عبارت انگیزش ذاتی
تا جایی که می دانیم منتسب به

00:01:47.840 --> 00:01:50.465
هری هارلو است که نخستی شناس بود

00:01:50.490 --> 00:01:56.671
چون در شامپانزه ها مشاهده کرد که چقدر در
بازی با محیط فعال هستند و ارتباط می گیرند

00:01:56.696 --> 00:02:00.177
او اولین فردی بود که متوجه
شد که وقتی که به شامپانزه

00:02:00.201 --> 00:02:03.682
ها یا دیگر نخستی سالان برای
این بازی ها جایزه می دهیم

00:02:03.707 --> 00:02:09.395
به جای بهبود آن در واقع در بازی اختلال
ایجاد کرده و گاها آن را متوقف می کند

00:02:09.764 --> 00:02:13.470
همانطور که گفتم انگیزش ذاتی
برای یادگیری بسیار مهم است

00:02:13.470 --> 00:02:15.790
در واقع اغلب روانشناسان تکوینی بر این باورند که

00:02:15.815 --> 00:02:19.675
بیشتر یادگیری ما در زندگی
طبیعتا انگیزه ذاتی دارند

00:02:19.675 --> 00:02:23.380
بنابراین تنها به این خاطر که به چیزی
یا محیطی علاقه پیدا می کنیم، می آموزیم

00:02:23.380 --> 00:02:26.505
وقتی که صبح روزنامه می
خوانم به این خاطر نیست که خاصه

00:02:26.529 --> 00:02:30.015
به من یا کارم کمک می کند یا
قرار است حقوقم را افزایش دهد

00:02:30.040 --> 00:02:34.010
فقط به این خاطر است که از کسب
اطلاعات در مورد دنیای اطرافمان لذت می برم

00:02:34.035 --> 00:02:38.212
بنابراین بیشتر رشد شناختی ما از
طریق انگیزش ذاتی محقق می شود

00:02:38.790 --> 00:02:43.660
حتی در مدرسه که معمولا درجات
بالایی از انگیزش ذاتی وجود ندارد

00:02:43.660 --> 00:02:45.890
از قرار معلوم انگیزش ذاتی
دانش آموزان از میان تمام انگیزه ها

00:02:45.890 --> 00:02:53.155
احتمالا تنها نشانگر مشارکت آن ها
در تحصیل و در نتیجه موفقیت آن ها بود

00:02:53.180 --> 00:02:55.399
می توانیم به شکل مستقیم اندازه
گیری اش کنیم، معدل را پیشبینی می کند

00:02:55.399 --> 00:03:01.325
و بنابر تحقیقات اخیر به شکل مستقیم
دیگر دستاوردها را نیز پیشبینی می کند

00:03:01.350 --> 00:03:03.025
و متاسفانه

00:03:03.025 --> 00:03:05.810
با به اندازه کافی در مدارسمان
از انگیزش ذاتی بهره نمی بریم

00:03:05.810 --> 00:03:09.590
همانطور که تحقیقات زیادی
در سراسر دنیا نشان می دهد

00:03:09.590 --> 00:03:11.690
دانش آموزان معمولا مدرسه
را با مهدکودک شروع می کنند

00:03:11.690 --> 00:03:13.250
و در آنجا میزان بالایی انگیزش ذاتی دارند

00:03:13.250 --> 00:03:16.356
اما این انگیزش در دوران مدرسه
کاهش پیدا می کند و کمتر و کمتر می شود

00:03:16.381 --> 00:03:19.460
تا سال دهم برای اکثر دانش
آموزان به کمترین سطح خود می رسد

00:03:19.460 --> 00:03:22.985
که به این معناست که ما از این موتور
تکاملی یادگیری را استفاده نمی کنیم

00:03:23.010 --> 00:03:25.375
و در مدارس خود از آن بهره زیادی نمی بریم

00:03:25.375 --> 00:03:29.060
و این بخشی از دلیلی است که در ابتدا
به موضوع انگیزش ذاتی علاقه مند شدیم

00:03:29.060 --> 00:03:30.740
چطور می توانیم این انگیزش را0

00:03:30.740 --> 00:03:34.820
دانش آموزان در کلاس درس یا کارگران
در محل کار به چه چیزی نیاز دارند

00:03:34.820 --> 00:03:36.710
تا بیشتر کنجکاو شوند

00:03:36.710 --> 00:03:38.365
و در رابطه خود با درس راسخ تر باشند

00:03:38.390 --> 00:03:40.640
و آن اعتماد به نفس

00:03:40.640 --> 00:03:43.270
و شایستگی ای که با انگیزش ذاتی
همراه است را به دست بیاورند؟

00:03:43.510 --> 00:03:47.480
بنابراین در ابتدای کار نظریه ای را با
نام نظریه ارزیابی شناختی درست کردیم

00:03:47.480 --> 00:03:49.451
این اولین نظریه از نظریات،
نظریه خودمختاری است

00:03:49.476 --> 00:03:51.956
و در کلیات خیلی نظریه ساده ای است

00:03:51.981 --> 00:03:55.009
میگوید که ما زمانی می توانیم
انگیزه ذاتی داشته باشیم که

00:03:55.033 --> 00:03:58.061
احساس امنیت و ارتباط با
افراد پیرامون خود داشته باشیم

00:03:58.100 --> 00:04:00.175
بنابراین نباید نگران یا مضطرب باشیم

00:04:00.382 --> 00:04:02.510
به شکل نزدیک تر برای
اینکه انگیزه ذاتی داشته باشیم

00:04:02.510 --> 00:04:04.700
باید احساس اثرگذاری در
کاری که می کنیم را داشته باشیم

00:04:04.700 --> 00:04:08.165
و در کار خود احساس شایستگی داشته باشیم

00:04:08.165 --> 00:04:11.840
که به این معناست که باید بجای چیزهای
خیلی راحت، چالش های بهینه داشته باشیم

00:04:11.840 --> 00:04:14.090
چون سادگی حوصله را سر می
برد و کارها نباید خیلی هم سخت باشد

00:04:14.090 --> 00:04:15.860
چون زیادی باعث اضطراب می شود

00:04:15.860 --> 00:04:18.690
و باعث عدم پایداری علاقه در طول زمان می شود

00:04:18.690 --> 00:04:23.000
و در نهایت، فکر کردیم
که برای داشتن انگیزه ذاتی

00:04:23.000 --> 00:04:25.910
به واقع باید این احساس را داشته
باشید که فعالیت از خودتان نشات می گیرد

00:04:25.910 --> 00:04:28.050
که فعالیتی است که به شکل
خودخواسته یا داوطلبانه انجام می دهید

00:04:28.050 --> 00:04:32.240
بنابراین هرچیزی که استقلال را حمایت
می کند باعث افزایش انگیزه ذاتی می شود

00:04:32.240 --> 00:04:35.260
و چیزهایی که احساس استقلال را کاهش
می دهد انگیزه ذاتی را نیز کاهش می دهد

00:04:35.534 --> 00:04:37.834
حالا این را از کجا می دانیم؟
از این جهت می دانیم که

00:04:37.859 --> 00:04:41.780
آزمایشات زیادی در محیط
آزمایشگاهی و واقعی انجام می دهیم

00:04:41.780 --> 00:04:43.992
میخواهم کمی در مورد آزمایشات
محیط آزمایشگاهی صحبت کنم

00:04:44.017 --> 00:04:45.895
تا اینکه تا حدودی متوجه عملکردش شوید

00:04:45.895 --> 00:04:50.616
به طور مثال ممکن است یک دانش
آموز را به محیط آزمایشگاهی بیاوریم و

00:04:50.641 --> 00:04:57.105
و به او فعالیتی بدهیم که از پیش امتحان کردیم
و دیدیم که خاصه برای دانش آموزان جالب است

00:04:57.130 --> 00:05:03.615
ممکن است فعالیت حل پازل یا
مطالعه یا هر فعالیت جالب دیگری باشد

00:05:03.615 --> 00:05:06.410
و به او می گوییم که در چندین
شرایط این فعالیت را انجام دهد

00:05:06.410 --> 00:05:09.110
در یک شرایط برای مثال می گوییم
که این پازلی که در حال حل آن هستی

00:05:09.110 --> 00:05:11.830
چیزی است که به خوبی
هوش را اندازه گیری می کند

00:05:11.830 --> 00:05:14.737
بنابراین از آن استفاده می
کنیم تا ببینیم چقدر باهوش هستی

00:05:14.762 --> 00:05:20.162
بنابراین روی او فشار می گذاریم که به
دلیل عزت نفس خیلی خوب انجامش بدهد

00:05:20.570 --> 00:05:22.856
در یک شرایط دیگر ممکن
است بگوییم که این آزمایشی

00:05:22.880 --> 00:05:25.165
است که توانایی های مختلف
هوشی را آزمایش می کند

00:05:25.190 --> 00:05:26.840
به عنوان وظایف آزمایشی
از آن استفاده می کنیم

00:05:26.840 --> 00:05:28.490
بنابراین بهترین عملکرد خود را داشته باش

00:05:28.490 --> 00:05:30.775
در اینجا فشاری برای رسیدن
به یک برآیند خاص وجود ندارد.

00:05:31.162 --> 00:05:35.528
بنابراین افراد را یا در شرایط فشار یا
شرایط عدم فشار برای انجام فعالیت قرار دادیم

00:05:35.553 --> 00:05:36.920
و در پایان به هر دو گفتیم

00:05:36.920 --> 00:05:38.435
در این فعالیت خیلی خوب ظاهر شدی

00:05:38.435 --> 00:05:40.130
تا همه احساس شایستگی داشته باشند

00:05:40.130 --> 00:05:45.380
و بعد به یک بهانه ای آن ها را در
محیط آزمایشگاهی تنها می گذاریم

00:05:45.380 --> 00:05:47.750
و می گوییم که می توانی
بیشتر این فعالیت را انجام بدهی

00:05:47.750 --> 00:05:49.310
چندتا دیگر روی میز هست

00:05:49.310 --> 00:05:51.919
اما اگر خواستی تا زمانی که بر میگردیم

00:05:51.944 --> 00:05:55.294
می توانی مجله بخوانی یا کارهای دیگر بکنی

00:05:55.600 --> 00:05:57.265
و وقتی که در اتاق نیستیم

00:05:57.265 --> 00:05:58.760
و فکر می کنند که تحت نظر کسی نیستند

00:05:58.760 --> 00:05:59.870
و کسی آن ها را ارزیابی نمی کند

00:05:59.870 --> 00:06:02.240
و جایزه یا تنبیهی در کار نیست

00:06:02.240 --> 00:06:04.130
به فعالیت باز می گردند

00:06:04.130 --> 00:06:06.710
و معمولا آن کار را به خاطر
علاقه خود انجام می دهند

00:06:06.710 --> 00:06:10.622
در اینجا به مشاهده زمانی که
صرف این فعالیت هدف در برهه زمانی

00:06:10.646 --> 00:06:14.425
ای که به آن برهه زمانی
انتخاب آزاد می گوییم، می پردازیم

00:06:14.450 --> 00:06:19.160
و این برهه زمانی استاندارد طلایی در
مطالعات رفتاری و انگیزش ذاتی است

00:06:19.160 --> 00:06:23.855
با استفاده از این پارادایم در میابیم که
وقتی افراد را تحت فشار قرار می دهیم

00:06:23.855 --> 00:06:26.720
به احتمال کمتری در زمان
انتخاب آزاد فعالیت را انجام می دهند

00:06:26.720 --> 00:06:28.940
وقتی که آن ها را تحت فشار قرار نمی دهیم

00:06:28.940 --> 00:06:30.804
به احتمال خیلی بیشتری
به فعالیت ادامه می دهند

00:06:30.804 --> 00:06:34.121
اگر به افراد حق انتخاب دهیم که
هرطور می خواهند یک فعالیت را انجام دهند

00:06:34.145 --> 00:06:36.456
به احتمال بیشتری در زمان
انتخاب آزاد، به فعالیت می پردازند

00:06:36.502 --> 00:06:39.954
اما اگر مدیریت خرد کنیم یا به آنها
بگوییم که از چه راهبردی استفاده کنند

00:06:39.979 --> 00:06:43.265
یا چه هدفی داشته باشند یا
چطور فعالیت را انجام دهند

00:06:43.265 --> 00:06:45.840
این موضوع باعث می شود
احساس استقلال از بین برود

00:06:45.840 --> 00:06:48.710
و در نتیجه در زمان انتخاب
آزاد کمتر به فعالیت می پردازند

00:06:48.710 --> 00:06:52.310
اگر حتی افراد را تحت نظر بگیریم و
تنها با دقت به مشاهده آن ها بپردازیم

00:06:52.310 --> 00:06:57.020
این معمولا به افراد احساس کنترل
شدن از بیرون یا فشار بیرونی می دهد

00:06:57.020 --> 00:07:00.430
و در نتیجه انگیزه آن ها را در
زمان انتخاب آزاد کاهش می دهد

00:07:00.805 --> 00:07:03.950
بنابراین چیزهای مرتبط با استقلال

00:07:03.950 --> 00:07:07.100
نشان داده اند که قدرت زیادی
در پیشبینی انتخاب آزاد دارند

00:07:07.100 --> 00:07:08.210
اما چیزهای مرتبط با شایستگی هم اینطور هستند

00:07:08.210 --> 00:07:10.010
وقتی که به افراد وظایفی
می دهیم که خیلی آسان هستند

00:07:10.010 --> 00:07:12.680
دوباره به انجام فعالیت ادامه نمی
دهند چون آنقدر ها جلب نشده اند

00:07:12.680 --> 00:07:14.420
اما اگر به آن ها فعالیت هایی
که زیاد دشوار هستند هم بدهیم

00:07:14.420 --> 00:07:16.520
یا نتوانسته باشند که انجام
فعالیت را به خوبی یاد بگیرند

00:07:16.520 --> 00:07:19.240
دوباره به خاطر اینکه علاقه
شان به خوبی جلب نشده

00:07:19.264 --> 00:07:21.865
است در زمان انتخاب
آزاد به آن باز نمی گردند

00:07:21.865 --> 00:07:25.620
و در نهایت وقتی که با افراد به
شکل گرم و پذیرا رفتار می کنیم

00:07:25.620 --> 00:07:27.280
معمولا بیشتر انگیزه ذاتی خواهند داشت

00:07:27.305 --> 00:07:30.080
در صورتی که وقتی به شکل سرد
و بی توجه با آن ها رفتار می کنیم

00:07:30.080 --> 00:07:32.102
معمولا احساس قوت قلب
کمتری می کنند و در نتیجه

00:07:32.126 --> 00:07:34.425
در محیط آزمایشگاهی انگیزه
ذاتی کمتری خواهند داشت

00:07:34.748 --> 00:07:35.790
بنابراین این نوع عوامل

00:07:35.815 --> 00:07:39.250
عوامل فشار، عوامل حق انتخاب، عوامل سطح چالش

00:07:39.250 --> 00:07:43.930
همه بر میزان انگیزه ذاتی افراد تاثیر گذار هستند

00:07:44.009 --> 00:07:50.131
میخواهم از طریق یک مطالعه خیلی ساده، اهمیت
این نوع عوامل را در انگیزش ذاتی نشان دهم

00:07:50.183 --> 00:07:53.888
این مطالعه توسط پاملا دومینگز
و گروهش انجام شده است

00:07:53.913 --> 00:07:55.072
او متخصص تغذیه است

00:07:55.280 --> 00:07:59.705
آنچه کودکان انگیزه دارند
بخورند نظر او را جلب کرده بود

00:07:59.705 --> 00:08:02.710
و خاصه می خواست کاری
کند که کودکان سبزیجات بخورند

00:08:02.710 --> 00:08:06.100
در این مطالعه خاص کاری که
دومینگز و گروهش کردند این بود که

00:08:06.100 --> 00:08:07.940
کودکان را به محیط آزمایشگاهی آوردند

00:08:07.940 --> 00:08:09.193
و در یک شرایط

00:08:09.218 --> 00:08:13.505
دو نوع از سبزیجات که از پیش می دانستند کودکان
خیلی به آن ها علاقه مند هستند را آوردند

00:08:13.505 --> 00:08:15.830
و هر دو را در بشقاب بچه ها گذاشتند و گفتند

00:08:15.830 --> 00:08:19.400
اینجا دو نوع سبزیجات داریم هر
چقدر که می خواهید می توانید بخورید

00:08:19.400 --> 00:08:21.135
بنابراین شرایط حق انتخاب حاکم بود

00:08:21.458 --> 00:08:23.250
در شرایطی دیگر گفتند

00:08:23.250 --> 00:08:25.530
اینجا دو نوع سبزیجات داریم،
امروز کدام را می خواهید بخورید؟

00:08:25.530 --> 00:08:28.040
و آن سبزیجاتی که انتخاب
کرده بودند را به آن ها دادند

00:08:28.040 --> 00:08:29.990
در اینجا هم شرایط حق انتخاب حاکم است

00:08:29.990 --> 00:08:33.590
در شرایطی دیگر تنها یکی از این
دو سبزیجات را برداشتند و گفتند

00:08:33.590 --> 00:08:36.249
این سبزیجاتی است که باید امروز
بخوری و در بشقاب بچه ها گذاشتند

00:08:36.720 --> 00:08:40.430
و بعد مشاهده کردند که کودکان
چقدر از سبزیجات را میخورند

00:08:40.780 --> 00:08:44.420
و در نموداری که اینجا داریم

00:08:44.420 --> 00:08:47.690
می بینید که در شرایط دو حق
انتخاب که در آن کودکان می توانستند

00:08:47.690 --> 00:08:51.065
هرچقدر از هر کدام از سبزیجات را
می خواهند بخورد و حق انتخاب داشتند

00:08:51.065 --> 00:08:53.864
بیشتر از زمانی که حق
انتخاب داشتند سبزیجات خوردند

00:08:53.889 --> 00:08:56.934
حتی در صورتی که سبزیجاتی که
تعیین شده بود مورد علاقه شان بود

00:08:57.333 --> 00:08:59.390
بنابراین خود حق انتخاب

00:08:59.390 --> 00:09:01.985
باعث شد که کودکان علاقه
بیشتری به این خوراکی داشته باشند

00:09:01.985 --> 00:09:03.475
و بیشتر بخورند

00:09:03.657 --> 00:09:04.970
بنابراین داستان کوتاه در اینجا این است که

00:09:04.970 --> 00:09:07.220
اگر می خواهید بچه هایتان سبزیجات بیشتری
بخورند، به آنها حق انتخاب بیشتری بدهید

00:09:07.220 --> 00:09:10.133
اما داستان بلندتر این است
که مسئله ی حق انتخاب

00:09:10.158 --> 00:09:12.470
مسئله ای است که بر
استقلال انسان لنگر می اندازد

00:09:12.470 --> 00:09:15.800
و در راسخ بودن انسان ها تاثیر گذار است

00:09:16.048 --> 00:09:17.820
توانستیم در محیط کلاس درس نشان دهیم

00:09:17.820 --> 00:09:20.130
برای مثال وقتی که دانش
آموزان حق انتخاب می دهند

00:09:20.130 --> 00:09:22.300
دانش آموزان در فعالیت
ها بیشتر مشارکت می کنند

00:09:22.300 --> 00:09:24.830
و معمولا فکر می کنند که
معلم هم توانایی بیشتری دارد

00:09:24.830 --> 00:09:27.835
و این باعث یادگیری بهتر در کلاس درس می شود

00:09:27.835 --> 00:09:30.915
در تمامی انواع محیط ها در می یابیم که

00:09:30.915 --> 00:09:32.900
برداشتن فشار از دوش افراد

00:09:32.900 --> 00:09:38.390
و دادن فرصت بیشتر برای
انجام فعالیت به روش خود

00:09:38.390 --> 00:09:41.520
در ادامه باعث می شود که
انگیزه ذاتی بیشتری داشته باشند

00:09:41.861 --> 00:09:46.790
خیلی بیشتر در مورد چیزهایی که
به شکوفایی انگیزش ذاتی کمک می کند

00:09:46.790 --> 00:09:48.095
و همچنین آن را کاهش می دهد صحبت خواهیم کرد

00:09:48.095 --> 00:09:50.233
اما پیام من در این جا به واقع این است که

00:09:50.258 --> 00:09:53.680
انگیزش ذاتی ما بخش مهمی
از طبیعت تکوینی ما است

00:09:53.680 --> 00:09:55.359
ما حیوانات کنجکاوی هستیم

00:09:55.384 --> 00:09:58.113
علاقه ما جلب می شود و می
خواهیم که بر محیط خود حاکم شویم اما

00:09:58.138 --> 00:10:01.130
این انگیزش ذاتی که انقدر
برای طبیعت انسانی ما مهم

00:10:01.154 --> 00:10:04.145
است خیلی وابسته به محیطی
است که در آن قرار داریم

00:10:04.145 --> 00:10:06.275
وقتی که مدیریت خرد صورت می گیرد

00:10:06.275 --> 00:10:08.510
وقتی که چالش های غیر بهینه
را مطرح می کنیم و یا زمانی که

00:10:08.510 --> 00:10:11.035
دیگر انواع بسترهای تهدید
آمیز را داریم، کاهش پیدا می کند

00:10:11.356 --> 00:10:14.852
و گاهی حتی چیزی مثبت که برایمان رخ می دهد

00:10:14.924 --> 00:10:17.719
می تواند روی انگیزه
ذاتی ما تاثیر منفی بگذارد

00:10:17.719 --> 00:10:19.910
و در جلسه بعد به این پدیده خواهم پرداخت

00:10:19.910 --> 00:10:23.510
در آنجا می بینیم که چطور جایزه
ها گاها حتی زمانی که مثبت هستند

00:10:23.535 --> 00:10:26.545
باعث کاهش انگیزه ذاتی افراد می شود

