متغیرهای روزانه افراد در بهزیستی
در جلسه پیش به شواهدی پرداختیم که
در سراسر جهان وقتی نیاز افراد به استقلال، شایستگی و ارتباط ارضا می شود
به بهزیستی بالاتری دست پیدا می کنند
این به این معناست که فردی که این نیازهایش بیشتر در زندگی ارضا می شود
بهزیستی بیشتری نسبت به فردی که این ارضا را ندارد، خواهد داشت
اما اغلب ما در زندگی روزانه خود به این موضوع اهمیتی نمی دهیم
برایمان اهمیتی ندارد که از همسایه خود شادتر هستیم یا او از ما شادتر است
چیزی که برای ما اهمیت دارد این است که چه چیزی مارا در امروز شادتر از روز پیش می کند
اغلب ما در مورد بهزیستی و شادی خود به چیزی که ما
آن را متغیرهای درون فردی می نامیم، اهمیت می دهیم
ما به این اهمیت می دهیم که چه چیزی باعث تغییر مسیر ما به سمت مثبت یا منفی است
بنابراین محققان نظریه خودمختاری تحقیقات بسیاری در مورد این
سطح درون فردی متغیرپذیری در بهزیستی
به عنوان تابعی از نیازهای روانی اساسی، انجام داده اند
ما همه در روزهای مختلف سطوح بهزیستی متفاوتی داریم
من ممکن است روزی را داشته باشم که در محل کار هستم
و بقیه خواسته هایی را از من مطرح می کنند که من
ارزشی برایشان قائل نیستم یا علاقه ای به آن ها ندارم
به عبارت دیگر در آن روز سطح استقلال کمی داشته باشم
و این به این معناست که در آن روز بهزیستی کمتری نسبت به روزی
دارم که چیزهایی که برایم جالب هستند و برایشان ارزش قائلم، دارم
به همین صورت در روزی که احساس کنم که از جانب دیگران پس زده شده ام
نیاز به احساس ارتباط در من ارضا نمی شود و در نتیجه بهزیستی کاهش پیدا می کند
بنابراین در این روز به نسبت دیگر روزها، بهزیستی تغییر پیدا می کند
و نظریه خودمختاری یک پیام قوی مخابره می کند که
متغیرپذیری های درون فردی قابل توجهی وجود دارد
و این تابعی خواهد بود از متغیرپذیری قابل توجهی
که همه ما در تجربه ارضای نیازهای اساسی خود داریم
اجازه دهید مثالی در این باره از دانشجویان بزنم
چون بسیاری از شما که این دوره را تماشا می کنید ممکن است خودتان در دانشجو باشید
بنابراین ممکن است این الگو وقایع برایتان آشنا باشد
این تحقیقی است که سوی ریس و همکارانش
در کنار من در دانشگاه روچستر صورت گرفته است
در این جا به تجربه روزانه دانشجویان
و تعداد تجربیات مثبت و منفی ای که در روز دارند، پرداخته شده است
این نمودار را که نگاه می کنید شاهد یک الگوی جالب می شوید، می بینید که
در دوشنبه، سه شنبه، چهارشنبه و پنجشنبه ها
عموما یک میزان متوسطی از حس مثبت
و یک میزان متوسطی از حس منفی وجود دارد
اما وقتی به جمعه ها می رسیم
شاهد یک تغییری هستیم
که بعد از ظهر تا عصر جمعه
حس مثبت افزایش پیدا کرده و حس منفی کاهش پیدا می کند
و در واقع حس مثبت در طول شنبه و یکشنبه بالا می ماند
و تقریبا در بعدازظهر یکشنبه شروع به کاهش می کند
و حس منفی الگوی برعکس این را نشان می دهد
اتفاقی که در اینجا می افتد این است که در طول روزهای کاری هفته
به نظر نمی آید که دانشجویان مثبت ترین تجربیات خود را داشته باشند
اما در آخر هفته ها تجربیات خیلی مثبت تری دارند
ما به این می گوییم اثر آخر هفته
و به عنوان روانشناس هیچ ایده ای نداریم که موضوع از چه قرار است
البته شوخی کردم می دانیم که موضوع از چه قرار است
در اثر آخرهفته موضوع از این قرار است که در آخر هفته ها
به مراتب اینکه ارضای نیازهای روانی اساسی دانشجویان را دنبال می کنیم، می بینیم که
در آخر هفته ها میزیان ارتباط و استقلال خیلی بالاتری در آخر هفته ها دارند
شایستگی تغییر آنچنانی نمی کند
این برای دانشجویان دانشگاه ما به این معنی است که در آخر هفته ها
امکان این را دارند که بیشتر فعالیت هایی را که می خواهند انجام دهند، انتخاب کنند
وقتی که درس می خوانند می توانند این کار را به روش خود انجام دهند
در خانه خود و در کنار افرادی که دوست دارند با آن ها باشند
به احتمال بیشتری با افرادی خواهند بود که برایشان اهمیت دارند یا به آن ها عشق می ورزند
بنابراین در کنار استقلال همچنین رابطه بیشتری نیز احساس می کنند
و این دلیل آن است که بهزیستی آن ها افزایش شدید پیدا می کند
فقط به این دلیل نیست که کار نمی کنند
به این خاط است که حتی زمانی که کار می کنند
این کار را با حق انتخاب بیشتر و ارتباط بیشتر انجام می دهند
اگر این موضوع در مورد دانشجویان صدق کند
آیا در مورد شاغلان نیز صدق می کند؟
در تحقیقی حتی جدیدتر در سال 2010 به همراه جسی برنستین و کرک براون
ما مطالعه ای روی یک نمونه مختلط از شاغلان آمریکایی انجام دادیم
و در کل همان کار تحقیق قبل را انجام دادیم
سه بار در روز به بررسی آن ها پرداختیم تا در مورد
تجربیات مثبت و منفی و رضایت های آن ها اطلاعات کسب کنیم
و همچنین به مطالعه ارضای نیازهای آن ها در هر سه نقطه در روز پرداختیم
و اثر آخرهفته ای مشابه با آنچه در دانشجویان دیده شد، یافتیم
که اینطور بود که به طور میانگین در این شاغلان مختلط در آخر هفته ها
بهزیستی افراد افزایش شدید داشت
حس مثبت بیشتر و حس منفی کمتری داشتند
سرزندگی بیشتر و نشانه های بهزیستی بیشتری داشتند
حتی در آخر هفته ها نشانه های ناخوشی جسمی کمتری داشتند
شکم درد کمتر، سردرد کمتر، نشانه های اضطراب کمتر، دردهای عضلانی کمتر و غیره
وقتی که سعی کردیم این الگو تاثیرات را ریشه یابی کنیم
به وضوح ریشه در اتفاقاتی که در محل کارشان می افتد دارد
وقتی که افراد را در محل کار بررسی می کنیم
معمولا حس استقلال پایینی دارند
احساس ارتباط کمتری دارند و این خود را در کاهش سرزندگی
کاهش حس مثبت و افزایش نشانه های ناخوشی جسمانی، نشان می دهد
البته این نشانه های اضطراب را همیشه در میان شاغلان می بینیم
و حالا دریافته ایم که چرا افراد معمولا انتظار آخر هفته ها را می کشند
چون این زمانی است که نیازهای روانی اساسی آن ها به واقع ارضا می شود
اثر آخرهفته در تمام شاغلان دیده نمی شود
برخی شاغلان در طول روزهای کاری به مانند روزهای تعطیل بهزیستی بالایی از خود نشان می دهند
دلیلش چیست؟
خوب این ها شاغلانی هستند که دریافتیم که در کار خود استقلال بالایی دارند
عاملیت و حق انتخاب زیادی در کار خود احساس می کنند
کارشان چیزی است که هم برایشان جالب است و هم برای آن ارزش قائل هستند
و این ها همچنین اشخاصی هستند که راتباطشان با همکاران برقرار است
وقتی که این عناصر را در محل کار داشته باشیم
نیازی نیست که اثر آخرهفته در کار باشد
چون بهزیستی در طول هفته حفظ شده است
بنابراین بسیاری از مداخلات ما بطور مثال در محل کار
از نقطه نظر نظریه خودمختاری
برمبنای این است که محل کار را تبدیل به جایی کنیم که بیشتر زاینده استقلال و ارتباط باشد
تا نیازی نباشد اثر آخرهفته ها به وجود بیاید
بنابراین تغییرات در بهزیستی ما
به واقع تابعی از تغییرات در ارضای نیازهای ما به شکل روزانه است
و البته که می توانید در بستر زندگی خود به این موضوع فکر کنید
اگر امروز روز بدی داشته اید و البته امیدوارم بخاطر دیدن این ویدیو نبوده باشد
اما اگر امروز روز بدی داشته اید
شاید به خاطر این بوده است که نتوانسته ای به واقع استقلال را تجربه کنید
احساس کرده ای که به کنارزده شده ای و مجبور به کاری شده اید
یا شاید این احساس را داشته اید که به اندازه ای
که می خواهید با افراد زندگی خود ارتباط نداشته اید
یا شاید به نحوی عدم ارضای شایستگی بوده باشد
تقریبا همیشه وقتی می بینیم افراد روز بدی داشته اند
می توانیم رد آن را به عدم ارضای این نیازهای روانی اساسی بزنیم
یا وقتی که می بینیم افراد روز خاصه مثبتی داشته اند
به ارضای این نیازهای اساسی برمی گردد
و البته وقتی که به تغیرپذیری نگاه می کنیم
می بینیم که این تغییرات در اکثر ما خیلی رخ می دهد و این بیشتر تابعی از این مسائل است