WEBVTT

00:00:00.198 --> 00:00:03.960
دانشگاه واشینگتن
تخصص صحبت درجمع با مت مکگریتی

00:00:04.206 --> 00:00:06.400
جابه جایی ها توی یه سخنرانی کوتاه عالین، و

00:00:06.400 --> 00:00:08.775
توی سخنرانی های طولانی تر خیلی مهم هستن.

00:00:08.775 --> 00:00:12.893
این ویدئو قراره درباره اینکه چطور
جابه جایی های واضح انجام بدیم صحبت کنه.

00:00:12.893 --> 00:00:14.831
خب عملکردهای جا به جایی چی هستن؟

00:00:14.831 --> 00:00:19.080
خب اولآ، جا به جایی، روشنی
هر نکته رو اثبات میکنه.

00:00:19.080 --> 00:00:22.797
یادتون باشه که هر نکته کار مرتبط ولی
جداگانه ای واسه موضوعتون انجام میده و

00:00:22.797 --> 00:00:26.264
یه جا به جایی میتونه اون
روشنی رو تقویت کنه.

00:00:26.264 --> 00:00:29.440
دومآ، جابه جایی ها به مخاطب کمک
میکنن تا بدونن که کجا قرار دارید.

00:00:29.440 --> 00:00:33.410
خب پیش نمایی یه نقشه واسه مخاطب
در شروع سخنرانی طرح میکنه،

00:00:33.410 --> 00:00:36.264
و جا به جایی ها، یه جورایی روی اون
مسیر نشونه اختصاصی میذارن،

00:00:36.264 --> 00:00:38.450
جایی که توی سخنرانی توش
قرار دارید رو برجسته میکنن.

00:00:38.450 --> 00:00:41.547
پس اگه گفتید قراره درباره 5 تا برنامه
کتابخونه ای جدید حرف بزنید، و

00:00:41.547 --> 00:00:44.331
اینجا بهتون گفتن، دارید درباره
نکته شماره چهار حرف میزنید،

00:00:44.331 --> 00:00:47.290
میدونن کجا هستید و اینکه
خیلی زود قراره تمومش کنید.

00:00:47.290 --> 00:00:51.810
و درنهایت، جابه جایی ها به مخاطب یه
استراحت کوتاه میدن، باهاشون خوب باش.

00:00:51.810 --> 00:00:55.868
خب در فواصل معین توی یه سخنرانی، میخوام
که قیافه احمقانم رو واسه یه مدت خفه کنم و

00:00:55.868 --> 00:00:59.599
به افراد یکم وقت بدم، حداقل، میخوام زمان
کافی توی یه جا به جایی متضمن بشم

00:00:59.599 --> 00:01:04.049
که کسی شاید بتونه توی صندلیش
جا به جا بشه، یکمی بیدار بشه،

00:01:04.049 --> 00:01:08.595
شاید یه بخش جدید توی یادداشت هاش شروع
کنه، یه جا به جایی اونجا واسم جواب میده.

00:01:08.595 --> 00:01:13.076
باید بگم که یه جابه جایی معمولا بیشتر
اجراست تا اینکه محتوا باشه.

00:01:13.076 --> 00:01:17.340
دوست دارم حرکت فیزیکی به مخاطب
کمک کنه تا جابه جایی رو درک کنه،

00:01:17.340 --> 00:01:19.380
من طبیعتآ روی جابه جایی هام قدم میزنم.

00:01:19.380 --> 00:01:24.140
لازم نیست حتما یه قدم بزرگ باشه، ولی
فقط یکم استراحت جسمی و سمعی

00:01:24.140 --> 00:01:28.901
مابین قطعه های اصلی از معارفتون،
میتونه بر اساس پویایی جسمی یا

00:01:28.901 --> 00:01:32.703
توجه فضاتون سطحش رو
بالا ببره یا پایین بیاره.

00:01:32.703 --> 00:01:36.361
حتی فقط یه قدم کوچولوی کوتاه هم
احتمالا واسه نشون دادن، هی،

00:01:36.361 --> 00:01:39.080
اون نکته رو تموم کردم، دارم
میرم سراغ این یکی، کافیه.

00:01:39.080 --> 00:01:43.094
این فقط یه راه واسه فکر کردن به اینکه
چطور از همه وسایل و بدنتون واسه

00:01:43.094 --> 00:01:44.875
منتقل کردن اطلاعات سخنرانی، استفاده کنید.

00:01:44.875 --> 00:01:49.291
بذارید بهتون یه مثال
نشون بدم، واقعا کوتاهه.

00:01:49.291 --> 00:01:53.182
میخوام یه جابه جایی توی سخنرانی
کلیدی 5 تا 6 دقیقه ایم درباره شغلم به عنوان

00:01:53.182 --> 00:01:54.512
استاد سخنرانی، بهتون نشون بدم.

00:01:54.512 --> 00:01:59.452
خب همونطور که میتونید ببینید، دارم بین
نکته اول و نکته دومم جا به جا میشم، پس

00:01:59.452 --> 00:02:01.050
این جا به جایی هست.

00:02:01.050 --> 00:02:04.957
خب من تدریس دوره لیسانس و فارغ التحصیلی
انجام میدم، این بخش بزرگی از کارمه،

00:02:04.957 --> 00:02:08.058
ولی حالا همچنین یه زمان منصفانه
کار اداری هم انجام میدم، و

00:02:08.058 --> 00:02:09.307
بذارید دربارش حرف بزنم.

00:02:09.307 --> 00:02:12.940
همین بود، اون چند ثانیه، جا به جایی بود.

00:02:12.940 --> 00:02:17.524
بیشتر جا به جایی های من معمولا فقط منم که
نکته کلیدی رو مجدد بیان میکنم، راه میرم و

00:02:17.524 --> 00:02:19.317
بعد نکته کلیدی بعدی رو بیان میکنم.

00:02:19.317 --> 00:02:23.043
همونطور که گفتم، بیشتر اجرا هستن تا محتوا.

00:02:23.043 --> 00:02:27.590
حالا توی یه معارفه طولانی، جا به جایی های
کوچیک و بزرگ درج میکنم.

00:02:27.590 --> 00:02:32.940
اگه به این نطق افلاطون دقت کنیم، یه نطق
خیلی طولانی تره، 75 دقیقه یا بیشتر،

00:02:32.940 --> 00:02:37.285
ولی وقتی از یه قطعه بزرگ به یه
قطعه بزرگ دیگه جا به جا میشم،

00:02:37.285 --> 00:02:41.784
همون وقتیه که مکث میکنم، یا از
مخاطبا میخوام سوال بپرسن،

00:02:41.784 --> 00:02:46.085
یه استراحت بزرگتر داشته باشید قبل از اینکه
توی یه قطعه بزرگ دیگه شیرجه بزنیم.

00:02:46.085 --> 00:02:50.174
چیز مهم اینجا اینه که جابه جایی های من
یا مال شما به افراد کمک میکنه

00:02:50.174 --> 00:02:51.990
تا بدونن که کجا قرار دارید.

00:02:51.990 --> 00:02:53.240
این با شفافیت کمک میکنه.

00:02:53.240 --> 00:02:57.131
اگه بدونن دارم روی چه نکته ای کار میکنم،
میتونن بحثم رو بهتر درک کنن.

00:02:57.131 --> 00:02:59.852
اگه فکر کنن به نکته اولی برگشتم، ولی

00:02:59.852 --> 00:03:03.713
درواقع اینجا روی نکته سوم
هستم، گیج میشن، پس

00:03:03.713 --> 00:03:06.211
وقتی هدف شفافیته، جابه جایی کمک میکنن.

00:03:06.211 --> 00:03:16.211
خلاصه درس: 1.جا به جایی های خوب: *اثبات روشنی هر نکته، *به مخاطب کمک میکنه که بدونه کجا هستید، *به مخاطب یه استراحت کوتاه میده. 2.خیلی از جابه جایی های اجرایی و محتوایی هستن. مخاطب باید یه جا به جایی رو بشنوه و احساس کنه.

