قراردادهای هوشمند رالف هوفر کیلس تکنولوژیز
بحث های زیادی در مورد قراردادهای هوشمند وجود دارد
نظرتان در موردشان چیست؟ چقدر هوشمند هستند؟
اصلا هوشمند نیستند
در حقیقت از احمق ترین قراردادهای موجود هستند
زیبایی قراردادهای هوشمند این است که یک سری عبارات «اگر-در آن صورت» (شرطی) دارند
بنابراین گرچه قراردادهای هوشمند به شکل کد توسعه پیدا کرده اند
برای افرادی که کد نویسی و برنامه نویسی نمی کنند
راه درکش این است که بگوییم یک سری عبارات «اگر-در آن صورت» (شرطی) دارند
اگر این اتفاق افتاد در آن صورت این اتفاق می افتد
ما فکر می کنیم که این چیزها می توانند ما را از گرسنگی جهانی و سیاه چاله ها نجات دهند
اما در واقع تنها کاری که می کنند این است که به ما
اجازه می دهند ایده های خیلی ساده را در کد اصلی کدنویسی کنیم
وقتی که سعی می کنیم کدهای خیلی پیچیده را در کد وارد کنیم
معمولا خوب پیش نمی رود
مثال بزرگش DAO است
که یک سازمانی بود که در یک سری قراردادهای هوشمند روی بلاکچین اتریوم کدنویسی شده بود
و در اگوست 2016، 150 میلیون دلار جذب سرمایه داشت
فرار بود سرمایه گذار خطر پذیر مستقلی باشد
که روی توکن های دیگر سرمایه گذاری می کرد
که ایده ای است که ذهن را درگیر می کند
و اتفاقی که افتاد این بود که پس از اینکه DAO 150 میلیون دلار جمع کرد
یک هکر به کد نگاه کرد
نقطه ضعفی در این قراردادها هوشمند پیدا کرد
و شروع به کشیدن 50 میلیون دلار از آن 150 میلیون دلار کرد
بنابراین قراردادهای هوشمند واقعا آنچنان هوشمند نیستند
معمولا خیلی احمق هستند
و مهمتر از همه اینکه کامل نیستند
بنابراین باید راهی پیدا کنیم که قراردادهای ناکامل را
به شکلی به کار ببریم که هوشمند است
اما لزوما فکر نکنیم که خود قراردادها هوشمند هستند