به آخرین ویدئو درباره رفاه و فقر خوش اومدید
در این ویدئو، دو تئوری، پساکینزی و نئوکلاسیک
درباره رفاه و فقر رو ارائه می کنم
بعد از این ویدئو می تونید درک کنید که چطور نابرابری و
رشد اقتصادی به هم ربط دارن
پساکینزی ها یک تفاوت مهم بین موجودی و گردش قائل میشن
این بهمون اجازه میده بین ثروت و درآمد تفاوت قائل بشیم
این مهمه چون ثروت سرمایه جمع شده در دارایی ها است
پول، مسکن یا زمین
و ثروت از طریق تجمع درآمد سرمایه جمع میشه، از طریق اجاره زمین
سود سهام، پس اندازها، و بازگشت سرمایه گذاری
اقتصاددان فرانسوری، توماس پیکتی، در کتاب معروش
به اسم سرمایه در قرن 21 که در 2013 منتشر شد نشون داد
که به مرور زمان نابرابری ثروت افزایش پیدا می کنه، و بنابراین
همچنین، نابرابری درآمد بین صاحبان سرمایه و کارگران
چرا؟
چون هرچی یه گروه ثروت بیشتری جمع کنه
ثروت سرمایه بیشتری می تونه ازش به دست بیاره
برای مثال که صاحب زمین باشید، می تونید اونو اجاره بدید و
زمین های بیشتری با درآمدش بخیرید
تحلیل پیکتی از تجمع سرمایه می تونه در دو معادله خلاصه بشه
اولین معادله توضیح میده که، تجمع ثروت محصول موجودی سرمایه و
بازگشت سرمایه است، آلفا = آر ضربدر بتا
آلفا، سهم درآمدهای ملی از درآمد سرمایه است، آر، بازگشت سرمایه است
و بتا نرخ درآمد سرمایه است، که ارزش موجودی سرمایه است
که به شکل ارزش درآمد سالانه یک کشور مطرح میشه
برای مثال ارزش موجودی سرمایه در یک کشور، جاده ها
بنادر، سازه ها، کارخانه ها و تکنولوژی پیشرفته است
این می تونه سه برابر ارزش جی دی پی سالانه اون کشور باشه
معادله نشون میده که با بازگشت بالاتر سرمایه
آر، سهم درآمد که به صاحبان سرمایه میرسه بیشتر میشه
در نتیجه، سهم درآمدی که به کارگرا می رسه کاهش پیدا میکنه
دومین معادله ای که پیکتی مطرح می کنه اینه که بتا مساوی اس هست
نرخ پس اندازها، تقسیم بر جی، نرخ سرانه رشد اقتصادی
دوباره، این چه معنی میده؟
این معادله نشون میده که نرخ درآمد سرمایه، بتا
با نرخ بالاتر پس اندازها، افزایش پیدا میکنه، همونطور که انتظار داشتیم
ولی این حتی وقتی نرخ های پایین تری از رشد اقتصادی باشه همچنان افزایش پیدا می کنه
این یک پارادوکسه
اینو چند دقیقه بعد توضیح میدم
برای قرن ها، نرخ درآمد سرمایه، بتا
نزدیک به شش برابر درآمد ملی بوده، و
بازگشت سرمایه گذاری، آر، معمولا نزدیک به 5% بوده
پس می تونیم آلفایی که خیلی از کشورها طی قرن های زیادی داشن رو محاسبه کنیم
من شمارو قدم به قدم پیش می برم
پس آلفا مساوی 5% برای آر ضربدر 6 برای
نرخ درآمد سرمایه، و نتیجه میشه 30% پس
آلفا، سهم سرمایه از درآمد 30% باشه
پس سهم کار از درآمد باید 70% باشه، درسته؟
حالا به پارادوکس برگردیم
چرا باید نرخ درآمد سرمایه، بتا، با نرخ پایین تر رشد اقتصادی افزایش پیدا کنه؟
این بخاطر اینه که بیشتر درآمد سالانه، که جی دی پی هست، از درآمد کار تشکیل شده
پس وقتی نرخ رشد درآمد سالانه پایین بره
این تاثیر زیادی روی درآمد کار میذاره، نه روی درآمد سرمایه
فرض کنید رشد اقتصادی 4% و نرخ پس اندازها 20% باشه
بعد، نرخ درآمد سرمایه، بتا، مساوی با 20 تقسیم بر 4 یعنی 5 هست
پس ارزش موجودی سرمایه 5 برابر جی دی پی هست
ولی اگه رشد اقتصادی بجای 4 ، 2% باشه، بتا برای نرخ
پس اندازها 20 خواهد بود تقسیم بر 2 که برای نرخ رشد اقتصادی میشه 10
پس وقتی رشد کمتره، نرخ درآمد سرمایه به سرعت زیاد میشه
چون پولدارها همچنان درآمدشون رو سرمایه گذاری میکنن
در حالی که وقتی رشد اقتصادی پایینه کارگرها متحمل درآمد پایین میشن
در نتیجه نرخ رشد که از بازگشت سرمایه پایین تره
نابرابری ثروت افزایش پیدا می کنه
نابرابری می تونه با دو عامل، کاهش پیدا کنه، آموزش و
تکنولوژی، چون هردوعامل باعث میشن تولیدی کار افزایش پیدا کنه
ولی اصلا چیز مطمئنی نیست که سهم کار از درآمد افزایش پیدا میکنه
چون کارگر ممکنه قدرت چانه زنی برای دریافت سهم بشتری از درآمد رو نداشته باشه
طوری که باید، برای تولید کار بالاتر
وقتی آر، بازگشت سرمایه گذاری، از جی، رشد اقتصادی بالاتر می مونه
درآمد سرمایه سریع تر از درآمد کار رشد می کنه
مثل مسابقه بین یک اسب مسابقه و یک اسب کوتوله می مونه
حتی اگه قوای اولی زیاد نباشه و
و مسیر مسابقه به تدریج پیشرفت کنه
اسب مسابقه همیشه در مقابل کوتوله برنده میشه، بخاطر شکل بدنش
که برتری های اون در سرمایه فیزیکی هستن
نابرابری همچنین چهار پیامد منفی اقتصادی داره
اول، درگیری اجتماعی، از اعتصاب های کارگری گرفته تا بی ثباتی پر هزینه سیاسی
دوم، تقاضای کل، وقتی افراد کمی، پس اندازهای زیاد دارن و
کارگران از یک درآمد کم مصرف می کنن
سوم، کمبود سرمایه گذاری توسط فقرا و منابع
برای مثال برای اینکه به زمین دسترسی ندارن یا
بچه هارو برای کار استفاده می کنن به جای اینکه به مدرسه بفرستن
و چهارم، افزایش آسیب پذیری مالی، چون
درآمد سرمایه ای که به سرعت رو به افزایشه، به دنبال موقعیت برای سرمایه گذاریه
و اینا در اقتصاد واقعی ناکافی میشه، پس بیشتر و بیشتر در
بخش مالی غیری تولیدی، مسکن و بیمه سرمایه گذاری میشه
حالا، نئوکلاسیک ها درباره نابرابری رو به افزایش بین
سرمایه و کار میگن؟
در اقتصاد نئو کلاسیک این نوع نگرانی ها برای نابرابری وجود نداره
چون پاداش های مختلف برای
عوامل مختلف تولید به عنوان بهای عادلانه برای تولید دونسته میشه
ولی درباره فقر چطور؟
در اقتصاد نئوکلاسیک
فقر با یک معیار سنجش مطلق سنجیده میشه در رابطه با ابعاد درآمد با یک سرشماری
و خط فقر که نشون میده کی فقیره و کی نیست
در حال حاظر این برای سطح جهانی 1.25$ در روز تعیین شده
این نشون میده که امروزه تقریبا یک میلیارد نفر فقیر هستن
البته یک دلار در آمریکا به نسبت قدرت خرید کمتری داره از مثلا در آنگولا
به همین خاطر خط فقر شامل اصلاح برای تفاوت های
قدرت خرید در کشورهای مختلف میشه
از هفته های پیش، شاخص قیمت مصرف کننده رو به یاد دارید؟
این برای به دست آوردن سطح فقر نسبی بین کشورها استفاده میشه
توصیه سیاست خط فقر اینه که هرچقدر می تونیم
افراد بیشتری رو به بالای مرز 1.25$ در روز برسونیم
در 2000 کشورهای توسعه یافته توافق کردن که تا 2015 فقر رو متوقف کنن
حدس بزنید چی شد؟
هدف در 2010 به دست اومد
در 2000، 47% جمعیت جهان زیر خط فقر زندگی میکرد
و در 2010 این سهم به زیر 22% رسید
و اگه صادق باشیم، بیشترین کاهش فقر در چین و هند به دست اومد
که هردو رشد اقتصادی بالا و پایدار داشتن
در جنوب صحرای آفریقا تعداد افراد فقیر افزایش داشته
از 290 میلیون در 1990 به 410 میلیون در 2010
فقر و نابرابری، بنابر نظر اقتصاددان های نئوکلاسیک
بر اثر مکانیزم سرازیر شدن رشد اقتصادی، کاهش پیدا میکنه
هرچقدر درآمد یک کشور بیشتر بشه، بیشتر بازارهای شامل بالاخره از
از همه منابع در دسترس استفاده می کنن، و بنابراین
فقرا منفعت بیشتری از رشد، به عنوان درآمد و دارایی میبرن
این در چین و هند حقیقت داشت
همچنین این کشورها از سیاست های اجتماعی هم استفاده کردن
به صورت تصویری، مکانیزم سرازیر شدن با عنوان منحنی کوزنتز شناخته میشه
بخاطر اقتصاددان آمریکایی متولد روسه، سیمون کوزنتز نامگذاری شده
منحنی نشون میده با سطوح بالاتر درآمد، که در محور افقی نشون داده شده
نابرابری درآمد، در محور عمودی، ابتدا افزایش پیدا میکنه
چون اون دارایی ها بیشتر از همه سود می کنن
و بعد منحنی کاهش پیدا میکنه، چون همه افراد دیگه حالا شرکت و
همکاری خواهند کرد و درآمد رو افزایش میدن و دارایی جمع می کنن
به تحلیل کوتاه مدت فقر در اقتصاد نئوکلاسیک
اقتصاد رفاه گفته میشه
به این دیاگرام که منحنی امکانات رو نشون میده نگاه کنید
هر نقطه زیر منحنی یک ترکیب قابل دستیابی از کالاها است، ایکس و وای
نقاط بالای منحنی قابل دسترسی نیستن
رفاه دقیقا روی منحنی به حداکثر میرسه
اونجا یک اقتصاد از همه منابعش تمام استفادشو می کنه
تا حداکثر ترکیب های ایکس و وای رو تولید کنه
با اینحال خیلی از اقتصادها زیر منحنی امکاناتشون عمل می کنن و
رفاه کمتر از چیزی که ممکنه به دست میارن
این بخاطر سه نوع از شکست های بازاری است، بنابر اقتصاد
نئوکلاسیک
اول، کمبود کالاهای عمومی برای فقرا
به بهداشت محدود و مدارس بی کیفیت فکر کنید
دوم، دسترسی محدود به اعتبار
خیلی از کشورهای درحال توسعه، پس اندازهای کمی در دسترس دارن و
و فقرا وثیقه کافی برای وام گرفتن از بانک ها رو ندارن
سومین شکست بازار، ترکیب خطرات روحی و
رانت خواریه
این از طریق انحصار، فساد، جنگ سرمایه پولدارها و قدرت چانه زنی
چندملیتی های کشورهای غنی در کشورهای درحال توسعه اتفاق میوفته
حالا، اگه یه کشور بخواد با تقسیم مجدد درآمد از پولدارها به فقرا
فقر رو کاهش بده، چطور؟
برای مثال، در یک دیاگرام از ای به بی جابجا بشه
جواب اینه کهف این اتفاق نمیوفته
به محض اینکه دولت، مالیات بر تولیدکنندگان کالای وای، که توسط پولدارا مصرف میشه
مثل خودرو، به نفع کالا ایکش افزایش میده، که توسط فقرا مصرف میشه، مثل غذا
اونا تولیدات اتومبیل رو به خارج از کشور منتقل میکنن، و فقرا بیکار میشن
علاوه بر این، وقتی فقرا ایکس بیشتری از طریق کمک هزینه دریافت میکنن، تمایل
کار کردنشون به تدریج کم میشه، پس کشور همچنین مقداری از ایکس رو از دست میده
پس در اقتصاد کلاسیک شما، تقسیم مجدد از پولدارها به فقرا یعنی
از دست دادن کارآمدی، بخاطر منطق "چه چیزی برای من در این هست" همه
با تقسیم مجدد از نقطه، ای، به نقطه بی نخواهید رسید، بلکه
به نقطه، دی، می رسید
به عبارت دیگه یک معامله بین کارآمدی و عدالت هست
اگه عدالت بیشتری می خوایید، کارآمدی از دست میدین
ولی شاید مردم واقعا نگران مصرف مادی کالاهای ایکس و وای نیستن
بلکه بیشتر خواهان خوشحالی که از درآمدشون به دست میارن هستن
خوشحالی از طریق تحقیقی سنجیده میشه که از مردم می خواست
زندگیشون رو از 1 تا 10 رتبه بندی کنن
با مقایسه تغییر رفاه طی زمان، یک نتیجه جالب به دست میاریم
به اسم پارادوکس استرلین، که از اقتصاددان، ریچارد ایسترلین اومده
با افزایش درآمد، مردم خوشحالتر میشن، ولی فقط تا حدی
و بعد از اون به نظر میرسه خوشحالی دیگه نه از پول، بلکه
از مسائل دیگه مثل سلامتی، دوستی
اوقات فراغت و خب، هرچیزی که آدمو خوشحال میکنه میاد
این چیزیه که منو خوشحال می کنه
[موسیقی]
چه چیزی شما رو خوشحال می کنه؟
شاید دونستن اینکه، به پایان این دوره آنلاین رسیدید
در ویدئوی قبلی
یاد گرفتید که نابرابری یک مشخصه ذاتی هر اقتصادیه و
کار سخت، حتما به سهم بیشتری از درآمد برای کار نمیشه
ولی همچنین یاد گرفتید که می تونیم با موفقیت با فقر بجنگیم
و شما در رسیدن به آخر کلاس موفق بودید
تبریک، کارتون خوب بود
واقعا امیدوارم به اندازه من ازش لذت برده باشید