دانشگاه واشینگتن تخصص صحبت درجمع با مت مکگریتی
در این ویدئو می خواییم درباره تون صدا حرف بزنیم
چی هست، چرا مهمه و چطور می تونید تنوع صوتی خودتون رو بالا ببرید
پس، برای شروع، تون صدا، فقط بالا یا پایین بودن آهنگ صداست
یک تون، اهمیت داره
پس، وقتی صحبت می کنیم تون به طور طبیعی بالا پایین میشه
و بهش آهنگ صدا گفته میشه
و آهنگ صدا نشونه های زیادی برای شنونده ها تهیه می کنه از اینکه
چطور گفته هاتونو تعبیر کنن
و درواقع می تونیم درباره واحد های آهنگ صدا حرف بزنیم
یک واحد آهنگی، یا واحد عروضی، فقط یه بخش از کلامه
یه بخش از کلامه که تحت یه محدوده از تون قرار داره
حالا یه واحد عروضی با یک جمله یکی نیست، و درک این مهمه
پس برای مثال این یه واحد عروضیه، ولی بعد، اینم هست، خیلی خب
همه اون، یه جمله بود و نقطه گذاری، تقریبا قطعات
واحد رو منعکس میکرد، یا حداقل جوری که من تلفظش کردم
حالا مشکل جایی ظاهر میشه که یه جمله واقعا طولانی داشته باشیم که
شامل مرزهای آهنگین مهمی در نقطه گذاری نباشه
پس اگه به این نگاه کنید، این یه جمله درسته، ولی
بدون آهنگ، یه جورایی سختتره برای تجزیه کردن
و بخاطر اینه که اون یه جمله واحدهای کوچیک عروضی زیادی داخلش داره، پس
می تونه بیشتر شبیه این صدا بده
مشکل وقتی ظاهر میشه که یه جمله واقعا طولانی داشته باشیم
که شمال محدوده های مهم آهنگی در نقطه گذاریش نباشه
پس امیدوارم که درک این آسونتر بوده باشه
ولی نوشته اون، افتضاح به نظر می رسه
حالا گوش دادن به یه سخنران با محدوده کوچیکتر تون صدا، که
خیلی بالا و پایین نمیرن
گوش دادن بهش، تشخیص واحدهای عروضی رو سختتر می کنه
به همین دلیل گوش دادن به سخنران هایی با صدای یکنواخت سخته
پس نمی خواییم با صدای یکنواخت حرف بزنیم، این معلومه
پس برعکس یکنواختی، این نیست که دیوانه وار
طی صحبت، جابجایی تون صدا داشته باشیم، درسته؟
صداش دیوانه وار خواهد بود
مشکل جایی ظاهر میشه که جملات خیلی طولانی داریم که بالا پایین نمیشن، درسته؟
این مسخره است، خیلی خب
ما اینو نمی خواییم
حالا، برعکس یکنواختی، اینه که تون های متضاد و معقول داشته باشیم
تون های متضاد کمک می کنه ساختار یک جمله رو با شنیدن عناصر اصلی
اون در تون های متضاد بهتر تشخیص بدیم
درواقع تعداد تحقیق نشون داده، چیزی که مردم
به عنوان سخنرانی پرطراوت با تنوع تون بالا می دونن، سخنرانی با تون
متضاد زیاد، در اون لیست جای بالایی داره
پس، چطور باید این کارو انجام بدیم؟
چطور تون متضاد خوب داشته باشیم؟
چطور با تنوع صوتی صحبت کنیم؟
فکر می کنم تعدادی کار هست که می تونید انجام بدید، و قبل از اینکه به سراغشون برم
بذارید یه اخطار بدم
تنوع تون طبیعی شما به شکل های زیادی، عملکرد صدای شماست
پیش زمینه شما، عادات صوتی شما، و کلی چیزای دیگه
پس داشتن تون متضاد خوب، می تونه برای سخنران های غیر بومی
کار خیلی سختی باشه
پس بگیم، نیازه یه سخنرانی به زبان انگلیسی داشته باشید
خب، انگلیسی، کارهای زیادی با تنوع تون انجام میده، کاریه که زبان انجام میده
و این آسونتره اگه شما به زبان هلندی حرف می زنید، درسته؟
به عنوان یه زبان آلمانی، انگلیسی و هلندی شباهت هایی دارن
حالا اگه زبان مادری شما چینی باشه
شباهت های تون، خیلی کمتر خواهند بود
و این حتی به موضوع روان بودن هم مربوط نمیشه
پس اگه هنوز در این مرحله از یادگیری زبان هستید
احتمالا نیازه بیشتر روی دامنه لغات تمرکز کنید، شاید حتی ترکیب بندی
که توجهتون رو جلب میکنه، که یعنی، تون و دوری از
یکنواختی و چیزایی مثل این
خب این، یه شرایط دور از انتظار می طلبه
خب اینم از این، اخطار تموم شد
خب چندتا چیز، سه چیز ممکنه بهشون فکر کنید برای اینکه یه ذره از
تون یکنواخت جابجا بشید و کمی به طرف تون پویاتر برید
خب اینا چیا هستن؟
اول، از خوندن زیاد خودداری کنید
پس، یکی از خطرات خوندن یه سخنرانی اینه که خیلی از
خیلی از اشاره های طبیعی تون شما در این پروسه از بین میره
پس ممکنه سریعتر بخونید و تضادهای زیادی در تون خودتون به کار نبرید
ممکنه خیلی از محدوده های عروضی رو از قلم بندازید چون اونجا
در نقطه گذاری وجود ندارن
و ممکنه جمله های خیلی طولانی نوشته باشید و
معمولا ارائه دادنشون با تنوع صوتی کار سختیه
پس هروقت ممکنه، از خوندن فاصله بگیرید
چون به احتمال زیاد تنوع صوتی خودتون بهتر خواهد بود
دوم، اگه لازمه حتما بخشهایی رو بنویسید مطمئن بشید که برای
ارائه شفاهی می نویسید
پس درحالی که درباره تون حرف میزنم
به این معنی نیست که همه سخنرانی های نوشته شده، قراره تون یکنواخت داشته باشن
اینطور نیست، درسته؟
همه حرفه نوشتن سخنرانی برای اینه که بتونید برای گوش بنویسید
حالا، نوشتن برای گوش کار سختیه
پس درحالی که یک طرح رو می نویسید، گوش بدید که چی می خوایید بگید
شاید نه حتما چیزی که نوشتید بلکه چیزی که می خوایید اونجا بگید
چه جملاتی در تمرینتون هست که همیشه در گفتنشون اشتباه می کنید، اگه هست
تغییرشون بدید
پگی نونان که یکی از نویسندهای سخنرانی رونالد ریگن بود، یه جمله خوب داره
جایی که اشتباه می کنید، تغییر بدید
در آخر ممکنه بخوایید یه مقدار گرم کردن صوتی انجام بدید
پس یه گرم کردن خوب نه فقط ابزارتون رو آماده میکنه
یه جورایی بهتون یادآوری میکنه که همه دامنه صوتی استفاده کنید
پس اگه می خوایید قبل از سخنرانی این کارو بکنید
یه جای خصوصی پیدا کنید، چون نمی خوایید شنوندهاتون شما رو درحال گرم کردن ببینن
چون اصلا صحنه جالبی نیست، خیلی مسخره به نظر می رسید
ولی می تونید تمرین قدیمی خوب اینو انجام بدید، می م ما مو موو
می مه ما مو، این یه مقدار شما رو باز می کنه
می تونید صدای آژیر انجام بدید
آژیرها برای گرم کردن دامنه صوتی خیلی خوبن، پس
خیلی مسخره بود
می تونید در یه گام موسیقی بالا و پایین بشید، هرچی که حس بهتری میده و
باعث میشه به یه دامنه بزرگتر صوتی فکر کنید
پس در آخر، تون مسئله خیلی مهمیه
این، یکی از اون عوامل کلیدی در سخنرانی پویا هست
ولی همچنین چیزیه که تمرین می خواد
می تونم بگم که دامنه صوتی من
هرچی بیشتر سخنرانی می کنم تنوع تون صدام بیشتر میشه
پس اگه من توی یه سخنرانی هستم و واقعا دارم سعی می کنم
هیجانمو درباره موضوع وارد کنم، تون صدام بیشتر بالا و پایین میشه
می تونید این کارو انجام بدید، ممکنه به این فکر کنید که
وقتی واقعا به یه موضوع علاقمند هستید چطور صدا خواهید داد
از اون صدا برای هدایتتون درسخنرانی استفاده کنید، و من تضمین می کنم، اون صدا
اون صدا هیچوقت یکنواخت نیست
خلاصه درس : 1. تون، مقدار بالا بودن یا پایین بودن یه صداست 2. یه صدای خوب سازنده رو به وسیله اینا حفظ کنید، زیاد نخوندن، نوشتن برای اجرای شفاهی، گرم کردن صدا قبل از سخنرانی