WEBVTT

00:00:00.056 --> 00:00:04.174
دانشگاه واشینگتن
تخصص صحبت درجمع با مت مکگریتی

00:00:04.228 --> 00:00:06.820
در این ویدئو می خواییم
درباره تون صدا حرف بزنیم

00:00:06.820 --> 00:00:11.230
چی هست، چرا مهمه و چطور می تونید
تنوع صوتی خودتون رو بالا ببرید

00:00:11.230 --> 00:00:14.840
پس، برای شروع، تون صدا،
فقط بالا یا پایین بودن آهنگ صداست

00:00:14.840 --> 00:00:16.050
یک تون، اهمیت داره

00:00:16.050 --> 00:00:18.580
پس، وقتی صحبت می کنیم
تون به طور طبیعی بالا پایین میشه

00:00:18.580 --> 00:00:20.140
و بهش آهنگ صدا گفته میشه

00:00:20.140 --> 00:00:24.400
و آهنگ صدا نشونه های زیادی
برای شنونده ها تهیه می کنه از اینکه

00:00:24.400 --> 00:00:25.720
چطور گفته هاتونو تعبیر کنن

00:00:25.720 --> 00:00:28.700
و درواقع می تونیم درباره
واحد های آهنگ صدا حرف بزنیم

00:00:28.700 --> 00:00:32.910
یک واحد آهنگی، یا واحد عروضی،
فقط یه بخش از کلامه

00:00:32.910 --> 00:00:37.220
یه بخش از کلامه که
تحت یه محدوده از تون قرار داره

00:00:37.220 --> 00:00:42.000
حالا یه واحد عروضی با یک جمله یکی نیست،
و درک این مهمه

00:00:42.000 --> 00:00:47.130
پس برای مثال این یه واحد عروضیه،
ولی بعد، اینم هست، خیلی خب

00:00:47.130 --> 00:00:49.770
همه اون، یه جمله بود
و نقطه گذاری، تقریبا قطعات

00:00:49.770 --> 00:00:53.061
واحد رو منعکس میکرد،
یا حداقل جوری که من تلفظش کردم

00:00:54.120 --> 00:00:57.900
حالا مشکل جایی ظاهر میشه که
یه جمله واقعا طولانی داشته باشیم که

00:00:57.900 --> 00:01:00.810
شامل مرزهای آهنگین مهمی در نقطه گذاری نباشه

00:01:00.810 --> 00:01:03.400
پس اگه به این نگاه کنید،
این یه جمله درسته، ولی

00:01:03.400 --> 00:01:06.200
بدون آهنگ، یه جورایی سختتره برای تجزیه کردن

00:01:06.200 --> 00:01:10.810
و بخاطر اینه که اون یه جمله
واحدهای کوچیک عروضی زیادی داخلش داره، پس

00:01:10.810 --> 00:01:12.980
می تونه بیشتر شبیه این صدا بده

00:01:12.980 --> 00:01:15.870
مشکل وقتی ظاهر میشه که
یه جمله واقعا طولانی داشته باشیم

00:01:15.870 --> 00:01:20.640
که شمال محدوده های مهم آهنگی
در نقطه گذاریش نباشه

00:01:20.640 --> 00:01:23.170
پس امیدوارم که درک این آسونتر بوده باشه

00:01:23.170 --> 00:01:24.930
ولی نوشته اون، افتضاح به نظر می رسه

00:01:26.080 --> 00:01:28.950
حالا گوش دادن به یه سخنران
با محدوده کوچیکتر تون صدا، که

00:01:28.950 --> 00:01:31.440
خیلی بالا و پایین نمیرن

00:01:31.440 --> 00:01:36.980
گوش دادن بهش، تشخیص
واحدهای عروضی رو سختتر می کنه

00:01:36.980 --> 00:01:40.750
به همین دلیل گوش دادن
به سخنران هایی با صدای یکنواخت سخته

00:01:40.750 --> 00:01:44.470
پس نمی خواییم
با صدای یکنواخت حرف بزنیم، این معلومه

00:01:44.470 --> 00:01:47.770
پس برعکس یکنواختی، این نیست که دیوانه وار

00:01:47.770 --> 00:01:49.770
طی صحبت، جابجایی تون صدا داشته باشیم،
درسته؟

00:01:49.770 --> 00:01:51.070
صداش دیوانه وار خواهد بود

00:01:51.070 --> 00:01:55.670
مشکل جایی ظاهر میشه که جملات خیلی
طولانی داریم که بالا پایین نمیشن، درسته؟

00:01:55.670 --> 00:01:56.670
این مسخره است، خیلی خب

00:01:56.670 --> 00:01:58.010
ما اینو نمی خواییم

00:01:58.010 --> 00:02:02.115
حالا، برعکس یکنواختی، اینه که
تون های متضاد و معقول داشته باشیم

00:02:02.115 --> 00:02:06.340
تون های متضاد کمک می کنه ساختار
یک جمله رو با شنیدن عناصر اصلی

00:02:06.340 --> 00:02:08.520
اون در تون های متضاد بهتر تشخیص بدیم

00:02:08.520 --> 00:02:11.460
درواقع تعداد تحقیق نشون داده، چیزی که مردم

00:02:11.460 --> 00:02:15.760
به عنوان سخنرانی پرطراوت
با تنوع تون بالا می دونن، سخنرانی با تون

00:02:15.760 --> 00:02:18.250
متضاد زیاد، در اون لیست جای بالایی داره

00:02:18.250 --> 00:02:19.080
پس، چطور باید این کارو انجام بدیم؟

00:02:19.080 --> 00:02:20.807
چطور تون متضاد خوب داشته باشیم؟

00:02:20.807 --> 00:02:23.190
چطور با تنوع صوتی صحبت کنیم؟

00:02:23.190 --> 00:02:26.000
فکر می کنم تعدادی کار هست که می تونید انجام
بدید، و قبل از اینکه به سراغشون برم

00:02:26.000 --> 00:02:27.320
بذارید یه اخطار بدم

00:02:28.960 --> 00:02:32.620
تنوع تون طبیعی شما به شکل های زیادی،
عملکرد صدای شماست

00:02:32.620 --> 00:02:36.130
پیش زمینه شما، عادات صوتی شما،
و کلی چیزای دیگه

00:02:36.130 --> 00:02:40.300
پس داشتن تون متضاد خوب، می تونه
برای سخنران های غیر بومی

00:02:40.300 --> 00:02:41.870
کار خیلی سختی باشه

00:02:41.870 --> 00:02:43.810
پس بگیم، نیازه یه سخنرانی
به زبان انگلیسی داشته باشید

00:02:43.810 --> 00:02:47.780
خب، انگلیسی، کارهای زیادی با تنوع تون
انجام میده، کاریه که زبان انجام میده

00:02:47.780 --> 00:02:51.990
و این آسونتره اگه شما به زبان
هلندی حرف می زنید، درسته؟

00:02:51.990 --> 00:02:55.770
به عنوان یه زبان آلمانی، انگلیسی
و هلندی شباهت هایی دارن

00:02:55.770 --> 00:02:57.790
حالا اگه زبان مادری شما چینی باشه

00:02:57.790 --> 00:03:00.490
شباهت های تون، خیلی کمتر خواهند بود

00:03:00.490 --> 00:03:03.020
و این حتی به موضوع روان بودن هم مربوط نمیشه

00:03:03.020 --> 00:03:05.990
پس اگه هنوز
در این مرحله از یادگیری زبان هستید

00:03:05.990 --> 00:03:10.560
احتمالا نیازه بیشتر روی دامنه لغات
تمرکز کنید، شاید حتی ترکیب بندی

00:03:10.560 --> 00:03:14.800
که توجهتون رو جلب میکنه،
که یعنی، تون و دوری از

00:03:14.800 --> 00:03:16.650
یکنواختی و چیزایی مثل این

00:03:16.650 --> 00:03:17.840
خب این، یه شرایط دور از انتظار می طلبه

00:03:19.170 --> 00:03:21.320
خب اینم از این، اخطار تموم شد

00:03:21.320 --> 00:03:25.300
خب چندتا چیز، سه چیز ممکنه
بهشون فکر کنید برای اینکه یه ذره از

00:03:25.300 --> 00:03:29.540
تون یکنواخت جابجا بشید و
کمی به طرف تون پویاتر برید

00:03:30.780 --> 00:03:32.010
خب اینا چیا هستن؟

00:03:32.010 --> 00:03:34.920
اول، از خوندن زیاد خودداری کنید

00:03:34.920 --> 00:03:37.880
پس، یکی از خطرات خوندن یه سخنرانی
اینه که خیلی از

00:03:37.880 --> 00:03:41.560
خیلی از اشاره های طبیعی تون شما
در این پروسه از بین میره

00:03:41.560 --> 00:03:45.600
پس ممکنه سریعتر بخونید و
تضادهای زیادی در تون خودتون به کار نبرید

00:03:45.600 --> 00:03:49.388
ممکنه خیلی از محدوده های
عروضی رو از قلم بندازید چون اونجا

00:03:49.388 --> 00:03:50.739
در نقطه گذاری وجود ندارن

00:03:50.739 --> 00:03:53.031
و ممکنه جمله های خیلی طولانی نوشته باشید و

00:03:53.031 --> 00:03:56.300
معمولا ارائه دادنشون با تنوع صوتی کار سختیه

00:03:56.300 --> 00:03:59.460
پس هروقت ممکنه، از خوندن فاصله بگیرید

00:03:59.460 --> 00:04:02.200
چون به احتمال زیاد تنوع صوتی
خودتون بهتر خواهد بود

00:04:03.260 --> 00:04:08.010
دوم، اگه لازمه حتما بخشهایی رو بنویسید
مطمئن بشید که برای

00:04:08.010 --> 00:04:09.806
ارائه شفاهی می نویسید

00:04:09.806 --> 00:04:11.210
پس درحالی که درباره تون حرف میزنم

00:04:11.210 --> 00:04:15.570
به این معنی نیست که همه سخنرانی های
نوشته شده، قراره تون یکنواخت داشته باشن

00:04:15.570 --> 00:04:16.570
اینطور نیست، درسته؟

00:04:16.570 --> 00:04:21.610
همه حرفه نوشتن سخنرانی برای اینه که
بتونید برای گوش بنویسید

00:04:21.610 --> 00:04:23.330
حالا، نوشتن برای گوش کار سختیه

00:04:23.330 --> 00:04:27.120
پس درحالی که یک طرح رو می نویسید،
گوش بدید که چی می خوایید بگید

00:04:27.120 --> 00:04:30.140
شاید نه حتما چیزی که نوشتید
بلکه چیزی که می خوایید اونجا بگید

00:04:30.140 --> 00:04:33.610
چه جملاتی در تمرینتون هست که همیشه
در گفتنشون اشتباه می کنید، اگه هست

00:04:33.610 --> 00:04:35.160
تغییرشون بدید

00:04:35.160 --> 00:04:37.900
پگی نونان که یکی از نویسندهای سخنرانی
رونالد ریگن بود، یه جمله خوب داره

00:04:37.900 --> 00:04:40.450
جایی که اشتباه می کنید، تغییر بدید

00:04:41.800 --> 00:04:44.885
در آخر ممکنه بخوایید
یه مقدار گرم کردن صوتی انجام بدید

00:04:44.885 --> 00:04:48.761
پس یه گرم کردن خوب
نه فقط ابزارتون رو آماده میکنه

00:04:48.761 --> 00:04:52.313
یه جورایی بهتون یادآوری میکنه که
همه دامنه صوتی استفاده کنید

00:04:52.313 --> 00:04:55.062
پس اگه می خوایید
قبل از سخنرانی این کارو بکنید

00:04:55.062 --> 00:04:59.381
یه جای خصوصی پیدا کنید، چون نمی خوایید
شنوندهاتون شما رو درحال گرم کردن ببینن

00:04:59.381 --> 00:05:03.990
چون اصلا صحنه جالبی نیست،
خیلی مسخره به نظر می رسید

00:05:03.990 --> 00:05:06.678
ولی می تونید تمرین قدیمی
خوب اینو انجام بدید، می م ما مو موو

00:05:06.678 --> 00:05:10.410
می مه ما مو، این یه مقدار شما رو باز می کنه

00:05:10.410 --> 00:05:11.680
می تونید صدای آژیر انجام بدید

00:05:11.680 --> 00:05:20.224
آژیرها برای گرم کردن دامنه صوتی
خیلی خوبن، پس

00:05:20.224 --> 00:05:22.610
خیلی مسخره بود

00:05:22.610 --> 00:05:25.340
می تونید در یه گام موسیقی بالا و پایین
بشید، هرچی که حس بهتری میده و

00:05:25.340 --> 00:05:28.280
باعث میشه به یه دامنه بزرگتر صوتی فکر کنید

00:05:28.280 --> 00:05:30.770
پس در آخر، تون مسئله خیلی مهمیه

00:05:30.770 --> 00:05:33.840
این، یکی از اون عوامل کلیدی
در سخنرانی پویا هست

00:05:33.840 --> 00:05:36.430
ولی همچنین چیزیه که تمرین می خواد

00:05:36.430 --> 00:05:39.160
می تونم بگم که دامنه صوتی من

00:05:39.160 --> 00:05:43.360
هرچی بیشتر سخنرانی می کنم
تنوع تون صدام بیشتر میشه

00:05:43.360 --> 00:05:47.600
پس اگه من توی یه سخنرانی هستم
و واقعا دارم سعی می کنم

00:05:47.600 --> 00:05:52.510
هیجانمو درباره موضوع وارد کنم،
تون صدام بیشتر بالا و پایین میشه

00:05:52.510 --> 00:05:55.140
می تونید این کارو انجام بدید،
ممکنه به این فکر کنید که

00:05:55.140 --> 00:05:58.460
وقتی واقعا به یه موضوع علاقمند هستید
چطور صدا خواهید داد

00:05:58.460 --> 00:06:03.276
از اون صدا برای هدایتتون درسخنرانی استفاده
کنید، و من تضمین می کنم، اون صدا

00:06:03.276 --> 00:06:05.198
اون صدا هیچوقت یکنواخت نیست

00:06:05.198 --> 00:06:15.198
خلاصه درس : 1. تون، مقدار بالا بودن یا پایین بودن یه صداست 2. یه صدای خوب سازنده رو به وسیله اینا حفظ کنید، زیاد نخوندن، نوشتن برای اجرای شفاهی، گرم کردن صدا قبل از سخنرانی