WEBVTT

00:00:00.302 --> 00:00:04.246
دانشگاه واشینگتن
تخصص صحبت درجمع با مت مکگریتی

00:00:04.271 --> 00:00:08.249
توی این نطق، درباره اینکه چطور یه نکته
رو اجرا کنیم تا توجه مخاطب رو به

00:00:08.249 --> 00:00:10.090
یه ایده کلیدی جلب کنیم.

00:00:10.090 --> 00:00:13.860
خب بیاید بگیم دارید با جدیت
طرح کلیتون رو آماده میکنید.

00:00:13.860 --> 00:00:17.170
پس نکات کلیدیتون رو دارید،
پشتیبانیتون رو دارید،

00:00:17.170 --> 00:00:20.100
همه اش واقعا شروع به جمع
شدن کنارهم میکنه، عالیه.

00:00:20.100 --> 00:00:22.120
اینجا هر نکته کلیدی یه قطعه هست، و

00:00:22.120 --> 00:00:24.700
لازم داره با اینکه چطور به چیزها
گوش میدیم عمل کنه.

00:00:24.700 --> 00:00:28.734
پس طرح های کلی عالی هستن ولی فقط کلاس
رو نشون میدن، نسخه دست نویس نیستن.

00:00:28.734 --> 00:00:32.524
لازمه که همه وقفه ها و مباحثه ها و دستاورد،
پشتیبانی و ضمانت های مهم رو

00:00:32.524 --> 00:00:36.010
پر کنید، و طرح کلیتون تنها به طور گسترده
اینها رو مشخص میکنه.

00:00:36.010 --> 00:00:41.450
چیزی که نمیخوایم به سادگی اینه که از اوج
به عمق بریم، فقط هرچیز رو یبار بگیم،

00:00:41.450 --> 00:00:45.340
چون این کار واقعا اهمیت تکرار توی
اجرای دهانی رو نادیده میگیره.

00:00:45.340 --> 00:00:48.270
و این یه اشتباهه متداوله ولی
چیزی نیست که میخوایم.

00:00:48.270 --> 00:00:51.640
هدفمون به عنوان گوینده، اینه که به
مخاطب کمک کنیم تا نکات کلیدی

00:00:51.640 --> 00:00:53.310
رو درک کنه و به خاطر بسپاره.

00:00:53.310 --> 00:00:54.660
چطور این کار رو بکنیم؟

00:00:54.660 --> 00:00:58.640
خب، هرکدوم از نکات کلیدی رو همونطور که
به سمت چهارتا مرحله میرن، میبینم.

00:00:58.640 --> 00:01:02.460
بیانش کن، توضیحش بده،
نشونش بده، بهش خاتمه بده.

00:01:02.460 --> 00:01:05.650
من این الگو رو از جورج لاماستر یاد گرفتم
وقتی داشتم سخنرانی رقابتی رو توی

00:01:05.650 --> 00:01:07.390
دانشگاه ایندیانا باهاش مربیگری میکردم.

00:01:07.390 --> 00:01:11.010
ولی این یه روش متدوال از اجرای
ایده های کلیدی هست.

00:01:11.010 --> 00:01:12.900
خب اینم طرح کلی نکته کلیدی من.

00:01:12.900 --> 00:01:15.950
بیاید بگیم روی سومین نکته
از این طرح کلی هستم،

00:01:15.950 --> 00:01:18.440
و دارم درباره خدمات دانشگاه حرف میزنم.

00:01:18.440 --> 00:01:23.440
خب اول بیانش کن، بهمون یه دستاورد
بده، ایده کلیدی، محتوا واسه این

00:01:23.440 --> 00:01:25.090
قطعه کوچیک صحبت، چیه؟

00:01:25.090 --> 00:01:28.510
توی طرح کلی اینجا، خدمات اداری انجام میدم.

00:01:28.510 --> 00:01:31.350
میخوام آهسته تر این لاین رو بررسی
کنم، از اونجایی که خیلی مهمه.

00:01:32.367 --> 00:01:37.120
دوم، توضیحش بده، فقط یه توضیح
کوچیک از دستاورد ارائه بدید.

00:01:37.120 --> 00:01:39.780
اساسآ فقط یکم نکته رو باز کنید.

00:01:39.780 --> 00:01:43.660
صادقانه بگم، فکر میکنم چیزی که
اینجا میگید، کم اهمیت تر از

00:01:43.660 --> 00:01:46.040
اینه که منتظرید بپرید توی جرئیات.

00:01:46.040 --> 00:01:48.140
توضیح دادن دستاورد توی یک یا دو جمله

00:01:48.140 --> 00:01:51.560
به مخاطب واسه پردازش کردن
اون دستاورد زمان میده.

00:01:51.560 --> 00:01:55.150
به دستاورد اجازه میده توی ذهن بمونه،
زمان رو پر میکنه، و مخاطب رو واسه

00:01:55.150 --> 00:01:56.750
پشتیبانی،تآمین میکنه.

00:01:56.750 --> 00:02:01.110
سوم، نشونش بده، حالا بیشتر
توی پشتیبانی شیرجه میزنیم.

00:02:01.110 --> 00:02:03.700
توی ذهن داشته باشید که فقط به
منظور ثابت کردن نکته، درباره

00:02:03.700 --> 00:02:05.770
پشتیبانی حرف میزنید.

00:02:05.770 --> 00:02:08.730
دوست دارم درباره قسمتی ازپشتیبانی بحث کنم
که واقعا سعی دارم به ملموسیت اون

00:02:08.730 --> 00:02:12.320
مثال برسم، شاید به دستاورد پیوندش بزنم،

00:02:12.320 --> 00:02:14.890
و بعد به قسمت بعدی پشتیبانی برم.

00:02:14.890 --> 00:02:19.580
بعد نهایتآ، بهش خاتمه بدیم، دوباره
به سطح نکته کلیدی کاهش میدیم.

00:02:19.580 --> 00:02:23.780
و این یه جورایی یه سقف مجاز یا یه
پایان کوچیک به نکته ارائه میکنه، و

00:02:23.780 --> 00:02:27.810
چیزی که نکته کلیدی بود و چیزی که میخوام
مخاطب یادش بمونه رو تقویت میکنه،

00:02:27.810 --> 00:02:29.840
خب با الگویی مثل این چی به دست میاریم؟

00:02:29.840 --> 00:02:32.450
تکرار به دست میاریم، و تکثیر به دست میاریم.

00:02:32.450 --> 00:02:35.070
و اونا چیزهایی هستن که لازمه
واسه یه شنونده که

00:02:35.070 --> 00:02:39.440
سعی داره پیغام دهانی شما رو توی
وقت واقعی کشف کنه، انجام بدین.

00:02:39.440 --> 00:02:42.960
پس فقط از یه نکته به نکته بعدی
و بعدی رژه نمیریم

00:02:42.960 --> 00:02:44.482
اون یه دستاورد بود، شنیدیش؟

00:02:44.482 --> 00:02:48.627
نه، ترحم نداریم، ازش رد میشیم،
هیچوقت به عقب برنمیگردیم، هرگز!

00:02:48.627 --> 00:02:51.960
میدونم واسه من خیلی عجیب شروع شد.

00:02:51.960 --> 00:02:55.810
پس به عنوان شنونده، اینو نمیخوایم، زمان
نیاز داریم تابه ایده ها توی وقت واقعی

00:02:55.810 --> 00:02:57.810
فکر کنیم و پردازششون کنیم.

00:02:57.810 --> 00:03:02.220
میدونم که "حرفتو تکرار نکن" واسه
نویسنده ها توصیه خیلی مفیدیه، ولی

00:03:02.220 --> 00:03:04.480
واسه گوینده ها دقیقا یکسان نیست.

00:03:04.480 --> 00:03:09.234
بیانش کن، توضیحش بده، نشونش بده، بهش خاتمه
بده، این کار سعی داره واسه مخاطب فرصت های

00:03:09.234 --> 00:03:13.786
کوچیک چندگانه جور کنه واسه درک کردن
و پردازش کردن نکته کلیدیتون.

00:03:13.786 --> 00:03:23.786
خلاصه درس: از اوج تا قعر طرح کلیتون فقط رژه نرید، تکثیر و تکرار رو شاملش کنید. 1.بیانش کنید:دستاورد رو بهمون بدید، 2.توضیحش بدید:دستاورد رو باز کنید و ما رو واسه پشتیبانی تآمین کنید، 3.نشونش بدید: پشتیبانی و رابطه اش با دستاورد رو توضیح بدید. 4.بهش پایان بدید: دوباره به دستاورد کلیدی اشاره کنید به عنوان راهی واسه جمع و جور کردنش.