سلام، در این هفته، شما به سمت بین المللی اقتصاد نگاه می کنید
در بیشتر مدل های اقتصادی، جهت گیری های قوی به سمت اقتصادهای ملی هست
بیشتر آمارها در یک کشور براساس اون کشور جمع آوری میشه
در یک دنیای جهانی سازی شده ممکنه این یه مقدار عجیب باشه
پس در این ارائه، می خوام توجهتونو به سه چیز جلب کنم
نشون بدم، بعد بین المللی یک اقتصاد چقدر مهمه
یک دیدگاه مثلثی درباره بین المللی سازی ارائه بدم، و
حداقل یکی از شایعات اصلی مربوط به جهانی سازی رو از بین ببرم
شرکت چند ملیتی
پس اول، درجه آزادی یک اقتصاد
که تحت تاثیر سه بعد است، دولت ها که می تونن در روابط سیاسی و عهدنامه ها
شرکت کنن، همینطور جابجایی پول بین دولتی، که همچنین با عنوان
حمایت توسعه رسمی یا او دی ای، هم شناخته میشه
شهروندان از طریق خرید کالاها از دیگران، واردات، بین المللی سازی میشن
ولی همچنین می تونن به کشورهای دیگه مهاجرت کنن و
پولی که در میارن رو به کشور خودشون بفرستن
ما بهش میگیم رمیتنس
در 2015 برای مثال، تخمین زده میشه 582 میلیارد دلار
توسط مهاجرها به خانواده هاشون در کشور خودشون فرستاده شده
رمیتنس ها بیش از 40% جی دی پی تاجیکستان رو تشکیل میده
بیش از 30% جی دی پی، جمهوری قرقیزستان و تقریبا 30% از جی دی پی نپال
در سمت بازار بعد کلاسیک آزادی تجاری رو می بینید
واردات و صادرات بخشهایی از حساب های ملی هستن
ولی یک عنصر دیگه خیلی کمتر در نظر گرفته شده
که سرمایه گذاری مستقیم خارجیه، اف دی آی
اف دی آی درون ریز و برون ریز، فعالیت های شرکت های چند ملیتی رو نشون میده
اینکه مجموع همه این عوامل آزادی برای یک اقتصاد
مثبت یا منفیه، هنوز مورد بحثه
پس سازمان های بین المللی چقدر برای اقتصادهای ملی اهمیت دارن؟
این نقشه از دنیا توسط سازمان کی او اف سوئیس جمع آوری شده
این نقشه، شاخص جهانی سازی 187 کشور رو نشون میده
این شاخص، آزادی اقتصادی، اجتماعی و
سیاسی این کشورهارو به صورت مجموع نشون میده
این شاخص از گردش های اقتصادی مثل تجارت
سرمایه گذاری مستقیم خارجی و درآمدهای پرداختی فراتر میره
و شامل تماس های تلفنی بین المللی، توریسم، تبادل اطلاعات
همکاری سیاسی میشه، همچنین اهمیت محدودیت ها
مثل موانع تجاری و محدودیت های حساب سرمایه
در 2013 هلند، جهانیزه ترین کشور دنیا بود
و بسیار نزدیک بهش، ایرلند و بلژیک بودن
این ها کشورهای آبی تیره روی نقشه هستن
آزادی تجاری و سرمایه گذاری اونا بیش از 50% از جی دی پی خوشون بود
برای مثال
کشورهای از همه کمتر جهانیزه شده، جزایر سولومون
بعدش، اریتره، گینه ی استوایی، میکرونزی، لائوس و کومور هستن
این همیشه، از قبل تعیین شده نیست
بعضی از اونا خیلی دوس دارن از سرمایه بین المللی دعوت کنن تا در
توسعه اقتصادی کشورشون شرکت کنن
پس آیا آزادی خیلی زیاد چیز مثبتیه؟
خب در کل، کشف شده که رابطه بین
بین المللی سازی شدن و توسعه، مثبته
ولی موارد استثناء قابل توجهی هم وجود داره
آزادی کامل در هر حال به هیچ وجه خوب نیست
خیلی از کشورها فقط موقعی باز شدن که
پشت موانع تجاری به حد رقابت رسیده بودن
اسناد موفق توسعه از صادرات استفاده کردن
ولی جلوی سرمایه مستقیم خارجی درون ریز موانعی گذاشته بودن، برای مثال
نقش رمیتنس ها، یعنی پول بین المللی جابجا شده
توسط شهروندان هم همچنین مورد بحث بوده
بحران اقتصادی 2008 نه تنها به پیوستگی اقتصادی که
از زمان دهه 1990 ادامه داشت پایان داد، بلکه
حتی بعضی از جرانات رو معکوس کرد
پس جران به سمت جهانی سازی بیشتر نیست، قضیه پیچیده است
خب، دوم، چطور آزادی رو تنظیم کنیم؟
خب، دولت ها به صورت ملی در بیش از 200 کشور تنظیم شده اند
همزمان اونا بیش از 2000 قرارداد چندجانبه ای رو تنظیم کردن
مثل سازمان تجارت جهانی با 164 عضو
یا ملل متحد با 193 دولت عضو
دولت ها همچنین در قراردادهای منطقه ای و توافق های دوجانبه ای شرکت می کنن
برای مثال در مالیات گذاری
به اسم پیمان مالیاتی دوبرابر یا، سرمایه گذاری،
به اسم پیمان های سرمایه گذاری دوجانبه یا بی آی تی ها
نتیجه اش، رونق پیمان ها و قراردادها بوده
مقدار تجارت که در قراردادهای منطقه ای انجام میشه
شامل یک سوم کل تجارت دنیاست
پس تجارت معمولا تنظیم میشه و بخشی از بازار آزاد نیست
اقتصاد دان تجاری معروف، یاقدیس باقواتی، درباره کاسه اسپاگتی پیمان ها حرف میزنه
این به عنوان یک تعریف نیست
تنظیم تجارت و روابط سرمایه گذاری، مثل خوردن اسپاگتی و نریختن اون می مونه
سازمان های اجتماعی هم همچنین بین المللی سازی میکنن
در حال حاضر بیش از 23،000 ان جی او بین المللی فعالیت می کنن
انواع کلاسیک اون، کلیساها، اتحادیه های تجاری و حرکات سیاسی بین المللی هستن
ولی همچنین بوی اسکاوت بین المللی یا سازمان هایی مثل سازمان بیل و
ملیندا گیتز
در آخر، در سمت بازار، یک عامل بازیگر بیشتر جلب توجه می کند
شرکت چند ملیتی
در حاضر بیش از 85،000 شرکت، به عنوان چند ملیتی کار می کنن
این یعنی داشتن شرکت های تابعه در کشورهای دیگه
باهم، این شرکت های چند ملیتی بیش از 1 میلیون شرکت تابعه رو تنظیم میکنن
خب، اونا چیکار می کنن؟
خب اونا، گردش سرمایه مستقیم خارجی رو تعریف می کنن
گاهی فقط تعدادی از شرکت ها این کارو در یک کشور انجام میدن
تجارت بین یک شرکت تابعه برای یک چندملیتی با چند ملیتی های دیگه
بین 30% تا 60% کل تجارت بین المللی رو پوشش میده
پس این بخش از تجارت بین المللی درواقع باید تجارت درون شرکتی نامیده بشه
اونا رتبه بندی بین المللی رو برای
شرکت های چند ملیتی عمومی تصرف کردن
و البته این منو به آخرین نظر در این ویدئو می رسونه
قدرت مورد بحث چند ملیتی ها
خب، اندازه عظیم چند ملیتی ها
یک پاسخ منفی رو در خیلی از دانشندها ایجاد کرده
این کاملا قابل درکه، ولی
خیلی از مشاهده کننده ها، یک اشتباه حیاتی در بحث خودشون می کنن
اونا، برای مثال
فراگیری چندملیتی ها رو با جی دی پی ملی مقایسه می کنن
این با مشاهدات نورینا هرتز در کتاب معروفش شروع شد
فراگیری ساکت، که در اون این بحث رو وسط میکشه که
از 100 اقتصاد بزرگ دنیا، 53 تا درواقع، یک شرکت هستن
خب، متعاقبا این نوع از نقشه دنیا ساخته شد که در اون آی بی ام
با کل مکزیک برابره، یا به اندازه کل هنده، درحالی که پروکور و گمبل
به اندازه کل اقتصاد روسیه است
خب این بحث خیلی خوبیه، ولی یک فدرالیسم بزرگ به حساب میاد
فروش شرکت ها، با درآمد ملی کشورها قابل مقایسه نیست
اگه می خوایید بدونید چرا
می تونید کتاب 2006 منو درباره مدیریت کسب و کار بین المللی اجتماعی بخونید
ولی همچنین می تونید سعی کنید برای خودتون بفهمید
خب، امیدوارم شانس بیارید
شرکت کننده های عزیز این ویدئو
من اهمیت سمت بین المللی اقتصاد رو نشون دادم
سعی بر ربط دادن این بعد، نیاز داره به اینکه رمیتنس ها
همچنین فعالیت های ان جی او های بین المللی و شرکت های چند ملیتی رو
به اندازه صادرات و واردات در یک سطح اقتصاد کلان مهم بدونیم
امیدوارم دوباره ببینمتون