سلام
بیایید درباره یکی از موضوعات کلیدی اقتصاد، مقداری مثلث بندی کنیم
بهبود سطح خوشبختی مردم، یا، از بین بردن فقر
هر دو ابعاد به هم مربوطه
به هرحال پیش نیاز خوشبختی، مبارزه با فقره
این ما رو به اس دی جی1 می رسونه
سند ۲۰۳۰ یونسکو 1، به هدف از بین بردن فقر
در همه شکل های اون، تا سال 2030
کاهش فقر، عموما به عنوان مهمترین پیش فرض برای
رشد جهانی شناخته میشه
تاثیر منفی فقر مطلق روی رشد اقتصادی می تونه
تا 5% رشد سالانه کمتر باشه
متغیرهای زیادی این رابطه رو توضیح میدن
فقر به همراه خودش، دارایی های انسانی رو تضعیف میکنه
با درجه بالایی از آسیب پذیری اجتماعی
باعث گرسنگی گسترده میشه
معمولا با کار اجباری همراهه
باعث کار اجباری بچه ها میشه که مجبور میشن
به درآمد ناکافی والدینشون کمک کنن
فقر، تقسیم نابرابر بیماری ها رو به وجود میاره
به کمبود آموزش کمک میکنه
منجر به نا آرامی اجتماعی و سیاسی میشه
باعث تحریک مهاجرت میشه، و عامل تولد تروریسم هست
منجر به کمبود سرمایه میشه
باعث ناپایداری کارهای کشوارزی میشه
و خب، در نهایت، فقر و فساد باهم به وجود میان
این نقشه، نشون دهنده تعداد کسانی است که به عنوان زیر خط فقر شناخته میشن
خب پس بیایید با خبرهای خوب شروع کنیم
از سال 2000
پیشرفت زیادی در کاهش فقر به دست اومده
در 2015، 2% از کارگرهای دنیا با خانواده هاشون
با کمتر از 1.90% در روز به ازای هر فرد زندگی میکردن
این از 30% که در 2000 بوده پایین اومده
متاسفانه این مشکل به طور نامساوی در دنیا پخش شده
طی یک دوره 25 ساله، نرخ فقر در آسیای شرقی
از 60% به 20% کاهش داشته
به خصوص در چین و هند این به خاطر رشد پایدار اقتصادی بوده
ولی درون این کشورها رشد اقتصادی هنوز بالا و در حال
رشد هست
برعکس، پیشرفت خیلی کمی در کاهش فقر شدید
جنوب صحرای آفریقا شده
افراد جوان مخصوصا خیلی احتمال داره بین کارگرهای فقیر باشن
هنوز در دنیا، 18،000 کودک از بیماری های مربوط به فقر می میرن
به این نقشه نگاه کنید
در 2016 کشورهای نامتعادل با 70% جمعیت زیر خط فقر
زیمبابوه، سیرا لئون و نیجریه
در طرف دیگه، کشورهایی با 5% یا کمتر
از جمعیت زیر خط فقر، تایوان و مالزی هستن
فقر نسبی در کشورهایی با درآمد متوسط، افزایش پیدا کرده
و تعداد کسایی که بهشون کارگران فقیر گفته میشه رو به افزایشه
و بیشترین تعداد افراد فقیر، امروزه در شهرها زندگی میکنن، نه
نه در حومه شهرها
خب، چطور باید با این مشکل مبارزه کرد؟
سند ۲۰۳۰ یونسکو شماره 1، پیشنهادهایی تهیه کرده
سطح مطلقی از فقر وجود داره که از نظر پولی به اندازه 1.25$ در روز تعیین شده
و اون باید به طور کلی از بین بره
ولی هر کشور ابعاد خیلی بیشتری از فقر داره که باید در نظر گرفته بشه
دومین هدف اس دی جی، اینو در نظر می گیره
عموما مربوط میشه به سطوح فقر نسبی
حداقل سطح لازم برای برآورده کردن نیازهای ضروری خط فقر نامیده میشه
خط فقر بین المللی درحال حاظر روی 1.90% یا کمتر به ازای
هر فرد در روز تعیین شده
ولی شرایط ها برآورده کردن
نیازهای اولیه طی زمان و در جوامع مختلف، متفاوت هست
بنابراین خط های فقر در زمان و مکان باهم فرق دارن
و هر کشور از معیار مناسب برای سطح توسعه، قواعد اجتماعی و
ارزش های خودش استفاده میکنه
خب، سه هدف فرعی دیگه اس دی جی 1 نشون میده که
واضحه که فقر باید یک مشکل دسته جمعی به شمار بیاد
درباره سیستم ها، حقوق و مقاومت حرف میزنه
پس امیدوارم مثلث بندی کمک کنه بفهمید این واقعا موجب چه چیزی میشه
سه منطقه از جامعه رو در نظر بگیرید
هیچکدوم از این بازیکن ها نمیتونه مشکل رو به تنهایی حل کنه
چرا؟
خب، اول بخاطر اینکه هیچکس به طور یک طرفه مسئول نیست
جوامع، خب، فقر بخاطر افراد تنبل نیست، یا به خاطر فرهنگ
افراد فقیر، اغلب خیلی زیاد کار می کنن
برای کارهای مساوی، مثلا یه راننده اتوبوس با سطح مهارت و مسئولیت پذیری کافی
افراد در یک کشور درحال توسعه پول کمتری دریافت می کنن نسبت به کشور توسعه یافته
پس محل تولدتون مهمه
فقر معمولا بخاطر نبود نظارت هم نیست
برای مثال، دولت ها نمی تونن فقیر بودن رو برای شما ممنوع کنن
پس فقر نمیتونه با نظارت از بین بره
و کارخانه ها باید روی بازار ها تمرکز کنن
و افراد فقیر قدرت خرید زیادی ندارن
پس اگه کارخانه ها هدف اصلیشون رو دنبال کنن، توسعه و
فروش محصولات، نمی تونن به افراد فقر دست پیدا کنن
چون اونا نماینده بازار نیستن
پس مشکل به راحتی به عوامل اجتماعی با
منطق اولیه خودشون مربوط نمیشه
خب، پس چی؟
اس دی جی ها می دونن که بهترین راه مواجهه با مشکل
استفاده از ابزار و منابع تکمیلی است
و پیدا کردن منابع واقعی شکست در این مسئله
پس دولت ها، خب اونا باید فسادشون و
رفتار دزدسالارانه رو کاهش بدن
ولی همچنین باید سیستم درست حمایت اجتماعی و راه هایی برای
همه، کار بذارن، از جمله حداقل دستمزد
و اگه اونو تا 2030 به دست بیارن، می تونن
سپس فشار فقر رو بر بخش های آسیب پذیر کاهش بدن
دولت ها همچنین می تونن کمک هزینه بدن و حداقل دستمزد تعیین کنن
کارخانه ها، خب اونا باید از این خواب بیرون بیان که فقرا رو به
عنوان بازار نمیبینن
می تونن کالاهایی جدیدی ابداع کنن که بخش پایین
هرم بازار رو هدف قرار بده
می تونن کالاهایی بسازن، برای بیماری های رها شده و مثل اونا
کارخانه ها، پس، می تونن بازارهایی بسازن در کشورهایی
یا مناطقی که قبلا وجود نداشته
من اینو کاملا کارآفرینانه می دونم
خب، جوامع، در نهایت
باید در خوشون و حمایت یک طرفه سرمایه گذاری کنن
جوامع همچنین می تونن تبدیل به کارآفرینان کوچیک بشن
و کاری کنن که خواسته هاشون بیشتر شنیده بشه، برای مثال
با تشکیل تعاونی ها یا اتحادیه های تجاری
پس، چون فقر انقدر مشکل رایجیه، به هرحال
بیشتر این تلاش ها برای اینکه موفق بشن
باید با همکاری و شراکت بقیه بخش های جامعه انجام بشه
پس، شراکت تبدیل به یک پیش نیاز میشه
در یک ویدئوی دیگه اینو بیشتر توضیح میدم
راه حل واقعی فقر در اقدام مشترک نهفته است
ولی این همچنین شامل اس دی جی های دیگه میشه
مخصوصا اونایی که مربوط میشه به اقتصاد مردم و
خوشبختی اونا
این شامل، شماره یک، شماره دو، شماره سه
شماره پنج و شماره چهار میشه
نگاهی بهشون داشته باشید
بعد از این توضیحات کوتاه درباره فقر، فقط یک نتیجه گیری ممکنه
باید یه بار دیگه برگردم