WEBVTT

00:00:00.040 --> 00:00:04.190
دانشگاه واشینگتن
تخصص صحبت درجمع با مت مکگریتی

00:00:04.221 --> 00:00:06.690
پس، چه چیزی باعث هراس از سخنرانی میشه؟

00:00:06.690 --> 00:00:08.370
خب، جوابش اینه که خیلی چیزا

00:00:08.370 --> 00:00:13.320
ولی میتونیم در کل چیزایی که،
فکر میکنیم به صورت درونی و بیرونی

00:00:13.320 --> 00:00:14.730
انجام میشه رو دسته بندی کنیم

00:00:14.730 --> 00:00:18.300
پس، درونی، چیزی که ما فکر می کنیم
و احساس میکنیم، و بیرونی

00:00:18.300 --> 00:00:20.740
چیزی که درباره حضار و شرایط فکر میکنیم

00:00:20.740 --> 00:00:22.503
در این ویدئو هر دوتارو برسی می کنیم

00:00:24.711 --> 00:00:27.600
پس بیایید با عوامل درونی شروع کنیم

00:00:27.600 --> 00:00:28.230
برای شروع

00:00:28.230 --> 00:00:32.450
وقتی سخنرانی می کنیم،
کارمون در تعبیر درست چیزا خوب نیست

00:00:32.450 --> 00:00:35.150
پس همیشه
حالت فیزیکیمون رو اشتباه تعبیر میکنیم

00:00:35.150 --> 00:00:38.478
ما اشتباه تعبیر می کنیم،
یا اشتباه یادمون میاد که واقعا چی شده

00:00:38.478 --> 00:00:40.839
و این منطقیه، ذهنمون در اون لحظه آشوبه

00:00:42.080 --> 00:00:45.390
تشخیص با دقت حالت فیزیکیمون کار سختیه

00:00:45.390 --> 00:00:49.280
به این توانایی، مواجهه درونی گفته میشه

00:00:49.280 --> 00:00:53.710
درواقع در یک مطالعه،
چند روانشناس فیزیولوژیک، مواجه درونی

00:00:53.710 --> 00:00:56.570
افراد رو موقع صحبت کردن اندازه گرفتن

00:00:56.570 --> 00:01:00.110
و سخنران هایی که در تشخیص دقیق
اینکه بدنشون چیکار میکرد

00:01:00.110 --> 00:01:03.690
خب، اونا هراس کمتری
موقع ارائه یک سخنرانی داشتن

00:01:03.690 --> 00:01:08.660
پس، در لحظه، اون افراد در پردازش سیگنال های
بدنشون بهتر بودن

00:01:08.660 --> 00:01:11.860
پس می تونستن بگن ضربان قلبم بالاست،
ولی قلبم از جا کنده نمیشه

00:01:11.860 --> 00:01:15.500
یا، دستام کمی عرق کرده،
ولی شر شر عرق نمی ریزم

00:01:15.500 --> 00:01:17.849
اونا در تعبیرشون مقداری دقیق تر بودن

00:01:18.880 --> 00:01:20.300
و ما اصلا کارمون خوب نیست

00:01:20.300 --> 00:01:24.170
هیچکدوممون کارمون در تشخیص اینکه
حضار چی دیدن خوب نیست

00:01:24.170 --> 00:01:28.870
پس مردم معمولا
خوشونو بدتر از چیزی که حضار دیدن میدونن

00:01:28.870 --> 00:01:31.900
پس به عنوان سخنران، ما فرض میکنیم
حضار میتونن ببینن چه حسی داریم

00:01:31.900 --> 00:01:33.830
حتی وقتی اون رفتار، خودشو نشون نمیده

00:01:33.830 --> 00:01:36.730
به این، توهم شفافیت گفته میشه

00:01:36.730 --> 00:01:41.238
درحالی که معلوم شده حضار،
اونقدر که شما فکر می کنید متوجه چیزا نمیشن

00:01:41.238 --> 00:01:44.908
اونا، اونقدر که شما فکر میکنید باید،
به شما اهمیت نمیدن

00:01:44.908 --> 00:01:49.748
دنیای تاریک و بی احساس
اصلا به شما اهمیت نمیده

00:01:49.748 --> 00:01:51.460
این ممکنه شمارو با ترس وجودی پر کنه

00:01:51.460 --> 00:01:53.839
ولی ممکنه کمی
به کاهش هراس از سخنرانی شما کمک کنه

00:01:55.230 --> 00:01:59.309
ولی باید درک کنید چیو به یاد داشته باشید،
چون به یاد آوردن خودتون

00:01:59.309 --> 00:02:02.208
که سخنرانی ضعیفی داشتید
می تونه اثرات منفی زیادی داشته باشه

00:02:02.208 --> 00:02:05.630
یه مطالعه در مجله روانشناسی استرالیایی
نشون داد که اگه بعد از یه سخنرانی

00:02:05.630 --> 00:02:08.937
خودتون رو سرزنش کنید،
چیزی که بهش میگن خود خوار شماری

00:02:08.937 --> 00:02:12.896
احتمالا دارید
به خصیصه هراس از سخنرانی خودتون کمک میکنید

00:02:12.896 --> 00:02:17.140
پس نه فقط درباره
نحوه سخنرانیتون اشتباه میکنید، بلکه

00:02:17.140 --> 00:02:21.610
منفی فکر کردن دربارش
ترستون از صحبت در جمع رو قوی تر میکنه

00:02:21.610 --> 00:02:24.960
پس تمومش کنید، بیخیال بشید، این کارو نکنید

00:02:24.960 --> 00:02:27.420
پس اینا بعضی از عوامل درونی بودن

00:02:27.420 --> 00:02:30.124
بیایید مقداری درباره عوامل بیرونی حرف بزنیم

00:02:30.124 --> 00:02:32.950
و حقیقت اینه که ما میدونیم

00:02:32.950 --> 00:02:36.840
بعضی از عوامل موقعیتی می تونن
هراس شمارو بیشتر کنن

00:02:36.840 --> 00:02:39.800
و این شامل چیزایی میشه مثل تازگی، پس

00:02:39.800 --> 00:02:42.870
چقدر
با این نوع خاص از صحبت کردن تجربه دارید؟

00:02:42.870 --> 00:02:45.410
رسمی بودن، آیا سخنرانیتون خیلی رسمیه؟

00:02:45.410 --> 00:02:48.660
جایگاه اجتماعی،
آیا دارید برای کسی با قدرت یا مهارت

00:02:48.660 --> 00:02:51.950
بیشتر از خودتون ارائه میدید،
مثلا رئیستون یا کسی؟

00:02:51.950 --> 00:02:54.818
نمره ارزشیابی،
آیا یه نمره یا برسی عملکرد درکاره؟

00:02:54.818 --> 00:02:57.586
و چیزای بیشتری هست، شباهت شما با حضار

00:02:57.586 --> 00:02:58.500
و بیشتر

00:02:58.500 --> 00:03:03.660
ولی اینا عوامل مربوط به موقعیت هایی
هستن که ریسک بالاست و

00:03:03.660 --> 00:03:06.512
انعطاف شما کم به نظر میرسه

00:03:06.512 --> 00:03:08.660
بذارید یه مثال گسترده تر بهتون بدم

00:03:08.660 --> 00:03:13.499
خب، برای چند سال من مسئول
خوندن اسم دانشجوها موقع فارغ التحصیلی بودم

00:03:13.499 --> 00:03:15.225
و این برای رشته مطالعات ارتباطاتی بود

00:03:15.225 --> 00:03:16.584
ما یک رشته خیلی بزرگ هستیم

00:03:16.584 --> 00:03:20.861
حدود 1000 دانشجوی دوره لیسانس داریم
و من از خوندن اسامی متنفرم

00:03:20.861 --> 00:03:22.600
دربارم اشتباه نکنید، من عاشق صحبت کردنم

00:03:22.600 --> 00:03:25.850
دوس دارم
جلوی جمع های خیلی خیلی بزرگ انجامش بدم

00:03:25.850 --> 00:03:30.090
راحته، ولی خوندن اسامی،
خیلی منو مضطرب کرد، چرا؟

00:03:30.090 --> 00:03:32.160
خب خیلی برام تازگی داشت

00:03:32.160 --> 00:03:34.910
من معمولا جلوی مردم نمی ایستم و

00:03:34.910 --> 00:03:36.710
برای ساعت ها اسم های ناشناس بخونم

00:03:37.770 --> 00:03:38.510
رسمی بود

00:03:38.510 --> 00:03:41.630
من در لباس رسمی آکادمیکم اونجا بودم،
خیلی رسمی بود

00:03:41.630 --> 00:03:43.850
یه لباس قرون وسطایی مخملی پوشیده بودم، خب؟

00:03:43.850 --> 00:03:47.520
اون لباس عادی بیرون رفتنم نیست،
یه چیز رسمیه

00:03:47.520 --> 00:03:48.690
ارزیابی؟

00:03:48.690 --> 00:03:49.660
شک نکنید

00:03:49.660 --> 00:03:52.290
خیلی خب، در واقع این چیزی بود که
بیشتر از هرچیزی نگرانش بودم

00:03:52.290 --> 00:03:54.140
نمیخواستم اسم کسیو اشتباه بگم

00:03:54.140 --> 00:03:57.480
خانواده ها از اونطرف دنیا پرواز کرده بودن
تا بچه شونو ببینن که روی

00:03:57.480 --> 00:04:01.130
استیج بیا،
و من قراره کسی باشم که اسمشونو خراب میکنه؟

00:04:01.130 --> 00:04:02.960
این چیزی بود که واقعا ازش وحشت داشتم

00:04:02.960 --> 00:04:05.460
پس، اولین باری که انجامش دادم خوب بود

00:04:05.460 --> 00:04:06.199
خوب بود

00:04:07.800 --> 00:04:11.190
بزرگترین چالش اسامی دانشجوها نبود

00:04:11.190 --> 00:04:13.570
بلکه خود دانشجوها بودن

00:04:13.570 --> 00:04:17.240
پس چیزی که باید اتفاق میوفتاد این بود که
دانشجوها باید روی یه کارت اسمشون و

00:04:17.240 --> 00:04:20.420
زیر اون نحوه آوایی اسمشونو بنویسن

00:04:20.420 --> 00:04:24.140
پس ایده این بود که
کارت رو به من میدادن که اسمشونو نگاه کنم و

00:04:24.140 --> 00:04:27.026
اگه لازم داشتم
از روی تلفظ آوایی اسمشونو بخونم

00:04:28.150 --> 00:04:31.330
ولی معلوم شد که
خود اون تلفظ آوایی مشکل اصلی بود

00:04:31.330 --> 00:04:34.910
مردم در نوشتن اسمشون
به صورت آوایی خیلی ضعیفن

00:04:34.910 --> 00:04:37.099
خب پس اتفاقی که
میوفته اینه که دانشجوها میان بالا و

00:04:37.099 --> 00:04:39.649
در سکوت، کارتشونو بهم میدن،
اصلا اسمشونو نمی گفتن

00:04:39.649 --> 00:04:41.113
کارتشونو بهم میدادن و من اسمشونو میخوندم

00:04:41.113 --> 00:04:43.070
و من به سختی سعی میکردم بفهمم اسمشون چیه

00:04:43.070 --> 00:04:46.810
و من طبق تلفظ آوایی، مدرک تحصیلی رو به

00:04:46.810 --> 00:04:51.620
برین اسمیت میدادم، یا جوری که پ
دوستاش میشناسنش، برایان اسمیت

00:04:51.620 --> 00:04:53.660
ممنون آقای برای، کمک بزرگی بود

00:04:53.660 --> 00:04:56.840
تلفظ آواییشون منو کاملا به اشتباه انداخت

00:04:56.840 --> 00:05:01.150
حالا این اتفاق خیلی زیاد نیوفتاد،
ولی خیلی بیشتر از چیزی که میخواستم شد

00:05:01.150 --> 00:05:04.310
پس بعد از اون
من برگشتم و خودمو ارزشیابی کردم

00:05:04.310 --> 00:05:08.920
پس سال بعد،
یه مقدار از اون عوامل بیرونی رو کاهش دادم

00:05:08.920 --> 00:05:14.420
خب یه مقدار از تازگیش برام کم شده بود،
چون سال قبل انجامش داده بودم

00:05:14.420 --> 00:05:18.300
هنوز همون رداء رو پوشیده بودم ولی
صحبتمو عوض کرده بودم که خیلی رسمی نباشه

00:05:18.300 --> 00:05:20.660
سعی کردم بیشتر از نقاط قوتم استفاده کنم

00:05:20.660 --> 00:05:23.740
و خیلی احساس راحت تری داشتم
که سعی نداشتم از همه

00:05:23.740 --> 00:05:24.530
جدی تر باشم

00:05:24.530 --> 00:05:28.305
و طوری که معلوم شد،
مردم اون سخنرانی رو بیشتر دوست داشتن

00:05:28.305 --> 00:05:30.480
ولی بعد اون مشکل اصلی سرجاش بود،
مسئله کارت ها

00:05:30.480 --> 00:05:31.950
باید راه حلی براش پیدا میکردم

00:05:31.950 --> 00:05:36.420
کاری که تصمیم گرفتم بکنم این بود که
کنار تریبون بایستم و دانشجوها بیان بالا

00:05:36.420 --> 00:05:38.950
و بجای اینکه فقط صبر کنم تا بیان
و کارتو بگیرم

00:05:38.950 --> 00:05:43.520
از کنار تریبون میرفتم کارتو ازشون میگرفتم
و اسمشونو برای خودشون میخوندم

00:05:43.520 --> 00:05:46.390
و اگه اشتباه میکردم، درستشو بهم میگفتن

00:05:46.390 --> 00:05:48.890
پس اونجوری میتونستم روبه میکروفن برگردم و

00:05:48.890 --> 00:05:52.950
چیزی که می دونستم تلفظ درست هشت رو بگم

00:05:52.950 --> 00:05:53.688
و جواب داد

00:05:53.688 --> 00:05:57.376
خیلی استرس کمتری داشتم
و هیچ اسمی رو خراب نکردم

00:05:57.376 --> 00:06:00.980
و می تونم بگم که
تاکتیک خیلی خوبی اونجا کشف کردم

00:06:00.980 --> 00:06:02.300
ولی درحالی که به سراغ راه حل های

00:06:02.300 --> 00:06:05.360
هراس از سخنرانی میریم،
خیلی از اونا شبیه این هستن

00:06:05.360 --> 00:06:10.190
تشخیص نقاط خاص مشکل ساز،
و پیدا کردن راه حل مخصوص

00:06:10.190 --> 00:06:15.523
قرار نیست یه تکنیک باشه که همه جا جواب بده

00:06:15.523 --> 00:06:25.523
خلاصه درس
چه چیزی باعث ایجاد هراس از صحبت در جمع میشه؟ از نظر درونی: 1. سیگنال های جسمیمون رو درست تحلیل نمی کنیم 2. اتفاقات رو درست به یاد نمیاریم 3. درباره چیزی که حضار دیدن درست فکر نمی کنیم. 
از نظر بیرونی به عوامل موقعیتی که هراس رو بیشتر میکنن پاسخ میدیم از جمله 1. تازگی 2. رسمی بودن 3. رتبه اجتماعی 4. مقدار ارزشیابی 5. ظواهر 6. سابقه قبلی