WEBVTT

00:00:00.119 --> 00:00:04.024
دانشگاه واشینگتن
تخصص صحبت درجمع با مت مکگریتی

00:00:04.388 --> 00:00:07.204
همین الان توی همه کشورهای سراسر دنیا،

00:00:07.204 --> 00:00:10.770
یه نفر احتمالا داره یه نطق
آماده میکنه که سر کار ارائه بده.

00:00:10.770 --> 00:00:14.070
احتمالا تا دیر وقت بیداره، خسته و نگرانه.

00:00:14.070 --> 00:00:16.590
میتونه یه ارائه قابل توجه واسه
یه ارباب رجوع جدید باشه،

00:00:16.590 --> 00:00:18.590
میتونه یه بروز رسانی پروژه ساده باشه.

00:00:18.590 --> 00:00:21.020
خب، بیاید بگیم فرضآ ،

00:00:21.020 --> 00:00:24.610
باید یه بروز رسانی کوتاه درباره پروژه ای
که مسئولیتش با شماست ارائه بدید.

00:00:24.610 --> 00:00:27.360
متاسفانه، پروژه بیشتر از موعد
مقرر و بیشتر از بودجه هست،

00:00:27.360 --> 00:00:30.960
شما هنوز فکر میکنید که این پروژه ی خوبیه،
پس میخواید یه مورد قوی بسازید.

00:00:30.960 --> 00:00:32.990
خب توی آماده کردن بروزرسانی،

00:00:32.990 --> 00:00:39.000
داخل یه ژانر گسترده از سبک وسترن
ارائه سخنرانی کار میکنید.

00:00:39.000 --> 00:00:42.575
زیر 15 دقیقه نگهش دارید، مطمئن بشید که
نگرانی های کلیدی رو برطرف میکنید، خیلی

00:00:42.575 --> 00:00:46.300
رسمی یا خیلی رسمی حرف نزنید،
و اینجور نگرانی های عمومی.

00:00:46.300 --> 00:00:50.590
و علاوه بر اینا، بخش شما یه مقدار
انتظارات منحصر به فرد داره.

00:00:50.590 --> 00:00:54.430
خب بذارید بگیم که بیشتر افراد توی
بخش شما به جای پراکنده شدن

00:00:54.430 --> 00:00:55.880
روی سکو می ایستن،

00:00:55.880 --> 00:00:59.860
و به نظر میرسه که همه یه عالمه متن
روی اسلاید هاشون درج میکنن.

00:00:59.860 --> 00:01:03.970
خصوصآ دن، با اون اسلایدهاش، داری باهامون
چیکار میکنی دن، بهمون استراحت بده،

00:01:05.030 --> 00:01:07.570
هیچ دنی وجود نداره، این یه موقعیت فرضیه.

00:01:07.570 --> 00:01:10.620
با این حال، علیرغم همه
این عوامل پیچیده کننده،

00:01:10.620 --> 00:01:13.840
ساعت 9 و نیم بیا، باید وایسی و ارائه بدی.

00:01:13.840 --> 00:01:18.540
تمام این عوامل چیزی که بهش میگیم
موقعیت سفسطه ای رو در بر دارن.

00:01:18.540 --> 00:01:21.510
این ویدئو بررسی میکنه که گوینده ها
چطور موقعیت های سفسطه ای

00:01:21.510 --> 00:01:23.380
رو تحلیل میکنن و بهش پاسخ میدن.

00:01:24.620 --> 00:01:28.510
پس هربار که واسه صحبت کردن بلند میشید،
سعی میکنید که با بهترین ها یا

00:01:28.510 --> 00:01:31.240
مناسب ترین پاسخ به موقعیت
خاص سفسطه ای که خودتون

00:01:31.240 --> 00:01:33.380
رو توش پیدا کردین، ظاهر بشید.

00:01:33.380 --> 00:01:38.200
خب دست کم، موقعیت های سفسطه ای
شامل عواملی مثل موضوع میشه.

00:01:38.200 --> 00:01:41.104
خب داری درباره چی حرف میزنی؟و چطور
کاری که میتونی واسه این شنونده انجام

00:01:41.129 --> 00:01:42.151
بدی رو محدود میکنه؟

00:01:42.176 --> 00:01:44.174
چیزهایی وجود داره که بخوای متضمن بشی؟

00:01:44.199 --> 00:01:47.041
چیزهایی وجود داره که ترجیح
بدی دربارشون حرف نزنی؟

00:01:47.144 --> 00:01:50.880
تنظیم، سخنرانی کجا رخ میده،
کی اتفاق می افته،

00:01:50.880 --> 00:01:53.000
و این چطور روی شما اثر میذاره؟

00:01:53.000 --> 00:01:56.520
اگه این معرفی رو توی پاریس یا
مسکو یا اوماها نبراسکا ارائه بدین

00:01:56.520 --> 00:01:58.140
خیلی متفاوت به نظر میرسه.

00:01:59.335 --> 00:02:02.140
شنونده، شنونده در حال حاضر چی میدونه؟

00:02:02.140 --> 00:02:03.198
فکر میکنید چه سوالات یا

00:02:03.223 --> 00:02:06.748
تردیدهایی دارن، باید به اونا جواب بدین؟

00:02:07.250 --> 00:02:11.560
فرصت، چه توقعاتی صرفا بخاطر
ژانر سخنرانی وجود دارن؟

00:02:11.560 --> 00:02:14.890
شنونده شما توقع داره که چی توی یه
بروزرسانی استاندارد پروژه بشنوه؟

00:02:14.890 --> 00:02:18.250
و بعد باید تصمیم بگیرید که کجا
از این توقعات تبعیت کنید،

00:02:18.250 --> 00:02:20.010
یا ازش منحرف بشید.

00:02:20.010 --> 00:02:24.520
اعتبار گوینده، اونا درمقابل هیچی،
چی درباره شما میدونن، و

00:02:24.520 --> 00:02:27.420
چطور میتونید مهارتتون رو توی
خود سخنرانی اجرا کنید؟

00:02:28.160 --> 00:02:34.500
همه این عوامل تغییر میکنن، بعضیاشون رو
میتونین نادیده بگیرید و بعضیا رو نمیتونید.

00:02:34.500 --> 00:02:36.350
پس چرا به همه اینا بپردازیم؟

00:02:36.350 --> 00:02:37.460
واسه شرح دادن یه نکته

00:02:37.460 --> 00:02:42.540
ساده و در عین حال غالبآ از قلم افتاده،
هیچ شکل منفردی از صحبت در جمع وجود نداره.

00:02:42.540 --> 00:02:45.950
چیزی وجود نداره که همیشه جواب بده.

00:02:45.950 --> 00:02:50.670
به عنوان یه معلم سخنرانی، نمیتونم به
سادگی یه شکل از سخنرانی که واسه همه ژانرها

00:02:50.670 --> 00:02:53.590
واسه همه گوینده ها،و همه
زمانها جواب بده، تدریس کنم.

00:02:53.590 --> 00:02:57.490
همچین چیزی وجود نداره، هیچ اسپرانتویی (زبان
ساختگی بین المللی)واسه صحبت در جمع نیست.

00:02:57.490 --> 00:03:01.090
از طرف دیگه، نمیتونیم همه سخنرانی های
موفق و ناموفق توی همه

00:03:01.090 --> 00:03:05.060
ژانرها، واسه همه گوینده ها و
در همه زمانها رو بررسی کنیم.

00:03:05.060 --> 00:03:07.082
شونصد سال طول میکشه، خیلی چرته.

00:03:07.107 --> 00:03:09.120
پس این کی بیخیالمون میشه؟

00:03:09.120 --> 00:03:12.010
به نظر من با مهارتها، تجربه
و قضاوت بیخیالمون میشه.

00:03:13.020 --> 00:03:17.210
صحبت کردن یه مهارت جسمی و ذهنی،
مثل ورزش کردن هست.

00:03:17.210 --> 00:03:20.030
خب مثلا، وقتی درباره بازیکنهای
خوب فوتبال حرف میزنین،

00:03:20.030 --> 00:03:23.420
ما راجع به توانایی حمله و دفاع،
استراتژی پردازی کردن، کار با بقیه،

00:03:23.420 --> 00:03:25.220
و غیره و غیره اونها فکر میکنیم.

00:03:25.220 --> 00:03:27.425
صرفا به یه بازیکن عالی فوتبال
نگاه نمیکنیم و بگیم

00:03:27.450 --> 00:03:31.108
تواناییش توی دنبال کردن توپه
که اون رو به بهترین تبدیل کرده.

00:03:31.537 --> 00:03:34.950
هیچکس این مکالمه رو انجام نمیده
که کی بهتر بود، پله یا مارادونا؟

00:03:34.950 --> 00:03:39.396
خب بیاید فشرده حرف بزنیم، خصیصه
بزرگمنشی، همونطور که میدونید.

00:03:39.396 --> 00:03:43.418
هیچکس این مکالمه رو انجام نمیده،
چون اون بازیکنها بخاطر یه مهارت تکی

00:03:43.418 --> 00:03:46.820
عالی نیستن، اونا بخاطر یه
مجموعه کامل از مهارتها خوبن.

00:03:46.820 --> 00:03:51.130
مهارتهایی که از طریق تجربه و مطالعه
و تمرین، توسعه اش دادن و

00:03:51.130 --> 00:03:52.300
از همه مهم تر،

00:03:52.300 --> 00:03:57.500
اونها یه حس قوی از قضاوت درباره اینکه
چیکار کنن و کی انجامش بدن دارن.

00:03:57.500 --> 00:04:01.130
به همین شکل، صحبت کردن عالی
صرفا به معنی ارائه خوب نیست.

00:04:01.130 --> 00:04:05.760
به معنی داشتن توانایی به درستی
قضاوت کردن موقعیت های سفسطه ای،

00:04:05.760 --> 00:04:09.030
تدبیر پاسخ های هوشمندانه و اجرای اونهاست.

00:04:09.030 --> 00:04:12.100
ارائه واسه صحبت کردن مهمه،
تله گذاری واسه بازی فوتبال

00:04:12.100 --> 00:04:15.370
مهمه، ولی فقط همین یه چیز نیست.

00:04:15.370 --> 00:04:16.850
پس هدف از مطالعه سفسطه ای و

00:04:16.850 --> 00:04:20.690
هدف این کلاس صرفا نوشتن
یه سخنرانی خوب نیست.

00:04:20.690 --> 00:04:24.470
اینا مهمن، ولی هدف اینه که
تبدیل به یه گوینده خوب بشید،

00:04:24.470 --> 00:04:29.132
و واسه همینه که صحبت کردن خیلی
چالش برانگیزه، یه فعالیت طولانی مدته.

00:04:29.132 --> 00:04:31.680
و نه اینکه خیلی مکرر گویی کنیم،

00:04:31.680 --> 00:04:36.080
ولی گوینده های خوب، خوب حرف میزنن
چون که گوینده های خوبی هستن.

00:04:36.080 --> 00:04:39.190
حالا استرس میگیرم، فکر نمیکنم
اونها اینطوری متولد شدن.

00:04:39.190 --> 00:04:43.660
اونها با توسعه مهارتها، گسترش دادن
تجربه و اصلاح کردن قضاوتشون

00:04:43.660 --> 00:04:45.460
تبدیل به گوینده های خوبی شدن.

00:04:45.460 --> 00:04:48.725
شاید بجز دن، دن با اون اسلاید هاش.

00:04:48.725 --> 00:04:56.206
خلاصه درس: 1.یه نطق خوب چیزیه که شخص به طور موثرتر به موقعیت سفسطه ای پاسخ بده. 2.موقعیت های سفسطه ای شامل عواملی مثل: موضوع، تنظیم مخاطب،فرصت،اعتبار و چیزای دیگه هستن.