دانشگاه واشینگتن تخصص صحبت درجمع با مت مکگریتی
همین الان توی همه کشورهای سراسر دنیا،
یه نفر احتمالا داره یه نطق آماده میکنه که سر کار ارائه بده.
احتمالا تا دیر وقت بیداره، خسته و نگرانه.
میتونه یه ارائه قابل توجه واسه یه ارباب رجوع جدید باشه،
میتونه یه بروز رسانی پروژه ساده باشه.
خب، بیاید بگیم فرضآ ،
باید یه بروز رسانی کوتاه درباره پروژه ای که مسئولیتش با شماست ارائه بدید.
متاسفانه، پروژه بیشتر از موعد مقرر و بیشتر از بودجه هست،
شما هنوز فکر میکنید که این پروژه ی خوبیه، پس میخواید یه مورد قوی بسازید.
خب توی آماده کردن بروزرسانی،
داخل یه ژانر گسترده از سبک وسترن ارائه سخنرانی کار میکنید.
زیر 15 دقیقه نگهش دارید، مطمئن بشید که نگرانی های کلیدی رو برطرف میکنید، خیلی
رسمی یا خیلی رسمی حرف نزنید، و اینجور نگرانی های عمومی.
و علاوه بر اینا، بخش شما یه مقدار انتظارات منحصر به فرد داره.
خب بذارید بگیم که بیشتر افراد توی بخش شما به جای پراکنده شدن
روی سکو می ایستن،
و به نظر میرسه که همه یه عالمه متن روی اسلاید هاشون درج میکنن.
خصوصآ دن، با اون اسلایدهاش، داری باهامون چیکار میکنی دن، بهمون استراحت بده،
هیچ دنی وجود نداره، این یه موقعیت فرضیه.
با این حال، علیرغم همه این عوامل پیچیده کننده،
ساعت 9 و نیم بیا، باید وایسی و ارائه بدی.
تمام این عوامل چیزی که بهش میگیم موقعیت سفسطه ای رو در بر دارن.
این ویدئو بررسی میکنه که گوینده ها چطور موقعیت های سفسطه ای
رو تحلیل میکنن و بهش پاسخ میدن.
پس هربار که واسه صحبت کردن بلند میشید، سعی میکنید که با بهترین ها یا
مناسب ترین پاسخ به موقعیت خاص سفسطه ای که خودتون
رو توش پیدا کردین، ظاهر بشید.
خب دست کم، موقعیت های سفسطه ای شامل عواملی مثل موضوع میشه.
خب داری درباره چی حرف میزنی؟و چطور کاری که میتونی واسه این شنونده انجام
بدی رو محدود میکنه؟
چیزهایی وجود داره که بخوای متضمن بشی؟
چیزهایی وجود داره که ترجیح بدی دربارشون حرف نزنی؟
تنظیم، سخنرانی کجا رخ میده، کی اتفاق می افته،
و این چطور روی شما اثر میذاره؟
اگه این معرفی رو توی پاریس یا مسکو یا اوماها نبراسکا ارائه بدین
خیلی متفاوت به نظر میرسه.
شنونده، شنونده در حال حاضر چی میدونه؟
فکر میکنید چه سوالات یا
تردیدهایی دارن، باید به اونا جواب بدین؟
فرصت، چه توقعاتی صرفا بخاطر ژانر سخنرانی وجود دارن؟
شنونده شما توقع داره که چی توی یه بروزرسانی استاندارد پروژه بشنوه؟
و بعد باید تصمیم بگیرید که کجا از این توقعات تبعیت کنید،
یا ازش منحرف بشید.
اعتبار گوینده، اونا درمقابل هیچی، چی درباره شما میدونن، و
چطور میتونید مهارتتون رو توی خود سخنرانی اجرا کنید؟
همه این عوامل تغییر میکنن، بعضیاشون رو میتونین نادیده بگیرید و بعضیا رو نمیتونید.
پس چرا به همه اینا بپردازیم؟
واسه شرح دادن یه نکته
ساده و در عین حال غالبآ از قلم افتاده، هیچ شکل منفردی از صحبت در جمع وجود نداره.
چیزی وجود نداره که همیشه جواب بده.
به عنوان یه معلم سخنرانی، نمیتونم به سادگی یه شکل از سخنرانی که واسه همه ژانرها
واسه همه گوینده ها،و همه زمانها جواب بده، تدریس کنم.
همچین چیزی وجود نداره، هیچ اسپرانتویی (زبان ساختگی بین المللی)واسه صحبت در جمع نیست.
از طرف دیگه، نمیتونیم همه سخنرانی های موفق و ناموفق توی همه
ژانرها، واسه همه گوینده ها و در همه زمانها رو بررسی کنیم.
شونصد سال طول میکشه، خیلی چرته.
پس این کی بیخیالمون میشه؟
به نظر من با مهارتها، تجربه و قضاوت بیخیالمون میشه.
صحبت کردن یه مهارت جسمی و ذهنی، مثل ورزش کردن هست.
خب مثلا، وقتی درباره بازیکنهای خوب فوتبال حرف میزنین،
ما راجع به توانایی حمله و دفاع، استراتژی پردازی کردن، کار با بقیه،
و غیره و غیره اونها فکر میکنیم.
صرفا به یه بازیکن عالی فوتبال نگاه نمیکنیم و بگیم
تواناییش توی دنبال کردن توپه که اون رو به بهترین تبدیل کرده.
هیچکس این مکالمه رو انجام نمیده که کی بهتر بود، پله یا مارادونا؟
خب بیاید فشرده حرف بزنیم، خصیصه بزرگمنشی، همونطور که میدونید.
هیچکس این مکالمه رو انجام نمیده، چون اون بازیکنها بخاطر یه مهارت تکی
عالی نیستن، اونا بخاطر یه مجموعه کامل از مهارتها خوبن.
مهارتهایی که از طریق تجربه و مطالعه و تمرین، توسعه اش دادن و
از همه مهم تر،
اونها یه حس قوی از قضاوت درباره اینکه چیکار کنن و کی انجامش بدن دارن.
به همین شکل، صحبت کردن عالی صرفا به معنی ارائه خوب نیست.
به معنی داشتن توانایی به درستی قضاوت کردن موقعیت های سفسطه ای،
تدبیر پاسخ های هوشمندانه و اجرای اونهاست.
ارائه واسه صحبت کردن مهمه، تله گذاری واسه بازی فوتبال
مهمه، ولی فقط همین یه چیز نیست.
پس هدف از مطالعه سفسطه ای و
هدف این کلاس صرفا نوشتن یه سخنرانی خوب نیست.
اینا مهمن، ولی هدف اینه که تبدیل به یه گوینده خوب بشید،
و واسه همینه که صحبت کردن خیلی چالش برانگیزه، یه فعالیت طولانی مدته.
و نه اینکه خیلی مکرر گویی کنیم،
ولی گوینده های خوب، خوب حرف میزنن چون که گوینده های خوبی هستن.
حالا استرس میگیرم، فکر نمیکنم اونها اینطوری متولد شدن.
اونها با توسعه مهارتها، گسترش دادن تجربه و اصلاح کردن قضاوتشون
تبدیل به گوینده های خوبی شدن.
شاید بجز دن، دن با اون اسلاید هاش.
خلاصه درس: 1.یه نطق خوب چیزیه که شخص به طور موثرتر به موقعیت سفسطه ای پاسخ بده. 2.موقعیت های سفسطه ای شامل عواملی مثل: موضوع، تنظیم مخاطب،فرصت،اعتبار و چیزای دیگه هستن.