دانشگاه واشینگتن تخصص صحبت درجمع با مت مکگریتی
در این ویدئو هراس از صحبت در جمع رو تعریف میکنیم و
درباره چگونگی تجربه اون صحبت می کنیم
ولی قبل از اینکه واردش بشیم بذارید براتون یه داستان تعریف کنم، که مال من نیست
این، از طرف یه معلم سخنرانی دیگه میاد
ریچار، که قبلا در دانشگاه چپمن تدریس می کرد
و نشون میده که هراس صحبت در جمع می تونه چقدر شدید باشه و
چقدر آسیب بزنه
پس به هرحال، اون داشت یه مقدمه برای صحبت در جمع درس میداد و
روز اولش بود
خب، معمولا روز اول کاری که می کنید اینه که از بچه ها میخواید
سخنرانی معرفی انجام بدن، من این هستم این کاریه که انجام میدم و الی آخر
و در این کلاس حدود 25 دانشجو داشتیم
حالا، اکثر این دانشجوها در سن عادی دانشجویی بودن
یعنی احتمالا بین 18 تا 21 سال سن داشتن
ولی یه زن بود که بعد از چند دهه کار کردن دوباره
به دانشگاه برگشته بود
پس، برگشته بود تا مدرکشو بگیره
و خب کارهای روز اول
از بچه ها خواسته بود بیان و سخنرانی کنن
حالا به طور اتفاقی این کلاس در یک اتاق رسیتال پیانو بود
پس صندلی ها، استیج و یک پیانو روی استیج بود
پس دانشجوها به نوبت روی استیج میرفتن صحبت میکردن و تموم
نوبت به این زن رسید که تقریبا توی چهل سالگیش بود، که بره بالا
و صحبت کنه
پس اون بالا رفت، و واضحه خیلی مضطرب بود و
صحبتشون شروع کرد و بعد خشکش زد، از صحبت کردن متوقف شد
این کاملا رایجه
معلم های سخنرانی همیشه همچین چیزی می بینن
پس ریچارد کارو کرد که خیلی ها میکنن
اون گفت، نه هیچ مشکلی نیست
راحت باش، وقت داری
هرموقع آماده بودی بهمون بگو به چه چیزی علاقه داری
از اینجور چیزا
هیچکدوم از این چیزا جواب نمیداد
هیچکدوم از تکنیک های عادی جواب نمیداد برای اینکه دوباره صحبت کنه، پس
بالاخره انقد این زمان طولانی شد که یهو شتاب زده رفت و
خزید رفت زیر پیانو
به یاد بیارید اونجا یه استیج بلند بود پس هنوز میشد دیدش
اینطور نبود که یهو غیبش بزنه
پس زیر پیانو خزید و معلم اینجوری شد که خب این یه مورد جدیده
قبلا اینو تجربه نکرده بود
پس بالا رفت و سعی کرد با چرب زبانی از زیر پیانو بیرون بکشدش
اینجوری که، آره، اشکالی نداره، چیزی نیست
ما همه کنجکاویم که بشنویم چی برای گفتن داری
هیچی جواب نمیداد
ذهنش همه جا میرفت، گفت، خیلی خب کاری که می کنم اینه
کلاسو تعطیل کرد
اون گفت، خیلی خب، برای امروز کافیه
پس همه دانش آموزای دیگه خارج شدن
پس فقط معلم موند و اون زن که زیر پیانو بود
و هنوز داشت سعی می کرد کاری کنه بیرون بیاد
هیچی، اون حتی یک کلمه هم نمیگفت
دیگه ایده هاش تمو شده بود، اینجور بود که شاید بتونم براش آسونترش کنم
تا از اونجا بیرون بیاد
و چراغارو خاموش کرد و خارج شد
و دیگه هیچوقت اونو ندید
دیگه هیچوقت به کلاس نیومد
هیچی
این یه داستان افتضاحه
گوشتون رو اذیت میکنه
ولی بهتون نشون میده هراس از صحبت در جمع چقدر می تونه شدید باشه
داستان خیلی بدیه و یه مقدار خنده داره یه ذره
یعنی، یه کمی خنده داره
خنده دار سالمی نیست، وقتی به همدیگه میخندیم
خنده داره ولی از درون داغون شدم چرا دارم به این میخندم
ولی نشون میده که اون هراس چقدر آسیب میزنه، خب؟
و همه همون سوالو می پرسن
چرا من از صحبت در جمع می ترسم؟
و جوابش اینه، چون تو یه آدمی
شما هراس رو قبلريال در حین و بعد از
یه سخنرانی تجربه میکنید چون این یه جورایی واکنش درسته
صحبت در جمع یه کار احتمالا تهدیدآمیزه
حالا، وقتی صحبت میکنید بدنتون به سرعت تهدید رو برسی میکنه و
برای پاسخگویی آماده میشه
این یه چیزی مثل نبرد یا گریزه
و این همون واکنشیه که اگه توی جنگل یهو به
یه خرس خشمگین برمی خوردید داشتید
آیا اونجا می ایستادید و با خرس می جنگیدید؟
یا فرار میکردید و امیدوار بودید
که رد ترس شما اونو به طرفتون نکشونه؟
پس امیدوارم سخنرانی بعدیتون شانس کمتری برای شکم پارگی داشته باشه
ولی یه جورایی بدنتون اینو نمیدونه
به ترس از صحبت کردن هراس صحبت کردن در جمع گفته میشه
و این یه اضطراب مربوط ارتباطه که صحبت کننده در پاسخ به یه ارائه منتظره یا
واقعی، واکنش های فیزولوژیکی ذهنی و رفتاری تجربه میکنه
پس بیایید درباره هرکدوم از اینا صحبت کنیم
وقتی درباره یک سخنرانی هراس دارید سیستم فیزیولوژیکیتون وارد عمل میشه
چون بدنتون میخواد برای نبرد یا فرار آماده بشه
یه واکنش قلبی عروقی دارید
ضربان قلبتون ممکنه بالا بره
فشار خونتون ممکنه بالا بره
ممکنه پاسخ برقی پوست داشته باشید
یعنی کف دستتون عرق میکنه
همچنین یه پاسخ ذهنی هست پس ذهنتون شروع میکنه به پردازش و
تعبیر همه این سیستم های فیزیولوژیکی
اساسا این صدای ذهنیتونه که دسته بندی میکنه و
همه چیزایی که اطرافتون در جریان هست رو تجربه میکنه
پس توی سرتون اینجوریه که خدا خدا دارم سقوط میکنم
می تونن لکه عرق زیربغلمو ببینن نمیتونن داخل سرتو ببینن
با وجود چیزی که در اون لحظه فکر میکنید
حضار نمی تونن واقعا ضربان قلبتونو ببینن نمیتونن ذهنتونو بخونن
ولی حالا واکنش رفتاریتون چیزیه که واقعا میتونن ببینن
و اینا چیزاییه مثل لرزیدن یا بازی با یه خودکار یا خارش مضطرب
یا هرچیزی
پس هراس صحبت در جمع شمارو در همه زمینه ها میگیره، فیزیولوژیکی
ذهنی و رفتاری
ولی همه ما اونو متفاوت تجربه میکنیم و به همین خاطر
هراس از صحبت در جمع می تونه به عنوان یک خصیصه یا یه حالت بشه
حالا یه خصیصه یعنی بعضی افراد هراس از صحبت در جمع بیشتری از بقیه دارن
این یه خصیصه است که شخصیتشون رو میسازه
بعضیا میگن که شاید هراس از سخنرانی ژنتیکی باشه ولی
خود خصیصه به طور کامل درون زاد نیست
مثل رنگ چشماتون نیست
ولی خصیصه هراس از سخنرانی میتونه مثل
هر خصیصه دیگه ای توی شما به وجود بیاد
پس اگه یه تجربه خیلی تروماتیک در هواپیما داشته باشید
ممکنه دچار ترس از پرواز بشید
پس یه ترس صحبت در جمع وابسته به موقعیت یعنی هراس شما
در موقعیت یا حالت های خاصی ممکنه بیشتر باشه
پس برای مثال
حتی پر رفت و آمدترین مسافر هواپیمایی هم مقداری عرق میکنه
وقتی تلاطم خیلی بدی اتفاق میوفته چون این واکنش طبیعیه
پس، خصیصه و موقعیت مخالف نیستن کسایی با هراس سخنرانی
بر اساس خصیصه احتمالا هراس بیشتری بر اساس موقعیت احساس میکنن
پس اگه به طور کلی از صحبت ترس دارید، آره ممکنه
هر صحبت حسابی اعصاب خوردکن باشه
ولی کسایی که مقداری هراس بر اساس موقعیت تجربه میکنن، قرار نیست حتما
خصیصه قوی ترس در اونا ایجاد بشه
پس فقط چون یه سخنرانی بد داشتید به این معنی نیست که ناگهان
قراره از هر سخنرانی بترسید
ولی در نهایت همه یه نوعی از هراس از سخنرانی رو تجربه میکنن
فقط شما نیستید
بعضیا بیشتر از بقیه تجربه اش میکنن، ولی
همه اونو تجربه میکنن مخصوصا در موقعیت های خاص
هراس از صحبت همیشه یه عامل خواهد بود
ولی خوشبختانه با کمی تمرین کاملا قابل کنترله
خلاصه درس نکته 1 : هراس از صحبت در جمع یک اضطراب مربوط به ارتباطاته شخص صحبت کننده، در پاسخ به یک ارائه واقعی یا منتظره، واکنش های فیزیولوژیکی، ذهنی و رفتاری تجربه میکنه نکته 2 : میتونه به عنوان یک خصیصه(بیشتر ریشه در شخص داشته باشه) یا یک حالت(بیشتر در موقعیت ریشه داشته باشه) خودشو نشون بده