قراردادهای هوشمند و سنتی
در این ویدیو به بررسی تفاوت ها میان
قراردادهای هوشمند و قراردادهای سنتی می پردازیم
و به جایگاهشان در جهان دیجیتالی که به سرعت در حال تکامل است می پردازیم
برای درک تفاوت های مرکزی
باید توانایی های این قراردادها را مشخص کنیم
منطق در علم حقوق سنتی
از اذهان و تمثیل های مردم نشات می گیرد
قراردادهای سنتی شکل زبان انسان را به خود می گیرد
که عموما از جانب وکلا تفسیر می شود
خیلی منعطف و حتی فساد پذیر است
در برگیرنده قضاوت های انسانی است
در حوزه های ایزوله حقوقی حضور دارد
خیلی بومی و خیلی ملی است
نیک زبو، پدر قراردادهای هوشمند
از این زیان قرارداد سنتی با عنوان کد خیس یاد می کند
قوانین سنتی خیلی تکامل یافته است
در قانون پرونده ای قدیم
وکلا می توانند شرایط خیلی مهمی پیدا کنند
که برنامه های رایانه ای هنوز بهش فکر نکرده اند
یا مثلا در مورد مرگ یک کاربر
مشاهده آن روی یک رایانه ساده نیست
از سوی دیگر
نرم افزار بر بیت ها، داده و منطق بولی تکیه دارد
محکم و قابل پیشبینی است
روی هر رایانه ای بر بستر یک شبکه در هر جای جهان به یک شکل اجرا می شود
و قراردادهای هوشمند در برگیرنده قوانین و شرایطی هستند
که از سوی کد نرم افزار تحلیل شده است
در کنار کد
عملکرد نیز از سوی فناوری بی طرف
مانند عملگرهای حسگر محور تصدیق و اجرایی می شود
ما این نوع زبان قراردادی را کد خشک می نامیم
وظیفه اصلی مهندسی نرم افزار
در کنار نگارش قرارداد
پیشبینی رفتار طرفین قرارداد
و وقایع مرتبط در عملکردشان است
هرچه موارد بیشتری پیشبینی شود، قرارداد حائز شرایط بیشتر می شود
در کد خشک هر شرایط پیچیدگی و سطح حمله کد را افزایش می دهد
سطح حمله به
تعداد نقاطی در یک برنامه اشاره دارد
که حمله کننده می تواند از طریق آن ها ورود کند
و هر دارایی ای که تحت کنترل برنامه است را به دست گیرد
اگر برنامه قراردادی هوشمند باشد
این دارایی ها ممکن است هویت دیجیتال شما
داده های شخصی یا دارایی های کریپتوی شما باشد که چیزهای مهمی هستند
شرایط بیشتر معمولا تکیه قرارداد را بر روی داده های بالقوه ناکامل یا خارجی
مانند خوانش دما برای مدیریت عملکرد بیشتر را افزایش می دهد
از سوی دیگر وقتی که قراردادی هوشمند شرایط کمتری را مدیریت می کند
معمولا شرایط بیشتری وجود دارد
که یک واسط انسانی یا نظام حقوقی سنتی باید مدیریت کند
و این می تواند به هزینه و ریسک یک معامله بیافزاید
بالاخره اعلام دعوای حقوقی از سوی وکلا...
چطور بگویم؟
هزینه بالایی دارد
پس کدام قابل اتکا تر است؟
قراردادهای سنتی یا قراردادهای هوشمند؟
خب در واقع مکمل یکدیگر هستند
اگر کدنویس سرسری از سناریوهای مختلف گذر کند، کد خشک می تواند به نتایج بدی بیانجامد
به نوعی توانایی بازگشت و
یا چیزی با نام حق اعمال قدرت چند امضایی
یا مولتی سیگ احتیاج دارد
تا دو طرف ناخشنود بتوانند برآیند قرارداد را بازگردانند
در غیر این صورت بازگردانی نتایج به دست آمده
بدون دخالت حقوقی سنتی ممکن است دشوار باشد
قراردادهای سنتی
معمولا نسبت به حوزه حقوقی مرجع خود گرایش دارند
از سوی دیگر بلاکچین ها
یک قانون واحد را در تمامی جهان به کار می گیرند
کد خیس و کد خشک با همکاری با یکدیگر
می توانند اساس ارتباطات تجاری قدرتمندی را تضمین کنند
نیازی نیست که وکلا نگران این باشند که ربات ها کارشان را از آن ها بگیرند
کار آن ها، کار دستگاه هایی که قراردادهای هوشمند را اجرا می کنند را تکمیل می کنند
قراردادهای هوشمند بخشی از تکامل دیجیتال معامله گری در قانون قرارداد است
آن ها چیزی را که روزگاری غیرممکن بوده است را ممکن می کنند
و به همین خاطر است که وکلا و برنامه نویسان
باید از انزوا خارج شده و با یکدیگر همکاری کنند
وکلا می توانند اصول پایه ای کدنویسی را یاد بگیرند
و برنامه نویسان می توانند اصول پایه ای زبان قرارداد را بیاموزند
آن ها می توانند با همکاری یکدیگر سناریوهای معامله را اجرا کنند
و با یکدیگر روی مفاد و شرایط معامله کار کنند
در ادامه به جزئیات رابطه میان قراردادهای هوشمند و نظام های حقوقی سنتی می پردازیم