WEBVTT

00:00:00.833 --> 00:00:06.812
مغز را روشن کنید

00:00:07.255 --> 00:00:10.296
وقتی که بحث از عملکرد
یادگیری و حافظه به میان می آید

00:00:10.321 --> 00:00:12.406
خواب چه اهمیتی دارد؟

00:00:12.475 --> 00:00:18.241
از قرار معلوم خواب به حداقل سه شکل
مختلف در یادگیری و حافظه الزامی است

00:00:18.559 --> 00:00:21.934
اول اینکه می دانیم پیش از
یادگیری به خواب نیاز داریم

00:00:22.104 --> 00:00:25.963
تا مغز برای چینش خاطرات تازه آماده شود

00:00:26.197 --> 00:00:28.697
اما بعد، پس از یادگیری به خواب احتیاج دارید

00:00:28.838 --> 00:00:33.291
تا این خاطرات را در
معماری عصبی مغز تثبیت کنید

00:00:33.479 --> 00:00:42.369
همچنین پس از یادگیری برای ارتباط دهی، تلفیق
و تجمیع اطلاعات در هم به خواب نیاز دارید

00:00:42.773 --> 00:00:49.016
خواب در این سه شکل برای عملکرد
یادگیری و حافظه شما ضروری است

00:00:49.179 --> 00:00:51.601
خب اولین شکل ضرورت خواب

00:00:51.626 --> 00:00:55.572
این است که پیش از یادگیری برای
آماده کردن مغز به خواب احتیاج داریم

00:00:55.597 --> 00:01:01.075
مغز یکجورایی مانند یک اسفنج خشک
آماده برای جذب اطلاعات جدید می شود

00:01:01.518 --> 00:01:04.760
بدون خواب، مدارهای حافظه مغز

00:01:04.875 --> 00:01:07.726
گویی که پر از آب میشوند

00:01:07.989 --> 00:01:11.692
و قادر نخواهید بود که به شکل
موثر اطلاعات جدید را جذب کنید

00:01:12.010 --> 00:01:13.924
اجازه دهید یک مثال بزنم

00:01:14.200 --> 00:01:17.810
چند سال پیش تصمیم گرفتیم تحقیقی انجام دهیم

00:01:18.117 --> 00:01:20.710
و در آن تحقیق یک فرضیه
خیلی ساده را آزمایش کردیم

00:01:20.875 --> 00:01:25.320
آیا شب تا صبح درس خواندن
پیش از امتحان ایده خوبی است؟

00:01:25.835 --> 00:01:29.898
یک گروه از جوانان کاملا سالم را آوردیم

00:01:30.208 --> 00:01:34.560
و آن ها را به دو گروه
متفاوت آزمایشی تقسیم کردیم

00:01:34.846 --> 00:01:35.846
گروه خواب

00:01:36.104 --> 00:01:37.846
و گروه محروم از خواب

00:01:38.177 --> 00:01:41.950
در گروه خواب هشت ساعت کامل خوابیدند

00:01:42.479 --> 00:01:47.205
اما گروه محروم از خواب را در
آزمایشگاه تحت نظارت بیدار نگه داشتیم

00:01:47.330 --> 00:01:49.745
چرت زدن و کافئینی در کار نبود

00:01:49.859 --> 00:01:51.866
شرایط برای همه خیلی بد بود

00:01:52.130 --> 00:01:53.770
و روز بعد

00:01:53.888 --> 00:01:58.802
این داوطلبان را یکی یکی داخل
دستگاه اسکن ام آر آی قرار دادیم

00:01:59.242 --> 00:02:03.812
و به آن ها گفتیم که سعی کنند یک لیست
بلندی از اطلاعات جدید را یاد بگیرند

00:02:04.117 --> 00:02:06.773
در حالی که داشتیم از فعالیت
مغزی فرد تصویر برداری می کردیم

00:02:07.354 --> 00:02:11.682
و بعد از آن ها امتحان گرفتیم تا ببینیم
یادگیریشان تا چه میزان موثر بوده است

00:02:12.164 --> 00:02:15.789
وقتی که این دو گروه را مقایسه کردیم

00:02:15.898 --> 00:02:17.890
به این یافته رسیدیم که

00:02:17.965 --> 00:02:22.968
در شرایط محرومیت از خواب
تقریبا 40 درصد کاهش در

00:02:22.992 --> 00:02:27.996
قابلیت مغز در راستای ساختن
خاطرات جدید وجود داشت

00:02:28.424 --> 00:02:30.674
بعد ادامه دادیم تا ببینیم که

00:02:30.744 --> 00:02:37.533
چه مشکلی در مغز پیش می آید که
باعث این ناتوانی در یادگیری می شود

00:02:37.989 --> 00:02:42.801
یک ساختاری در قسمت چپ و راست مغز وجود دارد

00:02:43.078 --> 00:02:45.429
و این ساختار هیپوکپوس نام دارد

00:02:46.028 --> 00:02:51.997
می توانید هیپوکمپوس را با عنوان
صندوق ورودی مغزتان در نظر بگیرید

00:02:52.481 --> 00:02:57.411
عملکرد بسیار خوبی در دریافت
فایل های اطلاعاتی و حفظ آن ها دارد

00:02:57.757 --> 00:03:02.203
وقتی که به ساختار افرادی نگاه
کردیم که یک شب کامل خوابیده بودند

00:03:02.544 --> 00:03:06.247
فعالیت های سالم یادگیری زیادی وجود داشت

00:03:06.779 --> 00:03:09.190
اما در افرادی که از خواب محروم شده بودند

00:03:09.424 --> 00:03:13.549
در واقع هیچ سیگنال قابل توجهی پیدا نکردیم

00:03:13.851 --> 00:03:16.819
بنابراین تقریبا گویا محرومیت از خواب

00:03:16.930 --> 00:03:20.252
صندوق های ورودی خاطره را خاموش کرده بودند

00:03:20.674 --> 00:03:24.674
و هرگونه فایل ورودی برگشت داده می شدند

00:03:24.839 --> 00:03:29.895
در واقع نمی توانستند که
تجربیات تازه را به خاطر بسپارند

00:03:31.250 --> 00:03:36.101
زدن دکمه «ذخیره»

00:03:37.030 --> 00:03:44.468
ما نه تنها پیش از یادگیری برای آماده کردن
مغز جهت ساختن خاطرات جدید به خواب نیاز داریم

00:03:44.835 --> 00:03:47.601
همچنین پس از یادگیری نیز به خواب نیاز داریم

00:03:47.854 --> 00:03:53.153
اما حالا برای تثبیت این خاطرات جدید
در معماری عصبی مغز به آن احتیاج داریم

00:03:53.523 --> 00:03:55.523
در حقیقت خواب پس از یادگیری

00:03:55.708 --> 00:03:59.005
مثل زدن دکمه دخیره خاطرات جدید می باشد

00:03:59.171 --> 00:04:00.773
تا آن ها را فراموش نکنیم

00:04:01.156 --> 00:04:03.171
شروع کرده ایم به درک این نکته که

00:04:03.281 --> 00:04:09.702
خواب دقیقا به چه شکل در
تثبیت خاطرات مفید واقع می شود

00:04:10.033 --> 00:04:15.620
ما حداقل دو سازوکار مکمل را یافته ایم

00:04:15.960 --> 00:04:22.140
اول این است که در طول خواب و
مخصوصا در حین مراحل خواب عمیق

00:04:22.346 --> 00:04:25.447
یعنی مراحل 3 و 4 خواب آرام

00:04:25.649 --> 00:04:29.095
امواج بزرگ، آرام و قدرتمند
مغزی‌ای که پدید می آیند

00:04:29.414 --> 00:04:32.937
یکجورایی مانند فرکانس
انتقال دهنده عمل می کنند

00:04:33.052 --> 00:04:35.627
کمی مثل رادیو موج بلند است

00:04:36.137 --> 00:04:38.488
و این امواج مغزی خواب عمیق

00:04:38.563 --> 00:04:41.213
در ترکیب با این امواج دوکی شکل خواب

00:04:41.523 --> 00:04:46.421
خاطرات را از محل نگهداری
کوتاه مدت و آسیب پذیر

00:04:46.750 --> 00:04:50.356
حرکت می دهد و با این سازوکار انتقال فایل

00:04:50.515 --> 00:04:55.351
به انبار ذخیره بلند مدت تر و دائمی
که ما به آن کورتکس می گوییم، می برد

00:04:55.572 --> 00:05:00.354
کورتکس این بافت عظیم و چین دار
است که روی مغزتان قرار گرفته است

00:05:00.486 --> 00:05:02.111
یکجورایی مانند یک هارد درایو است

00:05:02.136 --> 00:05:05.929
بنابراین با پاک کردن
خاطرات از انبار کوتاه مدت

00:05:06.179 --> 00:05:11.562
در وهله اول صبح فردا با توانایی تازه
برای یادگیری اطلاعات جدید بیدار می شویم

00:05:11.695 --> 00:05:17.872
اما با انتفال خاطرات از
انبار کوتاه مدت به هارد درایو

00:05:18.166 --> 00:05:22.557
حالا خاطرات دیروز محافظت شده و ایمن هستند

00:05:22.984 --> 00:05:27.460
ما همچنین دریافتیم که یک سازوکار
دومی وجود دارد که به نظر مفید است

00:05:27.624 --> 00:05:30.591
و این سازو کار بازپخش خاطره نام دارد

00:05:31.216 --> 00:05:34.963
دریافته ایم که وقتی پس از یادگیری می خوابیم

00:05:35.240 --> 00:05:36.947
در حین خواب آرام عمیق

00:05:37.122 --> 00:05:42.544
مغز در واقع برخی از خطوط
حافظه را بازپخش می کند

00:05:42.833 --> 00:05:45.669
تقریبا گویی که مغز در حین خواب

00:05:45.708 --> 00:05:53.020
خاطرات را قدرت بیشتر در
مدارهای خاطره مغز حک می کند

00:05:53.351 --> 00:05:54.632
و در نتیجه

00:05:54.742 --> 00:05:57.625
از آنجایی که مدارهای خاطره را تقویت می کنیم

00:05:57.820 --> 00:05:59.484
وقتی که روز بعد از خواب بیدار می شویم

00:05:59.632 --> 00:06:01.218
خیلی احتمال کمتری وجود دارد

00:06:01.299 --> 00:06:07.854
که این خاطرات نسبت به اختلالات یا
جایگزینی توسط اطلاعات تازه آسیب پذیر باشند

00:06:07.976 --> 00:06:11.492
یا اینکه به سادگی اطلاعات را فراموش کنیم

00:06:11.813 --> 00:06:14.864
به نظر می رسد که خواب
می فهمد که چه چیزی تازه است

00:06:15.169 --> 00:06:17.361
و چه چیزی را باید حفظ کنیم

00:06:17.729 --> 00:06:20.950
و همچنین می فهمد که چه چیزی تکراری است

00:06:21.161 --> 00:06:22.914
و باید آن را فراموش کنیم

00:06:23.047 --> 00:06:25.851
یک مثال خوبش پارک کردن ماشین است

00:06:26.117 --> 00:06:31.947
فرض کنیم که کاملا ضروری است که به خاطر داشته
باشید که ماشین خود را کجا پارک کرده اید

00:06:32.380 --> 00:06:36.482
یا فرض کنیم که باید فردا به
محل پارک ماشین خود برگردید

00:06:36.779 --> 00:06:38.539
بنابراین روز بعد وقتی که بیدار می شوید

00:06:38.750 --> 00:06:41.927
به خاطر می آورید که ماشینتان
کجا پارک شده است و به آنجا می روید

00:06:42.434 --> 00:06:46.676
اما به خاطر می آورید یا
نیازی هست که به خاطر بیاورید

00:06:46.877 --> 00:06:50.299
ماشینتان سه سال پیش کجا پارک شده بود؟

00:06:50.736 --> 00:06:51.736
احتمالا نه

00:06:51.901 --> 00:06:54.416
این موضوعی تطبیقی یا به درد بخور نیست

00:06:54.441 --> 00:06:56.424
و به نظر می رسد که خواب

00:06:56.449 --> 00:07:04.369
یک سازوکاری را برای به یادآوری و
فراموشی انتخابی خاطرات توسعه داده است

00:07:04.716 --> 00:07:08.153
عجب طراحی زیبا و بهینه‌ای!

00:07:09.333 --> 00:07:13.893
حلال مسائل نهایی

00:07:14.320 --> 00:07:16.658
به تازگی دریافته ایم که خواب

00:07:16.898 --> 00:07:21.164
بیش از آنچه تصورش را می کرده ایم باهوش است

00:07:21.687 --> 00:07:25.836
چون خواب به سادگی تنها
خاطرات منفرد را تقویت نمی کند

00:07:26.250 --> 00:07:28.672
بلکه خواب اطلاعات تازه را می گیرد

00:07:28.864 --> 00:07:32.645
و شروع به تلفیق و ارتباط دهی آن

00:07:32.890 --> 00:07:40.671
با کلیت مجموعه زیربنایی تجربیات
زندگی که در مغز خود ذخیره کرده اید، میکند

00:07:40.825 --> 00:07:42.340
بنابراین در نتیجه

00:07:42.440 --> 00:07:44.658
می توانید روز بعد بیدار شوید

00:07:44.729 --> 00:07:50.786
و در واقع یک گستره در هم تنیده
بازبینی شده ذهنی از ارتباطات داشته باشید

00:07:50.960 --> 00:07:55.280
و این برآیندهایی قابل توجه را به همراه دارد

00:07:55.382 --> 00:08:01.200
مخصوصا در مورد مسائل مرتبط با
حل مسئله و به رسیدن به بینش های مخفی

00:08:01.588 --> 00:08:04.416
در واقع یافته های ما در آزمایشگاه

00:08:04.760 --> 00:08:08.455
نشان می دهد که خواب در واقع
به شما کمک می کند که راه حل هایی

00:08:08.479 --> 00:08:12.723
برای مسائلی پیدا کنید که
پیش از این غیرقابل حل بوده اند

00:08:13.046 --> 00:08:16.094
مسائلی که مغز بیدار نمی توانسته است حل کند

00:08:16.468 --> 00:08:18.901
اما وقتی که در شب به خواب می روید

00:08:19.073 --> 00:08:23.861
بخاطر کیمیاگری اطلاعاتی ای که رخ می دهد

00:08:23.886 --> 00:08:26.664
تلفیقات و ارتباطاتی که صورت می پذیرند

00:08:26.828 --> 00:08:32.148
به دنبال الگوهای منحصر به فرد و
منظم گشته و آن ها را پیدا می کنند

00:08:32.382 --> 00:08:33.794
و با این کار

00:08:33.849 --> 00:08:37.278
می تواند به پاسخ هایی کاملا نو

00:08:37.583 --> 00:08:40.109
به سوالاتی که پیش از
آن ناشناخته بوده اند، برسد

00:08:40.536 --> 00:08:46.059
احتمالا این عبارت را شنیده
اید که باید روی مسئله خوابید

00:08:46.406 --> 00:08:49.086
علم هم دقیقا به همین نتیجه رسیده است

00:08:49.336 --> 00:08:53.460
هیچکس تا به حال نگفته است
که روی مسئله بیدار بمانید

00:08:53.864 --> 00:08:56.653
خب حالا در طول خواب چه اتفاقی می افتد

00:08:56.872 --> 00:09:00.609
که گویی الهام بخش این نوع خلاقیت است؟

00:09:01.156 --> 00:09:04.023
در مورد خواب عمیق آرام صحبت کردیم

00:09:04.382 --> 00:09:08.276
که در واقع اطلاعات جدید را تثبیت می کند

00:09:08.854 --> 00:09:12.093
اما وقتی که کار به تلفیق
و ارتباط دهی می رسد

00:09:12.330 --> 00:09:17.182
این بیشتر کار خواب با حرکات سریع چشم

00:09:17.385 --> 00:09:18.479
یا رویا خواب است

00:09:18.817 --> 00:09:23.892
و شاید یکی از عملکردهای خود روند رویا دیدن

00:09:24.208 --> 00:09:29.606
این فعالیت عجیب و پر از
ارتباطاتی که به آن رویا دیدن می گوییم

00:09:29.997 --> 00:09:33.750
بازی سیستم خاطرات ما است

00:09:33.775 --> 00:09:37.828
که شروع می کند به آزمودن
ارتباطات غیر مشخص و دور از هم

00:09:38.098 --> 00:09:42.599
ما شروع کرده ایم به آزمودن
ایده خواب برای خلاقیت

00:09:42.624 --> 00:09:46.895
مخصوصا خواب با حرکات سریع چشم و
رویا دیدن به عنوان بستری برای ارتباطات

00:09:47.090 --> 00:09:53.528
در یک تحقیق به یک گروه از نمونه ها گفتیم
که سعی کنند کلمات بهم ریخته را تصحیح کنند

00:09:53.762 --> 00:09:58.671
یک سری کلمات معمولی که
حروفشان بهم ریخته شده بود، بودند

00:09:59.023 --> 00:10:02.226
و باید به سریعترین و دقیقتر وجه ممکن

00:10:02.414 --> 00:10:05.594
سعی می کردید که تمام
حروف را دوباره منظم کنید

00:10:05.760 --> 00:10:09.642
و دریابید که این کلمه
بهم ریخته در واقع چیست

00:10:10.135 --> 00:10:12.057
کاری که ما کردیم این بود که

00:10:12.260 --> 00:10:17.072
از آنجایی که معمولا نمی توانیم از نمونه ها
وقتی که خواب هستند سوال بپرسیم و پاسخ بگیریم

00:10:17.127 --> 00:10:21.268
از آنها می خواستیم که زمانی که
بیدار هستند مسئله کلمه ها را حل کنند

00:10:21.718 --> 00:10:23.210
و بعد اجازه می دادیم بخوابند

00:10:23.468 --> 00:10:27.432
اما بعد در مراحل مختلف
خواب آن ها را بیدار می کردیم

00:10:27.875 --> 00:10:33.109
اول زمانی که از خواب بدون حرکات سریع چشم بیدار
می شدند از آن ها خواستیم کلمات را تصحیح کنند

00:10:33.536 --> 00:10:39.973
اما بعد زمانی که از خواب با حرکات سریع چشم بیدار
می شدند از آن ها خواستیم کلمات را تصحیح کنند

00:10:40.018 --> 00:10:41.400
وقتی که از رویا بیرون می آمدند

00:10:41.997 --> 00:10:47.161
و آنچه یافتیم این بود که به شکل قابل
اعتنایی، زمانی که از حالت رویا بیدار می شدند

00:10:47.611 --> 00:10:53.244
بیش از 30 درصد احتمال بیشتری
داشت که کلمات را تصحیح کنند

00:10:53.526 --> 00:10:56.940
و این کار را به اشکال عجیب
و منحصر به فردی می کردند

00:10:57.018 --> 00:11:04.684
سریعتر و شهودی تر از زمانی
که حتی بیدار بودند، حل می کردند

00:11:05.750 --> 00:11:10.481
از نبوغ خلاقه خود بهره ببرید

00:11:11.195 --> 00:11:14.203
این خلاقیت الهام گرفته شده از خواب

00:11:14.463 --> 00:11:18.330
به فواید قابل توجهی در جامعه انجامیده است

00:11:18.619 --> 00:11:22.870
هم به شکل هنر و موسیقی و حتی کشفیات علمی

00:11:23.125 --> 00:11:25.210
برای مثال پل مک‌کارتنی

00:11:25.317 --> 00:11:29.027
اعلام کرده است که ملودی آهنگ 'yesterday'

00:11:29.208 --> 00:11:31.794
این آهنگ به شدت زیبا

00:11:31.901 --> 00:11:34.127
در خواب به او الهام شده است

00:11:34.346 --> 00:11:37.846
او رویا یک کوارتت (گروه
نوازندگان) زهی با شکوه را دیده است

00:11:38.029 --> 00:11:40.796
که داشته ملودی آهنگ
'yesterday' را می نواخته

00:11:40.861 --> 00:11:41.861
و او بیدار شده است

00:11:42.073 --> 00:11:43.692
و مستقیم به سراغ پیانو رفته است

00:11:43.849 --> 00:11:45.872
و شروع به نواختن کرده است

00:11:46.107 --> 00:11:49.294
و می گوید که این یکی از زیباترین
چیزهایی بوده است که تا به حال شنیده است

00:11:49.518 --> 00:11:52.096
و کمی زمان برده است تا متوجه شود

00:11:52.216 --> 00:11:54.529
که این آهنگ را جای دیگری نشنیده است

00:11:54.708 --> 00:11:56.703
این آهنگ متعلق به من است
خودم آن را ساخته ام

00:11:57.015 --> 00:11:59.309
اما در یک رویا به من هدیه داده شده است

00:11:59.948 --> 00:12:05.420
یک آهنگ دیگری که از طریق الهام خلاقانه
رویا به ذهن مک‌کارتنی متبادر شده است

00:12:05.622 --> 00:12:07.473
آهنگ 'let it be' بود

00:12:07.929 --> 00:12:11.083
و در اینجا در واقع موسیقی الهام نشده بود

00:12:11.241 --> 00:12:12.799
بلکه ایده آهنگ بوده است

00:12:12.877 --> 00:12:18.507
او رویای مادرش را می بیند که
در شب در خوابش به ملاقاتش می آید

00:12:18.885 --> 00:12:22.161
و گویا با تشویش احساسی مواجه بوده است

00:12:22.202 --> 00:12:25.272
اطمینان نداشت که شهرت را می خواهد یا نه

00:12:25.456 --> 00:12:29.328
و مادرش به خوابش می آید و می گوید: «بیخیال»

00:12:29.536 --> 00:12:32.171
خیلی ها فکر می کنند که آهنگ «بیخیال»

00:12:32.257 --> 00:12:34.177
که در آن می گوید:
«مادر مریم به سراغم می آید»

00:12:34.202 --> 00:12:36.739
«خردمندانه می گوید: بیخیال»

00:12:36.960 --> 00:12:41.041
حائز بن مایه ای مذهبی است
نمی دانند که مادر مریم کیست

00:12:41.268 --> 00:12:43.978
خب، در واقع مادر خودش است
که سخنان خردمندانه می گوید

00:12:44.567 --> 00:12:48.138
«کیث ریچردز»، گیتاریست
لید در گروه رولینگ استونز

00:12:48.239 --> 00:12:55.572
معمولا شب ها با گیتار و یک دستگاه
ضبط در پای تختش به خواب می رفته است

00:12:55.674 --> 00:12:59.518
در خودنگاره اش می گوید که یک شب

00:12:59.606 --> 00:13:01.973
گیتار را کنار می گذارد

00:13:02.114 --> 00:13:04.371
دستگاه ضبط را روی تخت می گذارد

00:13:04.552 --> 00:13:06.262
و روز بعد وقتی بیدار می شود

00:13:06.591 --> 00:13:09.606
می بیند که نوار دستگاه
ضبط تا آخر پر شده است

00:13:10.059 --> 00:13:12.309
پس نوار را بر می گرداند

00:13:12.614 --> 00:13:16.880
و می گوید که در نوار به شکلی مبهم

00:13:17.098 --> 00:13:20.700
کورد ابتدایی آهنگ
'satisfaction' وجود داشته است

00:13:20.945 --> 00:13:24.515
این آهنگ مشهورترین آهنگ
تاریخ گروه رولینگ استونز است

00:13:24.815 --> 00:13:27.916
که البته در ادامه اش 45
دقیقه صدای خروپف می آید

00:13:29.379 --> 00:13:32.986
اما موضوع تنها هنر و موسیقی
نیست بلکه امور علمی هم در اینجا داریم

00:13:33.306 --> 00:13:38.192
در واقع می توانیم یکی از بزرگترین
چالش های علمی را در نظر بگیریم

00:13:38.628 --> 00:13:43.825
که می گوید چطور می توان تمامی
عناصر شناخته شده در جهان را

00:13:44.059 --> 00:13:47.965
و در ترتیبی منطقی در کنار یکدیگر قرار داد

00:13:48.414 --> 00:13:52.444
در اینجا دانشمندی به نام دیمیتری مندلیف

00:13:52.469 --> 00:13:55.020
وظیفه انجام این کار را بر عهده گرفت

00:13:55.216 --> 00:13:58.203
سعی کرد که کل عناصر هستی را جمع کند

00:13:58.408 --> 00:14:02.489
و به کد و ترتیبی منطقی بیاندیشد

00:14:02.593 --> 00:14:05.031
تا جهان هستی را معنا ببخشد

00:14:05.453 --> 00:14:07.611
او تلاش کرد و تلاش کرد

00:14:07.940 --> 00:14:13.166
انقدر این کار فکرش را مشغول کرده بود که
برای خودش یک دسته پاسور درست کرد

00:14:13.612 --> 00:14:19.695
و به جای اینکه پاسور شامل دل و
سرباز و تک و برگ های شماره ای باشد

00:14:19.914 --> 00:14:26.627
تمام عناصر هستی و ویژگی
های آن ها را روی برگ ها نوشت

00:14:26.862 --> 00:14:29.255
ویژگی هایی مانند الکترون
ها و وزن اتمی عناصر

00:14:29.510 --> 00:14:33.205
دسته پاسورش را بر میزد و دست می داد

00:14:33.432 --> 00:14:38.253
و امید داشت که با دست دادن
کارت ها راه حل مسئله را پیدا کند

00:14:38.513 --> 00:14:40.200
اما همیشه شکست می خورد

00:14:40.755 --> 00:14:47.140
و بدون نتیجه برای یافتن راه حل
پس از سال ها تلاش به خواب رفت

00:14:47.708 --> 00:14:52.429
و بعد در حین خواب نهایتا مسئله را حل کرد

00:14:52.844 --> 00:15:00.330
متوجه شد که عناصر را می توان بر
اساس چیزهایی مانند وزن اتمی منظم کرد

00:15:00.788 --> 00:15:01.944
و وقتی که بیدار شد

00:15:02.143 --> 00:15:08.005
شروع کرد به نوشتن پشت یک پاکت
نامه و متوجه شد که راه حل همین است

00:15:08.450 --> 00:15:16.942
اون در حین خوابش به راه
حل بزرگترین چالش هستی رسید

00:15:17.197 --> 00:15:20.581
و جدول تناوبی عناصر را خلق کرد

00:15:21.062 --> 00:15:26.351
و امروزه هم می توانید یک نسخه از
پاکت نامه اصلی را روی اینترنت پیدا کنید

00:15:27.575 --> 00:15:30.974
وقتی که در مورد مزایای خواب
برای خلاقیت صحبت می کنم

00:15:31.318 --> 00:15:32.783
بعضی ها می گویند که خب

00:15:32.940 --> 00:15:38.562
من از افراد خلاقی در طول
تاریخ شنیده ام که کم می خوابیدند

00:15:38.838 --> 00:15:43.932
و یک فردی که معمولا از او سخن به میان
می آید، مخترع فوق العاده، توماس ادیسون است

00:15:44.130 --> 00:15:48.270
از قرار معلوم او عادت داشته
است که در طول روز چرت بزند

00:15:48.757 --> 00:15:53.203
و در واقع از اثر خارق
العاده خواب آگاه بوده است

00:15:53.438 --> 00:15:56.380
و به شدت از آن به عنوان
یک ابزار استفاده می کرده است

00:15:56.560 --> 00:15:57.932
او به دفتر کارش می رفته است

00:15:58.041 --> 00:16:01.744
و یک تکه کاغذ و خودکار کنارش می گذاشته است

00:16:02.339 --> 00:16:04.703
و بعد روی صندلی اش می نشسته

00:16:04.924 --> 00:16:07.976
اما پیش از این کار یک
شیر جوش فلزی بر می داشته

00:16:08.273 --> 00:16:13.007
و آن را سر و ته کرده و در زیر
دسته صندلی اش می گذاشته است

00:16:13.807 --> 00:16:16.776
و بعد دو بلبرینگ فلزی بر می داشته

00:16:17.167 --> 00:16:22.955
و دستش را می چرخانده و آن
را روی دسته صندلی می گذاشته

00:16:23.622 --> 00:16:27.763
و به شکل تدریجی به خواب فرو می رفته است

00:16:28.143 --> 00:16:29.143
اتفاقی که می افتاد

00:16:29.210 --> 00:16:31.593
این بود که به مراتب اینکه عضلاتش باز می شد

00:16:31.914 --> 00:16:37.327
بلبرینگ از دستش رها شده و
روی شیرجوش روی زمین می افتاد

00:16:37.565 --> 00:16:38.807
صدای تولید شده او را بیدار می کرد

00:16:38.984 --> 00:16:45.375
و آن  وقت تمام ایده های خلاقانه الهام
گرفته شده از طریق خواب را می نوشت

00:16:46.078 --> 00:16:48.684
این نبوغ خالص نیست؟

00:16:49.076 --> 00:16:53.486
و حتی یک عبارت هم برای این کار داشت
به این کار می گفت: «خلا نبوغ»

00:16:54.026 --> 00:16:56.174
بنابراین شاید دستورالعمل
در اینجا این باشد که

00:16:56.289 --> 00:17:02.158
اگر فرد خلاقی هستید یا سعی می
کنید از خلاقیت بهینه شده بهره ببرید

00:17:02.380 --> 00:17:06.854
فقط یک دفترچه و یک مداد
در کنار تختتان داشته باشید

00:17:07.159 --> 00:17:10.486
تا وقتی بیدار شدید بتوانید
ایده هایتان را بنویسید

00:17:10.682 --> 00:17:16.557
این می تواند ابزاری فوق العاده برای حفظ عناصر
خلاقیت الهام گرفته شده از طریق خواب باشد