میخواید چطور به یاد آورده بشید؟
خب درباره خود تآییدی صحبت میکنیم،
تامل روی چیزی که بیشترین اهمیت رو براتون داره، ارزش های مربوط شخصی شما،
و به یاد داشته باشید،
این یه مولفه مهم در تعریف هدف در زندگی هست.
خب هدف در زندگی اینه که واقعا من کی هستم؟
زندگی من درباره چیه؟
و چی برای من بیشترین ارزش رو داره؟
اون دوتا چیز رو کنار هم قرار میدید و شروع به گسترش این هدف در زندگی میکنید.
پس به این خاطر هست که ما راجع به هر دوتای این چیزها صحبت میکنیم، و
باید بگم که این کلید واقعی آغازین، درنظر میگیره که شما به چی بیشترین ارزش رو میدید.
این به نوعی همون چیزیه که ایده داشتن هدف در زندگی شما رو مهیا میکنه یا باعث اون میشه.
خب در آخرین تمرینی که تجربه کردیم راجع به 7 سوال خیلی مهم
صحبت کردیم.
چی برای شما مهمه، کی به شما تکیه کرده، کی الهام بخش شماست، چه دلایلی هستن که
بهشون اهمیت میدین، برای چی شکرگذار هستید، چی صبح ها شما رو از رختخواب بلند میکنه.
و از همه مهمتر، میخواید چطور به یاد آورده بشید؟
این یکی در روانشناسی خیلی مهمه،
ما به این برجستگی مرگ و میر میگیم.
این خیلی مهمه و
به مهمون خاصی که من میخوام دعوتش کنم مرتبطه، عزرائیل!
آره، میدونم!
میدونم داری به چی فکر میکنی،
ممکنه با خودت بگی واو، عزرائیل،
شوخی میکنی؟
و این چیزیه که ما بیشتر از همه ازش میترسیم،
چرا باید به این شخص به عنوان بخشی از هدفمون ارزش بدیم؟
خب، اون ممکنه بگه چون من اون کسی هستم که به زندگی های شما معنی میده.
بیایید فقط کمی این رو بازکنیم و سر دربیاریم که چرا عزرائیل ممکنه بگه که
من یکی از مهمترین بخش های هدف یه شخص هستم.
به این فکر کنید که عزرائیل بگه ببین،
در تفکر اقتصادسنجی، میدونیم که اگه 5 دلار داشته باشی،
هر دلار از اون 5 دلار با ارزش تر هست از اینکه
اگه 10هزار دلار داشته باشی و به هر دلارش فکر کنی.
اگه توی خیابون قدم بزنید و یکی ازتون مقداری پول بخواد،
و شما فقط 5 دلار داشته باشید، و
اون ازتون چند دلار بخواد، این موضوع مهمیه.
اگه 10هزار دلار داشته باشید و ازتون چند دلار بخوان، خیلی هم
موضوع مهمی نیست.
حالا در بخش های زندگی بهش فکر کن.
بیایید بگیم هیچ عزرائیلی وجود نداشت.
بگیم هیچ مرگی وجود نداشت.
بگیم ما تا ابد زندگی میکردیم.
چطور زندگی میکردیم؟
اگه تا ابد زندگی میکردیم، زندگی کردنمون با وقتی که یه دوره محدود
زمانی رو زندگی میکردیم، تفاوت داشت؟
خب، به نظرم جواب کاملا واضحه.
اگه تا ابد زندگی میکردیم فقط به نوعی وانمود میکردیم که بالاخره اون کسی که
داره دوران سختی رو میگذرونه، یه چیزی براش انجام میشه.
اگه میتونستیم تا ابد زندگی کنیم احتمالا زیاد نگران مهم بودن
هر روز و هر دقیقه یه فرد نبودیم.
یادتون هست که درباره دخترم جولیا صحبت کردم؟
دونستن اینکه اون یه زندگی فانی داشت، که ممکنه 3 سال باشه،
که ممکنه 19 سال باشه، ممکنه 30 یا 100 سال باشه؟
هرچی که بود، همونطور که ما شروع به فکر کردن راجع به زندگی اون، مرگ اون و
محدود بودن زندگیش کردیم، شروع به بیشتر با ارزش شمردن تک تک روزای زندگیش کردیم.
و این کاریه که ازتون میخوام الان انجام بدین.
میخوام به این فکر کنید که چه اتفاقی ممکن بود بیوفته اگه شما امروز یا فردا
میمردید.
میدونم این چیزی نیست که شما لزوما بخواید بهش فکر کنید، وقتی از دانشجوهام
میپرسم که، برای مثال، میخواید چه چیزی روی سنگ قبرتون باشه؟
اونها حتی نمیخوان بهش فکر کنن، اما
این دقیقا کاریه که من ازتون میخوام الان انجام بدید.
مارکوس اورلیوس رو میشناسید، اون یه فیلسوف رواقی (رواق گرا) بود.
اون همچنین احتمالا بهترین امپراتور رومی هست که تاحالا وجود داشته.
اون گفته جوری رفتار نکنید که انگار قراره 10هزار سال عمر کنید.
مرگ بر شما سایه افکنده.
زمانی که زنده اید، زمانی که این در توان شماست، خوب باشید.
خب به عبارت دیگه اون گفته که ببین، ما 10 هزار سال عمر نمیکنیم.
تا ابد زندگی نمیکنیم.
ما واسه این زمان مختصر زندگی میکنیم، و هنوز
غالبا اینطوریه که ما جوری در خواب به سمت این زندگی راه میریم که انگار تا ابد هست.
پس چیزی که عزرائیل میگه،
چیزی که مارکوس اورلیوس میگه اینه که هرروزت رو تا کاملترین نقطه زندگی کن.
در حقیقت، یکی از قواعد فلسفه رواقی این بود که فرض کنید ممکنه اون روز بمیرید.
پس تصور کنید مارکوس اورلیوس صبح از خواب بیدار شده، اون گرانولا و موش صحرایی خودش
رو میخوره، چون حدس میزنم این چیزیه که رومی ها زیاد میخورن.
پس اون برای صبحونه این رو میخوره و میگه، میدونی،
عزیزم من امروز قراره بمیرم.
و خانوم اورلیوس رو میکنه بهش و میگه، میشه بس کنی؟
تو هرروز میگی که قراره بمیری ولی باز زنده برمیگردی خونه.
و اون ممکنه بگه که خب، من اینجوری میگم که امروز رو بزرگتر زندگی کنم.
پس قدردان امروزی هستم که زنده بودم،
و هرچیزی که دارم رو توی همون روز قرار بدم.
این زندگی کردن هدفمنده، این یه زندگی بزرگ داشتنه،
و به این خاطر هست که عزرائیل خیلی مهمه.
به این دلیل هست که فکر کردن درباره مرگ درکمال تعجب زندگی فزون تری میسازه.
خب برای مثال، استیو جابز وقتی که در سال 2005 نشونی جشن فارغ التحصیلی رو،
به کلاس فارغ التحصیل شده استنفورد داد داشت از سرطان لوزالمعده میمرد.
و این چیزیه که گفت.
تصور کنید اون چقدر باید شوکه میبود، دانش آموزای فارغ التحصیل شده ی استنفورد که
شما فکر میکنید همه چی پیش روی خودشون داشتن.
و اون گفت که مرگ به احتمال زیاد، بهترین اختراع زندگی هست.
عامل تغییر زندگی هست.
میتونید تصور کنید که اونموقع دانش آموز باشید و
اون همش درباره مرگ و اینکه چقدر مرگ اهمیت داره صحبت میکنه؟
خب، اون این رو فهمید چون میدونست به زودی قراره بمیره،
و شروع به درک این کرد که تک تک روزهای زندگی چقدر ارزشمند بود.
برای مثال کسانی که در آسایشگاه هستن، شروع به تغییر دادن زندگیشون میکنن،
به همون طریقی که فکر میکنن،
اونا میگن که، کاش جوری زندگی میکردم که الان دارم زندگی میکنم،
قدردان هر دقیقه و هر ساعت بودن،
کاش در طول بخش عادی زندگیم این کار رو کرده بودم،
پس این چیز خیلی مهمیه که درباره مرگتون فکر کنید.