هدف چطور کار میکنه: کار و محل کار
خب درباره این حرف میزنیم که هدف، چطور به افراد توی
دنیای واقعی و زندگی واقعی کمک میکنه.
با صحبت درباره دانشگاه و ارتش شروع کردیم.
تجربیات بین بزرگسالان جوان تر و اینکه هدف چطور میتونه
واقعا بهشون توی فرم دادن به نتایج و فرم دادن
به آینده اونها کمک کنه.
خیلی خیلی مهمه.
حالا میخوایم یکم درباره این که چه اتفاقی می افته وقتی
سرکار هستید، و درباره محل کارها و
محل کارهای هدفمند، و
کارکنان هدفمند، حرف بزنیم.
ولی بیاید با این شخص که اساسآ
پدر جامعه شناسی مدرن هست، شروع کنیم.
اسمش امیل دورکایم هست.
امیل دورکایم، در اواخر دهه 1800، همونطور که بقیه محقق ها
توجه میکردن، داشت به این موضوع توجه میکرد
که افراد توی اروپا، به یه میزان فزاینده ای
شروع به خودکشی کردن.
شروع به بررسی مجدد کرد، میگفت،
"چه خبره؟ چه اتفاقی داره می افته؟"
چرا داریم به میزان خیلی بیشتری خودکشی میکنیم؟
خصوصآ توی فرانسه که داشت اونجا این بحث رو مطالعه میکرد.
خب اون درنهایت این تحقیق
خیلی عمیق رو درباره خودکشی
انجام داد و یه کتاب به اسم خودکشی نوشت.
اینهم چیزی که درحدود آخرای کتاب گفته.
گفت، "اون باید خودش رو بیشتر توی اتحاد با یه
موجودیت اجتماعی احساس کنه که اون رو در زمان ارجحیت قرار بده،
که اون رو نجات بده، و که
اون رو از همه نقطه نظر ها احاطه کنه.
اینم چیزیه که میگه،
اون میگه که، اساسآ در گذشته توی فرانسه،
مردم توی روستاهای کوچیک زندگی میکردن،
و توی اون روستاهای کوچیک،
همه یه هدف معینی داشتن.
قبلا دربارش صحبت کردیم.
و الان یهو اونها به شهرهای بزرگتر اومدن،
توی کارخونه ها کار میکنن، و دیگه اون قدرها
اون حس هدف رو احساس نمیکنن.
دیگه اون حس اتحادی که توی روستاهای
کوچیکتر داشتن، رو احساس نمیکنن.
وجودیت اجتماعی دیگه اونجا نبود.
پس اون گفت،" اگه این رخ بده،
دیگه اون تنها هدف از رفتارش
توی خودش و درک این که اون یه وسیله
واسه یه هدف بزرگتر از خودش
هست رو، پیدا نمیکنه.
ولی کدوم گروه ها بهترین هستن؟
حالا شروع کرده به پرسیدن اینکه،
ما الان چطور این وجودیت جمعی رو ساختیم که
نوعی هدف توی خودش داره؟
اون جامعه سیاسی رو تحلیل میکنه و میگه، "نه
فکر نمیکنم که جامعه سیاسی قرار باشه این کار رو
واسه بیشتر مردم فرانسوی انجام بده، و
احتمالا توی جامعه مذهبی هم قرار نیست، چون که توی فرانسه،
حداقل در اواخر دهه 1800،
شروع به از دست دادن مذهبمون کردیم.
نه حتی خانواده ، چون خانواده هامون رو ترک میکنیم،
روستاهامون رو ترک میکنیم تا شروع به کار کردن توی
شهرهای بزرگ اطراف فرانسه کنیم،
تا توی این کارخونه های بزرگتر کار کنیم.
پس خانواده هامون،دیگه بخشی از
وجودیت جمعی ما نیستن.
بعد اون گفت، "درکنار جامعه دینی،
جامعه خانواده، جامعه سیاست،
یکی دیگه از چیزی که هنوز ذکر نشده وجود داره،
گروه های شغلی یا شرکتی.
که گفتنش واسه امیل دورکایم عجیبه،
چون اون یه جامعه شناس بود،
و ازش انتظار ندارید که درباره
شرکت ها حرف بزنه.
اون فقط درباره اتحادیه ها و شرکت ها حرف نمیزد،
اون داشت درباره این وجودیت جمعی بودن
این شرکت ها حرف میزد که میتونستید
شروع به پیدا کردن هدف و معنا ازش بکنید.
خب بیاید یکمی این بحث رو باز کنیم.
یه داستان درباره یه نگهبان توی
ناسا، در اوایل دهه 1960 وجود داره.
ناسا داشت به وسیله جان اف کندی،
رئیس جمهور وقت آمریکا، بازدید میشد.
رئیس جهور با همراهانش
به سمت نگهبان رفت و گفت،
سلام، من جک کندی هستم.
داری چیکار میکنی؟ نگهبان گفت، "خب
آقای رئیس جمهور، من دارم کمک میکنم یه انسان رو روی ماه بذاریم.
من عاشق این داستانم چون که این
یه داستان درباره بازآفرینی شغلی هست.
توی یه کارگاه، افراد بیشتر و بیشتری
نیاز دارن و از شغلشون معنا میخوان.
حالا به طور فزاینده ای،واسه مثال نسل هزاره،
توی کارشون معنا میخوان.
درواقع، نسل هزاره حاضرن 20000 دلار کمتر
توی یه کاری قبول کنن اگه
حس کنن که اون کار معنای عالی داره.
این نگهبان به واسطه کارش معنا پیدا کرد.
اون داره یه انسان رو روی ماه میذاره.
این یه نقل قول عالیه و
واقعا روی چیزی که سعی دارم درباره بازآفرینی
هدفتون بگم، منعکس شده.
مهم نیست موضوع شغلتون چیه.
ایمی وزنوسکی یه مدرس توی
دانشکده تجارت توی دانشگاه یل هست،
و اون شخصیه که بازآفرینی شغلی
رو به مقدار زیادی مطالعه کرده.
این چیزیه که میگه،
تاکید فزاینده، روی اهمیت کار کردن
به عنوان یه منبع از احساس رضایت، معنا و
هدف، توی زندگی امروز، اختصاص داده شدن،
همونطور که افراد زمان بیشتری رو سر کار صرف میکنن و
شغلشون رو اغلب به آسونی نسبت به گذشته تغییر میدن.
اگه شما یه شرکت هستین و میخواین بهترین
افراد رو جذب کنید و اونها رو بهترین حفظ کنین،
لازمه که شروع به فکر کردن بیشتر درباره
یه هدف تعالی بخش واسه شرکتتون کنید.
شرکتتون واسه کمک به جامعه چیکار میکنه؟
خب یه سوال مهم اینه که،
یه شرکت واقعا میتونه یه هدف مثل این داشته باشه؟
یه شرکت میتونه قدرت هدف
و مسیر خودش رو بسازه؟
بیشتر شرکت ها خلاصه اهداف و ارزش هایی دارن، ولی اغلب
اون خلاصه اهداف و ارزش ها،مثل
شعارهای کوچیکی هستن که خیلی از افراد بهشون اعتقادی ندارن.
میتونید یه هدف خالص و خیلی درست داشته باشید؟
یه تحقیق خیلی جالب انجام شده
به اسم شرکتهای دوستانه وجود داره.
به دست سه تا مدرس تجارت دانشکده انجام شده.
این مدرس های تجارت دانشکده 28 تا شرکت انتخاب کردن.
نصفشون عمومی، و
نصفشون شرکتهای خصوصی بودن.
اونها این شرکت ها رو انتخاب کردن، نه فقط بر اساس
هدفشون به سوی ارزش سهامدار،
چون این یه هدف عادی یه شرکت خواهد بود.
چطور ارزش سهامدار یا صاحب سهام بسازیم؟
ولی اونها همچنین میگن که، " چطور میتونیم به کارمندهامون کمک کنیم؟
چطور میتونیم هدفمند باشیم از این نظر که میخوایم
کارمندهامون رو مشغول کنیم و از اونها حمایت کنیم،
ولی همچنین خیلی مهم تر اینکه،
چطور از جامعه خودمون حمایت کنیم؟
خب این شرکتهای دوستانه بر اساس
تواناییشون توی بهتر کردن
زندگی کارمندهاشون و بهتر کردن
جوامعی که شرکت ها رو احاطه کردن، انتخاب شدن،
نه فقط طبق ارزش های سهامداری.
پس این شرکتهای دوستانه،
شرکتهای شدیدآ خاصی بودن.
بعد اونها این شرکتها رو با اس اند پی یا
استاندارد و پور500 مقایسه میکنن،
که اساسآ عملکرد بازار سهام
و همچنین شرکتهای خوب تا عالی
رو بررسی میکنه.
خوب تا عالی یه کتاب بود که درباره شرکتهایی
که یه عملکرد مالی خیلی
قوی داشتن نوشته شده بود،
اونها تخصص مالی قوی داشتن،
و توانایی رهبری عالی داشتن.
ولی اینها الزامآ شرکتهای دوستانه نبودن.
اونها الزامآ شرکتهایی نبودن که خیلی روی
جوامعشون یا کارمندهاشون تمرکز کرده باشن،
بلکه اونها شرکتهایی بودن که توانایی رهبری
و تخصص مالی خیلی خیلی قوی داشتن.
پس کاری که اونها توی شرکتهای دوستانه توی این
تحقیق انجام دادن این بود که 28 شرکتی که انتخاب
کرده بودن رو با اس اند پی 500 و با شرکتهای
خوب تا عالی، از لحاظ
عملکرد مالی در طول یه دوره زمانی 15 ساله، مقایسه کردن.
خب 3 سال بعد از اینکه اونها این
شرکتهای دوستانه رو انتخاب کردن،
فهمیدن که شرکت های خوب تا عالی نسبت به شرکتهای
دوستانه خیلی بهتر عمل میکنن،
و خیلی بهتر از اس اند پی500 عمل میکنن.
حالا بیاید 5سال رو بررسی کنیم.
پیش بینی 5 سال شروع به نشون دادن این کرد که همه این
شرکتها از لحاظ عملکرد مالی
شروع به ادغام شدن کردن.
مجدد، شرکت اس اند پی500، به اندازه دوتای دیگه، شرکتهای
دوستانه یا شرکتهای خوب تا عالی، خوب پیش نمیره.
حالا بریم سراغ 10 سال.
میخوایم ببینیم که
واقعا شرکتهای دوستانه از
اون دوتای دیگه بهتر پیش میرن، و بعد
به کل ارتفاع این اسلاید نیاز داریم تا
نشون بدیم توی 15 سال چه اتفاقی افتاده.
که شرکتهای دوستانه 1681 درصد
روی سرمایه گذاری برگشت.
باورنکردیه، درمقایسه با شرکتهای خوب تا
عالی 263 درصد بود،
درمقایسه با اس اند پی 500،
بازگشت 118 درصد روی اولین سرمایه گذاریتون.
میبینید که این داشتن یه
هدف خودتعالی بخش قوی،
و واقعا شاید بهش بگم
یه هدف تعالی بخش بازده،
توی بازده بیشتری واسه این شرکتهای دوستانه نتیجه داد.
درست مثل یه هدف خودتعالی بخش، نتایج بزرگتری
رو به نتایج مثبت تر،
واسه یه فرد، تغییر میده.
این یه یافته واقعا محشره.
بیاید همین حالا به نیروی کار آمریکا نگاهی بندازیم.
سالها پیش یه نظر سنجی هریس پال بود که
از کارمندها میپرسید که چقدر
با هدف و ارزش های اصلی
شرکتشون، متصل هستن.
37درصد از این
کارکنان نیروی کار آمریکا،
به طور واضح هدف شرکتشون رو میدونستن.
20درصد درمورد هدف شرکتشون
مشتاق بودن.
20درصدشون میتونستن ببینن که چطور
به عنوان یه کارمند میتونن از هدف شرکتشون حمایت کنن.
فقط 15 درصد حس کردن که میتونن به سمت هدف کار کنن،
و 20 درصد کاملا
به شرکتی که استخدامشون کرده بود اعتماد داشتن.
این یه مجموعه آماری خوبه یا نه؟
دور از انتظار نیست وقتی همین حالا
به نیروی کار توی آمریکا دقت کنید.
چی میشد اگه یه تیم فوتبال بود؟
چی میشه اگه شما یه بازیکن خط حمله توی این
تیم فوتبال باشین و توی این تیم فوتبال
از سمت مهاجم،
11تا بازیکن وجود داره و شما بین تمام این
11بازیکن این رو میفهمید که
فقط 4تا از اونها میدونن به سمت کدوم هدف باید برن.
که فقط دوتای اونها اهمیت دادن.
فقط دوتا از اونها میدونستن که توی کدوم
وضعیت باید بازی کنن.
هردوی اونها باور داشتن که کوشش هاشون میتونه
از اون 11تا تفاوت ایجاد کنه، و
هشت تای اونها به زودی واسه اون یکی گروه
جستجو میکنن
یکم منطقیه، درسته؟
وقتی با گروه ها تا کمپانی ها
درباره این حرف میزنم،
مردم خنده عصبی میکنن چون میدونن که باید
مثل یه تیم رفتار کنن،
ولی معمولا نمیکنن.