شتر کنجکاو
خب حالا میخوایم درباره شتر بودن حرف بزنیم،
و میخوایم که شتر باشیم،
به عبارت دیگه، استعاره
نیچه ای رو یادتونه که شتر میگفت،
همه چیز رو روی پشت من بارگذاری کن،
من رو کاملا با لذت ها و مصیبت ها و درد و زجر کشیدن و
و زیبایی جهان بارگیری کن.
وقتی که اونطوری هستم،
وقتی که این چیزا رو فهمیدم،
بعد میتونم به یه شیر تبدیل بشم.
پس این واقعا کتاب یه شتر خوب بودنه واسه
اینکه بتونین به یه شیر تبدیل بشید.
خب شتر چه کاری لازمه انجام بده؟
ضمنآ، دانشجوهای من عمومآ شتر هستن.
باید بگم که تقریبا همه ما شتر هستیم.
بعضی از ماها شیر هستیم ولی بعضیامون احتمالا شتر هستیم،
خصوصا اونایی که میخوان
ذهنشون رو بسط بدن و یاد بگیرن که چطور
یه هدف متمایز تر توی زندگیشون بسازن.
خب شتر میگه،
"واو ، باید کنجکاو بشم".
واقعا نیاز به کاوش کردن چیزای جدید دارم.
ضمنآ، من به دانشجو هام توصیه میکنم وقفه تحصیلی بگیرن.
وقفه تحصیلی یعنی دانشگاه رو
واسه یه سال یا شایدم بیشتر ترک میکنم،
شاید یه سال یا دوسال یا سه سال و شروع به
یادگرفتن چیزای جدید درباره دنیا میکنم.
به عنوان یه توریست فقط به لندن یا پاریس
یا جاهای قشنگ دیگه سفر نمیکنم،
درواقع شروع به کاوش کردن بخش هایی از
دنیا میکنم که ممکنه خیلی فقیر باشن،
ممکنه خیلی درحال توسعه باشن،
بخش هایی از دنیا که افراد دیگه
معمولا به اونجا نمیرن.
خب بخش های جالب مثل بخش
جنوب صحرای آفریقا یا بخش هایی از
آسیا و بخش هایی از آمریکای جنوبی،
بخش هایی از دنیا که واقعا یاد میگیرید
که مردم واقعی چطور زندگی میکنن،
که اکثریت دنیا، درواقع چطور زندگی
میکنن و فکر میکنم بعد از اون واقعا
شروع به تبدیل شدن به شتر بارگیری شده تری میشید.
واسه مثال، توصیه میکنم که مردم واقعا
با کسانی که دارن میمیرن وقت بگذرونن.
این چیز خیلی عجیبی واسه گفتنه،
ولی یه جاییه که میتونین چیزای زیادی
درباره کسایی که توی آسایشگاهن یاد بگیرید.
توی آسایشگاه ها که افراد دارن میمیرن یا
اگه فامیلی دارید که داره میمیره،
ممکنه ازشون این سوال رو بپرسید.
توی این سطح از زندگیتون، چی یاد میگیرید؟
این یه نقل قول واقعی ازکسیه که داره میمیره.
دارم درباره عشق یاد میگیرم و
دارم درباره اهمیت بخشش یاد میگیرم،
چون که قبلا اینجوری نبودم.
خیلی از کسانی که دارن میمیرن، میگن،
یه دیدگاه جدید نسبت به دنیا دارم،
ارزش های جدیدی دارم که قبلا هیچوقت نداشتم.
قبلش به پول دراوردن اهمیت میدادم و بعد متوجه شدم که
واقعا نمیخوام پولدارترین شخص
توی قبرستون باشم.
یهو چیزای دیگه واسم خیلی مهمتر شدن،
مثل خانوادم یا مثل جامعه ام و
به یه روش جدید شروع کردم به ارزش قائل شدن واسه چیزها.
واسه عشق ارزش قائل شدم، واسه ارتباط با دیگران ارزش قائل شدم،
واسه یادگرفتن چیزای جدید ارزش قائل شدم،،
واسه بخشیدن ارزش قائل شدم چون
اونا چیزایی هستن که توی این
دنیا خیلی اهمیت دارن.
چیزی که قبلا بهش میگفتیم،
ارزش های شادی بخش یا ارزش های خود متعالی کننده.
افرادی که دارن میمیرن این سوال رو میپرسن که،
چرا خیلی قبل تر ها اینطوری رفتار نمیکردم، چون
درواقع با این عملکرد شادی بخش
زندگی کردن، این ارزش های
خود متعالی کننده شادی بخش خیلی خوشحال تر هستم.
این منو خیلی خوشحال کرد،و قبلا وقتی که خیلی
چیزا داشتم و همیشه چیزای جدید
به دست میاوردم،
اونقدرا خوشحال نبود.
شتر، حالا شروع به یاد گرفتن کرده.
شتر ممکنه که، اگه به دکتر بودن علاقه داره،
و خیلی از دانشجوهای من میان داخل، درواقع،
جایی که من توی دانشگاه میشیگان کار میکنم،
یه بخش خیلی بزرگ از ورودی های سال اولی میخوان دکتر باشن.
بهشون توصیه میکنم یه دکتر رو دنبال کنن،
یه دکتر رو دنبال کنید و نه فقط واسه چند ساعت، بلکه اون رو
واسه یک یا دو هفته اگه میتونید دنبال کنید،
و این سوال رو ازش بپرسید،
دکتر بودن چه شکلیه؟
بعد از اون ممکنه تصمیم بگیرید که نمیخواید یه دکتر باشید،
یا ممکنه تصمیم بگیرید که این دقیقا همون چیزیه که میخوام باشم.
پس این به شما انگیزه خیلی
قوی تری واسه سخت تر کار کردن به عنوان
یه دانشجوی پیش پزشکی میده تا توی وارد شدن به
دانشگاه پزشکی موفق بشید ولی همچنین ممکنه که تصمیم
بگیرید که این چیزی نیست که واقعا میخواید باشید.
شاید میخوام یه تاجر باشم.
پس ممکنه از یه تاجر بپرسید که،
سلام تاجر،
توی یه شرکت کار کردن چه شکلیه؟
ممکنه بفهمید که عاشق کارکردن
توی این شرکت هستین.
با دنبال کردن این شخص عاشق این کار میشین.
ممکنه بفهمید که،
آخرین چیزی که میخوام باشم و فکر میکردم که
واقعا میخوام توی یه مجموعه شرکتی کار کنم.
ممکنه از کسی که قایق میسازه بپرسین،
قایق ساختن چه شکلیه؟
ممکنه از کسی که توی توکیو خفن ترین
ریمن ها (غذای ژاپنی با نودل) رو درست میکنه بپرسین،
اینکه خفن ترین ریمن ها رو درست کنی چه شکلیه؟
به عبارت دیگه، سراغ آدما برو،
دنبالشون برو،این سوالا رو بپرس،کنجکاو باش.
ممکنه از یه متصدی بار بپرسین،
متصدی بار بودن چه شکلیه؟
چون ممکنه آخرسر این چیزی باشه که
باشین و درآخر شما هدفمند ترین
متصدی بار روی سیاره باشین و
عاشق زندگیتون باشین.
ممکنه بتونین از کسی که فقیره بپرسید،
فقیر بودن چه شکلیه؟
میتونید به کشورای دیگه برید و بفهمید که افراد دیگه
توی دنیای واقعی چطور زندگی میکنن و خیلی چیزا یاد بگیرید.
میپرسم و تو این مورد خیلی رو مخم.
وقتی سوار تاکسی هستم دوست دارم تقریبا از همه
راننده تاکسی ها سوال بپرسم.
توی زندگیتون هدفی دارین؟
حدودا همه راننده تاکسی هایی که باهاشون حرف زدم
واسه این یه جواب عالی دارن.
اونا فعلا یه هدف توی زندگی دارن و
بیشتر اوقات اینه که،
من از یه کشور دیگه اومدم اینجا که
دخترم بتونه اولین کسی باشه
که از دانشگاه فارغ التحصیل میشه.
واو، چه هدف متعالی معرکه ای.
این عالیه و خب این دلیلیه که
این تاکسی رو میرونن.
خیلی مهمه که درک کنیم مردم، در
سراسر دنیا، در کشورهای دیگه، در موقعیت های دیگه،
چه هدفی توی زندگیشون دارن و
یه سوال خیلی مهم واسه پرسیدن این
چیزیه که من از جیمز آرینتوی پرسیدم.
اسم اوگاندایی جیمز ارینتوی، کاساگا هست.
پس جیمز ارینتوی یا کاساگا ارینتوی،
یه شخصه که یه هدف فوق العاده داره.
اون "تدریس برای اوگاندا" رو پیدا کرد.
"تدریس برای اوگاندا" خیلی خاصه چون که
هم به دخترکوچولو ها و هم به پسر کوچولوها آموزش میده،
انگلیسی یادشون میده، مهارت های ریاضی و
مهارتهای علوم بهشون یاد میده و چیزای دیگه،
دراصل بهشون یه آینده میده.
توی اوگاندا، مثل خیلی بخش های دیگه دنیا،
آموزش دادن دخترا برای جامعه خیلی جالب نیست.
اون این رو رد کرد، اون یه شیره.
گفت "نه، من ارزش های خودم
رو دارم و این خیلی مهمه که
دخترا رو هم مثل پسرا آموزش بدیم.
پس این کاریه که "تدریس برای اوگاندا" انجام میده و اونا به
ده ها هزار بچه آموزش دادن و به همه اونا یه آینده دادن
از جیمز این سوال رو پرسیدم.
پرسیدم " هدف فقط واسه افراد ثروتمنده؟
پرسیدم هدف واسه افرادیه که همه چیزهای دیگه رو دارن؟
جیمز اینطوری جواب داد.
گفت "خانواده هایی که ورشکست شدن، اونایی هستن
که هدف یا رویایی واسه خانواده ندارن.
هدف با امید همراه هست.
امید واسه بچه هاشون.
امید واسه یه زندگی بهتر.
توی غرب، افردی مثل شما،
ممکنه با این سروکار نداشته باشن ولی ما اینطوری فکر میکنیم.
هدف، افراد فقیر رو تسکین میده.
این خیلی مهم و خیلی ضروریه.