خب، من خیلی هیجان دارم که قراره از دکتر بیم بشنوید
اون مدیر برنامه ذهن آگاهی در پن هست
و مدیر برنامه ذهن/جسم در مرکز سرطان ابرامسون
در دانشگاه سیستم سلامت پنسیلوانیا
دکتر بیم رهبر کاهش استرس بر پایه ذهن آگاهی است
اون برنامه ای طراحی کرده که به دست بیش از 17000 نفر در پنسیلوانیا رسیده
از حدود اوایل دهه 90 و می خواد دیدگاه ها و
تجربیاتش درباره ذهن آگاهی رو با ما در میون بذاره و باهامون درباره
تاثیرات اضطراب بر بدنمون حرف بزنه
من دکتر بیم هستم
من مدیر برنامه پن برای ذهن آگاهی هستم
که از اواخر 1989 وجود داشته
ما یه برنامه عادی برای کاهش استرس بر پایه ذهن آگاهی ارائه می کنیم
در منطقه بزرگ فیلادلفیا، و این برنامه بیش از 17000 نفر رو
در یه کلاس عمیق 27 ساعت طی 8 هفته آموزش داده
ولی همچنین در دانشگاه های مناطق مختلفی آموزش میدیم
ما به متخصصین سلامت آموزش میدیم و بیشتر و بیشتر مشاوره انجام میدیم
برای گروه هایی که علاقه بخصوص دارن، کسانی که در کسب و کارها مشغول هستن
کسانی که مشکل سلامتی خاصی دارن، کسانی که میخوان چیز خاصی یاد بگیرن
یا به یه هدف خاص برسن، مثل یه هدف ورزشی
وقتی استرس بدنو فعال می کنه، جنبه فیزیکی استرس
این واقعا راه دیگه ای برای گفتن اینه که بدنتون به یه تهدید واکنش نشون میده
خب، زیست شناسی اونقدرا قوی نیست
اونقدرها تفاوت های زیادی قائل نمیشه
اون واقعا نمی دونه که استرسی که وارد شده به خاطر توهینی بوده
از طرف کسی که نظرش براتون مهمه
یا بخاطر دویدن با تمام سرعت برای فرار از یک ببر تیزدندان
بدنتون پاسخ میده و پاسخ زیستی کاملا ابتداییه
بدنتون هرمون های زیادی ترشح میکنه که روی همه سیستم های بدنتون اثر میذاره
پس غده های آدرنال شما آدرنالین ترشح میکنه که باعث میشه قلبتون تندتر بزنه
مردمک رو باز میکنه که نور بیشتری به داخل راه میده و خون رو به جهات خاصی میبره
ماهیچه هارو آماده میکنه که کمک میکنن برای عمل فیزیکی شدید
مثل دویدن یا جنگیدن و به دور از نواحی هضم کننده و
سیستم های دیگه که برای ترمیم و تجدید قوا وجود داره
پس یه بهای واقعی داره
غده های آدرنال کورتیزول ترشح می کنن
که یکی از هرمون های اولیه مربوط به استرس هست
که کمک می کنه از انرژی ذخیره شده استفاده کنید
برای عمل کردن، ولی در طولانی مدت به سیستم ایمنی و ترمیم آسیب میزنه
روی همه بدن اثر میذاره
به دیابت و کلی چیز دیگه ربط پیدا میکنه
سیستم عصبیمون طوری طراحی شده که کمک کنه با شرایط وقف پیدا کنیم
پس وقتی تهدید میشیم یه بخش از سیستم عصبیمون
نزدیک به نصف سیستم عصبی خودکارمون
بخش سمپاتتیک سیستم عصبیمون فعال میشه
این سیستمیه که مارو آماده عمل می کنه، باعث میشه قلبمون تندتر بزنه
که آماده مون میکنه برای نبرد یا فرار
و اون فعالیت ها، اون رفتارها توسط
اون بخش از سیستم عصبیمون اولیویت داده میشن
بخش دیگه سیستم عصبیمون توسط سیستم
پاراسمپاتتیک سیستم عصیبی مدیریت میشه
و اون سیستم مربوط میشه به هضم
غذارو میگیره و برای ترمیم و تجدید قوا و ساختن بدن ازش استفاده میکنه
با ترمیم، با رشد مجدد، با خواب، با تعمیر
پس در زندگی در واقعیت، این دو همیشه همزمان در حال کار هستن
ولی اینکه چطور اونو در موقعیت فعال می کنید، یه جورایی
تعیین میکنه شما کجای اون تعادل قرار دارید