WEBVTT

00:00:00.302 --> 00:00:05.190
چرا هدف جواب می دهد: مسیر روانشناختی

00:00:05.270 --> 00:00:08.835
به هفته سوم زندگی هدفمند خوش اومدید.

00:00:08.835 --> 00:00:11.714
این هفته قراره کلی درباره
تحقیقات حرف بزنیم.

00:00:11.714 --> 00:00:13.800
توی این هفته به بسیاری ازعلوم پرداخته میشه،

00:00:13.800 --> 00:00:16.995
و من در طول این هفته کاملا فشرده اش کردم.

00:00:16.995 --> 00:00:19.710
ضمنآ، به هفته سوم خوش اومدید.

00:00:19.710 --> 00:00:21.420
این عالیه که اینجایید و چند هفته اول رو

00:00:21.420 --> 00:00:23.310
پشت سر گذاشتید و حالا

00:00:23.310 --> 00:00:25.890
واقعا قراره به این بپردازیم که چطور

00:00:25.890 --> 00:00:29.760
هدف واقعا زندگی ما رو تغییر میده.

00:00:29.760 --> 00:00:32.370
خب فقط واسه جمع بندی هفته اول و دوم،

00:00:32.370 --> 00:00:34.515
توصیف کردیم که هدف چی بود.

00:00:34.515 --> 00:00:35.940
بعد خیلی درباره زیربناهای

00:00:35.940 --> 00:00:40.490
فلسفی هدف در زندگی صحبت کردیم.

00:00:40.490 --> 00:00:42.350
حالا میخوایم به این بپردازیم که واقعا چطور

00:00:42.350 --> 00:00:44.480
توی علوم کار میکنه،

00:00:44.480 --> 00:00:46.310
چطور توی آزمایشگاه کار میکنه.

00:00:46.310 --> 00:00:47.960
و ضمنآ توی هفته چهارم،

00:00:47.960 --> 00:00:48.980
قراره درباره این صحبت

00:00:48.980 --> 00:00:50.765
کنیم که هدف، توی دنیای
واقعی چطور کار میکنه.

00:00:50.765 --> 00:00:54.800
بیاید با پرداختن به اینکه
مسیرها یا مکانیسم های

00:00:54.800 --> 00:00:58.850
اینکه هدف، درواقع چطور میتونه
زندگی مارو تغییر بده شروع کنیم.

00:00:58.850 --> 00:01:01.370
و من سه نوع مختلف از مسیرها رو میبینم.

00:01:01.370 --> 00:01:03.799
اولی مسیر روانشناختی خواهد بود،

00:01:03.799 --> 00:01:06.140
دومی مسیر رفتاری خواهد بود،

00:01:06.140 --> 00:01:09.394
و سومی مسیر زیست شناختی خواهد بود.

00:01:09.394 --> 00:01:11.030
خب قراره که به هر سه تاشون بپردازیم.

00:01:11.030 --> 00:01:13.385
میخوایم با این مسیر روانشناختی شروع کنیم.

00:01:13.385 --> 00:01:15.125
و قراره که با استرس یا
استرس زا ها شروع

00:01:15.125 --> 00:01:17.420
کنیم. دوست دارم از کلمه
استرس زا استفاده کنم،

00:01:17.420 --> 00:01:20.240
چون استرس واقعا تجربه ای هست که

00:01:20.240 --> 00:01:23.585
ممکنه از استرس زا ها به دست بیاریم.

00:01:23.585 --> 00:01:26.780
همیشه با استرس زا ها استرس نمیگیریم،

00:01:26.780 --> 00:01:29.330
ولی دوست دارم به این از لحاظ
داشتن یه استرس زا و

00:01:29.330 --> 00:01:32.540
بعد پاسخ دادن به اون استرس زا، فکر کنم،

00:01:32.540 --> 00:01:34.130
که بهش استرس خواهیم گفت.

00:01:34.130 --> 00:01:35.540
پس بیاید به چالش ها و

00:01:35.540 --> 00:01:38.525
استرس زا های توی زندگیمون نگاهی بندازیم.

00:01:38.525 --> 00:01:41.720
و در ابتدا دوست دارم روی این

00:01:41.720 --> 00:01:43.640
مسیر با استرس زا هایی که

00:01:43.640 --> 00:01:45.950
ممکنه توی زندگیمون داشته باشیم تمرکز کنم.

00:01:45.950 --> 00:01:48.560
و این استرس زا ها میتونن زمین لرزه ها باشن،

00:01:48.560 --> 00:01:49.760
میتونه سونامی باشه،

00:01:49.760 --> 00:01:51.410
میتونه از دست دادن یه عزیز باشه.

00:01:51.410 --> 00:01:53.300
میتونه یه بیماری باشه،
میتونه سرطان باشه،

00:01:53.300 --> 00:01:55.475
برای مثال میتونه کووید-19 باشه.

00:01:55.475 --> 00:01:58.010
میتونه چیزای خیلی مختلفی باشه.

00:01:58.010 --> 00:02:02.270
ایده اینجا اینه که وقتی این
استرس زا ها رو تجربه میکنیم،

00:02:02.270 --> 00:02:04.190
هدف در زندگی میتونه از تاثیر

00:02:04.190 --> 00:02:07.220
منفی شدید اون استرس زا جلوگیری کنه.

00:02:07.220 --> 00:02:08.555
بیاید این رو پوشش بدیم.

00:02:08.555 --> 00:02:11.630
ضمنآ، ما به این استقامت (تاب آوری) میگیم.

00:02:11.630 --> 00:02:13.790
تا حالا کسی توی " ال " شیکاگو بوده؟

00:02:13.790 --> 00:02:16.055
ال" یه متروی معروف توی شیکاگو هست.

00:02:16.055 --> 00:02:18.980
و کاری که کردن این بود که مردم رو به

00:02:18.980 --> 00:02:23.900
جنوب، توی یه جمعیت متنوع تر میبرن،

00:02:23.900 --> 00:02:25.550
یه مجموعه از توقف های متنوع،

00:02:25.550 --> 00:02:28.160
که با هر توقف بیشتر تمایل داره تا کسانی

00:02:28.160 --> 00:02:31.145
رو سوار کنه که از نظر نژادی متنوع تر هستن

00:02:31.145 --> 00:02:33.380
چیزی که قبلتر کشف شد اینه که وقتی شما

00:02:33.380 --> 00:02:36.110
نزدیک کسانی هستید که از نظر
نژادی متنوع هستند،

00:02:36.110 --> 00:02:39.275
بعضی افراد اکثرآ بیشتر دست پاچه
میشن و استرس میگیرن.

00:02:39.275 --> 00:02:40.790
خب این محقق محشر،

00:02:40.790 --> 00:02:43.490
آنتونی براو در دانشگاه کورنل،

00:02:43.490 --> 00:02:45.350
این تحقیق رو انجام داد که از مردم

00:02:45.350 --> 00:02:48.320
قبل از اینکه سوار ال بشن میخواست که

00:02:48.320 --> 00:02:51.560
به هدفشون هم فکر کنن.

00:02:51.560 --> 00:02:53.480
و این سوالات رو میپرسیدن و از دانشجوها

00:02:53.480 --> 00:02:56.810
میخواستن که جوابای این
سوالات رو یاد داشت کنن

00:02:56.810 --> 00:02:58.250
اینکه یه حس از هدف توی زندگیتون

00:02:58.250 --> 00:02:59.915
داشته باشین چه معنایی میده؟

00:02:59.915 --> 00:03:01.595
هدفتون توی زندگی چیه؟

00:03:01.595 --> 00:03:03.620
حس هدفتون از کجا نشآت گرفته؟

00:03:03.620 --> 00:03:06.020
خب این شرایط هدف بود،

00:03:06.020 --> 00:03:07.895
یا یه شرایط کنترل داشتن.

00:03:07.895 --> 00:03:09.365
آخرین فیلمی که دیدین چی بود؟

00:03:09.365 --> 00:03:10.880
شخصیتهای توی فیلم کیا بودن؟

00:03:10.880 --> 00:03:12.575
موضوع اصلی فیلم چی بود؟

00:03:12.575 --> 00:03:14.620
بعد اونا کسانی رو داشتن که سوار مترو میشدن.

00:03:14.620 --> 00:03:16.715
یادتون باشه دو گروه مختلف،
به این تقریبا مثل یه

00:03:16.715 --> 00:03:18.845
آزمایش دارویی اتفاقی (رندوم) فکر کنید،

00:03:18.845 --> 00:03:21.320
که داروی فعال و یه دارونما دارید.

00:03:21.320 --> 00:03:23.900
دانشجوها رو دارید که سوار مترو میشن،

00:03:23.900 --> 00:03:27.205
به سمت جنوب به طرف ایستگاه های

00:03:27.205 --> 00:03:30.410
متنوع رو به افزایش ، با جمعیت های

00:03:30.410 --> 00:03:34.025
متنوع رو به افزایشی توی هر ماشین، میرن.

00:03:34.025 --> 00:03:35.540
و یه گروه، از اونا خواسته شد

00:03:35.540 --> 00:03:37.235
تا بیشتر به هدفشون فکر کنن.

00:03:37.235 --> 00:03:39.200
گروه دیگه، ازشون خواستن
تا به آخرین فیلمی که

00:03:39.200 --> 00:03:41.765
دیدن ،توی جلد شخصیت های اون فیلم فکر کنن

00:03:41.765 --> 00:03:43.475
اونا پیاده شدن.

00:03:43.475 --> 00:03:45.245
چه اتفاقی واسه این آدما می افته؟

00:03:45.245 --> 00:03:47.780
اولآ، یه شخص اونجا بود،

00:03:47.780 --> 00:03:49.280
یه محقق توی هر ماشین،

00:03:49.280 --> 00:03:53.900
و اون محقق مشاهده کرد که
هر ایستگاه چقدر تنوع داره.

00:03:53.900 --> 00:03:56.810
و همچنین از همه اشخاص خواستن تا فقط

00:03:56.810 --> 00:03:58.460
توی هر ایستگاه یادداشت کنن که چقدر

00:03:58.460 --> 00:04:00.140
دست پاچه هستید و استرس دارید.

00:04:00.140 --> 00:04:01.325
و این چیزیه که کشف کردن.

00:04:01.325 --> 00:04:03.500
اونا توی آخرین ایستگاه فهمیدن که

00:04:03.500 --> 00:04:06.140
کسانی که درباره آخرین فیلمی که دیده بودن،

00:04:06.140 --> 00:04:08.450
به عنوان شخصیتهای توی فیلم
فکر کرده بودن، کاملا

00:04:08.450 --> 00:04:11.045
استرسی، تنها و ترسیده بودن.

00:04:11.045 --> 00:04:15.260
درواقع، روی مقیاس صفر تا
هفت، اونا 4.7 بودن.

00:04:15.260 --> 00:04:17.045
درکل این خیلی بالاست.

00:04:17.045 --> 00:04:18.650
به تفاوت نگاه کنید،

00:04:18.650 --> 00:04:21.290
بین اون گروه و

00:04:21.290 --> 00:04:23.240
گروهی که افراد هدفشون توی زندگی رو

00:04:23.240 --> 00:04:28.115
یادداشت کرده بودن، در یه مقیاس
صفر تا هفت، 1.2 بودن.

00:04:28.115 --> 00:04:29.810
محشره.

00:04:29.810 --> 00:04:31.130
به عبارت دیگه، افراد

00:04:31.130 --> 00:04:33.335
کمتر استرس داشتن و تنها و

00:04:33.335 --> 00:04:36.320
ترسیده توی یه مجموعه متنوع و

00:04:36.320 --> 00:04:39.110
نزدیک یه گروه متنوع از افراد بودن، اگه

00:04:39.110 --> 00:04:42.095
به هدفشون توی زندگی فکر میکردن.

00:04:42.095 --> 00:04:44.290
یه تحقیق محشر، که تونی براو،

00:04:44.290 --> 00:04:46.610
محقق بزرگ توی دانشگاه کورنل،

00:04:46.610 --> 00:04:48.340
اون تحقیق رو رهبری کرده، وقتی

00:04:48.340 --> 00:04:49.725
واسه یه شغل درخواست میدین چطور؟

00:04:49.725 --> 00:04:51.740
این یه تحقیق واقعا جالب دیگست.

00:04:51.740 --> 00:04:53.780
خب اونا از دانشجوهای دانشگاه خواستن تا

00:04:53.780 --> 00:04:55.760
جلوی یه گروه از همکارها برن.

00:04:55.760 --> 00:04:57.320
همکارها کسانی هستن که

00:04:57.320 --> 00:04:59.840
بخشی از گروه تحقیق هستن.

00:04:59.840 --> 00:05:02.120
و اونا از دانشجوها خواستن،

00:05:02.120 --> 00:05:03.920
از اشخاص توی این تحقیق خواستن،

00:05:03.920 --> 00:05:08.495
تا توضیح بدن که چرا واسه این
شغل خاص مناسب هستن.

00:05:08.495 --> 00:05:10.700
بهشون یه شرح شغل دادن و ازشون خواستن که

00:05:10.700 --> 00:05:13.010
برن جلوی اتاق و بگن،

00:05:13.010 --> 00:05:15.335
به فلان دلیل من واسه این شغل مناسبم.

00:05:15.335 --> 00:05:18.185
ولی همکارها گفتن که،

00:05:18.185 --> 00:05:19.430
نمیدونم"، سرشون رو تکون دادن،

00:05:19.430 --> 00:05:21.680
"نمیدونم اگه شما شخص مناسب هستید"

00:05:21.680 --> 00:05:23.270
و یه جورایی زمزمه وار اینو میگفتن،

00:05:23.270 --> 00:05:26.390
فقط واسه نشون دادن اون اشاره،

00:05:26.390 --> 00:05:27.549
اون اشاره ظریف به مجری،

00:05:27.574 --> 00:05:28.760
درحالی که دارن میگن،

00:05:28.760 --> 00:05:30.170
من واسه این شغل مناسبم،

00:05:30.170 --> 00:05:32.420
که حضار زیر بار این نرفتن.

00:05:32.420 --> 00:05:35.780
پس اگه واسه یه شغل درخواست
بدید و افراد بگن که،

00:05:35.780 --> 00:05:38.720
"نمیدونم"
همین باعث ایجاد استرس زیادی میشه، درسته؟

00:05:38.720 --> 00:05:42.650
خب اونا با نگاه کردن به سطح کورتیزول،
استرس رو بررسی میکردن.

00:05:42.650 --> 00:05:45.380
اغلب به کورتیزول، هورمون استرس ما میگن.

00:05:45.380 --> 00:05:48.140
پس اونا به سطح کورتیزول، قبل، درحین و

00:05:48.140 --> 00:05:51.545
بعد از این مکالمه شغلی نگاه میکنن.

00:05:51.545 --> 00:05:54.770
و خب اینجا توی این کادر نشون داده شده.

00:05:54.770 --> 00:05:56.600
پس در طول زمان اونا به

00:05:56.600 --> 00:05:59.090
سطوح کورتیزول نگاه میکردن و به افرادی با

00:05:59.090 --> 00:06:00.710
هدف کم در زندگی ، در مقابل افرادی

00:06:00.710 --> 00:06:04.025
با هدف زیاد در زندگی نگاه میکردن.

00:06:04.025 --> 00:06:05.360
بیاید با این گروه از

00:06:05.360 --> 00:06:07.490
افرادی که هدف کمی داشتن شروع کنیم.

00:06:07.490 --> 00:06:11.600
سطح کورتیزول اونا درحین این
مکالمه کاری شدیدا بالا رفت.

00:06:11.600 --> 00:06:15.380
و وقتی دیدن که حضار سرشون
رو تکون میدن گفتن که،

00:06:15.380 --> 00:06:17.690
"فکر نکنم"
سطح کورتیزول اونها شدیدا

00:06:17.690 --> 00:06:20.270
بالا رفت و بعد به تدریج بهبود پیدا کرد.

00:06:20.270 --> 00:06:22.190
اون گروه با یه هدف زیاد توی زندگیشون،

00:06:22.190 --> 00:06:24.875
اتفاقا اینو همچنین تجربه کردن،

00:06:24.875 --> 00:06:26.930
پس اینطور نبود که اونا استرس نگرفته باشن.

00:06:26.930 --> 00:06:29.195
افراد با هدف زیاد هم استرس گرفتن،

00:06:29.195 --> 00:06:31.999
ولی خیلی سریع تر بهبود پیدا کردن.

00:06:31.999 --> 00:06:33.410
این مهمه.

00:06:33.410 --> 00:06:37.925
پس گروهی که خیلی هدفمند بودن استرس گرفتن،

00:06:37.925 --> 00:06:39.605
یکم وحشت کردن،

00:06:39.605 --> 00:06:40.940
ولی بهبود پیدا کردن و اساسآ

00:06:40.940 --> 00:06:43.310
گفتن،
"میخوام راجع به این چیکار کنم؟"

00:06:43.310 --> 00:06:45.950
مدت زمان بهبودی توی این طیف،

00:06:45.950 --> 00:06:48.785
واقعا تفاوت توی موفقیت و،

00:06:48.785 --> 00:06:52.909
باید بگم که توی عملکرد تحت یه چالشه.

00:06:52.909 --> 00:06:55.010
پس به عبارت دیگه، این تحقیقات یه جورایی

00:06:55.010 --> 00:06:57.890
اینو نشون میدن که اگه یه
هدف قوی داشته باشید،

00:06:57.890 --> 00:07:01.850
میتونه تاثیر مقداری از
استرس زا ها رو محدود کنه.

00:07:01.850 --> 00:07:03.800
امیدوارم واستون منطقی باشه.

00:07:03.800 --> 00:07:07.340
حالا بیاید نگاهی به مغزتون و
اتفاقی که می افته بندازیم.

00:07:07.340 --> 00:07:11.240
خب یه تحقیق خیلی جالب از بررسی
اینکه چه اتفاقی می افته وجود داره.

00:07:11.240 --> 00:07:15.095
اونا افراد رو توی ام آر آی، یا تصویربرداری
رزونانس مغناطیسی، قرار میدن.

00:07:15.095 --> 00:07:17.330
به اونای عکسهایی مثل یه

00:07:17.330 --> 00:07:19.895
سگ که میخواد بهشون حمله کنه نشون دادن.

00:07:19.895 --> 00:07:21.948
و اون طراحی شده بود تا این بخش از مغز رو

00:07:21.973 --> 00:07:23.420
که قبلا دربارش حرف زدیم افزایش بده،

00:07:23.420 --> 00:07:24.935
به اسم بادامه.

00:07:24.935 --> 00:07:27.590
این مرکز ترس و پرخاشگری ماست،

00:07:27.590 --> 00:07:31.055
مرکز خیلی قدیمی، بیش از 100 میلیون سال، و

00:07:31.055 --> 00:07:33.320
یه بخش خیلی خزنده از مغز هست.

00:07:33.320 --> 00:07:36.320
و بعد این قشر پیش پیشانی بطنی رو داریم.

00:07:36.320 --> 00:07:38.240
شنیدین که راجع بهش حرف زدم.

00:07:38.240 --> 00:07:40.550
این یه بخش خیلی انسانی از مغز ماست.

00:07:40.550 --> 00:07:42.050
پستانداران خیلی از اینا دارن.

00:07:42.050 --> 00:07:44.060
ما بیشتر از هر پستاندار دیگه ای از این

00:07:44.060 --> 00:07:46.640
قشر پیش پیشانی بطنی داریم.

00:07:46.640 --> 00:07:49.655
میخوایم این هفته یکم سریعتر بهش بپردازیم.

00:07:49.655 --> 00:07:52.110
ولی اگه توی ام آر آی باشین و

00:07:52.110 --> 00:07:54.350
درحال اسکن مغزتون باشید و یهو

00:07:54.350 --> 00:07:56.735
یه عکس از یه سگ هار که

00:07:56.735 --> 00:07:59.240
به سمتتون خیز برداشته و داره
بهتون حمله میکنه،

00:07:59.240 --> 00:08:01.310
تقریبا بلافاصله چه اتفاقی می افته،

00:08:01.310 --> 00:08:03.740
در عرض یک یا دوثانیه،

00:08:03.740 --> 00:08:05.795
اینطوریه که بادامه جریان خون
بیشتری دریافت میکنه.

00:08:05.795 --> 00:08:08.269
خب درنهایت شما فعالیتتون توی مرکز

00:08:08.269 --> 00:08:10.955
ترس و پرخاشگری رو از دست میدید.

00:08:10.955 --> 00:08:12.365
و همزمان،

00:08:12.365 --> 00:08:14.450
قشر پیش پیشانی بطنی شما،

00:08:14.450 --> 00:08:16.054
فعالیتش رو کم میکنه.

00:08:16.054 --> 00:08:17.870
اینو توی دنیای واقعی تصور کنید،

00:08:17.870 --> 00:08:19.400
یه چیزی واقعا شما رو میترسونه.

00:08:19.400 --> 00:08:20.780
وحشت میکنید.

00:08:20.780 --> 00:08:23.000
و همچنین خیلی واضح فکر نمیکنید

00:08:23.000 --> 00:08:26.194
چون شدیدا مشغول ترسیدن هستید.

00:08:26.194 --> 00:08:28.880
اون تجربه سیخ شدن مو رو دارید، درسته؟

00:08:28.880 --> 00:08:31.585
اگه هروقت یه فیلم وحشتناک
دیدین یا گاهی به یه رسانه

00:08:31.585 --> 00:08:34.400
درباره چیزای وحشتناک گوش دادین،

00:08:34.400 --> 00:08:35.840
بادامه شما میتونه شروع به

00:08:35.840 --> 00:08:38.600
چشمک زدن کنه و مرکز ترس و
پرخاشگری رو روشن میکنه.

00:08:38.600 --> 00:08:41.480
بعداین یه جورایی به رفتارتون هم غلبه میکنه،

00:08:41.480 --> 00:08:45.140
و وی ام پی اف سی شما یا
قشر پیش پیشانی بطنی، و

00:08:45.140 --> 00:08:47.420
قدرت تصمیم گیری شما خیلی خوب عمل نمیکنه.

00:08:47.420 --> 00:08:52.580
مشخص شد که واسه افراد سالم و مقاوم،

00:08:52.580 --> 00:08:55.505
که توی چند ثانیه،

00:08:55.505 --> 00:08:58.070
بادامه دوباره شروع به کوچیک شدن
میکنه، همونطور که

00:08:58.070 --> 00:09:01.100
وی ام پی اف سی درواقع فعال تر میشه.

00:09:01.100 --> 00:09:03.365
حالا واسه یه ثانیه به این فکر کنین
که چه اتفاقی می افته.

00:09:03.365 --> 00:09:04.970
در ابتدا، وحشت میکنین و

00:09:04.970 --> 00:09:06.740
بادامه میگه، واو تو همین الان

00:09:06.740 --> 00:09:08.555
ترسیدی و همزمان

00:09:08.555 --> 00:09:10.445
فکر هم نمیکنی.

00:09:10.445 --> 00:09:12.080
ولی توی چند ثانیه میگید،

00:09:12.080 --> 00:09:13.790
اوکی، حالا چیکارش کنم؟

00:09:13.790 --> 00:09:15.890
این مشکل رو چیکار کنم؟

00:09:15.890 --> 00:09:19.100
و اینجاست که این قشر پیش پیشانی
بطنی خیلی فعاله و

00:09:19.100 --> 00:09:22.115
بادامه شروع به کوچیک شدن میکنه.

00:09:22.140 --> 00:09:23.345
جالب نیست؟

00:09:23.345 --> 00:09:26.210
پس این اتفاقیه که بین افراد مقاوم می افته.

00:09:26.210 --> 00:09:29.595
متاسفانه همه مقاوم نیستن.

00:09:29.595 --> 00:09:31.460
کسانی که به عنوان کودک،مورد آزار قرار گرفتن

00:09:31.460 --> 00:09:35.465
اغلب اون پرتکاپویی رو ندارن.

00:09:35.465 --> 00:09:38.720
دوست دارم بهش بگم جهنده، چون بادامه و

00:09:38.720 --> 00:09:40.820
قشر پیش پیشانی بطنی،

00:09:40.820 --> 00:09:41.960
توی این رقص باهم درارتباطن.

00:09:41.960 --> 00:09:43.100
واقعا به هردو نیاز دارید.

00:09:43.100 --> 00:09:45.470
خیلی مهمه که اون مرکز ترس رو داشته باشین.

00:09:45.470 --> 00:09:47.810
ولی اگه مرکز ترس، مدام غلبه پیدا کنه،

00:09:47.810 --> 00:09:49.520
همیشه ترسیده یا

00:09:49.520 --> 00:09:51.515
پرخاشگر خواهید بود.

00:09:51.515 --> 00:09:56.180
کودکانی که سواستفاده عاطفی رو تجربه کردن و

00:09:56.180 --> 00:09:58.490
بعد شروع به رشد کردن، اغلب

00:09:58.490 --> 00:10:00.935
وقتی که میترسن،

00:10:00.935 --> 00:10:02.495
یا وقتی که با یه استرس زا یا یه چالش

00:10:02.495 --> 00:10:04.430
تهدید میشن، اون تکاپو رو ندارن،

00:10:04.430 --> 00:10:06.845
فقط میترسن یا پرخاشگری میکنن.

00:10:06.845 --> 00:10:08.870
و این یه مشکل واقعیه، اینطور نیست؟

00:10:08.870 --> 00:10:11.840
یه تحقیق وجود داره که به تازگی بیرون اومده،

00:10:11.840 --> 00:10:13.190
یه تحقیق فوق العاده جالب،

00:10:13.190 --> 00:10:18.635
به بزرگسالها نگاه کنید و ازشون
بپرسید که چقدر هدفمند بودن،

00:10:18.635 --> 00:10:20.450
هدفشون توی زندگی چقدر قوی بوده،

00:10:20.450 --> 00:10:22.715
ولی بعد ازشون بخواین که به یاد بیارن

00:10:22.715 --> 00:10:25.415
که آیا به عنوان یه کودک مورد
سواستفاده قرار گرفتن؟

00:10:25.415 --> 00:10:29.404
خب از همه کسانی که به عنوان
کودک مورد سواستفاده قرار گرفتن،

00:10:29.404 --> 00:10:31.775
میدونیم که درکل فقط به طور میانگین، یه سطح

00:10:31.775 --> 00:10:34.220
بزرگتر از افسردگی وجود داره.

00:10:34.220 --> 00:10:36.665
دربین بزرگسالانی که به عنوان
کودک مورد سواستفاده

00:10:36.665 --> 00:10:40.700
قرار گرفتن، علائم افسردگی
خیلی بزرگتری وجود داره.

00:10:40.700 --> 00:10:42.830
اونا میخواستن بفهمن که آیا هدف واقعا

00:10:42.830 --> 00:10:44.780
از این تاثیر زیاد جلوگیری میکرد.

00:10:44.780 --> 00:10:47.480
خب به عبارت دیگه، اگه به عنوان یه
کودک مورد سواستفاده قرار بگیرید،

00:10:47.480 --> 00:10:50.620
ولی حالا به عنوان یه بزرگسال یه
هدف قوی توی زندگی دارید،

00:10:50.620 --> 00:10:53.135
به همون اندازه علائم افسردگی زیادی دارید؟

00:10:53.135 --> 00:10:55.730
خب بیاید با نگاه کردن به بزرگسالانی که

00:10:55.730 --> 00:11:00.470
به سواستفاده عاطفی در دوران
کودکی اشاره کردن شروع کنیم.

00:11:00.470 --> 00:11:01.760
و میتونن به یه محدوده نگاه کنن.

00:11:01.760 --> 00:11:03.410
درهرحال میتونست یه سواستفاده خفیف باشه

00:11:03.410 --> 00:11:05.315
تا سواستفاده واقعا شدید.

00:11:05.315 --> 00:11:07.955
و به علائم افسردگیشون نگاه کردن.

00:11:07.955 --> 00:11:09.590
بیاید به بزرگسالانی که یه هدف

00:11:09.590 --> 00:11:11.780
کوچیک توی زندگیشون دارن نگاهی بندازیم.

00:11:11.780 --> 00:11:14.404
اگه سواستفاده های زیادی داشته باشین،

00:11:14.404 --> 00:11:16.400
علائم افسردگی خیلی زیادی هم دارید.

00:11:16.400 --> 00:11:17.450
توی خط قرمزه.

00:11:17.450 --> 00:11:20.465
پس این خطی که سطح سواستفاده عاطفی رو

00:11:20.465 --> 00:11:22.790
بیش از پیش افزایش میده،

00:11:22.790 --> 00:11:25.400
که شما گزارش دادید که در
دوران کودکی زجر کشیدید.

00:11:25.400 --> 00:11:28.535
پس اگه سواستفاده عاطفی
بیشتر و هدف کوچیکتری دارید،

00:11:28.535 --> 00:11:30.710
علائم افسردگی خیلی بیشتری دارید.

00:11:30.710 --> 00:11:33.020
حالا بیاید به کسانی که به
عنوان بزرگسال یه هدف

00:11:33.020 --> 00:11:35.405
بزرگ و قوی تو زندگیشون دارن نگاهی بندازیم.

00:11:35.405 --> 00:11:38.525
توی خط سبز هیچ رابطه ای وجود نداره.

00:11:38.525 --> 00:11:42.800
میبینید که صرف نظر از مقدار
سواستفاده عاطفی،

00:11:42.800 --> 00:11:44.660
که از دوران کودکی گزارش دادید،

00:11:44.660 --> 00:11:47.720
اگه یه بزرگسال با یه هدف قوی
توی زندگیتون هستید،

00:11:47.720 --> 00:11:49.685
تاثیر زیادی روی مقدار علائم

00:11:49.685 --> 00:11:51.530
افسردگی که دارید، نمیذاره.

00:11:51.530 --> 00:11:53.660
درواقع نسبتآ کمه.

00:11:53.660 --> 00:11:58.040
پس مجددآ، این همون
فرضیه بازدارنده سرکاره،

00:11:58.040 --> 00:12:01.100
اینو به عنوان چیزی میبینیم که
بهش یه تعامل آماری میگن.

00:12:01.100 --> 00:12:03.860
خب یه تعامل در جایی وجود داره که

00:12:03.860 --> 00:12:07.305
هدف توی زندگی تبدیل به
یه عامل متعادل کننده میشه،

00:12:07.305 --> 00:12:09.140
تاثیر زیاد سواستفاده کودکی

00:12:09.140 --> 00:12:12.890
روی علائم افسردگی شما رو تعدیل میکنه.

00:12:12.890 --> 00:12:14.840
خب این مجددآ،

00:12:14.840 --> 00:12:17.780
این فرضیه بازدارنده، با استرس زا،

00:12:17.780 --> 00:12:21.920
هدف و مقاومت، مرتبطه.

00:12:21.920 --> 00:12:24.755
کسی که احتمالا بیشتر از هرکسی توی ذهن

00:12:24.755 --> 00:12:28.115
من مقاومت نشون داده، ویکتور فرنکل هست.

00:12:28.115 --> 00:12:31.370
ویکتور فرنکل،همونطور که توی هفته های
قبلی اسمش رو ذکر کردیم،

00:12:31.370 --> 00:12:34.145
سه تا اردوگاه اقامت اجباری رو تجربه کرد.

00:12:34.145 --> 00:12:36.650
اون توی این اردوگاه ها واسه

00:12:36.650 --> 00:12:39.665
زندانیا به عنوان پزشک مقرر شده
بود چون که یه پزشک بود،

00:12:39.665 --> 00:12:42.170
ولی خودشم یه زندانی بود.

00:12:42.170 --> 00:12:43.730
و اشاره کرده بود که خیلی از زندانی ها،

00:12:43.730 --> 00:12:45.830
از بیماری میمردن،

00:12:45.830 --> 00:12:47.585
از گرسنگی میمردن، اغلب

00:12:47.585 --> 00:12:49.625
خیلی راحت آشکارا به قتل میرسیدن.

00:12:49.625 --> 00:12:51.470
ولی اون فهمید افرادی که یه هدف

00:12:51.470 --> 00:12:54.605
قوی تر داشتن و میتونستن یه هدف قوی تر

00:12:54.605 --> 00:12:57.710
و معنی داشتن توی زندگیشون رو حفظ کنن،

00:12:57.710 --> 00:12:59.690
بیشتر احتمال زنده موندن داشتن اگه

00:12:59.690 --> 00:13:01.820
آشکارا به قتل نمی رسیدن.

00:13:01.820 --> 00:13:07.490
خب این یه جورایی مورد کلاسیک
از اینه که هدف تاثیر زیاد

00:13:07.490 --> 00:13:10.790
استرس زاهای شدید رو تعدیل میکنه

00:13:10.790 --> 00:13:13.295
و افراد رو مقاوم تر میکنه.

00:13:13.295 --> 00:13:16.490
و درواقع، اون توی "انسانها در
جستجوی معنا" نوشته که،

00:13:16.490 --> 00:13:20.525
افسوس بر کسی که دیگه هیچ حسی، هیچ مقصودی،

00:13:20.525 --> 00:13:22.970
هیچ هدفی و درنتیجه هیچ نشانه ای برای

00:13:22.970 --> 00:13:26.005
ادامه دادن توی زندگیش ندید،
او به زودی گم شد.

00:13:26.005 --> 00:13:29.110
خب این واسم خلاصه اش کرد.

