خیلی خب به واحد سوم خوش اومدید
قبل از اینکه با مطالب جدید شروع کنیم
بذارید به طور خلاصه مرور کنیم که در واحد یک و دو چه چیزایی داشتیم
خب در واحد اول با این شروع کردیم که بفهمیم تاب‌آوری چیه
علم تاب‌آوری رو برسی کردیم تا تشخیص بدیم
پارامترهایی که واقعا در تحصیل تاب‌آوری تاثیر دارن چیا هستن
بعد بیشتر به عمق خوشبینی رفتیم
یکی از اون پارامتر ها
و برسی کردیم که خوشبینی چطور
سلامت روحی و جسمی و روابط قوی رو پیشبینی میکنه
درباره رفتارهای خوشبین ها حرف زدیم
در واحد دوم کمی سرعتمونو پایین اوردیم تا به پنج تله فکری نگاه کنیم
اینارو یادتونه، ذهن خوانی
من، اونها، فاجعه انگاری و درماندگی
و درباره این حرف زدیم که چطور اون تله ها نه تنها جلوی خوشبینی رو
می گیرن بلکه تاب‌آوری و احساس خوشبختیمون رو هم از بین میبرن
پس یه استراتژی رو برسی کردیم، تاب‌آوری آنی
برای به چالش کشیدن اون افکار غیر سازنده
تا بتونیم خوشبینی رو افزایش بدیم، مقاومتمون رو افزایش بدیم
حالا واحد سوم
ما می خواییم دوباره دنده عوض کنیم
و در این واحد
با برسی از نزدیک اضطراب شروع می کنیم
اضطراب یه احساس خوبه، درسته؟
بهمون انگیزه میده، بهمون انرژی میده تا از عهده موقعیتی که جلومون هست بر بیاییم
ولی وقتی اضطرابتون خیلی بالا هست
تاثیر برعکس داره
می تونه توی دلمون رو خالی کنه
احساس خوشبختیمون رو از بین میبره
کارامد بودنمون رو در دنیا از بین میبره
پس می خواییم یه تله فکریو برسی کنیم
فاجعه انگاری، که قبلا دربارش حرف زدیم
و اینکه چطور فاجعه انگاری مقادیر نامناسبی از اضطراب به وجود میاره
می خوام درباره مهارتی حرف بزنم که می تونید استفاده کنید تا
اون افکار فاجعه انگارانه رو به چالش بکشیم، یه مهارت ذهنیه
همچنین می خواییم از زبون دکتر بیم بشنویم
که مدیر برنامه پن برای ذهن آگاهی است
من واقعا برای شنیدن حرفاش هیجان دارم
و اون می خواد باهامون درباره یه رویکرد دیگه برای
برخورد با اضطراب حرف بزنه، رویکرد ذهن آگاهی
بهمون میگه که چطور اضطراب توی بدنامون به وجود اومده
اون بهمون میگه که تحقیقات درباره ذهن آگاهی چی پیدا کردن
بعد اضطراب رو با جزئیات بیشتری می شکافیم
بعد دوباره دنده عوض می کنیم و درباره اهمیت احساس مثبت حرف می زنیم
احساساتی مثل لذت و قدرشناسی و عشق
و چطور احساساتی مثبت مثل ابزارهایی برای مقاوم نگه داشتن ما عمل می کنن
می خوام احساس قدرشناسی رو به نمایش بذارم به طور خاص
قدرشناسی یکی از احساسات مثبت مورد علاقمه
درباره این حرف خواهم زد که چرا قدرشناسی انقدر مهمه
برای من این یه مثال از رسیدن علم به حرفای مادربزرگمه
چون همه ما یکیو توی زندگیمون داشتیم، یه مادربزرگ
یه فرد روحانی، که وقتی خیلی کوچیک بودیم بهمون گفته، نعماتتو بشمار
و من می خوام درباره این حرف بزنم که علم به ما نشون میده
چه چیزی پشت شمردن نعماتمون هست
و پشت ایجاد یه دیدگاه قدرشناسانه
و بعد شما باید قدرشناسی رو تمرین کنید با یه سری تمرین ساده
پس این کاریه که انجام خواهیم داد، بیایید شروع کنیم
خیلی خب بیایید درباره فاجعه انگاری حرف بزنیم
ما اینو در واحد دوم برسی کردیم، وقتی درباره
پنج تله فکری حرف زدیم، این یکی از اون تله ها بود
ولی می خوام سرعتو پایین بیارم و یه مقداری موضوع رو باز کنم
و اولین چیزی که می خوام بگم اینه که، می خوام خیلی مواظب باشم
ما نمیگیم که اضطراب چیز بدیه
یا یه احساس بده که داشته باشیم
مطمئنم شماهم مثل من موقعیت های زیادی داشتید که
اون اضطراب بهتون انگیزه عمل کردن رو داده، می دونید
اگه سه روز دیگه یه گزارش باید تحویل بدید، و روی مبل نشستید و
تلویزیون تماشا می کنید، بعد یهو یه موج
اضطراب سراغتون میاد چون به اون گزارش فکر می کنید
اون موج اضطراب احتمالا از روی مبل بلندتون می کنه
شمارو به پشت میزتون میبره که دارید
اون گزارش رو آماده می کنید
دانش آموزها به اضطراب نیاز دارن تا
وارد اون ذهنیت بشن که درس بخونن حتی وقتی دوست ندارن
خب، ببینید اضطراب یه احساس سالم سازگارانه است
مشکل اضطراب اینه که گاهی
ابعادش زیادی بزرگه و با اتفاقی که واقعا داره میوفته همخوانی نداره
که شاید یه دوز پایین، خیلی پایین
از اضطراب می تونه سودمند باشه
ولی ما توی حجم زیاد اضطراب غرق شدیم
این کمک کننده نیست
پس فاجعه انگاری زمانیه که انرژی حیاتی رو صرف نشخوار فکری کنیم
توی ذهنتون به اطراف می چرخید و می چرخید
اطراف افکار نامناسب، به کلمه نامناسب دقت کنید
بدترین نتایج یک پیشامد
و همه این افکار نادرست درباره اتفاقاتی که بعیده
خیلی خیلی خیلی بعیده اتفاق بیوفته
ابعادی از اضطراب ایجاد می کنه که بهمون انگیزه نمیده
باعث ایجاد اضطراب شدید و دستپاچگی میشن
و جلومونو برای اقدام عامدانه و مفید میگیرن
پس فاجعه انگاری روشی سالم و کارآمد برای فکر کردن نیست
پس چطوره که تفکر فاجعه انگارانه منجر به این شدت از اضطراب میشه؟
خب اگه هرکدوم از شما تاحالا در تله فاجعه انگاری بوده
که حدس می زنم خیلیاتون بودین
افکارتون اونقدر واضحه که بدنتون
جوری واکنش نشون میده که انگار تصوراتتون واقعا داره اتفاق میوفته
افکارتون اونقدر شفافه که بدنتون وارد حالت نبرد-گریز میشه
و این چیزیه که اون همه اضطراب رو به وجود میاره