هشدار، محتویات این ارائه به عنوان منبع اطلاعات تهیه شده اند و نباید به عنوان جایگزین برای توصیه های حرفه ای از متخصصین سلامت گرفته شود، لطفا با کارورز یا پزشک متخصص خود برای تشخیص اینکه آیا این اطلاعات برای شما یا خانواده شما مناسب هست یا برای هرجور راهنمایی درباره سلامت که ممکن است نیاز داشته باشید مشورت کنید
درحالی که تمام جوانب احتیاط درباره محتویات این ارائه رعایت شده، دانشگاه سیدنی هیچگونه تضمینی برای صحیح بودن این اطلاعات نخواهد داشت، این اطلاعات با علم به اینکه دانشگاه سیدنی و هرکدام از کارمندان و پیمان کاران و نمایندگان آن هیچگونه مسئولیتی(شامل مسئولیت در قبال غفلت)در برابر کاربران برای هرگونه خسارت و هزینه متحمل شده از جهت تکیه بر اطلاعات یا خطاها یا غفلت های موجود در این اطلاعات ندارد
جنون (سایکوسیز) روان پریشی و (اسکیزوفرنیا) روان گسیختگی
روان پریشی چیست؟
کسانی با بیماری روان پریشی، یک حس تغییر یافته از واقعیت دارند،
که با روش معمولِ هستی ، متفاوت است.
یک مرحله از روان پریشی میتواند به دلایل مختلفی باشد.
این یک وضعیت قابل درمان است و بهبودی کامل امکان پذیر است.
دوتا از ویژگی های اصلی روانپریشی، توهمات و وهم ها هستند.
و وهم یعنی اینکه شخص ممکن است چیزهایی ببیند، بشنود، حس کند،
بو کند یا بچشد که واقعا وجود ندارند.
شنیدن یک صدا یا
صداهایی که به عنوان توهمات سمعی شناخته میشوند از متداول ترین اینها می باشند.
وهم ، یک اعتقاد راسخ است که شخص علیرغم شواهد مغایر با آن، آن را حفظ میکند و
این با عقاید فرهنگی او هم راستا نیست.
گونه های زیادی از وهم ها وجود دارد.
در هذیان های پارانویدی برای مثال، شخص ممکن است فکر کند که درحال پاییده شدن یا
تعقیب شدن یا اذیت شدن می باشد.
وهم های خودبزرگ بینانه شامل باور به اینکه فرد قدرتهای خاص مثل مردشگفت انگیز یا
زن شگفت انگیز دارد یا شخص مشهور یا یک شخصیت مذهبی مثل عیسی مسیح است.
وهم های افسرده کننده شامل اعتقاد به اینکه فرد
بخاطر یک جنایت وحشتناک، گناهکار است، یا درون فرد درحال پوسیده شدن است.
وهم ها ممکن است عجیب و غریب باشند،
مثلا اینکه باور دارند که عزیزانشان با فریبکاران جایگزین شده اند.
فیلم یک ذهن زیبا، ریاضی دان جان ناش را بعنوان
کسی که اسکیزوفرنیا با توهمات سمعی و بصری قابل توجه، به علاوه
هذیان های پارانوییدی دارد را به تصویر میکشد.
حالا ما میخواهیم با جسیکا ملاقات کنیم،
یک زن 29 ساله که برای 10 سال با بیماری روانی زندگی کرده است.
جسیکا، بخاطر به اشتراک گذاشتن داستانت با ما، از شما سپاس گذاریم.
اکنون لطفا میتوانی درباره اولین باری که ناخوش شدی به من بگویی؟
من اولین باری که به طرز قابل توجهی ناخوش شدم 20 ساله بودم.
من شیشه مصرف میکردم و از خواب محروم بودم، ناخوش و
از لحاظ روانی آسیب پذیر بودم.
من یک روز سرکار بودم، که شروع به شنیدن صدای خودم کردم.
من نمیتوانستم متوجه شوم که این صدای مرموز از کجا می آمد.
در یک حالت دیوانگی، من محله ام را برای منبع صدا،
جستُ جو کردم،قبل ازتصمیم گرفتن به اینکه این صدای عیسی مسیح بود که میگفت،
دوستت دارم جسیکا، دوستت دارم.
وقتی که من استفاده از موادمخدر را متوقف کردم، صدا متوقف نشد.
سپس فکر کردم که درحال تعقیب شدن هستم و بعد بسیار دچار بدگمانی (پارانوید) شدم.
من یک بار پریدم داخل یک تاکسی و سر راننده تاکسی فریاد زدم که بس کند،
چون که فکر میکردم این اوست که میگوید دوستت دارم جسیکا.
درطی هفته بعد یا همان حدود، اوضاع از بد رو به بدتر رفت، و
من شروع به خیالاتی شدن کردم، توهمات دیداری همچنین شنیداری.
علیرغم اینکه من شخصآ مذهبی نیستم، شروع به دیدن تصاویر ذهنی از دیو ها و
فرشتگان و شیاطین کردم.
من گرفتار پندار های عذاب و نکوهش مذهبی شدم.
خوشبختانه، من به والدینم گفته بودم و برای درمان در یک بخش روانپزشکی
پذیرش شدم.
چهار ماه طول کشید که من بهتر شوم.
.نیاز بودکه چندین داروی مختلف راامتحان کنم
چون که من عوارض جانبی بدی مثل لرزیدن و تاری دید داشتم،
قبل از اینکه بالاخره دارویی پیدا کنم که برای من مناسب باشد.
من واقعا نیاز داشتم در بیمارستان باشم.
سپس روزی، من به این واقعیت خارق العاده رسیدم که صداها و تصاویر
واقعی نبوده اند.
این خیالم را راحت کرد.
واضح است که جسیکا سخت بیمار بوده و این باید بسیار وحشتناک بوده باشد، و
زمانی که این مسئله شروع شده او بسیار جوان بوده است.
درواقع ، اواخر سنین نوجوانی و اوایل بزرگسالی زمان معمول برای
رشد کردن یک بیماری روانی می باشد.
و اغلب، شخص میتواند برای یک تا دو سال قبل از اینکه حتی
به دنبال درمان برود، ناخوش احوال باشد.
خوب بود که جسیکا به والدینش گفت،
و آنها قادر بودند که به او برای درمان شدن کمک کنند.
برای تشخیص یک مرحله جنون و علت احتمالی، یک ارزیابی همه جانبه بهداشت روان
به وسیله یک روانپزشک یا متخصص سلامت ، انجام شده است.
این شامل صحبت کردن درباره علائم، هرگونه مصرف مواد مخدر و
الکل ، تاریخچه خانوادگی، دارو در تاریخچه پزشکی،
و اینکه شخص در کار، مطالعه ، معاشرت و در زمان چگونه عمل میکند.
یک معاینه کامل جسمی شامل آزمایش خون، تصویربرداری مغزی، و
احتمالا نوار مغزممکن است مورد نیازباشد.
3درصد از جمعیت، بعضی اوقات یک تجربه روانی خواهند داشت.
دلایل بسیاری برای روانپریشی هست که شامل بیماری های نیازمندبه درمان دارویی می باشند.
برای مثال، بیماری تیروئید، تومورهای مغزی، ایدز، سیفلیس،
بیماری پارکینسون و زوال عقل. (آلزایمر)
سوءمصرف موادمخدرها ، به عنوان مثال، حشیش، شیشه، قرص اکس، ال اس دی،
کتامین، الکل.
داروهای تجویز شده، به عنوان مثال داروهای استروئید یا
بیماری پارکینسون.
و بیماری های روانی، مثل،
اسکیزوفرنیا که روان پریشی، در مرکز آن بیماری است.
این همچنین ممکن است شامل افکار نامنظم، تغییر رفتار و عواطف، و
دشواری در انگیزه، برنامه ریزی و تمرکز کردن باشد.
اختلال دوقطبی میتواند شامل علائم روان پریشی به علاوه دوره های خلقی باشد.
افسردگی سخت میتواند شامل عناصر روان پریشی باشد که مرتبط با چیزهای افسرده کننده است.
و روان پریشی پس از وضع حمل، وقتی بعد از زایمان، یک یا دو نفر از هر
هزار زن، ممکن است روان پریش شوند.
و سرانجام، یک روان پریشی کوتاه انفعالی در پاسخ به استرس.
مانند همه بیماری ها، روان پریشی در طول زمان ، تغییر پذیر است.
برخی دوره ها شدیدآ کوتاه هستند و بقیه ممکن است بیش از سالها طول بکشند.
گاهی اوقات تنها یک دوره و بهبودی کامل وجود دارد.
برای بقیه افراد، دوره های بسیاری وجود دارد.
صداها و وهم ها ناپدید شدند، اما متاسفانه من دوباره بیمار شدم.
من نیاز دارم که کمی در بیمارستان بستری شوم، من اکنون هنوز صداهایی میشنوم اما
اصلا مثل قبل نیست.
من یادگرفتم که با آنها زندگی کنم و بی شک دوباره موادمخدر مصرف نمیکنم.
داروهایی که حالامصرف میکنم برایم موثر اند.
من سبک زندگی خوبی دارم و پزشک و مشاور خود،
همچنین دوستان و خانواده را مرتبآ میبینم.
طی ده سال گذشته، من برای اینکه بهتر شوم و احتمال مجددآ آن طور بیمار شدن را کاهش
دهم سخت تلاش کردم.
من سعی میکنم مراقب سلامت جسمی و سلامت روانی خودم باشم.
من قدم زدن در ساحل، رفتن به باشگاه، یوگا کار کردن،
گذراندن وقت با دوستان و خانواده ام را دوست دارم.
من به سینما میروم، غذای خوب میخورم و تلاش میکنم که الگوهای خواب مناسب را حفظ کنم.
بله، مراقبت از سلامت جسمی و روانی اهمیت بسیار دارد.
و شما میتوانید شانس بیمار شدن مجدد را کاهش دهید.
دوره بیماری های روانی، به نظر میرسد که یک ترکیب ازعوامل ژئودتیک(وابسته به کره زمین) و
و محیط زیستی می باشد.
برای مثال، یک خویشاوند درجه یک مثل خواهر و برادر یا فرزند کسی
که دچار اسکیزوفرنیا است، حدود 10 درصد،
درمقایسه با جمعیت عمومی که حدود 1 درصد است ، احتمال رشد دادن بیماری را دارد.
ما نمیتوانیم ژن هایمان را تغییر دهیم، اما میتوانیم سعی کنیم که خطرات محیطی و سبک
زندگی خود را اصلاح کنیم، که این همان کاری است که شما انجام میدهید.
مردم اغلب یک الگو از بیماری دارند،و وقتی که
برخی از آن علائم اولیه شروع میشوند، درمان و حمایت های اضافه میتواند مفید باشد.
جسیکا، حال شما در همین لحظه چطور است؟
من واقعا خوبم و میخواهم کار جدیدی را برای چند روز در هفته آغاز کنم.
من تنها زندگی میکنم و زندگی اجتماعی خوبی دارم، بنابراین همه چیز خوب پیش میرود.
جسیکا، چه توصیه ای برای کسی که یک بیماری مثل تو دارد، داری؟
من 5 نکته کلیدی دارم که از زندگی کردن با این بیماری برای
ده سال گذشته یاد گرفته ام.
اولآ ، به دنبال کمک تخصصی باشید.
اگر نیاز دارید از دارو استفاده کنید، هرچند ممکن است پیدا کردن داروی درست زمان ببرد.
معالجه یا مشاوره بگیرید، و اگر نیاز دارید به بیمارستان بروید.
دومآ، از موادمخدرهای تفریحی دور بمانید.
سومآ، یک شیوه هدفمند برای زندگی داشته باشید، یک برنامه روزمره ورزش و خواب مناسب
داشته باشید و غذای سالم بخورید.
شماره 4، شما باید سرگرمی ها و علایقی داشته باشید، اینها نیاز نیست هزینه داشته باشند.
من زمان زیادی صرف قدم زدن در ساحل کردم که به بهتر شدن خودم کمک کنم، یا
برای مطالعه یا قرض گرفتن کتاب ها به کتابخانه میروم .
کارهای خوب انجام دهید تا ذهن خود را به روشی مثبت ، فعال نگه دارید.
من واقعا ازنظر اجتماعی بیرون رفتن، به سینما رفتن یا بیرون رفتن با دوستان را دوست دارم.
کارهایی که از آن لذت میبرید انجام دهید، و در آخر، کار نیمه وقت انجام دهید، اما
تنها زمانی که آماده بودید.
درمان های مناسب برای کمک به افرادی که دچار روان پریشی هستند ،در دسترس است.
و بیشتر افراد نسبت به اولین مرحله بسیار خوب بهبود می یابند، اما
شما ممکن است مجددآ ناخوش شوید.
درمان شامل معالجه هرگونه علت محرک بنیادین،
استفاده از داروی متناسب،
و همانطور که جسیکا گفت، گاهی اوقات لازم است که آن دارو را تغییر دهید تا
بهترین دارو یا ترکیبی از داروهای مناسب را پیدا کنید.
همچنین، درمان روانشناختی، خانواده درمانی.
از بازگشت به تحصیل، کار و معاشرت کردن پشتیبانی کنید، و
گاهی اوقات تمرین های مغزی برای بهتر کردن مهارتهای فکر کردن، انجام دهید.
و برای مراقبت از خودتان وقت بگذارید، و پیرو 5 نکته توصیه ای جسیکا باشید.
آنها واقعا موثر اند.
دانشگاه سیدنی [موزیک]