هشدار، محتویات این ارائه به عنوان منبع اطلاعات تهیه شده اند و نباید به عنوان جایگزین برای توصیه های حرفه ای از متخصصین سلامت گرفته شود، لطفا با کارورز یا پزشک متخصص خود برای تشخیص اینکه آیا این اطلاعات برای شما یا خانواده شما مناسب هست یا برای هرجور راهنمایی درباره سلامت که ممکن است نیاز داشته باشید مشورت کنید
درحالی که تمام جوانب احتیاط درباره محتویات این ارائه رعایت شده، دانشگاه سیدنی هیچگونه تضمینی برای صحیح بودن این اطلاعات نخواهد داشت، این اطلاعات با علم به اینکه دانشگاه سیدنی و هرکدام از کارمندان و پیمان کاران و نمایندگان آن هیچگونه مسئولیتی(شامل مسئولیت در قبال غفلت)در برابر کاربران برای هرگونه خسارت و هزینه متحمل شده از جهت تکیه بر اطلاعات یا خطاها یا غفلت های موجود در این اطلاعات ندارد
موسیقی درمانی
موسیقی، همواره برای استفاده های درمانی در تمام قرن ها،
در بسیاری از آداب و رسوم متنوع فرهنگی، استفاده شده است.
برخی از نوشته های ثبت شده اولیه از اینکه موسیقی به صورت درمانی استفاده شده است،
به وسیله افلاطون و ارسطو بوده که درباره
تاثیرات مثبت موسیقی روی وضعیت روانی، جُستارهایی نوشته اند.
بیش از 70 سال پیش،
استفاده درمانی از موسیقی، به تمرین نوین از موسیقی درمانی، تکامل یافت.
بر اساس انجمن موسیقی درمانی،
موسیقی درمانی به عنوان یک حرفه تحقیق محور، تعریف شده است، که در نتیجه آن
موسیقی برای حمایت فعالانه از افراد استفاده میشود، همانطور که آنها در تلاش برای بهبود
سلامتی ،عملکرد و رفاه خود به واسطه تلفیق کردن یک
گستره از شیوه های خلق موسیقی در درون یک رابطه درمانی هستند.
درمانگرهای موسیقی، در بخش های متنوعی از جمله سلامتی، جامعه،
مراقبت از سالمندان، ناتوانی، طفولیت و
طبابت خصوصی مشغول به کار هستند.
موسیقی درمانی با آموزش موسیقی و سرگرمی متفاوت
است، چنانکه بر روی سلامتی، عملکرد و رفاه تمرکز میکند.
شواهد به سرعت رو به رشدی برای حمایت از
استفاده از موسیقی به عنوان درمان درمجموعه های گسترده ی
مراقبتهای بهداشتی وجود دارد، و اخیرا برای شناسایی کردن مشکلات در حیطه های
روانشناختی، جسمی، ادراکی، رفتاری، اجتماعی و معنوی استفاده شده است.
رویکردهای استفاده شده برای دستیابی به این نتایج شامل گوش کردن به موسیقی، نوشتن آهنگ،
بداهه گویی، خوانندگی، نواختن آلات موسیقی، مراقبه و تمدد اعصاب میباشند.
خصوصآ، در عرصه روانپزشکی،
استفاده از موسیقی درمانی برای بهبود بخشیدن به خلق و خو،
عزت نفس، بیان عواطف، روابط بین فردی و انگیزه نشان داده شده است.
موسیقی درمانی همچنین برای کاهش اضطراب، آشفتگی، افسردگی و
علائم مرتبط با اختلالات روانپریشی مثل توهمات، هذیان ها
و بی نظمی ها، نشان داده شده است.
اخیرا، تحقیقات بسط یافته است تا مزایای تجربیات مردم را به واسطه مشارکت در
گروه های موسیقی جامعه مثل همخوانی ها، محافل طبل زنی،
بندها و گروه های موسیقی بررسی کند.
این فعالیت ها، موسیقی درمانی محسوب نمیشوند چون که به وسیله یک درمانگر رسمی
موسیقی هدایت نمیشوند و کلاس های درمانی ارائه نمیدهند.
بلکه، آنها تحت پوشش اصطلاح موسیقی جامعه ، قرار میگیرند.
هرچند موسیقی جامعه یک کلاس درمانی خاص برای درمان ارائه نمیدهد،
ولی نتایج درمانی مثل افزایش رفاه شخصی و
روانی، هنوز میتواند به دست آید.
این به واسطه تجربیات موسیقی
مشترک که در گروه های موسیقی جامعه به دست آمده است، انجام شده است،
که فضایی برای افزایش حمایت اجتماعی،
توانمندسازی فرد و گروه،
بالا بردن روحیه عمومی، یک حس لذت
و افزایش در سرمایه اجتماعی، ارائه میدهد.
ضمنآ ، مشارکت در فعالیتهای
موسیقی جامعه، برای افزایش حس مشارکت و تعلق داشتن برای شرکت کنندگان نشان
داده شده است،همانطور که آنها مهارتهای خلاقیت خود را ارتقاء میدهند
و بیشتر با دیگر اعضای جامعه درگیر (درکارها) میشوند.
بالاخص، هدف گروه های همخوانی جامعه، ایجاد فضایی است که در کمک به افزایش حس
تعلق داشتن برای اعضای جامعه،
و افزایش فرصت ها برای ارتباط اجتماعی مثبت، طراحی شده است.
این ارتباط اجتماعی فقط برای قوی کردن رفاه و
ارتباط اجتماعی فرد نشان داده نشده است، بلکه
برای جوامع همبسته شان هم هست.
مزایای موسیقی همچنین میتواند شخصآ و در
خلوت منزل خود فرد، به دست آید،
که به زیبایی توسط مایا آنجلو بیان شده است،
که گفته، "موسیقی، پناهگاه من بود"
میتوانستم به داخل فضای بین نُت ها بخزم و به تنهایی پشت کنم"
مزایای گوش دادن به موسیقی، درحال مستند شدن هستند،
با تحقیقاتی که نشان میدهد گوش دادن به موسیقی، شخص را خوشحال تر میکند،
افسردگی و اضطراب را کاهش میدهد،
یادگیری و حافظه را قوی تر میکند،
و حتی میتواند خلق و خو را هنگام رانندگی ارتقاء دهد.
اگر به موسیقی مورد علاقه تان گوش کنید،
دوپامین، مواد شیمیایی احساس خوشایند،
از مغز آزاد میشوند.
این همان آزادسازی شیمیایی است که هنگام خوردن یک تکه شکلات،
داشتن رابطه جنسی یا مصرف داروهای خاص دارید.
به همین نحو، موسیقی میتواند تاثیرات افسردگی را به وسیله بهبود خلق و خوی کسی
کاهش دهد و اضطراب را به واسطه کاهش سطح هورمون های استرس، کم کند.
همچنین گوش دادن به موسیقی برای مغز مانند ورزش است،
بهبود عملکرد مغز، و به تبع آن افزایش یادگیری و بهبود حافظه،
نشان داده شده است که کسانی که گونه های مختلفی از آسیب مغزی دارند،
یادآوری بیشتری دارند، چون که موسیقی به ترسیم خاطرات قدیمی کمک میکند.
مزایای روانشناختی گوش دادن به موسیقی، در عرصه های
بهبود کیفیت خواب، بالا بردن سیستم ایمنی و
کاهش درد، پایین آوردن استرس و کمک کردن
به ما برای ورزش، نشان داده شده است.
مزایای تمدد اعصاب گوش دادن به موسیقی، میتواند
به خوبی برای قبل از به خواب رفتن به کار رود،
بدین طریق، خواب راحت تر و الگوهای خواب بهتری ایجاد میشود.
گوش دادن به موسیقی برای بالا بردن سیستم ایمنی به واسطه افزایش سطح پادتن ها و
کاهش سطح هورمون های استرس نیز، نشان داده شده است.
کاهش درد شدید و مزمن به واسطه گوش دادن
به موسیقی همواره اثبات شده است.
بهرحال،در مورد رابطه بین گوش دادن به موسیقی و کاهش درد،
به دلیل روابط محکم بین استرس و درد، هنوز اندکی ابهام وجود دارد.
وقتی تنها به استرس نگاه میکنیم، گوش
دادن به موسیقی، برای ممانعت از افزایش نشانه های زیستی استرس،
مثل فشار خون و تپش قلب و کاهش سطح کورتیزول، نشان داده شده است.
سرانجام، گوش دادن به موسیقی در زمان ورزش، برای افزایش طول زمان
ورزش کردن یک شخص و بکار گیری بهتر سطح اکسیژن در خون، نشان داده شده است.
در پایان، موسیقی قدرت بهتر کردن
احساسی که از نظر جسمی و از نظر روانی داریم، را دارد.
این میتواند در یک مجموعه درمانی
همراه با یک درمانگر موسیقی رسمی، در یک محیط جامعه،
مثل همخوانی های جامعه و
محافل طبل زنی، یا در خلوت خانه یا ماشین،
گوش دادن به خواننده ها، ترانه سرایان و
آهنگ سازان مورد علاقه، به کار گرفته شود.
این تمامآ برای به دست آمدن، به نتایج و فواید بستگی دارد.