WEBVTT 00:00:01.514 --> 00:00:07.542 و از میان تمام خاک نابودی و تمام چیزهایی وحشتناکی که آن روز دیدم 00:00:07.567 --> 00:00:10.783 به دلایلی یک اتفاق تکان دهنده تر بود 00:00:10.855 --> 00:00:14.881 آن روز آنها یک کودک را بیرون آوردند که مرده بود 00:00:14.906 --> 00:00:20.233 و خب ما آنجا مستقر شده بودیم و نیمکت های بتنی وجود داشت که داشتند کودکان 00:00:20.258 --> 00:00:25.292 را روی این نیمکت های بتنی می نشاندند و با پتوهایی آنها را می پوشاندند 00:00:25.317 --> 00:00:31.715 و من نگاه میکردم و یک دختر کوچکی را درآورده بودم و با پتو پوشانده بودم و 00:00:31.740 --> 00:00:37.850 آنها این دختر کوچک را روی نیمکت گذاشتند پاهای کوچک این دختر اصلا خونی 00:00:37.875 --> 00:00:44.402 نبود و آسیبی ندیده بود، ولی پای کوچکش از زیر پتو بیرون آمد و یک جوراب توری 00:00:44.427 --> 00:00:50.606 صورتی به پا داشت، دقیقا مثل جوراب هایی که من برای دختر خودم خریده بودم 00:00:50.631 --> 00:00:53.839 و به دلایلی این بیشتر از بقیه آزارم داد 00:00:56.008 --> 00:00:59.593 یک خانمی که در سازمان مراقبت روزانه YMCA بود 00:00:59.812 --> 00:01:03.995 یک بچه کوچک حدود ۲ ساله داشت 00:01:04.503 --> 00:01:07.243 که آسیب و بریدگی در ناحیه سر خود داشت 00:01:07.268 --> 00:01:10.100 خود خانم یک آسیبی در پیشانی خود داشت 00:01:10.747 --> 00:01:14.638 و مدام فریاد میزد که: نمی توانم برادرش را پیدا کنم، نمی توانم برادرش را پیدا کنم 00:01:14.663 --> 00:01:18.975 آنها داخل یک آمبولانس قرار داده شده بودند 00:01:19.000 --> 00:01:21.729 پس ما شروع به کار روی آنها کردیم و خانمه فریاد می زد من نمی توانم برادرش را پیدا کنم 00:01:21.754 --> 00:01:25.058 یک برادر دو قلو دارد، نمیتوانم پیدایش کنم 00:01:25.216 --> 00:01:29.279 در اون لحظه گفتم خب بریم، من فقط ۴ نفر دارم، تمام افرادم 00:01:29.304 --> 00:01:32.838 بودند کوله پشتم فقط به همین اندازه دارو داشت و گفتم خب بریم 00:01:32.863 --> 00:01:38.720 ما درها را بستیم و امدادگری میخواستیم ما را برساند گفت تمام است برویم؟ 00:01:38.745 --> 00:01:44.023 گفتم برویم هیچ کار اورژانسی دیگری نداریم و باید صحنه را خالی کنیم 00:01:44.048 --> 00:01:47.748 یکهو در باز شد و یک آتش نشانی یک پسر بچه را داخل 00:01:47.773 --> 00:01:51.320 داد و گفت اینم ببرید، و برادر دوقلو را داخل داد 00:01:51.345 --> 00:01:56.876 برادر و معلمش جیغ کشیدن، پسر را به سمت داخل کشیدن و پسرها دوقلوی همسان 00:01:56.901 --> 00:02:02.354 بدوند که عین هم لباس پوشیده بودند و تقریبا آسیب دیدگی شبیه به هم داشتند 00:02:04.994 --> 00:02:09.489 بعد از اینکه همه افرادی که آنجا بودند وقت کردند نفسی بکشند تازه متوجه شدند چه اتفاقی افتاده 00:02:09.514 --> 00:02:10.733 نابودی کامل 00:02:10.852 --> 00:02:14.165 جو ناباوری حاکم بود، همه گیج و مبهوت بودند 00:02:14.190 --> 00:02:24.511 وقتی برای حمایت از روانی شروع به بیرون کشیدن امدادگران پیشکسوت از صحنه کردیم 00:02:24.536 --> 00:02:28.473 من میدانستم که موقعیت خیلی تلخ و بدی است 00:02:28.498 --> 00:02:33.359 من را به مرکز عملیات فراخواندند تا برنامه حمایت روانی 00:02:33.383 --> 00:02:38.742 برای واحدهایی که از محل انفجار باز میگشتند را ترتیب بدهم 00:02:38.767 --> 00:02:41.623 و داشتم یک فرم توضیحی آماده می کردم 00:02:41.648 --> 00:02:45.129 خوشبختانه آمور شروع به توضیح دادن کرد 00:02:45.154 --> 00:02:49.985 توضیح برای کاهش استرس شدید در 2 روز آماده شد 00:02:50.295 --> 00:02:52.784 تعداد زیادی تیم عملیاتی داشتیم که 00:02:52.849 --> 00:02:57.836 در طی دو ماه بعد برای کاهش استرس 00:02:57.861 --> 00:03:01.802 کلاسهایی در مورد کنار آمدن با استرس می آمدند 00:03:01.827 --> 00:03:05.474 وقتی به روتین زندگی برگشتم که در خیابان ها رانندگی کنم 00:03:05.499 --> 00:03:08.790 و آمبولانس را برانم و تلفن ها را جواب بدهم، هر جا 00:03:08.815 --> 00:03:12.164 میرفتم افراد از من تشکر میکردند و به پشتم میزدند و 00:03:12.189 --> 00:03:15.668 دوست داشتن درباره شرایط سوال کنند و اینکه چطور بودیم 00:03:15.693 --> 00:03:23.636 وقتی تمام این اتفاقات تموم شد، تا چند هفته با افتخار لباس فرمم را می پوشیدم 00:03:23.661 --> 00:03:27.968 خیلی از این کار، پلیس و آتش سوزی و اورژانس واقعا انتخابی است 00:03:27.993 --> 00:03:31.312 یا مناسب اینکار هستید یا خیر و خیلی از افراد ثابت کرده اند که 00:03:31.337 --> 00:03:34.709 واقعا مناسب اینکار هستند و واقعا جایی هستند که به ان تعلق دارند 00:03:34.734 --> 00:03:40.708 با در نظر داشتن تعداد افرادی که آسیب دیدند یا مرده اند، با در نظر داشتن 00:03:40.733 --> 00:03:46.624 مقدار خرابی و آسیبی که به بار آمد، من فکر میکنم ما فوق العاده کار کردیم 00:03:46.649 --> 00:03:50.344 فکر میکنم همه همینطور بودند، ما باهم کار کردیم 00:03:50.369 --> 00:03:55.183 و من افتخار میکنم که هر روز با این افراد کار میکنم 00:03:55.208 --> 00:04:00.690 و من هیچوقت مشکلی نخواهم داشت که زندگی ام را در دستان یکی از آنها قرار دهم 00:04:00.818 --> 00:04:07.167 در بیستم ماه اکتبر سال ۱۹۹۱ بزرگترین آتش سوزی 00:04:07.192 --> 00:04:11.509 شهری تاریخ آمریکا، ارتفاعات اوکلند را در بر گرفت 00:04:11.534 --> 00:04:17.475 آتش نشان ها و واحد کنترل استرس حادثه 00:04:17.500 --> 00:04:22.343 آنچه ما در اون روز از ماه اکتبر با آن مواجه شدیم یک آتش سوزی بود که نمی‌توانستیم 00:04:22.368 --> 00:04:26.874 کنترل کنیم و برای ساعت های خیلی زیادی نتوانستیم خاموش کنیم 00:04:26.899 --> 00:04:31.387 خارج از کنترل بود فقط گسترده میشد 00:04:34.598 --> 00:04:38.930 من تقریبا یک ساعت پس از شروع آتش سوزی فرمانده میدان را حذف کردم و 00:04:38.955 --> 00:04:41.274 خودم فرمانده میدان شدم 00:04:41.385 --> 00:04:43.146 هیچوقت چنین چیزی در زندگی ام ندیده بودم 00:04:43.170 --> 00:04:45.888 هیچوقت انتظار نداشتم چنین چیزی در زندگی ام ببینم 00:04:48.397 --> 00:04:51.145 یا خدا ... تا به حال چنین چیزی ندیدم 00:05:00.519 --> 00:05:05.320 به نقطه ای رسیدیم که درخت ها بوم، منفجر می شدند 00:05:05.345 --> 00:05:12.175 برای من این تجربه من را یاد ویئتنام انداخت، آتش داشت از خودش تغذیه میکرد 00:05:12.200 --> 00:05:16.569 شنیده بودم که افراد می گفتند آتش سوزی می تواند چنین باشد ولی 00:05:16.594 --> 00:05:21.177 الان خودم چنین تجربه ای از آتش سوزی دارم که محاصره بشوم توسط آتش 00:05:21.202 --> 00:05:30.279 و عملا آتش میبارید روی ما 00:05:30.304 --> 00:05:35.024 یکی از آتش نشان ها دیویس گفت فکر کنم قرار است این بالا بمیریم و بعد یکهو 00:05:35.049 --> 00:05:39.704 به من شوک وارد شد که قراره بمیریم! قرار نیست از این جا جان سالم به در ببریم 00:05:39.729 --> 00:05:42.996 گفت باید سعی کنیم نجات پیدا کنیم و گفتم کجا بریم؟ 00:05:43.021 --> 00:05:56.115 و بعد دیدیم که فرمانده بلند شد و وارد آتش شد و گفتم فرمانده کو؟ و گفت فرمانده پوف شد 00:05:56.140 --> 00:05:59.473 یادم میاد گفتم جیم، سعی کن به کسی اینجا آسیب نزنی 00:05:59.498 --> 00:06:03.383 هیچوقت فکر نمی کردم خودش آسیب ببینه معمولا فرمانده در آتش گیر نمیکند 00:06:03.408 --> 00:06:06.953 اونجا تو ماشینش بود دستش هم بند شلنگ آب یا همچنین چیزی نبود 00:06:06.978 --> 00:06:13.364 و او آخرین کسی در دنیا بود که فکر میکردم قربانی شود 00:06:24.647 --> 00:06:30.899 او چندین یارد دورتر از ماشینش فوت شد و ما به خاکسترها رفتیم و نشان 00:06:30.932 --> 00:06:37.529 اش را پیدا کردیم، دکمه هایش را پیدا کردیم، نشان کلاهش را پیدا کردیم 00:06:37.554 --> 00:06:45.264 خراب و رنگ رفته شده بودند و کمی کج شده بودند و همانطور که آنها را روی باقی مانده 00:06:45.289 --> 00:06:52.332 ماشینش گذاشتیم و نگاه کردم به دستیارم که تمام آن شب پیشم بود، او مرده بود! 00:06:52.357 --> 00:06:55.067 او داشت وارد یک مسیر دیگر میشد 00:06:55.092 --> 00:07:02.086 اون زمان هم گفتم و الان هم میگم: انگار که ما همه مرده بودیم و توی جهنم ایستاده بودیم 00:07:04.187 --> 00:07:06.679 هیچوقت از ذهنت بیرون نمی رود 00:07:06.718 --> 00:07:14.723 گاها کلافگی و بیچارگی تنها احساسی بود که داشتیم 00:07:15.833 --> 00:07:24.077 که تمام زندگی شما تعلیم داده می شوید تا ... ببخشید یک لحظه 00:07:25.959 --> 00:07:29.770 ۲۵ فوتی 00:07:29.795 --> 00:07:32.921 ۳۱۳۲ خانه نابود شد 00:07:32.946 --> 00:07:36.657 هزینه: بیشتر از ۱.۷ میلیارد دلار 00:07:36.682 --> 00:07:41.544 مثل یک تیم فوتبال خیلی آشفته که بد بازی می کنند و وقتی از زمین بیرون می آیند و در 00:07:41.569 --> 00:07:46.311 حال ترک زمین هستند تماشاچیان آنها را هو می کنند، خیلی از افراد اینطور حس می کنند 00:07:47.762 --> 00:07:52.473 بعد از آتش سوزی، روز بعد من به خانه رفتم و طوری رفتار می 00:07:52.498 --> 00:07:57.290 کردم انگار همه چیز خوب هست و من میتوانم از پس آن بر بیایم 00:07:57.322 --> 00:08:00.171 شروع کردم به اضافه کاری 00:08:00.196 --> 00:08:02.546 بعد سر و کله خبرگزاری ها پیدا شد 00:08:02.586 --> 00:08:07.985 بعد شروع کردن بهم اضافه کاری دادن که فقط با خبرگزار‌ی‌ها صحبت کنم 00:08:08.165 --> 00:08:13.444 من با خبرگزاری ها صحبت میکردم و در تمام کانال های تلوزیونی بودم 00:08:13.469 --> 00:08:17.243 در رادیو بودم و همه با من تماس می گرفتند و میگفتند نیک رفته روی 00:08:17.268 --> 00:08:21.700 تلویزیون و می گفتند مثلا این برنامه را ضبط نمی کنی؟ من می گفتم 00:08:21.725 --> 00:08:26.156 نه ضبط نمی کنم ولی طوری رفتار میکردن که انگار همه چیز اوکی هست 00:08:26.181 --> 00:08:29.048 و یک شب که در برنامه ای بودم دیگه ترک خوردم 00:08:29.073 --> 00:08:31.450 یکی پای من را لگد کرد و عمدی نبود چون افراد 00:08:31.475 --> 00:08:33.882 داخل راهرو راه می رفتند و اتفاقی فردی پای من 00:08:33.907 --> 00:08:38.607 را لگد کرد و من از کوره در رفتم و گفتم مگه پای من را نمیبینی؟ و من اصلا چنین آدمی نیستم 00:08:38.632 --> 00:08:42.401 داشتم کنترل رفتار خودم رو از دست میدادم با دوست دخترم بودم و اون این رو میدید 00:08:42.426 --> 00:08:45.951 باهاش تند برخورد میکردم 00:08:45.976 --> 00:08:49.523 و به همین سادگی از کنترلم را از دست دادم چون سعی داشتم 00:08:49.548 --> 00:08:53.176 وانمود کنم همه چیز خوب است، در حالی که نبود 00:08:53.653 --> 00:08:58.314 مردم دارند از پارک خارج می شوند 00:08:58.339 --> 00:09:02.866 باید از ماشین خارج شوید، باشه؟ 00:09:10.445 --> 00:09:13.216 شما به سمت یک ساختمان میروی، همه چیز بهم ریخته 00:09:13.241 --> 00:09:16.223 است، همه دارند به سمت بیرون فرار می کنند و من باید 00:09:16.248 --> 00:09:19.108 به سمت داخل بروم، این رفتار نرمال نیست، شما وارد 00:09:19.133 --> 00:09:22.108 می شوی در حال که نمیدانی چه چیزی داخل این خانه است 00:09:22.133 --> 00:09:30.885 نمیدانی اونجا دینامیت هست یا لوله گار ترکیده یا مواد منفجره هست، فقط وارد میشوی 00:09:31.591 --> 00:09:35.275 ولی خب نمیتوانی اینطور رفتار کنی که شاید نباید وارد شوم چون 00:09:35.300 --> 00:09:39.445 چیزی ممکن است داخل وجود داشته باشد که ممکن است من را بکشد 00:09:39.470 --> 00:09:42.494 همین الانشم چیزی داخل وجود دارد که ممکن است تورا بکشد، خود آتش 00:09:44.948 --> 00:09:49.014 یک آتش زنده داریم و آتش نشان ها در تلاش برای خاموش کردن هستند 00:09:49.039 --> 00:09:52.039 لطفا این منطقه را خالی کنید، اگر آسیب ببینید 00:09:52.064 --> 00:09:54.863 ما برای کمک رسانی به شما پرسنل کافی نداریم 00:09:54.888 --> 00:09:59.030 کار آتش نشان ها خیلی پیچیده تر از خاموش کردن آتش هست 00:09:59.055 --> 00:10:04.594 ۸۰٪ کار ما فعالیت های غیر مرتبط به آتش هست، مثل سرویس های 00:10:04.619 --> 00:10:10.253 پزشکی اورژانسی، سرویس های نجات و خیلی چیزهای دیگر این چنینی 00:10:10.278 --> 00:10:14.060 فرای خاکسترها 00:10:14.085 --> 00:10:20.113 آتشسوزی برکلی-اوکلند در ۲۰ اکتبر سال ۱۹۹۱ اتفاق افتاد 00:10:20.138 --> 00:10:31.459 بیش از ۳۰۰۰ خانه نابود شد و ۱.۵ میلیارد دلار ضرر به املاک رسید، ۲۵ نفر کشته شدند 00:10:31.484 --> 00:10:39.857 مستند پیش رو یک مستند درباره تاثیرات احساسی آتش سوزی بروکلین اوکلند روی اعضای جامعه است 00:10:47.841 --> 00:10:51.831 این آتش است فقط چند دقیقه پس از شروع آن 00:10:51.856 --> 00:10:56.589 باد با سرعت ۲۵ مایل بر ساعت حرکت می کرد و در نتیجه آن آتش نعره می کشید 00:10:56.614 --> 00:11:03.050 این اولین خانه ای است که آتش گرفت در بلوار باکینگهام، از این نقطه به بعد آتش متوقف نشد 00:11:45.550 --> 00:11:51.359 مردم نمی فهمند باید اینجا را ترک کنند، باید این پارک را ترک کنند 00:13:08.134 --> 00:13:11.315 خب وقتی اونروز صبح از خواب بیدار شدیم میدانستیم همه 00:13:11.340 --> 00:13:14.619 چیز متفاوت است، چون باد گرم می وزید و کمی مرطوب بود و 00:13:14.644 --> 00:13:17.976 خیلی عجیب بود و ما صبح داشتیم در این باره شوخی میکردیم 00:13:18.001 --> 00:13:20.968 که هوا، هوای زلزله است یا اتفاق بدی قرار است رخ بدهد 00:13:20.993 --> 00:13:23.806 ولی فکر نمیکردیم آتش سوزی باشد 00:13:23.831 --> 00:13:30.581 و من یک پنجره بزرگ داشتم که رو به دامنه ای بود که آتش شروع شد 00:13:30.606 --> 00:13:34.641 پس وقتی صبح روز یکشنبه به بیرون نگاه کردم نقطه ای 00:13:34.666 --> 00:13:38.677 که در بالای قله گریزلی 00:13:38.702 --> 00:13:42.534 نزدیک تراس ماربارو که آتش از آن جا شروع شد، را دیدم 00:13:42.559 --> 00:13:46.231 گویی اژدهایی آتشین از آن جا بیرون کشیده شد 00:13:46.256 --> 00:13:52.265 با صدای مهیبی از بادهای سانتا آنا به پایین سر می خورد 00:13:52.553 --> 00:13:57.176 واقعا من را شوکه کرد و تا سر حد مرگ ترسیدم 00:13:57.201 --> 00:14:05.134 ما به آسمان نگاه کردیم و یک آسمان ترسناک سیاهی را دیدیم که رویمان سنگینی میکرد 00:14:05.159 --> 00:14:19.764 و بعد هراس و ترس از اینکه چی ممکن است پیش بیاید واقعا در من نفوذ کرد 00:14:19.789 --> 00:14:27.303 من تصمیم گرفتم به سمتش بدوئم، دقیقا اینجا در شروع جاده باریک چارینگ کراس 00:14:27.328 --> 00:14:32.399 همانطور که میدویدم بخاطر دود خیلی تاریک شده بود 00:14:32.424 --> 00:14:35.962 باید از ماشین هایی که داشتند در کنار جاده 00:14:35.987 --> 00:14:39.682 می سوختند استفاده میکردم به عنوان نشانه برای دویدن به سمتشان استفاده کنم 00:14:39.707 --> 00:14:43.241 چون خیلی تاریک بود و من باید نزدیک بخش تپه ای میماندم 00:14:43.266 --> 00:14:52.158 و برای همین سوختگی قسمت راست بدنم، دست و پای راستم بیشتر شد 00:14:52.183 --> 00:14:54.937 ولی ادامه دادی؟ 00:14:54.962 --> 00:15:02.932 یک چیزی در درونم میگفت که باید به دویدن ادامه دهی و به حدی گرم بود که 00:15:02.957 --> 00:15:10.698 اگر می ایستادم، خب شاید پارادوکس باشد ولی از شدت گرما جای خودت یخ میزدی 00:15:10.723 --> 00:15:13.999 همانطور که به قسمت انتهایی چهارراه چارلی رسیدم، 00:15:14.024 --> 00:15:16.905 افراد دیگری را هم دیدم که در حال دویدن هستند 00:15:16.930 --> 00:15:21.675 فکر کنم یک دختر نوجوان لیز خورد و به زمین افتاد و من او 00:15:21.700 --> 00:15:26.443 را بلند کردم و روی پا گذاشتم و بهش گفتم باید ادامه دهیم 00:15:26.468 --> 00:15:33.349 و او گقت باشه، واقعا امیدوارم سالم از آتش بیرون آمده باشد، او را بعد از آن ندیدم 00:15:33.374 --> 00:15:38.831 ولی وقتی برای چند ثانیه داشتم او را بلند میکردم ۲ جنازه را دیدم که فکر میکنم، 00:15:38.856 --> 00:15:44.032 یعنی بعدا شخصی به من گفت که ممکن است یکی از افسرهای پلیسی باشد که مرده بود 00:15:44.057 --> 00:15:47.768 و فرد دیگری که پلیس تلاش داشت به او کمک کند از آنجا خارج شود 00:15:47.793 --> 00:15:52.613 این یکی از چیزهایی است که من هیچوقت فراموش نمی کنم 00:15:52.638 --> 00:15:55.144 ما خودمان را بین شعله ها و افرادی که تلاش دارند 00:15:55.169 --> 00:15:57.806 خارج شوند قرار میدهیم، ما تلاش می کنیم با لوله های 00:15:57.831 --> 00:16:00.518 خود یک پرده آب درست کنیم، تا این افراد بتوانند فرار 00:16:00.543 --> 00:16:03.074 کنند و سوار ماشین های خود شوند و محل را ترک کنند 00:16:03.099 --> 00:16:10.924 و در یک نقطه ای زیاد ماندیم و آنجا حبس شدیم، هر ۴ طرف ما را شعله های آتش فرا گرفته بود 00:16:10.949 --> 00:16:14.659 پس تمام وسایلمان را روی خود انداختیم و داخل پریدیم 00:16:14.684 --> 00:16:18.042 دو مرد پشتی به صورت جنینی قرار گرفتند و ما هم 00:16:18.067 --> 00:16:21.327 خم شدیم و تمام پنجره ها را بستیم و راننده ام 00:16:21.352 --> 00:16:24.455 پرسید میخواهی چیکار کنی و من گفتم، خب خیلی 00:16:24.480 --> 00:16:27.799 چاره ای نداریم باید از بین اینجا رانندگی کنیم 00:16:27.824 --> 00:16:33.145 و کمی قبل تر شنیده بودیم که یکی از بخش های آتش نشانی گیر 00:16:33.170 --> 00:16:38.093 کرده بودند و وسایل خود را از دست داده بودند و ما 00:16:38.118 --> 00:16:43.439 نمیدانستیم این شایعات درست است یا نه ولی تصمیم گرفتیم که 00:16:43.464 --> 00:16:48.504 باید ریسک کنیم و از داخل این دیوار آتشین رانندگی کنیم 00:16:48.529 --> 00:16:55.019 که تقریبا ۵۰ فوت ضخامت داشت و در طول خیابان از شرق به غرب گسترده شده بود 00:16:55.044 --> 00:16:59.745 و راننده من ناگهان متوقف شد در حالی که فرمون را خیلی محکم گرفته بود و 00:16:59.770 --> 00:17:04.538 گفت: میخواهی من چیکار کنم؟ گفتم وسط خیابان بایست و به سمت آن رانندگی کن 00:17:04.563 --> 00:17:07.563 و گفتم اگر نجات پیدا کنیم آبجو مهمانتان میکنم 00:17:07.588 --> 00:17:15.211 و خیلی جالب است احساساتی که تجربه میکنی، مثل یک فیلم است و برمیگردی به سن ۱۰ یا ۱۲ 00:17:15.236 --> 00:17:22.950 سالگی قبل از اینکه وارد شعله ها شوی و میروی، خب موفق شدیم، بریم یک جای دیگر کمک کنیم 00:17:22.975 --> 00:17:29.992 حتی به عنوان یک آتش نشان که آموزش دیده ای که نترسی و همه شرایط را باهم همزمان 00:17:30.017 --> 00:17:36.674 تجربه کنی، بعضی مواقع ما خودمان هم واقعا میترسیم و این یکی از آن مواقع بود 00:17:36.699 --> 00:17:43.410 صبح روز سه شنبه بعد از آتش سوزی یکشنبه یادم می آید در یک اتاق هتل خیلی 00:17:43.435 --> 00:17:49.648 تاریک بیدار شدم و حس کردم سر جای خودم نیستم و این زمانی بود که از 00:17:49.673 --> 00:17:55.865 ته دل گریه کردم، یجورایی حس میکردم صمیمی ترین دوستم مرده است، چون 00:17:55.890 --> 00:18:03.610 خانه ام واقعا دوست داشتنی بود، کلی چیز قشنگ و هنر دست خودم آنجا داشتم 00:18:03.635 --> 00:18:07.117 روز یکشنبه وقتی به اینجا آمدیم من اول تونل 00:18:07.142 --> 00:18:10.841 پارک کردم و تا اینجا پیاده آمدیم و هرچه جلوتر 00:18:10.866 --> 00:18:17.909 آمدم و خانه هر کدام از همسایه ها را دیدم که نابود شده، هر چه بیشتر دیدم بیشتر گریه کردم 00:18:17.934 --> 00:18:23.043 بعد از آن به سمت تپه بالا رفتم که میتوانی از بالا به هیلر نگاه کنی و 00:18:23.068 --> 00:18:28.325 در تمام طول راه گریه کردم وقتی به سمت ماشین های اورژانس رفتم گریه کردم 00:18:28.350 --> 00:18:31.345 الان که بهش فکر میکنم سخته گریه نکنم 00:18:31.370 --> 00:18:34.408 فقط خیلی افتضاحه ببینی افرادی که اینهمه دوستشان 00:18:34.433 --> 00:18:36.964 داری با چنین تراژدی در زندگی مواجه هستند 00:18:36.989 --> 00:18:45.966 هیچ چیز آنجا نبود، بجز اینکه وقتی کنار خانه پیاده میرفتیم، در بین خاکسترها 00:18:45.991 --> 00:18:54.369 لیوان مسواک های ما بود که من ۳۲ سال پیش در کلاس سفالگری درست کرده بودم 00:18:54.394 --> 00:19:04.903 خودم به شکلی درستش کرده بودم که خاکی به نظر بیاد و طوری باشه که انگار زیرخاکی است 00:19:04.928 --> 00:19:10.861 و خوب واقعا هم از زیر خاکستر کشف شد و خیلی خوب بنظر می رسید، 00:19:10.886 --> 00:19:16.435 نشکسته بود، من همسرم جفتمون خیلی به این لیوان علاقه داشتیم 00:19:16.460 --> 00:19:22.442 حتی ساده ترین چیز وقتی هیچ چیز باقی نمانده، زیبا به نظر میرسد 00:19:22.467 --> 00:19:27.846 و این فکر میکنم تبدیل به نماد فقدان کامل شد 00:19:27.871 --> 00:19:31.757 من برای مدت خیلی طولانی افسرده نبودم، یعنی اولش 00:19:31.782 --> 00:19:35.319 کمی در حالت انکار بودیم، ولی بعدش سر هر چیز 00:19:35.344 --> 00:19:39.188 کوچک احمقانه ای تو همش گریه می کنی، برای چیزهای 00:19:39.213 --> 00:19:42.896 احمقانه و همیشه احساس ناراحتی و افسردگی میکنی 00:19:42.921 --> 00:19:48.049 مثل اینکه دلت برای خانه تنگ شده ولی نمی توانی بروی، مثل حس دائمی دل تنگی برای خانه است 00:19:48.182 --> 00:19:50.191 و بعدش خیلی تلخ می شوی که 00:19:50.216 --> 00:19:57.309 چرا چنین اتفاقی باید می افتاد؟ همه چیز داشت خیلی خوب پیش میرفت، اصلا عادلانه نیست 00:19:57.334 --> 00:20:00.329 همه چیز را خراب کرد 00:20:00.354 --> 00:20:07.473 من الان خیلی از تحصیلاتم عقب افتادم، نمی توانم خودم را برسانم، خیلی ناعادلانه است 00:20:07.498 --> 00:20:11.498 حس میکنی دوست داری برگردی ولی نمیتوانی برگردی چون چیزی نیست 00:20:11.523 --> 00:20:17.400 برای هفته ها بعد از آتش سوری اگر بوی سوختن چوب شومینه خانه ای به مشام میخورد و 00:20:17.425 --> 00:20:23.464 خانه ای که در آن میماندم میپیچید... یکبار با آتش نشانی تماس گرفتم چون ترسیده بودم 00:20:23.489 --> 00:20:30.019 و واقعا فقط بوی شومینه یک خانه بود ولی من حساس شده بودم 00:20:30.308 --> 00:20:37.479 و میدانید که چند آتش کوچک هم در تپه های برکلی بود که آن ها هم خیلی ترسناک بود 00:20:37.504 --> 00:20:42.981 فکر میکنی قرار است دوباره اتفاق بیوفتد، انگار در جنگ هستی 00:20:43.014 --> 00:20:45.086 و بمباران میتوانست دوباره شروع شود 00:20:45.111 --> 00:20:49.278 من به یک بازی فوتبال رفتم حدود یک ماه پیش 00:20:49.303 --> 00:20:54.899 و نمیتوانستم در جمعیت باشم، فوبیای کلستروفوبیا پیدا کرده بودم 00:20:54.924 --> 00:21:05.318 و دیدن اینکه افراد داشتند مست میکردند تا خوش بگذرانند و کارهای احمقانه میکردند 00:21:05.343 --> 00:21:15.078 و کلاه های مسخره سرشان بود فقط بنظر خیلی بی معنی و ... احمقانه بنظر می آمد 00:21:15.103 --> 00:21:20.275 نمی توانستم آنجا را تحمل کنم پس به نوعی به صندلی ام برگشتم و دیدم که 00:21:20.300 --> 00:21:25.771 نمیتوانم تحمل کنم چون خیلی کلستروفوبیا داشتم و برای همین آنجا را ترک کردم 00:21:25.796 --> 00:21:31.621 و من مادربزرگ ۹۲ ساله ام را ملاقات کردم 00:21:31.646 --> 00:21:36.823 آره رفتن به صلیب سرخ خیلی سخت بود 00:21:36.848 --> 00:21:39.958 چون آنجا رفتیم تا اعلام کنیم بی خانمان هستیم 00:21:39.991 --> 00:21:45.012 چون ما بیمه مستاجران نداشتیم و باید کمکی دریافت میکردیم به ما توصیه شد 00:21:45.037 --> 00:21:49.733 تا به پناه گاه برویم و به عنوان بی خانمان ثبت نام کنیم 00:21:49.758 --> 00:21:55.823 پس به پناهگاه رفتیم و این کار برای من خیلی سخت بود 00:21:56.041 --> 00:21:58.998 همیشه این من بودم که افراد بی خانمان کمک میکردم 00:21:59.023 --> 00:22:02.582 خودم قربانی نبودم و حالا ناگهان خودم یکی از آنها بودم 00:22:02.607 --> 00:22:06.499 هیچی نداشتم و باید کمک قبول میکردم اگر افراد خیلی با ما مهربان 00:22:06.524 --> 00:22:10.539 بودند به ما کیف های کوچکی میدادند که داخل آنها شامپو و مسواک بود 00:22:10.564 --> 00:22:15.037 نمیخواستم کسی این را ببیند و هیچی نداشتم 00:22:15.062 --> 00:22:22.688 بودن با همسرم تغییر بزرگی ایجاد کرد، اگر تنها بودم و کسی را نمیشناختم، سخت تر 00:22:22.816 --> 00:22:30.147 می توانستم باهاش کنار بیام، ولی من فقط نمیتوانم بگم چقدرآدم پیش ما آمدند 00:22:30.172 --> 00:22:35.487 یکی پس از دیگری تماس میگرفتند یا نامه مینوشتند یا می‌آمدند اینجا و کمک می‌کردند 00:22:35.512 --> 00:22:41.667 که واقعا با کلمات نمی توان توصیف کرد، انگار دستت را میگرفتند و به بالا میکشیدند 00:22:41.692 --> 00:22:47.855 نمی‌توانستیم احساس نکنیم که خیلی خاص بودیم و دوست داشته میشدیم و به فکرمان بودند 00:22:47.880 --> 00:22:50.347 این چیزها واقعا تغییر بزرگی ایجاد کرد 00:22:50.372 --> 00:22:58.533 ما داریم فرزندانمان را میبریم مسافرت و تا کریسمس برنخواهیم گشت 00:22:58.558 --> 00:23:05.756 چون نمیخوام برای جشن کریسمس و اینطور چیزها اینجا باشم 00:23:05.781 --> 00:23:11.031 جالبه من فکر میکنم خیلی از ما این احساس را داریم، دوستان و 00:23:11.056 --> 00:23:16.305 همسایگان ما که با آنها صحبت کردم دارند برای تعطیلات می روند 00:23:16.806 --> 00:23:21.916 میخواهند از یادآوری های گذشته دوری کنند 00:23:23.285 --> 00:23:27.709 اما اگر از دست دادن اموال واقعا زندگی تورا خراب می کند 00:23:27.734 --> 00:23:34.548 پس واقعا باید به نوع زندگی ات فکر کنی چون زندگی تو در قلب توست و در ذهن 00:23:34.573 --> 00:23:40.785 تو و افرادی که دوس داری و در روحت، و هر چیز دیگر فقط وسیله است 00:23:40.810 --> 00:23:48.302 و مهمه این موضوع را بفهمی و در این محله فکر میکنم همه این درس را گرفتند 00:23:48.327 --> 00:23:52.786 ولی من فکر میکنم افرادی که برای من مهم هستند، قبلا 00:23:52.811 --> 00:23:57.619 اینکار را انجام دادند و برای همین اینقدر خوب عمل میکنیم