هشدار، محتویات این ارائه به عنوان منبع اطلاعات تهیه شده اند و نباید به عنوان جایگزین برای توصیه های حرفه ای از متخصصین سلامت گرفته شود، لطفا با کارورز یا پزشک متخصص خود برای تشخیص اینکه آیا این اطلاعات برای شما یا خانواده شما مناسب هست یا برای هرجور راهنمایی درباره سلامت که ممکن است نیاز داشته باشید مشورت کنید
درحالی که تمام جوانب احتیاط درباره محتویات این ارائه رعایت شده، دانشگاه سیدنی هیچگونه تضمینی برای صحیح بودن این اطلاعات نخواهد داشت، این اطلاعات با علم به اینکه دانشگاه سیدنی و هرکدام از کارمندان و پیمان کاران و نمایندگان آن هیچگونه مسئولیتی(شامل مسئولیت در قبال غفلت)در برابر کاربران برای هرگونه خسارت و هزینه متحمل شده از جهت تکیه بر اطلاعات یا خطاها یا غفلت های موجود در این اطلاعات ندارد
استقلال و ارتباط [موزیک]
زمانی که درباره سلامت روانی خودتان فکر میکنید،
چه چیزی واقعا شمارا ازنظر روانی سالم میکند، دو گونه بزرگ،
مفاهیم روانشناختی یا مفاهیم اجتماعی فردی در حال اجرا وجود دارد،
اولی این است، "من باید زندگی خودم را کنترل کنم"
اگرشما زندگی خودتان راکنترل نکنید، مردم همیشه به شما میگویند چکارکنید،
چون شما آزادی خیلی کمی دارید، چه منحصرا و یاچون شما دریک سیستم اجتماعی خیلی مقرراتی
زندگی میکنید، پس شما احتمال ندارد که خیلی از نظر روانی سالم باشید.
مردم باید قادر باشند تا برای زندگی شخصی خود تصمیم بگیرند.
این مفهوم استقلال است.
این در واقع همان فردیت نیست.
درواقع راجع به این نیست که، "این فقط درمورد من است"
بنابراین مفهوم بسیار جالب دیگر، در واقع ارتباط می باشد.
برای سالم بودن از نظر روانی، شما باید به طورقوی و ازنظر اجتماعی ارتباط داشته باشید.
انسان های واقعی در گروه های اجتماعی واقعی زندگی میکنند،
شبکه های کوچک جهانی، برای زیاد در ارتباط بودن،
با والدین خود، فرزندان خود، دوستان خود،
خانواده خود، محل کار خود، مردمی که نزدیکشان زندگی میکنند شدیدا تعبیه شده است.
انسانها، حیوانات اجتماعی هستند که در گروه های اجتماعی کوچک زندگی میکنند و
باهم رشد میکنند.
تنها میمیرند، با هم رشد میکنند.
بنابراین سلامت روانی به این دو بستگی دارد،
غالبا به عنوان ایده های متناقض به استقلال و ارتباط فکر میشود،
درواقع آنها متناقض نیستند.
شما باید قادر به تصمیم گیری درباره خودتان باشید ، اما
عضوی از یک گروه اجتماعی نیز باشید.
آنها کاملا با فردیت متفاوت هستند، "این فقط درباره من است"
اما چه چیزی با آن همراه است، که عدم ارتباط میباشد.
و هردوی آنها با سلامت روانی ضعیف، مرتبط هستند.
پس سلامت روانی خوب، مستقل بودن، در جوامعی که به مردم، زنان ،
کودکان، مهاجران و افراد مسن اجازه رشد و مورد تبعیض قرار نگرفتن میدهد،
و مردم را نیز تشویق میکند که به طور قوی در جوامعشان در ارتباط بمانند.
نه فقط برای اهمیت دادن به خودم و کسی که مستقیما با او خویشاوند هستم، بلکه
گروه گسترده تری از مردمی که من هرروز با آنها در تعامل هستم.
دانشگاه سیدنی [موزیک]