خب ما برگشتیم، مداخله
ممکنه برخی از شما بگویید که من فکر کردم گوش دادن بازتابی خودش مداخله است
حق با شماست! گاهی فقط گوش کردن به افراد می تواند مفید باشد
دقت کردید وقتی به مشکلی برمیخورید تلفن را برمیدارید و با دوست خود تماس می گیرید
و خودتان را خالی میکنید و تلفن را قطع می کنید؟
چیزی را تغییر نمی دهید ولی احساس بهتری پیدا می کنید
گاهی تمام آنچه افراد نیاز دارند، یک گوش است!
یک گوش غیر قضاوت گر، ولی گاهی افراد به چیز بیشتری نیاز دارند
بر اساس اولویت بندی و ارزیابی نیازها، مداخله سریع بکار گرفته میشود
طراحی شده است تا به نیازهای ابتدایی فرد بپردازد و پریشانی
حاد روانی را کاهش دهد و در صورت امکان ظرفیت عملکردی را
بهبود ببخشد، هر چند اگر موفق به بهبود بخشیدن ظرفیت عملکردی
نبودید، گزینه های دیگری داریم که بعدا در این بخش بررسی خواهیم کرد
پس بیاید شروع کنیم، اول نیاز های ابتدایی را برطرف کنید
نیاز های اولیه پزشکی و فیزیکی باید پوشش داده شوند
وقتی نیازهای اولیه برطرف شد برای کاهش پریشانی
و در صورت امکان بازگردادن ظرفیت تلاش کنید
ممکن است بگویید چطور اینکار را انجام بدهم؟
گاهی اتفاق می افتد که راهی که شما ظرفیت عملکردی را بهبود می بخشید
ممکن است بهترین راه به نظر بیاید، مطالعه پس از
مطالعه، گزارش پس از گزارش، نه تنها موثر ترین است بلکه اغلب
اوقات آسان ترین راه این است که از حمایت اجتماعی استفاده کنیم
حمایت اجتماعی یعنی حمایت سایر انسان ها مهمترین
فاکتور در افزایش مقاومت پس از فاجعه و حادثه است
یک دستورالعمل ساده درباره اینکه چطور به افراد نزدیک شوید،
چون ما نمیخواهیم فقط افراد را دست شما بدهیم، اما اگر
نتیجه گیری شما این بود که در کوتاه ترین زمان ممکن فکر کنیم،
میگویید که من تحقیق کردم،کلید داستان حمایت اجتماعی است
در حالی که می توانید سوال بپرسید درباره اینکه چه منابعی در دسترس
هستند؟ خب این چطور است؟ خودتان را معرفی کنید و دلیل حضورتان را بیان
کنید، یک ساختار خیلی ساده، این را در ذهن نگه دارید که شما به شخصی
نزدیک می شوید، خودتان را معرفی می کنید و دلیل حضورتان را بیان می کنید
بسته به شرایط دو مرحله بعدی ممکن است تغییر کنند،
یعنی تاکید می کنیم روی این که چقدر ارزیابی مهم است
مرحله دوم، بپرسید چه اتفاقی افتاده است، بعد شما کلمه تاویل
را خواهید دید ، کمی درباره آن در بخش قبلی صحبت کردیم
تاویل کردن یعنی گرفتن لغات شخص دیگری و تبدیل آن به لغات خودتان
و بیان آن فقط برای اینکه مطمئن شوید به درستی پیام را می شنوید
پس بپرسید چه اتفاقی افتاده است و فقط نکات کلیدی را بسط دهید
ارزیابی را دنبال کنید و اجازه دهید داستانشان را تعریف کنند، ما درباره سلامت
فرد سوال می پرسیم و میپرسیم که تاثیر شخصی این حادثه روی فرد چی بوده است
یادتان باشد که توضیحات را شفاف سازی کنید
افسردگی، من افسرده هستم، این یعنی چه؟ فرد به شما میگوید
که افسرده است و میداند که این یعنی چی و شما احتمالا
میدانید که افسردگی در شخص شما چطوری است، ولی آیا میدانید
افسردگی برای آنها به چه معنی است؟ نکته اینجاست!
همین برای عبارت هایی مثل اضطراب هم یکسان است، با اینکه ما میدانیم
این لغات چه معنی می دهند ولی میپرسیم و خیلی ساده میپرسیم
مثلا تو گفتی کمی حس خمودگی و افسردگی داری، این برای تو به چه شکل است؟
چطور به نظر می آید؟ از کجا میفهمی افسرده هستی؟ از کجا میفهمی مضطرب
هستی؟ یا می توانی بگویی افسردگی چطور زندگی تو را تغییر داده است؟
یا می توانید مستقیم بپرسید، علائم افسردگی تو چی هستند؟
من فقط دارم تلاش می کنم بفهمم تو چی تجربه می کنی
من تلاش نمی کنم تو را ارزیابی کنم!
اگر حین پرسیدن این سوالات احساس ناراحتی کردید می توانید این جملات را اضافه کنید
وقتی داستان را شنیدیم و در پشت ذهن خود بذر این موضوع را کاشتیم که حمایت اجتماعی
موثر است و موثرترین فاکتور در افزایش مقاومت اجتماعی بعد از فاجعه و حادثه است
حالا میرویم سراغ انواع مختلف مداخله ها، البته
همیشه گزینه حمایت اجتماعی را در دسترس نگه میداریم
پس اگر به دو نوع مداخله نگاه کنید، این اسلایدها را مشاهده
می کنید که بیان می کنند، اگر فرد از نظر روانشناختی
نامتعادل به نظر می رسد، اولین کاری که شما باید انجام
دهید این است که آنها را به حالت تعادل بازگردانید
یا تلاش کنید کمی کمک کنید تا با متعادل سازی حالت برانگیختگی خودشان را کاهش دهند
اگر تا به حال در بخش های اورژانسی بوده باشید، قطعا افرادی را
دیده اید که نیاز به کمک برای برگشتن به حالت تعادل داشته اند
چه کارهای مشخصی می توانید انجام دهید؟ یک سری مواردی که موجب برانگیختگی می
شود را از بین ببرید، همانطور که در اسلاید نوشته شده است، یعنی چی؟ خب، مثلا
اگر ۲ فرد در حال دعوا کردن هستند، شاید خوب باشد که آنها را از هم جدا کنید و
اجازه دهید درباره موضوع جدا جدا صحبت کنند به جای اینکه رو در رو صحبت کنند
اگر شخصی به آنچه از خانه اش به جا مانده خیره شده است، شاید بهتر
باشد به آنها ملحق شوید تا دیگر نتوانند مستقیم به خانه خود نگاه کنند
تمرکز روی کاری را برای برخی پیشنهاد کنید، یعنی چی؟
یکی از نکاتی که یاد گرفتیم به ویژه برای امدادگرهای اولیه این است که به انها کاری
برای انجام دادن بدهید و این به نظر کمک می کند متعادل بمانند و کمک می کند مقاوم شوند،
به افراد کاری برای انجام دادن بدهید، بدون داشتن کاری برای انجام دادن بعضی افراد
ممکن است در خاطره داشته های خود غرق شوند و به واقعیت آنچه از دست داده اند برسند
اجازه دهید افراد خودشان را تخلیه کنند
البته قبول دارم که بعضی افراد وقتی شروع به تعریف کردن ماجرا
می کنند کمی بیش از حد ناراحت می شوند و در بعضی موارد خیلی
زیاد است ولی در ذهن داشته باشید که گاهی تعریف کردن یک داستان
استرس زا همراه واکنش های رفتاری است که مکمل استرس هستند
آیا تا به حال افرادی را دیده اید که خیلی نامتعادل بوده
اند و بی فکر عمل می کردند و یا خیلی مخرب بوده اند؟
به جای اینکه دعوا کنید و بگویید که نه نباید اینکار را انجام بدهی، نه نمی
توانی اینکار را انجام بدهی، یک استراتژی بهتر می تواند این باشد که خیلی
ساده این واکنش های بی فکر را به تاخیر بیاندازی با گفتن جملاتی مثل: شاید
الان بهترین فرصت برای فکر کردن به ایجاد تغییرات بزرگ در زندگی نباشد!
و حتی در مواردی حواس پرتی که به ویژه برای کودکان خیلی خوب عمل می کند
اگر افراد به حالت تعادل رسیده اند یا رسیده بودند که یعنی برانگیختگی
حاد به توانایی عملکردی آنها آسیبی نمی رساند، آنها متعادل هستند
و یک فرم دیگر از مداخله این است که پریشانی حاد
را کاهش بدهیم و توانایی عملکردی را بهبود ببخشیم
چه تاکتیک هایی برای اینکار وجود دارد؟
آموزش، که آن را دستورالعمل توضیحی مینامیم
مردم میخواهند بدانند چرا چنین اتفاقی افتاده است،
مردم گاهی میخواهند این علائم را نرمال سازی کنند
جیم تو که این علائم را داری، آیا شخص دیگری تا به حال چنین علائمی داشته است؟
و شما یک نفس عمیقی خواهید دید وقتی افراد میگویند ما این علائم را اغلب اوقات
مشاهده می کنیم، وای واقعا؟ وای، خداراشکر، فکر کردم دارم دیوونه میشوم
اطمینان دهی، تزریق امید، یکی از قوی ترین کارهایی
که میتوانیم انجام دهیم این است که امید تزریق کنیم
ناراحت ترین و حتی گاهی خطرناک ترین افراد روی زمین،
افرادی هستند که امید خود را از دست داده اند
یک نوع دیگر از آموزش دستورالعمل های پیش بینی کننده
است، به نظر من مشکلی نیست که به افراد بگوییم
که: راستی، انتظار نداشته باش همانطور که میخوابیدی
الان هم بتوانی بخوابی، توقع نداشته باش
نیاز به نزدیکی داشته باشی، انتظار نداشته باش
بخواهی که در حضور افراد دیگر باشی یا نزدیک افراد
دیگر نباشی، فقط هر چی که هست فقط تعدادی پیش بینی
از علائم و نشانه ها گاهی برای افراد مفید است
و دوباره ممکن است واکنش های بی خردانه ای مشاهده کنید که تکنیک های مدیریت استرس
می تواند مفید باشد و من شما را به هر کتاب که درباره تکنیک های مدیریت استرس
توضیح داده ارجاع میدهم که شما را آموزش میدهد درباره مواردی مثل تکنیک های نفس
عمیق کشیدن یا مواردی نظیر تغذیه مناسب یا پرهیز از نوشیدنی های انرژی زا و غیره
تکنیک های حل مشکل یا حل دعوا همه مفید هستند یا
حداقل بسته به فرد و شرایط ممکن است مفید باشند
سوء تفاهم ها یا اطلاعات غلط را اصلاح کنید
من یکبار در جلسه مداخله کاهشی کنار فردی ایستادم
که استرس پس از فاجعه را تجربه می کرد و خیلی
مضطرب بود چون او حقیقتا اعتقاد داشت که پس از
تشخیص بیماری قرار است همسرش را به قتل برساند
مشخص بود که سوء تفاهم است و یک نفس عمیق کشید اوقتی
من بهش گفتم که وقتی تو آنقدر نگران این موضوع هستی که
نگرانی ات را با من در میان میگذاری، احتمالا آخرین نفر
روی کره خاکی هستی که چنین کاری را مرتکب خواهد شد
کمی تغییرش دهید، یعنی چی؟ خب نیمه پر لیوان را نگاه می کنی یا نیمه خالی لیوان؟
جواب چیست؟ بله بستگی به این دارد که شما چطور نگاهش می کنید
افرادی که روی این موضوع تمرکز می کنند که چی از دست داده اند، خیلی ریکاوری سخت تری دارند
افرادی که میفهمند که چیزی داشتند که دیگر متعلق به آنها نیست ولی موقعیت هایی
برای آنها وجود دارد، این افرادی هستند که خیلی سریعتر بهبود پیدا می کنند
تغییر فقط یک عبارت است برای بیان این موضوع که: آیا
راه دیگری برای نگاه کردن به این فاجعه وجود دارد؟
در ۱۰ سال گذشته رشته ی روانشناسی مثبت گرا
و پیشرفت پس از فاجعه گسترش پیدا کرده است
بعضی افراد توانایی این را دارند که به خودشان بگویند که
اتفاق بدی افتاد ولی اتفاق بدتری هم میتوانست رخ دهد، بعضی
به خود میگویند: اتفاق بدی بود ولی دیگران اتفاق بدتری نسبت
به من تجربه کردند و من واقعا افراد زیادی در طول دوران
کاری ام دیده ام که گفتند: این واقعا تصور من از زندگی ام
را نابود کرد ولی آنچه فهمیدم این بود که وقتی یک در بسته
می شود، در دیگری باز می شود و در به روی موقعیت هایی را
در زندگی برای من باز کرد که حتی نمی دانستم امکان دارد
و بعضی ممکن است بگویند این وظیفه تراپیست هست که کمکشان کند
و عمدتا حق با شماست ولی شما باید بذر این موضوع را بکارید
قبل از وجود حرفه های سلامت روان افراد چیکار می کردند؟ افراد قبل از
روانشناس ها، روان پزشک ها، تراپیست ها و امدادگران اجتماعی چیکار می کردند؟
خیلی از افرادی که از فاجعه ها نجات پیدا میکردند تمام
این موضوعات را خودشان حل میکردند، پس بهبود یافتن
یک پدیده طبیعی است که ما مشاهده می کنیم و بعد آنالیزش
می کنیم تا بتوانیم به افراد دیگر آموزش بدهیم
گاهی به خوش بینی مربوط است حتی و میدانیم که افراد خوش بین سالم تر و خوشحال تر هستند
و اگر فرد خوش بینی را میشناسید حتما به او بچسبید چرا که واقعا خوش بینی واگیردار است!
ولی پیش از آنکه این بخش درباره مداخله را به پایان برسانیم،
متوجه باشید که شما نمی توانید مشکل افراد را بر طرف کنید
می توانید کمکشان کنید و به آنها منابع معرفی کنید و دوباره
میگویم که: حمایت اجتماعی تنها فاکتور موثر در مقاومت اجتماعی است
فکر میکنید در یک روز با چند نفر می توانید مداخله داشته باشید؟
یک روز ۸ ساعته یا ۹ ساعته در صحنه؟
اگر بگویید ۱ نفر، یعنی اصلا نفهمیدید داستان چیه،
باید برید مدرسه تراپی، فردی که کمک های اولیه روانی
را تعلیم دیده باید بتواند با چیزی
حدود ۸ تا ۱۵ فرد را در یک روز مداخله داشته باشد
پس ایده این است که: متعادل سازی کن و کاهش بده، این
دو ابزارهای عملیاتی ما در مداخله درمانی هستند
متعادل سازی کن و کاهش بده
یک جنبه دیگر هم البته وجود دارد، چی می شود اگر
متعادل سازی موثر نباشد یا کاهش به ان اندازه
که دوست دارید موثر نباشد مثلا استرس مداومی
وجود دارد که عملکرد فرد را بهم میریزد که تداخل
دارد با توانایی فرد برای فراموش کردن یا تداخل دارد با توانایی یک شخص برای رفع نیازهای
افرادی که روی آنها حساب می کنند، مثلا یک مادر یا پدری که باید از فرزندانشان مراقبت کنند
یا مثلا فردی که نقش کلیدی در فرایند ریکاروی اجتماع خود دارد و عملکرد
خوبی ندارند یا اصلا فردی که به سادگی نمی تواند از خودش حتی نگهداری کند
آنوقت چیکار می کنید؟ خب ما بحث را تمام می کنیم و در قسمت بعدی ادامه میدهیم!