هشدار، محتویات این ارائه به عنوان منبع اطلاعات تهیه شده اند و نباید به عنوان جایگزین برای توصیه های حرفه ای از متخصصین سلامت گرفته شود، لطفا با کارورز یا پزشک متخصص خود برای تشخیص اینکه آیا این اطلاعات برای شما یا خانواده شما مناسب هست یا برای هرجور راهنمایی درباره سلامت که ممکن است نیاز داشته باشید مشورت کنید
درحالی که تمام جوانب احتیاط درباره محتویات این ارائه رعایت شده، دانشگاه سیدنی هیچگونه تضمینی برای صحیح بودن این اطلاعات نخواهد داشت، این اطلاعات با علم به اینکه دانشگاه سیدنی و هرکدام از کارمندان و پیمان کاران و نمایندگان آن هیچگونه مسئولیتی(شامل مسئولیت در قبال غفلت)در برابر کاربران برای هرگونه خسارت و هزینه متحمل شده از جهت تکیه بر اطلاعات یا خطاها یا غفلت های موجود در این اطلاعات ندارد
هشت قدم برای خوشحالی
[موزیک]
حقایق و ارقام درباره همبستگی های خوشحالی و رابطه خوشحالی با
رفاه با ارتباطات اجتماعی همگی خارق العاده اند و
میتوانند اطلاعات مفیدی درخودشان داشته باشند.
اما ما واقعا چه کاری میتوانیم انجام دهیم که مقاوم تر شویم؟
چه کاری میتوانیم انجام دهیم که به ما کمک کند شکوفا تر و مرتبط تر زندگی کنیم؟
خب چند سال پیش،
من به اندازه ای خوش شانس بودم که در برنامه ای بی سی ،خوشحال کردن استرالیا سهیم باشم،
و با آن گروه برای توسعه برنامه هشت قدم ساده کار کردم که مردم
میتوانند انجام دهند که شواهدی مبنی بر این اینکه افراد میتوانند در
زندگی روزمره خود آن اعمال کنند وجود دارد.
و ما یک مستند عالی درباره آن انجام دادیم و
واقعا تاثیر قدرتمندی گذاشت.
و من دوست دارم برخی از آن ایده ها را با شما به اشتراک بگذارم،
چون آنها مجموعه بسیار مفیدی تشکیل دادند.
من نمیگویم که فقط هشت قدم وجود دارد،، شاید 9 و نیمی قدم باشند.
میتوانند هفت قدم باشند،
اما اینها مجموعه ای از اصول هستند که میتوانیم در زندگی روزمره خود به کار ببریم،
و اولی درباره پیوند زدن اهداف و ارزش هاست،
ما اغلب به اهداف به صورت چیزی که باید انجام دهیم فکر میکنیم،
احساس میکنیم که ناچاریم آنها را انجام دهیم و اغلب مشغول نوعی تعقیب هدف هستیم،
که یعنی در تلاش برای دستیابی به چیزهایی در زندگی خود هستیم،
و حس قطع ارتباط و حس خستگی یا فشار زیاد میکنیم،
حس میکنیم که باید این کار را انجام دهیم،
یکی از بزرگترین اشتباهاتی که مردم معمولا موقع تعیین اهدافشان مرتکب میشوند،
این است که آنها را با ارزش های خود ارتباط نمیدهند.
زمانی که از ارزش ها صحبت میکنم، از نوعی چهارچوب اخلاقی یا مذهبی
حرف نمیزنم.
درباره چیزی حرف میزنم که برای شما به عنوان یک فرد، واقعا طنین انداز است.
و تشخیص ارزش های شخصیتان، چیزهایی که شما در زندگی به آنها بها میدهید،
از چیزهایی که جامعه یا بقیه مردم میگویند که باید به آنها بها دهید، اهمیت دارد.
پس زمانی که بتوانید ارزش های شخصی خود را با اهدافتان پیوند دهید،
بیشتر احساس پرانرژی بودن میکنید.
یکی از معیار های ساده اما مفید زمانی است که درباره چیزی که میخواهید به آن دست پیداکنید،
صحبت میکنید، احساس هیجان میکنید؟
احساس ترغیب شدن دارید؟
به گونه ای شروع به چیزی میکنید که به آن مسیرهای تفکر میگوییم؟
که تقریبا شبیه افکار ادراکی از این است که چطور به آنجا برسید،
چیزهایی که میتوانید انجام دهید،تقریبا شبیه تصور کردن خودتان است.
پس این یک معیار مفید برای دانستن این است که چه زمان ارزش های شخصیتان
با اهدافتان هم راستا شده است، یک احساس هیجان مثبت،
به این منظور نیست که از به دست آوردن آنها کاملا احساس نگرانی کنید یا
حتی صد در صد،این کار کاملا ترسناکی برای انجام دادن است.
اما آن نسل از این انرژی وجود دارد.
مقداری زمان صرف کنید برای فکر کردن درباره اینکه به چه چیزی میخواهید برسید،
و به این فکر کنید که چطور با ارزش های شخصی خود هم راستا شوید،
چیزهایی که واقعا میخواهید به آنها دست پیدا کنید،
چیزهایی که به شما به عنوان یک انسان، احساس کامل بودن میدهد.
برخی از فنون ساده که ما میتوانیم در طول مسیر استفاده کنیم، چون تلاش کردن برای
هر هدفی یک سفر است ،که با سختی هایی همراه شده است.
اگر از برخی جهات سخت نبود ، احتمالا ارزش انجام دادن نداشت.
خب ما چطور به نوعی مسیر را برای آن هموار میکنیم؟
یکی از کارهایی که ما میتوانیم بکنیم، انجام دادن کارهایی برای دیگران است،
تحقیقات بسیارعالی وجود دارد، که کارهای غیرعمد از روی مهربانی برای کمک به دیگران
نشان میدهد. (اهداف و ارزشها)(اعمال اتفاقی مهربانی)
حتی بدون اینکه بدانند،
این یک روش بسیار مفید، برای جلب توجهمان روی چیزهایی است که از خودمان جدا هستند،
و این هم یک مثال عالی کوچک،همانطور که شما درحال رانندگی در ترافیک شهر هستید،
و مردم جلوی شما را مسدود میکنند و شما برای رفتن به خانه عجله دارید،یک لحظه صبرکنید،
وقتی کسی سعی میکند وارد لاین شود، اجازه دهید جلوی شما قرار گیرد و
آزمون این است،
این فقط درصورتی به عنوان عمل مهربانانه محسوب میشود که انتظار تشکر نداشته باشید.
پس انجام آن کارهای غیرعمد کوچک از روی مهربانی، یک راه قدرتمند برای
احساس ارتباط بیشتر با دنیا و دیگران است.
سومین چیزی که دوست دارم به آن فکر کنم ذهن آگاهی، زندگی آگاهانه است.
حالا اغلب زمانی که از ذهن آگاهی صحبت کنیم،
یک تصویر روانی ازمراقبه و نشستن آنجا داریم.
و این یک بخش مهم از تمرین ذهن آگاهی است، اما به این معنا نیست که شما
باید بنشینید و به طور منظم مراقبه کنید، تا مشغول زندگی آگاهانه شوید.
ذهن آگاهی یعنی اینکه در اینجا و در زمان حال حضور داشته باشید،
موضوع قبول کردن زندگی با دید دلسوزانه و طرز برخورد غیر قضاوتی میباشد،
که گفتنش از انجامش آسان تر است.
خب این برخی از نکاتی بود که ما میتوانیم به ذهن آگاهی ربط دهیم.
همانطور که به سراغ زندگی روزمره میرویم، به جای اینکه به همه جا سرک بکشیم،
به این فکرمیکنیم که حرکت بعدیمان چه باشد، هرچیزی، پس
معمولا فقط برگرداندن توجهتان به زمان حال،
برگرداندن توجهتان به نفس کشیدن،
احساس اینکه در جسم خود باقی مانده اید،
فقط به خودتان اجازه دهید تا برای چند لحظه حضور داشته باشید،
تحقیقات عالی برای صحبت درباره فواید ذهن آگاهی وجود دارد.
ناحیه چهارم آن است که باید رویش تمرکز کنیم و برای انجام اینکار به اندازه کافی
در جامعه ی ما که تمرکزش روی نقاط قوت و راه حل هاست، تمایل نداریم.
بسیاری از ما زمان زیادی را صرف آزار خود میکنیم، در سرمان صداهای منفی داریم،
تو نباید این کار را بکنی، تو باید بهتر از اینها باشی،
روی مشکلات و کارهایی تمرکز میکنیم که ممکن است غلط پیش بروند،
پس تمرکز کردن بجای تشخیص نقاط قوت شخصی و
گرفتن یک راه حل هدفمند متمرکز،
و فکر کردن به اینکه چگونه میتوانید به جایی که میخواهید برسید،
درواقع این کار بسیار مفیدتر از گوش دادن به صحبتهای منفی خود و
تمرکز روی شناسایی مشکلات و چیزهایی است که ممکن است اشتباه پیش بروند.
یکی از راه هایی که برای بهبود دادن خودمان زمانی که شروع به احساس فشار زیاد میکنیم،
وجود دارد، این است که به تمرینات قدردانی بپردازیم،
حالا باز به نظر میرسد که یکی از آن سخنان تکراری ، از آن گروه های خودیاری
قلابی بیرون آمده است.
اما درواقع تحقیقات عالی از پائول کامینگز و بقیه وجود دارد که نشان میدهد که
در واقع وقت گذاشتن برای قدردانی کردن، وقت گذاشتن برای درک لحظه،
و قدردان بودن برای چیزی که داریم ،واقعا به بالا بردن رفاه ما کمک میکند.
به ما اجازه میدهد قدردان چیزی باشیم که واقعا در زندگیمان مهم است،به نحوی به ما
اجازه میدهد باشکیبایی،از شلاق زدن به خودمان که بسیاری ازما با آن درگیر هستیم کناربکشیم،
و فقط قدردان چیزی باشیم که هست،پس کارهای عالی وجود داردکه میتوانیم برای خودمان انجام
دهیم، اما برای بقیه مردم چطور؟
شما به ندرت یک آدمیزاد پیدا میکنید که ناخوشنودی نداشته باشد،
که نسبت به بقیه مردم احساس خشم نداشته باشد،
که احساس نکرده باشد که از برخی جهات با او نامنصفانه رفتار شده است،
که لنگرگاه کینه توزی نشده باشد،
وقتی که به مفهوم لنگرگاه کینه توزی فکر میکنید، چه معنایی میدهد ؟
خب لنگرگاه یک مکان امن است،
مکانی است که کشتی ها برای در امان ماندن از طوفان به آن می آیند،
پس وقتی که یک کینه را به دل میگیریم، کاری که میکنیم قطعا این است که آن دلخوری
و عصبانیت را برمیداریم و در درونمان برایش یک مکان امن میسازیم.
بنابراین مانند برخی فرسودگی های معنوی میگندد و چرک میشود،
یکی از راه هایی که میتوانیم با آن مواجه شویم، و من مطمئنم که همه ما موافقیم که
داشتن دلخوری، روش مفیدی برای زندگی کردن نیست.
یکی از راه هایی که میتوانیم با آن مواجه شویم، البته که توسط بخشش است،
و نوشتن یک نامه بخشش و مغفرت، که کار دشواری برای انجام است،
و در حقیقت ، مقاومت بیشتری که ما در جهت انجام این کار داریم،
احتمالا هرچه بیشتر به انجام آن نیاز داریم.
وقتی که ما نسبت به یک فرد، یک نهاد،
یک گروه از افراد، یا هرچیزی که هست، مقاومت داریم،
زمانی برای نوشتن اختصاص دهید،بنشینید و نامه ای بنویسید که بخشیده اید،
که میتوانید چیزهایی از نقطه دید آنها ببینید،
حالا، انجام این کار خیلی دشوار است،سخت است، مجبور نیستید نامه را ارسال کنید،
اما به نوعی ابراز این بخشش درواقع باعث بروز دوباره آن میشود،
اما خیلی چیزهایی که ما در این تمرین روانشناسی مثبت انجام میدهیم این است که
چیزهای دشواری که به نوعی در درون خود با آنها مواجهیم را بپذیریم،
آنها را بیرون از خودمان بپذیریم، پس میتوانیم ببینیم که تعادل دارند،
و در آن مسیر، دید بهتری خواهیم داشت و این رهایمان میکند،
مارا قادر به حرکت رو به جلو میکند،
اما اینکه به تنهایی رو به جلو حرکت کنید بسیار سخت است،
یکی از یافته های عالی در روانشناسی مثبت ،مفهوم شبکه های اجتماعی
و همبستگی است،
مقاوم بودن ، خوشحال بودن، قادر بودن برای تعهد و
پشتیبانی از خود و بقیه مردم واقعا به شبکه های اجتماعی بستگی دارد.
پس اگر در دنیایی زندگی کنیم که شبکه های اجتماعی محدود هستند،
شما را تشویق میکردم که ببینم چطور میتوانید آنها را گسترش دهید،
نه به این معنا که راه بروید، و به هرکس درخیابان هست بگویید
سلام، چطورید؟
میتوانم بخشی از شبکه اجتماعی شما باشم؟
ممکن است به معنای غنی سازی روابط با افرادی که دارید باشد،
این قطعا به معنای نوعی گسترش محدوده تمرکز از خودتان، روی
این است که چه کاری برای دیگران میتوانید انجام دهید،
و اینجا میبینیم که چطور این مفهوم از شبکه های اجتماعی درواقع به بسیاری از
چیزهای دیگر که از پیش درباره اش صحبت کردیم مرتبط است.
برداشتن توجه زیاد از روی خودتان و گذاشتنش روی آن بیرون.
تحقیقات فوق العاده ای هست برای نشان دادن اینکه خوشحالی ورفاه ازطریق شبکه های اجتماهی
گسترش یافته اند مثل بیماری ها و ویروس ها که از طریق شبکه های انسانی گسترش میبایند،
پس روی آوردن به افرادی که میدانید نوعی نگرش که شما میخواهید داشته باشید را دارند،
ارتباط داشتن با آن افراد مهم است.
گسترش شبکه های اجتماعی،
عضو شدن در گروه هایی که علایق مشابه دارند، واقعا مهم است.
و گمان میکنم تمام اینها مارا ملزم به انجام آخرین کار میکند.
که در واقع وقت گذاشتن روی تامل و بررسی کاری است که انجام میدهیم.
یکی از دیریلرهای اصلی که وقتی سعی در رسیدن داریم نمیتوانیم آن را داشته باشیم،
برای بهبود بخشیدن به رفاهمان ،این تمرکز نسبتا ناچیز است که
من باید حس بهتری داشته باشم من باید حس بهتری داشته باشم و
من فقط به نوعی این فکر تقریبا تک را دنبال میکنم،
غالبا چه کاری باید انجام دهیم که توقف و تامل و بررسی کند که کجای کار هستیم،
کمی موجودی خودمان را همانطور که بود بگیریم،
ارزش های من کدام اند؟
چگونه تغییر کرده اند؟
من دارم چکار میکنم؟
چه چیزی برای من عمل میکند؟
و چه چیزی نمیکند؟
همه این چیزهای ساده و در روش های بسیاری به اندازه ای تکراری به نظر میرسند،
درواقع چیزهای خیلی قدرتمندی هستند.
و در آن مسیر،ما به نوعی واقعا میتوانیم خودمان را احیا کنیم و دوباره تمرکز کنیم،
خب این 8 قدم ساده وجود دارند،
تمام چیزی که داریم زمینه خیلی عالی در تحقیقات تجربی دارند.
و سعی کردیم آنها را در نوعی مجموعه خیلی ساده قرار دهیم.
اما بیایید چند کلمه احتیاطی در اینجا بگوییم،
اولا، تغییرات تحول آفرین چیز بسیار نادری است،
بسیار نادر است که کسی از افسردگی حاد به خوشحالی فوق العاده برسد،
یا از یک درونگرای افراطی و واکنشگر بازتابی، به یک
برون گرای بزرگ تبدیل شود.
تغییر نیازمند کار و تکرار است، لازم است با قدم های کوچک و تغییر فزاینده
راضی باشیم.
پس من افراد را تشویق به تمرکز کردن میکنم،
بله، داشتن آن هدف بزرگ مفید است، اما تمرکز روی قدم های کوچک
به جای رفتن از 4 از 10، به 10 از 10 در یک جهش،
از 4 به 5 و بعد از 5 به 6 بروید.
با قدم های کوچک راضی باشید چون درواقع
این تنها تغییری است که ما واقعا میتوانیم انجام دهیم.
روی خلاصه و بازتاب کاری که کردید وقت بگذارید.
و لذت ببرید و یاد بگیرید و به خودتان سخت نگیرید.
دانشگاه سیدنی [موزیک]