هشدار، محتویات این ارائه به عنوان منبع اطلاعات تهیه شده اند و نباید به عنوان جایگزین برای توصیه های حرفه ای از متخصصین سلامت گرفته شود، لطفا با کارورز یا پزشک متخصص خود برای تشخیص اینکه آیا این اطلاعات برای شما یا خانواده شما مناسب هست یا برای هرجور راهنمایی درباره سلامت که ممکن است نیاز داشته باشید مشورت کنید
درحالی که تمام جوانب احتیاط درباره محتویات این ارائه رعایت شده، دانشگاه سیدنی هیچگونه تضمینی برای صحیح بودن این اطلاعات نخواهد داشت، این اطلاعات با علم به اینکه دانشگاه سیدنی و هرکدام از کارمندان و پیمان کاران و نمایندگان آن هیچگونه مسئولیتی(شامل مسئولیت در قبال غفلت)در برابر کاربران برای هرگونه خسارت و هزینه متحمل شده از جهت تکیه بر اطلاعات یا خطاها یا غفلت های موجود در این اطلاعات ندارد
کار کردن و سلامت روان
کار خوب چیست؟
اکنون بسیاری ازکشورها دریافته اند که این فقط وظیفه نیست که کار برای شما خوب است،
بلکه کارِ خوب یا با دوام است، که برای شما خوب است.
و چندین تعریف از این موجود است.
بنابراین یکی از تعاریفی که ما اینجا در استرالیا استفاده میکنیم این است،
که کار خوب، علاقه افراد، کارفرمایان، و جامعه را به منظور
ارائه عملکرد، تعهد و انصاف متعادل میکند،
که افراد به طور با دوام، ثمربخش شوند و
در طول زمان بتوانند به صورت سالم در استخدام باقی بمانند.
و مردم درمورد خصوصیت شغل صحبت میکنند،
و یکی از مسائل کلیدی که خواه کارمندان دارند ،چیزی
به نام خودمختاری است که یعنی این ایده که شما
تا حدودی بر کار خود کنترل دارید یا
تا حدودی بر چگونگی انجام وظایفتان در محل کار خود کنترل دارید.
البته شغل هایی وجود دارد که واقعا دشواری هایی در انجام آن دارند،
و کار طراحی چالش برانگیز درواقع قرار است که آنها را بهبود ببخشد.
آن میتواند به واسطه شرایط استخدام انجام شود،
پس خواه تمام وقت باشند،
شما پاره وقت باشید یا حتی حق انتخاب درباره ساعات کاری، میتواند آن قسمت از
خصوصیت شغل و همچنین ماهیت واقعی محیط کار خود را بهبود بخشد.
دلیلی که چرا کیفیت شغلی خوب، مهم است این است که
ما اکنون مشاهده کرده ایم که برخی شواهد منطقی خوب،
در طول چند سال گذشته ، نشان میدهد درواقع مشاغل بی کیفیت با
کاهش در رفاه و کاهش در سلامت روانی مرتبط هستند.
و در حقیقت، با اینکه ما خیلی خیلی مطمئن میدانیم و بارها و بارها دیده ایم
که بیکار بودن برای سلامت روانی و رفاه شما
از شاغل بودن بسیار بدتر است.
اگر شما از بیکاری ، در یک شغل بسیار کم کیفیت بروید،
سلامت روانی شما درواقع بدتر میشود، (بیکاری تاثیرمنفی برسلامت روان و رفاه دارد)
در حالیکه اگر شما از بیکاری به مشاغل
با کیفیت یا حتی مشاغل نسبتا با کیفیت بروید،
سلامت روانی و رفاه شما بهبود می یابد.
من اکنون حدود 20 سال است که روی خط اتصال کار-سلامت روانی کار میکنم.
یکی از تمایزات کلیدی، درک برخی از
تفاوت های بین افرادی با بیماری روانی جدی،
اشخاصی با بیماری های روانی متداول مثل اضطراب و افسردگی است و آنها اکنون
روی رفاه، روانشناسی مثبت و زندگی با معنا مطالاعات تازه متمرکزی انجام داده اند.
با تمرکز روی اشخاصی که بیماری های روانی جدی تری دارند،
نسبت های خیلی کمتری از کار کردن در یک حرفه در آن گروه ها میبینیم.
در برخی کشورها ،تقریبا از هر 10 نفر 1 نفر با اختلالاتی مثل اسکیزوفرنیا
درآن جمعیتهادرکشورهایی مثل آمریکا واسترالیا کارمیکنند(کشورهای پیشرفته10درصدشاغل)ء
در کشورهای دیگر، آنها نسبت های بسیار بالاتری از کارکردن تا 30 یا 40 درصد دارند.
چیزی که این به ما میگوید این است که، موضوع فقط خود بیماری نیست که
به درجات ضعیف کار کردن منجر میشود، بلکه محیط اجتماعی-روانی،
ساختار و سیستم درواقع میتوانند مردم را قادر به کارکردن کنند،
و جنبه های مثبتی اینجا وجود دارد که ما لازم است به پیرامون آن نگاهی بی اندازیم.
چیز دیگری که ما پیرامون خود ناتوانی به آن نگاهی می اندازیم،
و این چیز وحشتناکی است که در بیشتر کشورها در جهان ، آن اشخاص با
یک ناتوانی سلامت روان، بسیار کمتر تمایل به کار کردن نسبت به کسانی با
ناتوانی سلامت جسمی دارند و این در بیشتر کشورها حقیقت دارد.
دربین کسانی با اختلالات متداول روانی
ازجمله چیزهایی مثل افسردگی و اضطراب،
مجددا نسبت های پایین تری از شاغل بودن
درمقایسه با کسانی که آن اختلالات را ندارند وجود دارد.
بهرحال، مجددا در بیشتر کشور ها،
بیشتر افراد درواقع با آن گونه اختلالات کار میکنند،
بنابراین بدیهی است که باید یک دامنه از چیزها وجود داشته باشد که
بتواند مردم را قادر به داشتن آن شرایط برای باقی ماندن در کار
و دریافت کردن تمام فواید کار خوب کند.
سرانجام از یک نقطه نظر دولتی،
ما این عقیده را داریم که به طور فزاینده ای دلایل دریافت
مزایای درآمد توسط مردم را مشاهده میکنیم،
مقرری های حمایت از ناتوانی به سبب بیماری روانی بوده،
که در بیشتر کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی بوده است.
اکنون این شروع به متوقف شدن کرده است اما حدود 30 تا 40 درصد از
کسانی که یک مزیت درآمد دریافت کردند، بخاطر مشکلات سلامت روانی میباشد.
خب این یک دلیل عظیم برای مشکلات اقتصادی است.
پس مردم به طور فزاینده ای روی ثروت ذهنی ازسرمایه ذهنی کسانی با اختلالات
سلامت روانی و اینکه ما چطور میتوانیم آنها را بهبود ببخشیم و
همچنین مقاوم تر و سازگارتر با فشارهای کار کنیم، تمرکز کردند.
پس درمورد دلایل این نسبت های کم چطور؟
چرا مردم به این ترتیب از محل کار کنار گذاشته میشوند؟
اولا، یک مجموعه از عوامل متداول خطر برای کار نکردن یا
کار کردن با سطوح پایین تر و مشکلات بهداشت روانی وجود دارد.
پس کسانی با سطوح پایین تحصیلات،
وضعیت اقتصادی-اجتماعی پایینتر دریک زمینه از
عوامل اجتماعی-روانی دیگر، بیشتر احتمال داشتن مشکلات بهداشت روانی را دارند.
و البته آن چیزها همچنین به یک احتمال بزرگتر از کار نکردن منجر میشوند.
بنابراین 2 گفتمان جالب در عرصه
بیماری روانی و بهداشت عمومی وجود دارد.
یکی از آنها پیرامون بد نامی و تبعیض است،
و برخی از کارهای اولیه من این را نشان میداد که افراد با
بیماری بهداشت روانی در محل کار مورد تبعیض هستند.
آنها کمتر احتمال دارد یک شغل بگیرند.
اگر آنها یک شغل داشته باشند پس بیشتر احتمال دارد که
کنار گذاشته شوند یا زمانی که شغلی دارند تعدیل نیرو شوند.
و به طورفزاینده ما چیز بزرگتری که به آن کار بی ثبات میگویند را در قراردادهای کوتاه مدت،
قراردادهای بلند مدتِ کمتر،
منفعت کمتر، امنیت شغلی کمتر میبینیم، کسانی
بامشکلات بهداشت روانی بیشتراحتمال دارد درآن گروه ها باشند و بدین گونه کنارگذاشته شوند.
بنابراین آن بدنامی و تبعیض وجود دارد و بسیاری از کشورها قانون
تبعیض ناتوانی را برای اینکه تلاش کنند و آن را درک کنند معرفی کردند.
طرف دیگر سکه درواقع خود بیماری های روانی هستند،
که مرتبط با یک درجه از اختلال می باشند.
بسیاری از بیماری های شدید، مرتبط با خوب فکر نکردن،
به وضوح فکر نکردن،
نیاز به زمان بیشتر برای گرفتن تصمیمات،
دشواری های انگیزشی و دشواری های روابط متقابل هستند،
که همه آنها در محل های کار امروزی بسیار اهمیت دارند.
که یکی را به ایده دیگری می آورد، که محل کار درحال تغییر است،
ما از نوعی کشاورز به درون جامعه ای صنعتی شده تر
و اکنون به درون مشاغلی که خواستار مجموعه مهارتهای مختلف هستند حرکت کردیم.
ما مهارتهایی داریم که خواستار مداخله فناوری،
خواستار تفکر سریع،
خواستار مقدار بسیاری از چیزی هستند که برخی از مردم به آن هوش عاطفی میگویند.
موضوع روابط است، موضوع مدیریت بقیه مردم است.
بسیاری از آن مهارتها به طور قطع ،تقاضاهای بزرگی روی افراد با
مشکلات بهداشت روانی قرار میدهند، به خصوص در زمانهایی ک آنها ناخوش هستند.