هشدار، محتویات این ارائه به عنوان منبع اطلاعات تهیه شده اند و نباید به عنوان جایگزین برای توصیه های حرفه ای از متخصصین سلامت گرفته شود، لطفا با کارورز یا پزشک متخصص خود برای تشخیص اینکه آیا این اطلاعات برای شما یا خانواده شما مناسب هست یا برای هرجور راهنمایی درباره سلامت که ممکن است نیاز داشته باشید مشورت کنید
درحالی که تمام جوانب احتیاط درباره محتویات این ارائه رعایت شده، دانشگاه سیدنی هیچگونه تضمینی برای صحیح بودن این اطلاعات نخواهد داشت، این اطلاعات با علم به اینکه دانشگاه سیدنی و هرکدام از کارمندان و پیمان کاران و نمایندگان آن هیچگونه مسئولیتی(شامل مسئولیت در قبال غفلت)در برابر کاربران برای هرگونه خسارت و هزینه متحمل شده از جهت تکیه بر اطلاعات یا خطاها یا غفلت های موجود در این اطلاعات ندارد
[موزیک] استرس
استرس، استرس، استرس
به نظر میرسد ما همه جا درباره استرس میخوانیم و بیشتر و بیشتر
به عنوان یک عامل در سلامتی ما دیده میشود، روی جسم ،ذهن و مغز ما تاثیر میگذارد.
خب در این گفت و گو ما میخواهیم کمی وقت روی استرس صرف کنیم، این قسمت مثبت و
سخت تر است و چه کاری انجام دهیم که آن را رام کنیم.
این با خیلی از صحبت های دیگر ما در دوره موک همخوانی خواهد داشت،
چون استرس یکی از بچه های جدید بلوک (محله) است و
ما باید خیلی درباره آن بدانیم تا رفاه و رشد خود را پیشرفت دهیم.
کل این ایده از باورهای قرن گذشته ناشی میشود، مبنی بر اینکه بشر
مانند سایر حیوانات ، خیلی وقت ها دوست دارد که در یک منطقه راحت کار کند.
امروزه ما به آن آستانه تحمل میگوییم.
برای ما مهم نیست که برای مدت کوتاهی به سمت مرز منطقه برویم،
برای مثال، ما میتوانیم از هیجان زده شدن،، کمی اضطراب، کمی عصبانیت
یا کمی ترس، لذت ببریم، اگر برای یک دلیل خوب و به اندازه امن باشد.
بیشتر مردم شاید از چیزی مثل هیجان زده شدن برای نتیجه یک مسابقه با پا،،
که استرالیایی ها به آن فوتبال میگویند، یا در یک بازی با توپ و
وحشت زده شدن به طور امن برای سوار شدن، مثلا روی یک غلتک کوچک لذت ببرند.
بهرحال، بخشی ازشوق ما برای انجام این چیزها این است که میدانیم،
آنها عمدتا و اکثرا امن هستند.
و احساسات و هیجانات بدن امن میماند و
در مدت نه چندان طولانی بعد از بازی یا روز بعد از رفتن به پارک تفریحی،
ما به حالت عادی برمیگردیم.
زمانی که ما از ناحیه راحتی خود خارج میشویم، استرس شروع به افزایش به طرزچشمگیری میکند و
موقعیت ها را پریشان کننده میبینیم، (افزایش استرس،مارا ازناحیه امن بیرون میکند)
ما میتوانیم از تغییرات در بدن خود مطلع شویم، مثل افزایش ناخوشایند ضربان قلب،
افزایش فشار خون و یا ما سطوح استرس آور از احساسات را حس میکنیم،
حتی در سطوح شدید تر ،ما میتوانیم احساس یخ زدگی یا گیر افتادن،
حتی قطع شدن یا جدا شدن کنیم.
سپس ماباید از راه هایی برای دوباره آرام شدن و احساس راحتی بیشتر استفاده کنیم.
بیشتر ما این کار را با استفاده از آرامش گرفتن از دیگران و
راه هایی که در طول زندگی برای آرام شدن یاد گرفته ایم استفاده میکنیم.
بعد از رویداد ها یا دوره های زمانی خاص استرس زا،
ما حتی ممکن است به یک دوره مستحکم از استراحت و بهبود نیاز داشته باشیم.
ما همیشه در زندگی های شلوغ و امروزی خودمان برای انجام آن کارها وقت نداریم،
روانپزشکی مثبت درباره استفاده از راه هایی برای رسیدگی کردن صحبت میکند که رفاه ما را
ارتقاء دهد و به ما آسیب نزند.
پس استفاده از مکالمات همبند با دیگران، ورزش مناسب،
ذهن آگاهی، مراقبه ، تنفس.
به جای الکل و مواد مخدر برای آرام شدن، فقط به عنوان یک مثال.
وقتی ما نمیتوانیم استرس شدید رامدیریت کنیم، آن میتواند شروع به آسیب زدن به رفاه ما کند.
و آسیب زا شود، به این معنا که کنارآمدن عادی ما درهم شکسته شده است.
خبر خوب این است که حتی اینجا هم ما اغلب میتوانیم بهبود یابیم و
غالبا در این فرایند مقاوم تر شویم.
در زمان های دیگر، استرس انباشه شده و طاقت فرسا، آسیب زا است.
و بعد ما به راه های قوی تری برای بهبودی نیاز داریم و
به آن رشد پس از سانحه می گویند.
آنجاست که ما به عنوان یک نتیجه از موقعیت های سخت رشد میکنیم،
برای اینکه واضح باشد، استرس تماما فقط در ذهن ما نیست،
بدن ما واقعا آن را احساس میکند.
و استرس خیلی زیاد، وقتی که سلامت روانی ما مخدوش شده است ،میتواند موجب
بیماری های زیادی در طول زمان شود.
استرس برای مثال برافروختگی ایجاد می کند و استرس انباشته شده،
واقعا میتواند برای زندگی روانی و جسمی ما به بهم ریختگی تبدیل شود.
پس یادگیری مدیریت آن میتواند به شاه کلید رفاه و سلامت ما تبدیل شود.
تنظیم استرس و مدیریت استرس،
بخش های اصلی روان شناسی مثبت و روانپزشکی مثبت هستند.
امروز ما به آن به عنوان یک سلسله مراتب مدیریت استرس در صدر
استراتژی هایی که واقعا به ما در برقرار کردن ارتباط با خود یا دیگران کمک میکنند،
و به مغز ما و بدن ما، راه اندازی دوباره ذهن و
ترمیم و تغذیه بعد از استرس کمک میکند، فکر میکنیم.
استفن پورجس، یک روانپزشک در آمریکا،درحال توضیح این بود که ما یک سیستم عصبی اجتماعی
در ارتباط با مدیریت استرس به وسیله روابط اجتماعیمان داریم.
پس درصدر سلسله مراتب برای مدیریت استرس،
راه هایی برای ارتباط ما و آرام شدن و
تسکین دادن یکدیگر در روابط و مکالمات پیوسته وجود دارد.
حالت چهره ما و ظرفیت های ما برای صحبت و
استفاده از زبان بدن، دقیقا در دوران تکامل برای کمک به این مراحل توسعه یافته اند.
برای مثال ما واقعا قدردانیم و احساس بهتری داریم وقتی کسی با حالات چهره و
اشارات و حرکات نشان میدهد که ما و آنچه که درباره اش حرف میزنیم را میفهمد،
شروع به آرام شدن میکنیم.
ما بعد از قسمت کردن یک خنده یا هرازگاهی قسمت کردن یک گریه احساس بهتری داریم و
این اشتراک اتصال است، که در واقع بخشی از
سیستم عصبی ما، به نام سیستم عصبی پاراسمپاثتیک را تغذیه میکند.
ما درباره سیستم عصبی سیمپاثتیک زیاد شنیده ایم که به اصطلاح به آن سیستم
جنگ یا گریز میگویند.
و مردم برای مدت های زیادی است که میدانند سیستم عصبی سیمپاثتیک با پاسخ سریع ما
به استرس خیلی شدید ارتباط دارد و
و ما این را در کار مداخله قلب و رگ های خونی میبینیم.
و این باعث میشود که ضربان ما و
فشار خون ما مثل پدال شتاب خودرو بالا برود.
به هرحال، سیستم استراحت، گوارش و ترمیم ما سیستم پاراسیمپاثتیک میباشد،
که در احشاء و دستگاه گوارش ما کار میکند.
اتصالاتی مثل یک ترمز برای قلب ما دارد،
به تمام آن ماهیچه های حالات چهره ای که درباره شان صحبت کردیم،
نیرو و قدرت میدهد،
پس تسکین دهنده اجتماعی از نیروی مصرف شده پاراسیمپاثتیک می آید،
برخی از آنها ازسریع صحبت کردن عصبی،درماهیتی به نام میلین (غلاف عصب) پوشانده شده است.
و آنها در بالا به مهمترین بخشهای افکار آگاهانه در مغز ما،
و بسیاری از سیستم ها متصل هستند،
به هرحال، ما نیروی مصرف شده پاراسیمپاثتیک را از یک سیستم عصبی قدیمی تر با
رشته هایی که فاقد میلین هستند داریم.
آنها آهسته تر ولی عمیق تر حرکت میکنند، و مسئول برخی از
احساسات عمیق در کمر (کمرگاه،) ما هستند زمانی که نگران و پریشان هستیم،
برای مثال احساسات عمیق و وحشتناک سوگواری،
زمانی که استرس واقعا مارا تحت فشار میگذارد، میتوانیم به آن حالت پاراسیمپاثتیک قدیمی از
عقب نشینی برسیم ،زمانی که سیستم پاراسیمپاثتیک قدیمی حاکم است،
در آن حالت، ما باید گاهی به طور تحت الفظی، گاهی از نظر احساسی،
آرام شویم، مدارا کنیم و آماده شویم.
وقت بگذارید، مراقبت مناسب برای بهبودی فراهم کنید،
برای مثال، بعد از یک دوره از علائم فعال تر بیماری،
خواه با طب روانی یا طب عمومی ،بعضی از مردم میفهمدند که یک دوره خستگی عمیق دارند،
آنجا که لازم است بعضی چیزها را آهسته تر پیش می گیرند تا انرژی آنها ترمیم شود،
و به خود طبیعیشان برمیگردند،
این روزها هم با کمی علم برای پشتیبانی از هنر تمدد اعصاب و
تسکین استرس، ما افراد رابرای پیدا کردن راهی برای آرام شدن و
و پیدا کردن استرس و استراتژی های مدیریت استرس که برای آنها جواب میدهد تشویق میکنیم.
مراقبه و ذهن آگاهی به طور قدرتمند تاثیر گذارند و به نظرمیرسد فضایی رابرای ارتباط با
خود عرضه میکنند، و اصطلاحآ به ما در ارتباط گرفتن با بدن، مغز و ذهنمان کمک میکنند.
به هرحال، تسکین دهنده های اجتماعی بسیاری را تصاحب کنید،
از به تناسب رسیدن و مشغول بودن نترسید، برای مثال،
با ورزش ،که به طور آگاهانه از سیستم سیمپاثتیک استفاده میکند،
اما همچنین ببینید زمانی که سیستم قدیمی تر و
عمیق تر، شکم شما به شما میگوید، که شما خیلی خسته یا تحت فشار هستید،
و لازم است سرعت خود را کم کنید و به روش های مختلف حتما استراحت کنید و ترمیم شوید.
خوشبختانه شما در گفت و گوهای دیگر که مدیریت استرس را
از طریق استراتژی های عالی مثل تمدد اعصاب،
ذهن آگاهی، ورزش کردن، خلاقیت و بازی پوشش میدهند هماهنگ خواهید شد.
من عاشق استفاده از بسیاری از آنها هستم،
آنچه برای شما عمل میکند را پیدا کنیدو هرروز ازآنها استفاده کنید و به بچه ها کمک کنید و
مراقب آنها باشید تا راه های مورد علاقه خود را پیدا کنند.
خب همانطور که یاد گرفتیم استرسمان را آرام کنیم قوی تر شدیم،
انعطاف پذیری باعث مقاومت و باعث
اذهان قوی، متصل با بدن ها و پیشرفت و ترقی ما میشود.
دانشگاه سیدنی [موزیک]